άλλος ένας χρόνος

παρά το άγριο χαράτσι

του αλκοόλ

κάτι οι ελεημοσύνες

των χρωμάτων

κάτι η μικρή σύνταξη

των λουλουδιών…

την έβγαλα και φέτος

διαχρονική πρόβα

diaxroniki prova

διαχρονική πρόβα

ακρυλικό σε καμβά (38χ54)

БГ

БГ 58Х44

ακρυλικό σε καμβά , 58χ44

 

бурлак (burlak) – οι βαρκάρηδες του Βόλγα

Οι μπουρλάκ ήταν Ρώσοι μουζίκοι στην τσαρική Ρωσία. Σε κάποια σημεία του Βόλγα που τα πλεούμενα ήταν δύσκολο να περάσουν, δένονταν με λουριά και έκαναν ένα … ανθρώπινο ρυμουλκό.

Το 1873 ο σπουδαίος Ρώσος ζωγράφος Ιλιά Ρίπιν παρουσίασε έναν συγκλονιστικό πίνακα που απεικόνιζε αυτούς τους ανθρώπους

Ilia_Efimovich_RepinVolga_Boatmen

Στον 20ό αιώνα στην πόλη Σαμάρα στις όχθες του ποταμού κατασκευάστηκε ένα μπρούτζινο σύμπλεγμα που απεικονίζει τον συγκεκριμένο πίνακα

SAMARA, RUSSIA - SEPTEMBER 12, 2014: Bronze monument of a painting of Ilya Repin's "Barge Haulers on the Volga". Fragment. Monument was unveiled on September 11, 2014

SAMARA, RUSSIA – SEPTEMBER 12, 2014: Bronze monument of a painting of Ilya Repin’s «Barge Haulers on the Volga». Fragment. Monument was unveiled on September 11, 2014

Το συγκρότημα Ακβάριουμ και ο Μπορίς Γκρεμπεντσικόφ έγραψαν  το τραγούδι Μπουρλάκ. Οι στίχοι του έχουν ένα μεταφυσικό περιεχόμενο για το ποιος φορτώνεται τις αμαρτίες εκείνων που εκμεταλλεύονταν του δυστυχισμένους βαρκάρηδες του Βόλγα

Εδώ είναι απο συναυλία του 1994

Θα αναγνωρίσετε τον μπασίστα της προηγούμενης ανάρτησης και τον τραγουδιστή της επόμενης

 

 

Τελετή λήξης 2015

Τη συκιά που φυτρώνει πεζοδρόμιο και τοίχος γωνία, πάνω απο πενήντα χρόνια προσπαθούν να την ξεπατώσουν , κι όλο ξαναβγαίνει.

Ας ξαναβγεί, θα αποτελεί στοιχείο του έργου. Το αμάξι δεν κατέστη δυνατό να το διώξουμε. Η βροχή , ευτυχώς δεν μας τα χάλασε , τα πινέλα πήραν φωτιά, εγώ υπ’ ατμόν και… άλλος ένας τοίχος παραδόθηκε στα χέρια των παιδιών και στα βλέμματα των περιοίκων και περαστικών

Και του χρόνου.

Υ.Γ. Όπως βλέπεις Θοδωρή, φέτος αλλάξαμε τοίχο! Αρχίσαμε, δηλαδή, να πηγαίνουμε τοίχο, τοίχο!

IMG_1749 IMG_1751 IMG_1754 IMG_17561IMG_1758 IMG_17591IMG_1761IMG_1762

έκτακτη ανάρτηση … sos

Πριν λίγο ανακάλυψα, έκπληκτος, πως δεν παίζει κανένα από τα τραγούδια που έχω ανεβάσει τόσα χρόνια τώρα!

Όχι αυτά από το γιου τιούμπι, τα άλλα που δεν έχουν εικόνα.

Αυτά τα είχα ανεβάσει σε ένα site to FILEDEN  κι από κει έπαιρνα το λινκ και το έβαζα εδώ.

Μπήκα στο site – είχα κανα δυο χρόνια να μπω- και βλέπω τα πάντα αλλαγμένα. Μου ξαναζητούσε εγγραφή και είχε και άλλο όνομα. Ξαναγράφτηκα, αλλά τα παλιά μου αρχεία … πάπα.

Αν έχει κανείς καμιά ιδέα πως μπορώ να ανακτήσω να λινκ ας βοηθήσει.

σχέδιο – άτιτλο

IMG_2237

Εικόνα

γειά σου ρε Πουλικάκο!

«Στην προτροπή «ψόφα και μη βγάζεις άχνα», απο το να επαναλάβουμε το χορό του Ζαλόγγου, καλύτερα να επαναλάβουμε την έξοδο του Μεσολογγίου»
Τάδε έφη Δημήτρης Πουλικάκος στη συναυλία στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ

όταν το καλιμαύχι γίνεται pantiera rossa

Ένα άλλο κήρυγμα για την αντίσταση στην αδικία έψαλε μετά το τέλος της καθολικής λειτουργίας ο υπερήλικας ιερέας της Γένοβας. Ακούστε το. Θα το αναγνωρίσετε αμέσως κι ας μη ξέρετε ιταλικά. Δεν θα αποφύγουμε τον πειρασμό να αναλογιστούμε τι θα μπορούσε να συμβεί στη χώρα μας αν γινόταν κάτι αντίστοιχο μετά την ορθόδοξη λειτουργία.

