ωδή στον Αθανάσιο δάκο

αφιερωμένο στη γεωπόνο Νέλυ
και στις δακοκτονίες του 2002
  

Δάκος ήμουν αθάνατος
με λέγαν Αθανάση
κι ωσάν εμέ δακόπουλο
δεν είχε βγάλ’ η πλάση.

Δάκος ήμουν και δάκανα
και δακοκυνηγούσα
σ΄ελιές τσαχπινομπίρμπιλες
δακοτσιμπολογούσα..

Μα μια κακιά μια πονηρή
μια δακοχολιασμένη
απάνω στο μπερμπάντεμα
παγίδα’ χε στημένη.  

Με φάγαν δακαδέρφια μου
κι ήταν πρωί και Τρίτη
κι ο Αρχι-δάκος   κήρυξε
πένθος σ’ όλη την Κρήτη.

Δάκος ήμουν και δάκανα
δακίτσες σαν το μέλι,
μα μ’ έφαγε μια πονηρή
που τηνε λέγαν Νέλυ.

προκαταλήψεις