Μουντάκης στο Badminton

Στις πληροφορίες της αφίσσας, να προσθέσω πως κατά τη διάρκεια της παράστασης σε ένα videο wall, θα προβάλλονται έργα μου που , ελπίζω, θα ταιριάζουν με τα τραγούδια.

Ιδού ένα παράδειγμα

εζευγαρώσαν τα πουλιά

                                                        

Θα είμαι εκεί και όσοι πιστοί (στον Μουντάκη) προσέλθετε

Βασίλης ο Βουλαροκτόνος (αλληγορική ιστορία ερωτικού πάθους, με τραγικό φινάλε)

αφιερωμένο στον ktkouk  και στην φαίδρα φις

 

Η Βούλα είχε δυο θεία χείλη κι αγάπαγε τον Τζώρτζη, τον Μηνά και τον Βασίλη.

Για την ακρίβεια αγάπαγε και πολλούς άλλους, όμως οι τρεις αυτοί ήταν το βασικό της σύστημα αγάπης. Όπως μάλιστα, διαβάζω και στην εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος – Λαρούζ – Μπριτάνικα, η Βούλα ήταν κόμματος. Γυναίκα απερίγραπτου κάλλους και ιδιοσυγκρασίας. Ακριβώς λόγω αυτού του απερίγραπτου, η εγκυκλοπαίδεια δεν έχει φωτογραφία της. Μπορούμε όμως να καταλάβουμε, από τα συμφραζόμενα, πως πρόκειται για την ιδανική φαντασίωση κάθε άνδρα που κατά μόνας – ή εν συναθροίσει – αυνανίζεται. Ως γνωστόν, για τους άνδρες, οι φαντασιώσεις κατά τη διάρκεια αυτής της ατελούς, ημισεξουαλικής πράξης , αποτελούν την κορύφωση της πνευματικής τους αναλαμπής. Η υπέρτατη πνευματική τους δημιουργία. Το τέλειο έργο τέχνης, που όμως πάντα θα παραμένει εντελώς προσωπικό – αμέτρητα αριστουργήματα, που συντελούνται στο χώρο του αοράτου.
Ξέρω πάντως, πως και πολλές γυναίκες τη γούσταραν. Οι υπόλοιπες τη μισούσαν θανάσιμα.
More

κι αφού το αν…

αδέρφια Καλογεράκη

Τα τελευταία χρόνια σπάνια εθουσιαζομαι με καινούρια τραγούδια.

Σήμερα όμως,ακουγοντας στο δεύτερο πρόγραμμα τον Μιχάλη και Παντελή Καλογεράκη ενθουσιάστηκα.

Δύο δίδυμα αδέρφια 19 χρονών που μελοποιούν ποίηση.

Τα τραγούδια τους τα ανεβάζουν στο y-tube.  Αξίζει να τα ακούσετε.

Iδού ένα σε ποίηση Μιχάλη Γκανά.

οι δυο γριές και τα κόμματα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια φτωχή γριά μέσα στο καταχείμωνο.Το καταχείμωνο ήταν γύρω κι από άλλες γριές, αλλά της συγκεκριμένης της τέλειωσαν τα ξύλα και ξεπάγιαζε. Πήρε ένα μικρό τσεκούρι και τράβηξε κατά το δάσος, να κόψει κάνα ξυλαράκι να ζεσταθεί η καημένη. Βραδιάστηκε όμως στο δάσος. Πιάνει κρύο, αρχίζει και βροχή και δεν μπορούσε να βρει το δρόμο να γυρίσει σπίτι της. Όπως βάδιζε απελπισμένη, βλέπει ένα φως από μια καλύβα. Με τις λιγοστές της δυνάμεις και τουρτουρίζοντας, τραβάει κατά κει και χτυπάει την πόρτα.

