για πούλημα

Είχε μέρες να έρθει η οχτάχρονη κόρη μου στην Αγκρέκο και δεν είχε δει την τελευταία μου αυτοπροσωπογραφία. Το μάτι της έπεσε αμέσως πάνω της και χαμογέλασε.

– Γιατί σε ζωγράφισες νέο;

Μετά έκανε τη βόλτα της, έπαιξε, έτρεξε, ξεκίνησε να ζωγραφίζει κάτι και σε ανύποπτο χρόνο με ρωτάει:

– Μπαμπά, γιατί πουλιέσαι;

– Πως;!

– Λέω γιατί πουλιέσαι;

– Δεν σε καταλαβαίνω, τι εννοείς γιατί πουλιέμαι;

– Γιατί πουλιέσαι, ξαναλέει επίμονα και με το βλέμμα της μου δείχνει την αυτοπροσωπογραφία μου , η οποία , πράγματι, έχει μία τιμή άνω των 100 ευρώ.

– Ααα! (τότε μόνο κατάλαβα). Όπως πουλάω τις άλλες ζωγραφιές μου, έτσι πουλάω κι αυτή.

– Ναι αλλά είσαι εσύ.

– Ναι εγώ είμαι, ήταν το καλύτερο που βρήκα να πω.

 

Αργότερα, κι ενώ ήμασταν στην αυλή, πέρασε ένας γνωστός και μας χαιρέτησε. Είχε καιρό να δει την κόρη μου κι άρχισε τα χαζά κομπλιμέντα που συνήθως κάνουν οι μεγάλοι στα παιδιά, για να καταλήξει ρωτώντας με «Πουλείς την μρε; Πουλείς την;»

– Όι δα! Σιγά μη την πουλώ! Αυτή με πουλάει!

απάντησα εξίσου ανόητα και αφού γελάσαμε, απομακρύνθηκε ο γνωστός. Και τότε μου λέει αμέσως η κόρη μου:

– Μπαμπά, γιατί λες ψέματα; Αφού μόνος σου πουλιέσαι!

Advertisements

η προσευχή του γαϊδάρου (βοήθειά μας!)

 

proseuxigaidaroy

 

 

ακρυλικό σε ξύλο (60χ90)

Ο παραπάνω πίνακας είναι ένα απο τα … σουξέ μου.

Ειδικά τα τρία – τέσσερα τελευταία χρόνια κάνει και διεθνή καριέρα μιας και τον βλέπουν και τον φωτογραφίζουν τουρίστες απ΄όλο τον κόσμο. Μεγαλύτερη πέραση όμως έχει στους Ρώσους, ίσως επειδή τους θυμίζει τον Αη Γιώργη που είναι από τους πιο αγαπημένους τους αγίους. Μάλιστα μια Ρωσίδα φέτος μου παράγγειλε και της τον αντέγραψα σε καμβά γιατί τον πρωτότυπο που είναι σε ξύλο δεν μπορούσε να τον κουβαλήσει.

Βέβαια , εγώ λέω πως είναι ο μεγαλέξανδρος και το καταραμένο φίδι. Οι Ρώσοι όμως δεν ξέρουν απο καραγκιόζη και επιμένουν πως είναι ο Αη Γιώργης. Με εξαίρεση μια γυναίκα  πριν δυο , τρία χρόνια οι περισσότεροι , αν και φανατικά θρησκευόμενοι βρίσκουν εκπληκτικό τον εν λόγω πίνακα.

Εχτές το έργο μου γνώρισε άλλη μια σπουδαία στιγμή δόξης και μετά από αυτό σκέφτομαι να τριπλασιάσω την τιμή του.

Οι πρωταγωνιστές ήταν Έλληνες. Μια μαμά έσερνε απ’ τα χέρια τις δυο κόρες της και έλεγε. «Εικόνες, να ,προσκυνήστε» Αυτομάτως το ένα κοριτσάκι σταυροκοπιέται και πριν προλάβω να πω τίποτα φιλάει την εικόνα του γαϊδάρου στο στόμα!

Πάνω εκεί πρόλαβα να πω πως δεν είναι αγιογραφίες και πως αγιογραφίες έχει στο εκκλησάκι παραδίπλα. «Α!  εκεί έχει εικόνες» λέει αυτή και σέρνοντας τα κοριτσάκια μπουκάρανε στο εκκλησάκι.

Τώρα λέω να βάλω τζάμι μπροστά από τον πίνακα και δίπλα κυτίον μετά σχισμής

«Υπέρ φιλόπτωχου ταμείου ζωγράφου Αλέξανδρου Ανδρουλάκη»