ονειροχάος

Μπορείτε να το κατεβάσετε, να το προωθήσετε, να το διαφημίσετε κλπ

και , φυσικά, να το διαβάσετε

http://www.24grammata.com/?p=35513

Advertisements

σπιτάκια 1

Εικόνα

ποδόσφαιρο

Η Γη είναι μια μπάλα που γυρίζει

Δεν είναι όλες οι μπάλες Γη

 

Στο ποδόσφαιρο η μπάλα γυρίζει

αλλά και χτυπιέται και πετιέται

ζουλιέται, στήνεται, βγαίνει άουτ

συχνά χάνεται, σέρνεται σε πάσα

περνά απ’ το τέρμα σύριζα

μιαν ανάσα

Άλλες φορές είναι θεά

άλλες πουτάνα.

Η μπάλα χτυπιέται, πετιέται, σουτάρεται

ζουλιέται, γδέρνεται, σχίζεται, φεύγει

χτυπιέται στα δοκάρια

χτυπιέται στα κεφάλια

χτυπιέται στα πόδια

καμιά φορά μπαίνει και γκολ.

 

Γι’  αυτό μας αρέσει να βλέπουμε μπάλα

γιατί μας θυμίζει τη Γη

μας θυμίζει το σπίτι μας.

κόκκινα

χρωματιστά μολύβια σε χαρτί

τρίτη και 13

τιμώντας την ερχόμενη Τρίτη και 13 και θέλοντας να συμβάλω κι εγώ στην πολιτική συζήτηση των ημερών  δηλαδή μηνών ήθελα να πω για να δούμε πως θα σώσουμε την πατρίδα αλλά και τον Παναθηναϊκό από την κατρακύλα αλλά και για να φύγουν τα μιάσματα της τρόικας και οι ντόπιοι εκφραστές τους καταθέτω τους παρακάτω στίχους για προβληματισμό και κάλεσμα σε αγώνες και συνεχή επαγρύπνηση

 

ένα το χελιδόνι
δύο οι Χιώτες
τρεις κι ο κούκος
τέσσερα τα (μισά) ντόρτια
πέντε στο φάσκελο
έξι στον εξάψαλμο
εφτά τραγούδια
οχτώ το οκτάωρο
εννιά τα νιάμερα
δέκα του Βοκάκιου
έντεκα η ομαδάρα
δώδεκα οι εξάρες (ολόκληρες)
δεκατρείς η Τρίτη

tabula rasa ή μαλάκας;

 

 

Φίλε Γιάννη.

Φίλε Γιαννάκη Κλειδωμένε (John Locke  για όσους γνωρίζουν Κινέζικα ή βλέπουν Τούρκικα κανάλια).

Φίλε Γιαννάκη, νομίζω πως έχεις κάνει ένα τραγικό λάθος. Ο άνθρωπος δεν γεννιέται tabula rasa (λευκό χαρτί δηλαδή, που είτε γεμίζει με μουντζούρες, είτε με καλλιγραφίες, είτε και με τα δύο)

Μου φαίνεται αγαπητέ, πως ο άνθρωπος γεννιέται μαλάκας. Και όλη του η ζωή είναι ένας αγώνας να αποβάλει αυτή την αρχέγονη μαλακία.

Άλλοι – όπως εγώ – τα καταφέρνουν σ αυτόν το δύσκολο αγώνα και όσο μεγαλώνουν, με τη γνώση, τη φρόνηση, τις τέχνες, τον έρωτα και άλλες αντιοξειδωτικές ενασχολήσεις, γίνονται όλο και λιγότερο μαλάκες.

Κάποιοι  άλλοι πάλι, είτε είναι δύο χρονών, είτε σαράντα δύο, είτε ογδόντα δύο, τα ίδια μυαλά κουβαλούν, αυτά τα πρώτα που κουβάλησε και η μαμή, όταν τους πρωτοπήγε στη μάνα τους να βυζάξουν το πρώτο γάλα.   

Το ακατανόητο είναι – κι εδώ πολύ θα ήθελα να είχα μπροστά μου τον Δαρβίνο να πούμε δυο κουβέντες – πως αυτοί οι κάποιοι άλλοι είναι που διαιωνίζουν το είδος.

Έχω την τρομερή υποψία, πως αν ο άνθρωπος δεν ήταν ένα πνευματικό θηρίο με τιποτένια ψυχή, δεν θα είχε επιβιώσει σ΄ αυτόν τον πλανήτη.