πάει ο παλιός ο χρόνος

τέλος χρόνου

luben bar διάλογοι – 6

καλήν ημέραν άρχοντες

η ποδηλάτισσα

Πριν λίγο καιρό είχα αναρτήσει εδώ ένα ηλεκτρονικό σχέδιο για μια ποδηλάτισσα.

Ιδού και το έργο ζωγραφισμένο στον καμβά.

luben bar διάλογοι – 5

φθινοπωρινό χιόνι σε λα μαντζόρε

αφιερωμένο στη SURΓΕΛΩ που της αρέσει ο Καντίνσκυ και η αφηρημένη τέχνη.

 

 

 

 

 

  

 

.

 Τα τουριστικά παραθαλάσσια ξενοδοχεία τώρα το χειμώνα είναι μια θλιψη.

Ερημιά. Αλλά και μαστόροι, μπάζα , τούβλα, τσιμέντα, βρωμιά…

Άμα δε, τύχει να μείνεις μόνος σου και να΄χει σκοτεινιάσει, αγριεύεσαι κάπως.

Ξαπλώστρες, ομπρέλες, τραπέζια, σεντόνια κλπ,αντικείμενα που όλη τη σαιζόν γνώρισαν μεγάλες δόξες,

 τώρα σκονίζονται φυλαγμένα ή σαπίζουν στην αλμύρα και στη βροχή.

Όπως η παρακάτω …ψησταριά!

.

 

ηλιοβασίλεμα

Να και κάτι για…εκτόνωση.

Μετά τις  4εποχές, εδώ μ΄έβγαλε.

Παραγγελία πάντως είναι κι αυτό: απο μένα, σε μένα, για μένα

                                                                                   

ακρυλικό σε καμβά (70χ55)

 

Ίλια Ρέπιν και οι Κοζάκοι Ζαπαρόζτσι

Αφορμή για τούτη την ανάρτηση στάθηκε μία άλλη στο μπλογκ

Ο πατέρας (είναι τέρας)

Αν βάλετε στο google το όνομα Ρέπιν ή Repin,  θα σας βγάλει σε δεκάδες καταπληκτκούς πίνακες του σπουδαίου ρεαλιστή  Ρώσου ζωγράφου Ίλια Ρέπιν (1844-1930)  (για την ακρίβεια ήταν Ουκρανός)

Εδώ βλέπετε  μια αυτο προσωπογραφία του

Το θέμα μου δεν είναι γενικά η ζωγραφική του Ρέπιν (η οποία είναι εκπληκτική) αλλά ένας συγκεκριμένος πίνακας

Ο παρακάτω

οι Κοζάκοι  Ζαπαρόζτσι

Θα σας δώσω ένα λινκ να τον δείτε σε καλύτερη ανάλυση αλλά πριν…

Προσέξτε καλά τις φάτσες. Εκπληκτικές!

Τι κάνουν όμως όλοι αυτοί;  Κάποιος στη μέση κάτι γράφει. Τα πρόσωπα γύρω του είναι ένα κι ένα !!!

Παιδιά μάλαμα!

Δείτε τον πίνακα καλύτερα εδώ  και επιστρέψτε.

Και τώρα αν θέλετε να μάθετε τι κάνουν αυτά τα καλά παιδιά πηγαίνετε στο μπλογκ του πατέρα και διαβάστε

τέσσερις εποχές

 

ακρυλικό σε καμβά 90χ130

πίνακας σε συνέχειες, μέρος δ’ – φθινόπωρο

φθινόπωρο

“το μονοπάτι τση ζωής σ’  ένα γκρεμνό τελειώνει

κι απού’  χει στη ψυχή φτερά , τ’ ανοίγει και γλιτώνει”

 

 

αν θέλετε να κατεβάσετε το “φθινόπωρο”  mix, μπορείτε εδώ

Σχόλιο

 Έχει γίνει πολλές φορές  λόγος κι από δω  κι από αλλού – κυρίως από το μπλογκ του ΚτΚουκ  «staseis» -  για τη χρησιμότητα ή την «καταστροφικότητα»  των αναλύσεων ενός πίνακα.  Μεγάλη κουβέντα απ’  αυτές  που δεν βγάζεις άκρη.

Ετούτον  εδώ τον  πίνακα που βρίθει συμβολισμών και αναφορών και που  μπορούν να γραφτούν πολλές σελίδες αναλύσεων – δεν υπερβάλλω –  δεν θέλω να τον αναλύσω – επί του παρόντος -  δημοσία , αλλά  δεν μπορώ και να τον αφήσω τελείως ασχολίαστο. 

Τα μιξαρισμένα τραγούδια στην κάθε εποχή είναι ένα σχόλιο πάνω στα νοήματα αλλά και στα – προσωπικά – συναισθήματα που μου γεννά  το έργο. Δεν είναι φυσικά τυχαία η επιλογή των τραγουδιών (ούτε  και η μοναδική που θα μπορούσε να γίνει), ούτε και καλύπτει όλη τη γκάμα των νοημάτων που έχω στο μυαλό μου. Είναι και λίγο «προβοκατόρικο», γιατί καθοδηγεί τη σκέψη και τα συναισθήματα του θεατή.