Πρόκειται για τον Don Andrea Gallo που γεννήθηκε το 1928 στη Γένοβα κι έκανε ιεραποστολή στη Βραζιλία τη δεκαετία του 1950. Όταν τον έδιωξε από κει η τότε χούντα, επέστρεψε στη Γένοβα κι έγινε εφημέριος στην ενορία του San Benedetto in Porto.
Με την καθημερινή του δράση έκανε την ενορία του «σημείο αναφοράς για αγωνιστές της Νέας Αριστεράς, χριστιανούς ή όχι» από το 1970.
Η μητρόπολη τον μετακίνησε στο νησάκι της Capraia. Το 1975 γεννήθηκε η Κοινότητα του San Benedetto in Porto, «ένα νησί αλληλεγγύης στην καρδιά μιας πόλης με χίλια προβλήματα, που φροντίζει εξαρτημένους από ναρκωτικά, αλλά γενικότερα άτομα που αντιμετωπίζουν δυσκολίες: πρώην πόρνες, πρώην κλέφτες, άνδρες και γυναίκες στη μετάβαση από το ένα φύλο στο άλλο» (από το βιβλίο του Don Andrea Gallo «Αγγελικά Αναρχικός»).
«Αυτό που μετράει είναι να κάνουμε τα πάντα για να πάρει το λόγο ο φτωχός κόσμος, αυτός που δεν μετράει και γι’ αυτό τον κακομεταχειρίζονται» λέει ο «παπάς του πεζοδρομίου», όπως αυτοχαρακτηρίζεται
 
 
 
 

ευχές

Καλή χρονιά

με  Υγεία

Αγάπη

Ομόνοια

Σύνταγμα

μια φορά κι έναν καιρό…

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ζωγράφος. Ξύπνιος ήταν αυτός αλλά που και που έπεφτε και για ύπνο.    Και μια φορά στον ύπνο του άρχισαν να έρχονται αρλ εκείνοι, αρλ ετούτοι, αρλ εκείνες… κόσμος πολύς. Κύριε ζωγράφε, του είπαν, κοίταξέ μας καλά και μετά σήκω αμέσως να μας ζωγραφίσεις.  Έτσι κι έκανε. Σηκώθηκε, έπιασε τα πινέλα , τις μπογιές του, τα ξύλα του και άρχισε να τους ζωγραφίζει. Όταν τους ζωγράφισε όλους ήταν τόσο κουρασμένος που έπεσε και ξανακοιμήθηκε. Κρέμασε το πουκάμισό του σε μια καρέκλα κι έπεσε στο κρεβάτι. Οι αρλ εκείνοι τότε, για να τον ευχαριστήσουν βγήκαν από τις ζωγραφιές, έπιασαν τα πινέλα και τις μπογιές  του ζωγράφου και του ζωγράφισαν το πουκάμισο με ρόμβος και πολλά χρώματα , να μοιάζει με τα δικά τους ρούχα.

Στο μικρό τμήμα (2-3,5 χρονών) με πίστεψαν και ήθελαν κι άλλη ιστορία.

Στο μεγάλο όμως βρέθηκε ένα ζιζάνιο – η κόρη μου – που φώναζε

«ψέματα! ψέματα! εσύ το ζωγράφισες.»

οι αρλ εκείνοι μου – έκθεση

Ώρα είναι σιγά σιγά να εκτεθούν οι αρλ εκείνοι μου

Να ηρεμίσω κι εγώ , να ηρεμίσετε κι εσείς!

Κι όποιος είναι στο Ρέθυμνο τον περιμένω να τον δω κι απο κοντά

Τους υπόλοιπους αρλ εκείνους μπορείτε να τους δείτε  ΕΔΩ

φράχτης – fractal

λεωνίδας κλάδος (1925 – 2010)

η μοίρα μας οριζει (μαντινάδες)

λύρα: λεωνίδας κλάδος

τραγούδι: νίκος μανιάς

ο τζίτζικας (σατυρικό τραγούδι)

λύρα: λεωνίδας κλάδος

τραγούδι: παντελής κρασαδάκης

Έφυγε σήμερα (Παρασκευή 12 Νοεμβρίου) ο σπουδαίος λυράρης Λεωνίδας Κλάδος.  Έφυγε για τη μεγάλη μπάντα των ουρανών. Των ουρανών των ονείρων μας. Κλάδος αγέρωχος του δέντρου της κρητικής μουσικής.  Του κάνω κι απο τη μεριά μου μια πολύ μικρή αφιέρωση με δύο τραγούδια.

          

Ένα σύντομο βιογραφικό του θα βρείτε  εδώ