ρεπορτάζ απο την ώρα της γης

 

 

και καμιά ώρα μετά

 

Advertisements

Γανάρα σε κρίση

Αγαπητή αναγνώστρια.
Ξέρω πως η σχέση μας είναι δυνατή και παθιασμένη. Ξέρω πως κάθε Πέμπτη με περιμένεις πως και πως. ‘Όμως γλυκιά μου, πρέπει να μείνω για λίγο μόνος . Να ξανασκεφτώ τη σχέση μας.
Αγαπητέ αναγνώστη.
Και ο δικός μας δεσμός είναι δυνατός και παθιασμένος και ξέρω πως θα σου λείψω. Για να παρηγορηθείς από την απουσία μου μπορείς να βρεις την αγαπητή αναγνώστρια και … «κελαηδήστε, ωραία μου πουλάκια, κελαηδήστε…»
Η Γανάρα, πλέον, θα σας επισκέπτεται αιφνιδιαστικά. Θα σας κάνει έκπληξη.

Πρέπει όμως να σας εκθέσω και κάποιους από τους λόγους της διάρρηξης αυτής της – εδώ και δέκα μήνες περίπου – σταθερής μας σχέσης.

Περισσότερα

η αλήθεια για τον όρκο στο «Λαυράκι»

Εγώ, ο Αλή Έξανδρος Πασαλάκης πασάς των Γαναρίνων, τώρα στα στερνά μου, που περιμένω τον κωλότουρκο να με σφάξει, λέω πρώτα και προφητεύω μετά.
Και λέω πρώτα:
Οι γκιαούρηδες έχουν σηκώσει μπαϊράκι εδώ και κάνα χρόνο.
Αυτό, ενώ το προγραμμάτιζαν χρόνια με μια κρυφή εταιρεία με όρκους και τα ρέστα , τελικά έγινε τυχαία και εξ’ αιτίας μεγάλης κραιπάλης. Και να πως:

Περισσότερα

ζωγραφιές παιδιών 3

 

 

 

 

 

 

 

αγωνία!

ΖΑΠΑ

ακρυλικό σε καμβά (60χ80)

παιδική εγκληματικότητα (μέρος γ΄)

αστυνομική περί υπαίτια σε τρία μέρη  (μέρος μακρύτερο)

άθλος του Ηρακλή Πουμαρώ

Περίληψη προηγουμένων
Μετά από μια ομιλία του καθηγητή Σαλταράκη για την παιδική εγκληματικότητα που παρακολούθησαν με ενθουσιασμό οι δασκάλες Μαίρη, Κλαίρη, Φωφώ και Μάγγη, οι τρεις πρώτες βρέθηκαν νεκρές με έναν λευκό κρίνο στο στήθος. Η τέταρτη η Μάγγη, έπαθε υστερικό σοκ. Από τα κεντρικά της αστυνομίας έστειλαν τον επιθεωρητή Πουμαρώ να εξιχνιάσει τα εγκλήματα (πράγμα που δεν άρεσε καθόλου στον τοπικό διοικητή αστυνόμο Μπεκάκη). Ο επιθεωρητής Πουμαρώ έχει βρει τον δολοφόνο, αλλά δεν έχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Αποφασίζει να ρισκάρει και να του στήσει μια παγίδα. Έτσι, οργανώνει μια μάζωξη στο , υπό κατάληψη, δημαρχείο.
Η αίθουσα συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου ήταν γεμάτη ασφυκτικά. Αν και επρόκειτο να αποκαλυφθεί ένας δολοφόνος, το κλίμα έμοιαζε γιορτινό (όπως και σε κάθε κατάληψη εξάλλου). Εκτός από αρκετούς καταληψίες και όλους, σχεδόν, τους δασκάλους του νομού, στην αίθουσα βρίσκονταν εκπρόσωποι του υπουργείου, το αφεντικό, ο καθηγητής Σαλταράκης, ο Παναγιώτης, εκπρόσωποι συλλόγων γονέων, καμπόσοι ρουφιάνοι, ο πρόεδρος του εμπορικού επιμελητηρίου, δυο παπάδες, τρεις ναύτες, ένας φωτογράφος, καμπόσοι χασισέμποροι, ένας ψαράς, η κυρία Ματούλα και διάφοροι άλλοι που δεν τους ήξερα.
Ήταν και μερικοί αστυνομικοί με στολές. Είχαν λάβει όμως οδηγίες να είναι διακριτικοί και να μη δίνουν στόχο. Έτσι έκαναν πως έστελναν μηνύματα με τα κινητά τους και στο τέλος κανείς δεν τους έδινε σημασία. Εδώ που τα λέμε κι αυτοί ξέχασαν που βρίσκονταν, γιατί απορροφήθηκαν με το να στέλνουν μηνύματα μεταξύ τους.
Ιδού μερικά:
«Ρε μαλάκα με βάλανε έξω από το δημαρχείο και μου την έχει παίξει. Τι γίνεται μέσα;»
«Καλά είναι μέσα. Έχει κι ωραία γκομενάκια»
«Όχι ρε πούστη μου! Και καμάκωσες καμιά;»
«Να σου πω. Με κοιτάζουν σχεδόν όλες. Αλλά δε μ΄ αρέσει το βλέμμα τους. Μοιάζει σα να θέλουν να με δείρουν ρε μαλάκα!»

Περισσότερα

Previous Older Entries