- Ποιόοος; ακούει μια αγριοφωνάρα από μέσα.
Η γριά κατατρόμαξε και σκέφτηκε να φύγει. Αλλά που να πάει, χαμένη μέσα στη βροχερή και παγωμένη νύχτα; Δειλά, δειλά, έσπρωξε την πόρτα κι έκανε ένα βήμα.
- Έλα μέσα γιαγιούλα. Μη φοβάσαι. Έλα να ζεσταθείς.
Στη μέση της καλύβας ήταν αναμμένη μια μεγάλη φωτιά. Γύρω από τη φωτιά κάθονταν εννιά παλικάρια, εκ των οποίων το ένα ήταν γυναίκα. Άλλα ήταν θηλυκά , αλλά με αρσενικό κεφάλι, άλλα ουδέτερα , αλλά με ανδρική ή γυναικεία μορφή, κάποια είχαν πολλά κεφάλια και λίγο ή πολύ, ήταν όλοι τους … περίπου τέρατα. Η γριά τους αναγνώρισε αμέσως και σφίχτηκε η καρδιά της. More

προπόνηση ορχήστρας

ακρυλικό και κολάζ σε καμβά (34χ26)

Εμβατήριο ποιμενικό και πένθιμο (για τη χαμένη ανθυποπροβατίνα του καπετάν Λούκαρου)

Α
Του σύμπαντος όλα καλώς, ήτο, μα εβαριώτα
Κ΄ είπε από μέσα του ο θεός «Δεν φτιάχνω βοσκοτόπια;»
Κι έφτιαξε ορέων πλάνητα, γαλαζοπρασινίζων,
Με θάλασσες, ψηλά βουνά και κάμπους κάργα χόρτων
Μα ήτο τα χόρτα αυτά κουτά, θεό δεν εξυμνούσαν
Άσε δε που μεγάλωσαν , την γη να πα να πνίξουν.
Κ’ είπε ο θιός « τα χόρτ’ αυτά, πρέπει να βοσκηθούνε»
Κι έφτιαξε εις τον πλάνητα βόδια μα και προβάτους
Που έτρωγαν το κουτόχορτον, πατερημά αφοδεύαν.
Β
Κι είχε η γης χόρτο πολύ, χοντρό, ψιλό κι απ’ όλα
Αλ’ όμως κάποια πρόβατα, μπορεί ίσως και βόδια More

ζώδια 2012

 

Το δείπνο της πρωτοχρονιάς, ήτο βαρέως σφόδρα
Πλήρες κρεάτων λιπαρά και αρκετά τα σκόρδα
Μπίρες, ρακές μα και κρασά, ξιδόκρασα και άλλα
Μου φέραν μι’ αποσκέπαση και σύγχυση μεγάλα
Κι έπεσα στο κρεβάτι μου, δαυλί απ’ το μεθύσι
Μα πριν να κλείσω βλέφαρο, όνειρο είχε αρχίσει
Όνειρο κάργα φοβερό, προφητικό και βάλε
Και μου’ πανε οι δαίμονες, «πάρε χαρτί μεγάλε»
Τα ζώδια παρελάσανε και κάναν προφητεία
Του 2012, μου’ πανε τα σημεία
Να το λοιπόν τι μου’ πανε τα ζα για τη ζωή σας
Κι άμα δε με πιστέψετε, κακό τση κεφαλής σας!

More

το πολιτικό μήνυμα της πρωτοχρονιάς

το πρωτοχρονιάτικο διάγγελμα του πρωθυπουργού

Στον Ιωάννη Γιάννη Ντούβαλο ανατέθηκε από την κυβέρνηση και σε συνεργασία με κορυφαία στελέχη της, να συντάξει το πρωτοχρονιάτικο διάγγελμα του πρωθυπουργού.

