Μαντόλας ή Λευτέρης Κλίνης Σηκουάνας

Τον Λευτέρη τον γνώρισα αρχές του 1996 στο Ρέθυμνο. Ήταν περισσότερο γνωστός ως «Μαντόλας» επειδή έπαιζε μαντόλα. Βέβαια , το όργανο που έπαιζε ήταν κάτι το – ακόμα και σήμερα – απροσδιόριστο. Το ρεπερτόριό του ήταν κυρίως παραδοσιακά Κρητικά τραγούδια, αλλά και αρκετά δικά του. Η «σκηνική του» παρουσία ήταν – και είναι – κάτι το απίστευτο. Τόσο απίστευτο που από τη μια θέλεις να τον δείρεις κι από την άλλη να μη το χάσεις αυτό που γίνεται, γιατί δεν θα το ξαναβρείς ποτέ και πουθενά.  Από πριν να τον γνωρίσω εγώ , αλλά ακόμα και μέχρι σήμερα, προσπαθεί να βγάλει δίσκο. Το ενδιαφέρον δεν είναι ότι έχει αποτύχει έως τώρα, αλλά το ότι έχει αποτύχει με μυθιστορηματικό τρόπο.  Ο Λευτέρης Κλίνης Σηκουάνας ή Μαντόλας είναι ένας σεσημασμένος της τέχνης. Πρόκειται για ότι πιο αυθεντικό έχω γνωρίσει , χωρίς αυτό να σημαίνει πως συμφωνώ μαζί του σε όλα. Για την ακρίβεια διαφωνώ μαζί του σε τόσα πολλά πράγματα σε σημείο που να μην είμαι σίγουρος αν έχω δίκιο. Θα μπορούσα να γράψω ατελείωτα πράγματα για τον Λευτέρη. Αν δε έγραφα και τη βιογραφία του θα έλυνα και το οικονομικό μου (μας) πρόβλημα, διότι θα γινόταν αμέσως best seller. Αλλά ποιος  νοιάζεται για τέτοια όταν τα best είναι καλύτερα να τα ζεις παρά να τα πουλάς; Τελικά κατάφερε να τα κάνει δίσκο τα τραγούδια του , αλλά …  σκληρό δίσκο. Τα πρώτα χρόνια που έπιασα σχέσεις με το ίντερνετ είχε άγχος. Δεν ήθελε να αναρτήσω τίποτα δικό του. Στην πορεία άρχισε να χαλαρώνει. Τώρα νομίζω πως έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τι εστί ηλεκτρονική εποχή. Αλλά έχει πολύ ηλεκτρονικό δρόμο μπροστά του. Εδώ και 3-4 μήνες έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο. Ηλεκτρονικά όμως είναι πολύ αγράμματος ακόμα. Βλέπει αυτά που αναρτώ , αλλά ούτε ένα σχόλιο δεν μπορεί να κάνει. Έχω προσπαθήσει να του δείξω πως δουλεύει το εργαλείο αλλά… Δεν. Οι προσπάθειες συνεχίζονται έτσι ώστε κάποια στιγμή να διαχειριστεί ο ίδιος το καλλιτεχνικό υλικό που τον αφορά. Μέχρι τότε, να τέσσερα τραγούδια του και ένα ταινιάκι μικρού μήκους σε «σενάριο» δικό του.

Στα βιντεάκια, αν τα δείτε στο u tube,  υπάρχουν και κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες.

στων Ψαρών

εδώ θεός εκεί θεός

το μαντρί

όταν μιλείς και δε σ΄ακούν

κι ένα ταινιάκι 23λεπτο που καταλαβαίνει κανείς γιατί το Σηκουάνας

ο ποιητοσώστης

όταν μιλείς και δε σ’ ακούν

 

ΟΤΑΝ ΜΙΛΕΙΣ  ΚΑΙ ΔΕ Σ’ ΑΚΟΥΝ

 

Μια Κυριακή καθόμουνα

στον ήλιο και λιαζόμουνα

στον ασκιανό μου τα’ λεγα

του κόσμου τα παράλογα.

Κι ο γης τ’ αλλού εδίναμε

κουράγιο και τα πίναμε.

Κουράγιο και τα πίναμε

ο γης τ’ αλλού εδίναμε.

Μα έσβησε ο ήλιος ο λαμπρός

κι έμεινα πάλι αμοναχός.

Μια Κυριακή καθόμουνα

στον ήλιο και λιαζόμουνα.