Θα γράψω  μια ανάλυση του έργου κάποια στιγμή την οποία θα ανακοινώσω πρώτα  σε αυτόν που μου παράγγειλε τον πίνακα (θέλω τις 4 εποχές , μου είπε)  και που τον ευχαριστώ  που μου έδωσε την ευκαιρία να φτιάξω ετούτο το έργο, και ίσως  να την αναρτήσω κι από το μπλογκ

Τα τραγούδια όμως που συνοδεύουν τις αναρτήσεις μία – μία των εποχών έχουν να πουν αυτά που δεν έγραψα ακόμα. Η επιλογή τους έγινε – φυσικά- αφού ολοκληρώθηκε ο πίνακας και με βάση αυτά που στροβιλίστηκαν στο μυαλό μου τέσσερις μήνες τώρα. Δεν ήταν καθόλου εύκολη η επιλογή των τραγουδιών.  Για την ακρίβεια ήταν βάσανο μεγάλο.

Αν  πάντως κάποιος θέλει μια ανάλυση του  πίνακα καλό θα είναι  να ξανακούσει πιο προσεκτικά τα τραγούδια.  Ειδικά  όταν αναρτήσω  και ολόκληρο τον πίνακα.

Να πω μόνο – για να ευλογήσω και τα γένια μου – πως:

Δεν ξέρω αν ο πίνακας πέτυχε στην εκτέλεση. Ίσως να μπορούσε να γίνει και διαφορετικά. Οι παραλλαγές σε ένα θέμα συνηθίζονται.

Όμως : (και συγχωρέστε με αλλά δεν πιστεύω  πως είναι έπαρση)

Η σύλληψη της σύνθεσης είναι μοναδική.

Δεν γνωρίζω εγώ – κι αν κάποιος από σας το γνωρίζει ΠΑΡΑΚΑΛΩ  να μου το πει – να έχει κανείς άλλος συλλάβει τις τέσσερις εποχές σαν τέσσερις διαφορετικές παραστάσεις στον ίδιο πίνακα. Κι όταν λέω «παραστάσεις»   εννοώ αυτό που βλέπετε σε τούτες τις 4 αναρτήσεις, που η κάθε μία στέκει από μόνη της σαν παράσταση με συγκεκριμένο θέμα αλλά και όλες μαζί αλληλοσυμπληρώνονται (αυτό θα φανεί και με την ανάρτηση ολόκληρου του πίνακα). Είμαι περήφανος – βασικά –  για τη σύλληψη του σχεδίου. Η εκτέλεσή του θα μπορούσε να ήταν κι αλλιώς. Αλλά είμαι περήφανος και  για την εκτέλεσή του. Ίσως στο μέλλον να το….

 Ξαναεκτελέσω το σχέδιο.

Ποιός ξέρει;…

Υ.Γ. Θα ακολουθήσει η ανάρτηση ολόκληρου του πίνακα  (δίχως μουσική)

πίνακας σε συνέχειες, μέρος γ’ – καλοκαίρι

καλοκαίρι

 

Αν θέλετε να κατεβάσετε το “καλοκαίρι”  mix μπορείτε  εδώ

 

 

πίνακας σε συνέχειες, μέρος β’ – άνοιξη

άνοιξη

Αν θέλετε να κατεβάσετε το “άνοιξη” mix, μπορείτε εδώ

πίνακας σε συνέχεις, μέρος α’ – χειμώνας

χειμώνας

  

Αν θέλετε να κατεβάσετε το “χειμώνας” mix, μπορείται εδώ

αστέρι που πέφτει

Τόσες χιλιάδες χρόνια τ’ αστέρια εκεί ψηλά .Ακλόνητα
Από κάτω εμείς οι δύστυχοι τα κοιτάμε και λέμε να πέσει κανένα να κάνουμε καμιά ευχή μπας κι αλλάξει το μαύρο ριζικό μας.
Έχετε δει αστέρι να πέφτει; Προλάβατε να κάνετε ευχή;
Είδατε πόσο γρήγορα κι αναπάντεχα τραβάνε τον κατήφορο;
Εκεί που στέκονται ψηλά και λες θα μείνουν αιώνια , ξάφνου μ’ ένα τσαφ
ούτε που τα’ δες.
Δεν θα μπορούσε άραγε εν’ αστέρι να δει ξαφνικά έναν άνθρωπο να πέφτει;
Είναι τόσο περίεργο αυτό που συμβαίνει που σκέφτομαι μήπως τ’ αστέρια που κατηφορίζουν είναι ψυχές που ευχήθηκαν να γίνουν άνθρωποι κι εμείς αυτό που βλέπουμε είναι η πραγματοποίηση της ευχής τους.

 …στον ΚτΚουκ  και στις… μεταφυσικές του τελευταία , ανησυχίες