στην έρημο

a134.jpg

Όταν φτάσαν στη μέση ακριβώς της ερήμου ήπιαν και την τελευταία γουλιά από το νερό τους.
Ωραία, είπαν, και τώρα μπορούμε να συνεχίσουμε χωρίς ανησυχίες .
Πέταξαν τα παγούρια τους και προχώρησαν.
Κι όταν μετά από καιρό τους ρωτούσαν πως κατάφεραν να διασχίσουν την υπόλοιπη έρημο δίχως σταγόνα νερό, αυτοί απαντούσαν:

«Δεν τα καταφέραμε»

.

.

tragoudia-gia-mikra-paidia.jpg

                                                                                                                                                                                                                                                                    

άθλια τετράστιχα

oneirochaos.jpgΑΘΛΙΑ ΤΕΤΡΑΣΤΙΧΑ

Στριμώχνονται οι πνοές μας
σε άθλια τετράστιχα..
Έρχονται , σμίγουν , χάνονται
κι αλλάζουν οι ζωές μας .

Σ’ ένα σταυρό υψωθήκαμε
και μας κοιτούν παιδιά  ۠
φύγαν κι όλο με μας γελούν
που δεν αναστηθήκαμε .

Εδώ Είμ’ Εγώ

proseyxh-poihth.jpg   ΕΔΩ ΕΙΜ’ ΕΓΩ

Στη χώρα του «Εδώ Είμ’ Εγώ»
ζουν όλοι οι στίχοι, τα ποιήματα.
Μαζεύονται στη αγορά
χαζεύουν αναγνώστες.

Συχνά τους φασκελώνουνε
πάντα σχεδόν, τους βρίζουν,
ακούς φωνές και χάχανα
λέξεις που σε σοκάρουν.

Στη χώρα του «Εδώ Είμ’ Εγώ»
ζουν όλα τα ποιήματα.
Το μόνο πράγμα που τα ζει
είναι το αιώνιο μίσος
και πιο πολύ απ’ όλους
μισούν τους ποιητές

οικογενειακή ευτυχία

oneirochaos.jpg ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ

Ήρθαν δυο ποταμοί νερό
και φύγανε σαν ξένοι,
απ’ όλους μας στο τέλος
ένα στιχάκι μένει.

Σαν μεγαλώσουν τα παιδιά
και σα θα γίνουν άντρες,
δράκους γυρεύουν και θεριά
να ξεπαρθενευτούν.

Σαν μεγαλώσουν τα παιδιά
και γίνουνε γυναίκες
γυρεύουν ένα θησαυρό
για να τον παντρευτούν.

Κι όταν τελειώσει ο σεισμός
και πάει η γη για ύπνο,
μένουν οι νύφες μοναχές
παρθένες ως το τέλος.

Κι όταν τελειώσει κι η βροχή
και ξεραθεί το δέρμα,
βρεγμένο πέφτει το σκοινί
και στήνονται αγχόνες.

Κι απ’ όλους μας στο τέλος
ένα στιχάκι μένει :
«ενθάδε κείται ο … τάδε »
και παρακεί μια ξένη.

αντίσταση δια της ποιήσεως

Ξεκίνησε μια πρόσκληση-πρόκληση αντίσταση δια της ποιήσεως.

Πράγμα που δε λέει τίποτα. Και που λέει τόσα πολλά.

Λέει τόσα πολλά που θα ξεδιαλύνουν στην πορεία.

Εμένα με κάλεσε η renata, αν και στο shine on you crazy diamont υπάρχει ένα πιο ανοιχτό κάλεσμα.

Το μπλογκ μου το έφτιαξα αρχές Δεκέμβρη με σκοπό να παρουσιάζω τις δικές μου δημιουργίες. Ο σκοπός αυτός παραμένει.

Παρ’ όλ΄αυτά απο την αρχή ακόμα , έλεγα πως θα βρω τρόπο να »δείξω»  ένα ποίημα που τόσο πολύ αγαπώ , χρόνια τώρα. Το έχω μάλιστα και τοιχοκολλημένο απέναντί μου. Κι όμως , αδυνατώ να το αποστηθίσω. Να τώρα η ευκαιρία να σας το παρουσιάσω!

Κρίτων Αθανασούλης

ΤΑΞΙΔΙ

Κοίταξε πάνω στο κατάστρωμα

τους αδελφούς μας που γέρασαν

σε μια νύχτα.

Μας είπαν πως δεν στοχάστηκαν την παρακμή.

Δεν στοχάστηκαν ένα τέλος

μέσα σε πέλαγος απο βάσανα.

Γιατί μέσα στην πολιτεία

είχαν το κρεβάτι της ξεγνοιασιάς,

γιατί μέσα στο φως το πρωινό

έσπερναν τη φθορά και την αγωνία.

