η καλλιτεχνική μου πορεία την τελευταία δεκαετία

2001

.

2003

.

2004

. Περισσότερα

οι αρλ εκείνοι μου – έκθεση

Ώρα είναι σιγά σιγά να εκτεθούν οι αρλ εκείνοι μου

Να ηρεμίσω κι εγώ , να ηρεμίσετε κι εσείς!

Κι όποιος είναι στο Ρέθυμνο τον περιμένω να τον δω κι απο κοντά

Τους υπόλοιπους αρλ εκείνους μπορείτε να τους δείτε  ΕΔΩ

οι αρλ εκείνοι μου , 8

χρωματιστά μολύβια σε ξύλο

οι αρλ εκείνοι μου, 16

άγγελος κηρίου

  Ήταν ένα βράδυ τέλη του Μάρτη που μες  την τρελή τη σούρα μου ήρθε κοντά μου άγγελος κηρίου.   Δεν κατάλαβα πως μπήκε. Στην αρχή νόμιζα πως ήταν ο ταχυδρόμος, αλλά μετά θυμήθηκα πως αυτόν τον είχε πεθάνει από χρόνια ο Χατζιδάκις.

Άρα, ήταν άγγελος κηρίου. Έκανε μια κίνηση με το χέρι που μου φάνηκε σα χαιρετισμός. Ανταπέδωσα.

– Είσαι έτοιμος να συναντήσεις τον κύριό σου…;

– Όχι! απάντησα με αποφασιστικότητα.
Χαμογέλασε.
– Έλα σήκω. Ήρθε η ώρα σου.
– Πως; Αποκλείεται. Αφού είπα στη ρεσεψιόν να με ξυπνήσουν στις εφτά κι ακόμα είναι δύο.
Κοίταξε έκπληκτος πρώτα εμένα και μετά το ρολόι του.
– Μα… δεν είσαι ο Ανδρέας Αλεξανδράκης;
– Όχι! Είμαι ο Αλέξανδρος Ανδρουλάκης. Περισσότερα

οι αρλ εκείνοι μου , 5, 6, 7

           

 

  

 

 

 

φεύγω,φεύγεις,φύγαμε

Μια φορά κι έναν καιρό – δηλαδή πάντα – ήσουν εσύ.
Με έψαχνες αλλά δεν μ’ έβρισκες, γιατί ταυτόχρονα σε έψαχνα κι εγώ – ήτανε κι η γη μεγάλη…
Χαθήκαμε.
«Φεύγω!» είπες ξαφνικά στον χάρτη σου, «εσύ φταις που χαθήκαμε»
«Φεύγεις;!» , στρίγγλισε αυτός, που στην πραγματικότητα  ήταν ένας κακός μάγος μεταμφιεσμένος σε χάρτη.
Αλλά αυτή ήταν η μαγική λέξη  που ξύπνησε τους ονειραετούς και λύσανε τα μάγια της σκάλας που την είχε μεταμορφώσει ο χάρτης σε καναπέ με χειροπέδες.
Και να που βρεθήκαμε!
Και Φύγαμε εμείς καλά
Κι αυτοί καλύτερα.

 

ακρυλικό σε ξύλο (75χ130)