Όπως είχα αναφέρει και σε προηγούμενη γανάρα, τυγχάνω γνωστός του λαμπρού ετούτου ποιητή και ανθρώπου των γραμμάτωνε. Σας παρουσιάζω λοιπόν σήμερα, πρώτος απ΄ όλους, το κείμενο του διαγγέλματος, το οποίο, εκτός δραματικού απροόπτου, θα είναι το εξής:

Ελληνικέ λαέ! Είμαι η εκπλήρωση των πιο τρελών ονείρων του κάθε δημόσιου υπαλλήλου. Από προαγωγή σε προαγωγή τελικά διορίστηκα πρωθυπουργός εκ ΔΝΤ και ΠαΣόΝ των τραπεζών

Μικρό δεντράκι ήμουνα
Που φύτρωνα σε ξέρα
Μα τώρα με το ΔΝΤ
Πήρα άλλον αέρα. More

και είπε το νέον έτος

 

κλικ εδώ

μοιρασιά

Η κόρη μου (5 χρονών) και η ξαδέρφη της (6) είπαν χτες τα κάλαντα σε κάτι γνωστούς και συγγενείς

Το ενδιαφέρον της ιστορίας είναι το πως μοίρασαν τα λεφτά:

Η μία πήρε τα κέρματα κι η άλλη τα χάρτινα!

Όταν το βράδυ προσπαθήσαμε να τους εξηγήσουμε πως δεν τα μοίρασαν σωστά, έβαλαν τα κλάματα.

Επέμεναν πως έτσι έπρεπε να τα μοιράσουν και πως εμείς δεν ξέρουμε.

Μάλλον έχουν δίκιο.

Η αξία των χρημάτων έγκειται στο τι κάνεις μ’ αυτά.

 

να τα πούμε;

Παραμονή Χριστουγέννων, ο Δημητράκης με το Νικολάκη βγήκαν να πουν τα κάλαντα. Ξεκίνησαν, λοιπόν πρωί, πρωί από την πολυκατοικία του Δημητράκη και με τα τρίγωνα στο χέρι ανέβηκαν στον έκτο όροφο.

Στην αρχή, τα πράγματα πήγαιναν καλά. Στο πρώτο κουδούνι δεν άνοιξε κανείς. Στο δεύτερο άνοιξε ο μπάρμπα Στέλιος ο κουφός. Στο τρίτο άνοιξε η κυρά Μαρίνα με το αλτσχάιμερ. Εκεί μάλιστα μπήκαν τρεις φορές και τα είπαν . Στο τέταρτο κουδούνι όμως έπεσαν πάνω στην κυρία Σίσυ. More

red bull

 

Ως γνωστόν ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη

Ο συγκεκριμένος κούκος ομως έχει αναμαζώξει πολλές κουκίτσες.

Δεν πάω καλά!

 

το ξόρκι

Δρόμος κεντρικός. Cafe το «Γού.Ρι» – Γεώργιος Ρωμαίος. Φραπέδες, καπουτσίνοι, τάβλι, άραγμα. Ο Πίκος ανάσκελα σε τρεις καρέκλες είχε πέσει σε βαθιά περισυλλογή μελετώντας την εφημερίδα «ο Γαύρος». Σ’ αυτή την κατάσταση τον πέτυχε ο Σωτήρης, που έτυχε να περνά απ’ έξω.

«Ρε Πίκο! Τι γίνεσαι ρε;»
«Που’ σαι ρε παλιόφιλε; Που χάθηκες;»
«Εγώ χάθηκα ή εσύ χάθηκες;»
Και μιας και οι χαμένοι ξαναβρέθηκαν στο Γού.Ρι, ο Σωτήρης παράγγειλε καφέ κι έκατσε. Κι αφού είπανε τα προκαταρκτικά , κουβέντα στην κουβέντα ο Σωτήρης , που κόβει και το μάτι του, αμολάει την ερώτηση:
«Έχεις τίποτα ρε Πίκο; Σα στεναχωρημένος μου φαίνεσαι»
«Άααχ!» ξεφύσηξε αυτός με πολύ ζόρικο αναστεναγμό.
«Με απέλυσαν απ’ τη δουλειά. Με σχόλασε κι η Κάθριν.»
«Όφου διπλός καημός!» More

Προηγούμενες Παλαιότερες καταχωρίσεις

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.