Όσοι δεν έχουν κρεβάτι να κοιμηθούν

ξαγρυπνούν και στοχάζονται.

Όσοι δεν έχουν ψωμί

έχουν όνειρα

Όσοι δεν έχουν φωτιά να ζεσταθούν

έχουν ελπίδες.

Όσοι δεν έχουν ελπίδες και στοχασμούς

πεθαίνουν απο έκπληξη

γιατ’ είναι σκληρό το κακό που σε βρίσκει

απροετοίμαστο

και δυο φορές σκληρός είναι ο θάνατος

που δεν βρίσκει αντίσταση

ο ερχομός του.

Με τη σειρά μου προσκαλώ τους:

fantasma

kataramenos

misstati

Δίας

dias.jpg

ακρυλικό σε μουσαμά (110χ80)

Το φόντο είναι ένα κολλάζ απο εφημερίδες(ευτελές) και φύλλα χρυσού(πολύτιμο).   Στο ρούχο υπάρχει επίσης κολλάζ εφημερίδων.Αυτά επειδή δεν φαίνοντα καλά στη φωτογραφία. Περισσότερα και πιο κατατοπιστικά στο παρακάτω άρθρο.

απο τον ένθρονο Δία στον ένθρονο Χριστό…και άλλα τινά

 

 

 

 

dias.jpg

     Με μια πρώτη ματιά ο πίνακας μοιάζει να εικονίζει τον Χριστό. Με μια δεύτερη και τρίτη όμως, παρατηρείς τις τρεις Χάριτες με τα γυμνά τους κωλαράκια και τη γυμνή φτερωτή νίκη. Ο ένθερμος χριστιανός κοκκινίζει, νοιώθει τεράστια προσβολή και ο  πίνακας χαρακτηρίζεται αμέσως βλάσφημος.  Όταν του πεις πως δεν είναι ο Χριστός αλλά ο Δίας, σε κοιτάζει λες και του μίλησες κινέζικα.   

 

    Εδώ, λοιπόν, θέλω να μιλήσω για κάποια από τα στοιχεία της αρχαίας ζωγραφικής που πέρασαν και στην χριστιανική τέχνη. Το θέμα έχει πολλές προεκτάσεις αλλά θα σταθώ κυρίως στην εικαστική του πλευρά.

 

    Ως γνωστόν στις τέχνες δεν συμβαίνουν παρθενογενέσεις.  Τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες δεν υπήρχε ένα αυστηρά διατυπωμένο δόγμα. Υπήρχε όμως ένα διαμορφωμένο καλλιτεχνικό πλαίσιο με την δική του εικαστική γλώσσα. Ήταν απόλυτα λογικό  και αναμενόμενο, οι πρώτοι χριστιανοί ζωγράφοι να χρησιμοποιήσουν την ίδια γλώσσα και για τα λατρευτικά τους θέματα. Εξάλλου, μέχρι τον 9ο – 10ο αιώνα δεν υπήρχε κοινός κώδικας μεταξύ των αγιογράφων, ούτε και η στάση της εκκλησίας ήταν καθορισμένη σχετικά με την εικονουργία. Τα ζητήματα αυτά τέθηκαν κατά την εικονομαχία και λύθηκαν μέσα από φιλοσοφικές – θεολογικές αντιπαραθέσεις που κράτησαν σχεδόν διακόσια χρόνια..

    Ένα ζήτημα, για παράδειγμα, που δεν είχε λυθεί μέχρι τότε ήταν οι μορφές των αγίων, τους οποίους ο κάθε αγιογράφος ζωγράφιζε όπως τους φανταζόταν. Το Χριστό όμως τον έφτιαχναν πάντα με μακριά μαλλιά και γένια , όχι γιατί τον είχε δει κάποιος από τους πρώτους χριστιανούς ζωγράφους αλλά γιατί πολύ απλά αντέγραφαν τον Δία.  

             zeus.jpg   

   

  

 

 

 

 

Εδώ βλέπουμε μια αναπαράσταση του χρυσελεφάντινου αγάλματος του Δία στην Ολυμπία (Φειδίας 5ος αι. π.Χ.) . Από αυτή την αναπαράσταση εμπνεύστηκα το Δία που ζωγράφισα. (η αναπαράσταση βρίσκεται στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα)

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πολλά στοιχεία της αρχαίας λατρείας και τέχνης πέρασαν στον χριστιανισμό και με τους αιώνες άλλα αποβλήθηκαν κι άλλα καταστάλαξαν σ’ αυτό που γνωρίζουμε τα τελευταία χίλια χρόνια περίπου. Προσέξτε στην παρακάτω φωτογραφία το φωτοστέφανο γύρω από το κεφάλι του… Ποσειδώνα . (Μουσείο Bardo Τυνησία , επιδαπέδιο ψηφιδωτό 2ος αι. μ.Χ.)        Περισσότερα

Previous Older Entries