Στον εαυτό μου τα’ λεγα

του κόσμου τα παράλογα

κι ο γης τ’ αλλού εδίναμε

κουράγιο και τα πίναμε.

Στον εαυτό μου αφού μιλώ

φαίνεται πως παραμιλώ.

Φαίνεται πως παραμιλώ

στον εαυτό μου αφού μιλώ.

Και με φωνάζουνε τρελό

που σ’ άλλο κόσμο δε μιλώ.

μα όταν μιλείς και δεν σ΄ακούν

τα λόγια αέρας θα γεννούν

τα λόγια αέρας θα γεννούν

μα όταν μιλείς και δεν σ΄ακούν

και θα τα πάρει ο βοριάς

και θα τα πάει τση μοναξιάς

το Ζωνιανό’ ναι το καλό

θέλω να χέσω (πολιτικοποιημένο ποιηματάκι)

Του Λευτέρη Κλίνη Σηκουάνα

κι αφού το αν…

στων Ψαρών

στίχοι, μουσική,μαντόλα και τραγούδι Λευτέρης Κλίνης (Σηκουάνας)

συμμετέχει ο Ψαραντώνης

Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη
περπατώντας η δόξα μονάχη 
μελετά τα λαμπρά παλικάρια 
και στην κόμη στεφάνι φορεί,
γινωμένο από λίγα χορτάρια 
που’ χαν μείνει στην έρημη γη.   
 
Όσο βραδιά και σκοτεινιάζει 
τέτοια ο νους μου κατεβάζει.
Κι όταν αρχίζει και χαράζει
ο πετεινός ξυπνά και κράζει.
Ω ! χαίρε  ω ! χαίρε ελευθερία
κάτω η τουρκοκρατία .
 
Στων φτωχών την ολόμαυρη ράχη
περπατώντας η φτώχια μονάχη
μελετά τα φτωχά παλικάρια
και στην κόμη στεφάνι φορεί,
γινωμένο από λίγα χορτάρια
που οι πλούσιοι αφήσαν στη γη .  
 
Όσο βραδιά και σκοτεινιάζει 
τέτοια ο νους μου κατεβάζει.
Κι όταν αρχίζει και χαράζει
ο πετεινός ξυπνά και κράζει.
Ω ! χαίρε  ω ! χαίρε ελευθερία
κάτω η πλουτοκρατία
Ω ! χαίρε  ω ! χαίρε ελευθερία
κάτω η τρομοκρατία .

τη μέρα της αλώσεως

 

στιχοι – τραγούδι: Λευτέρης Κλίνης Σηκουάνας

μουσική : Λευτέρης Κλίνης Σηκουάνας – Γιαννης Παπαϊωαννου 

 

 

Τη μέρα της αλώσεως ψιλοβαριώταν ο θεός

αυτός ψιλοβαριώτανε κι βασιλιάς κοιμώτανε

και μπήκε μέσα η τουρκιά και πήρε την αγιά σοφιά

Ενδεχομένως νάτανε αλλοιώς η ιστορία

αν δεν ψιλοβαριώτανε ολ΄η αυτοκρατορία

 

Τη μέρα της αλώσεως ψιλοβαριώταν ο θεός

κι εγώ ψιλοβαριώμουνα και στο χαμάμ κοιμώμουνα

μ΄αυτά τα ενδεχόμενα έχασα και τη γκόμενα

Ενδεχομένως νάτανε αλλοιώς η ιστορία

κι εγώ να μην την έχανα την μπιούτιφουλ Μαρία

Ενδεχομένως νατανε αλλοιώς η ιστορία

αν δεν ψιλοβαριώτανε όλ΄η αυτοκρατορία

 

το τραγούδι υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα, δεν επιτρέπεται η χρήση του χωρίς άδεια.

είχα μια φαγούρα

κουκουλοφόροι νομοθετούν

αγανακτησμένοι κουκουλοφόροι περιμένουν τις επόμενες εκλογές να ξαναψηφίσουν τους ίδιους αλλλά με διαφορετική κουκούλα 

 παπάκια κάνουν «α παπαπαπά» και μαρσάρουν

και  σα να μην τρέχει τίποτα 21 Μαρτίου μπαίνει επίσημα η …άνοιξη

Ας την υποδεχτούμε με Λευτέρη Κλίνη Σηκουάνα  που διάβάζει το ποίημά του «είχα μια φαγούρα»

ξου

το ποίημα «ξου»

έγραψε και απαγγέλει ο Λευτέρης Κλίνης Σηκουάνας

ή ο Λευτέρης με τη μαντόλα

γλωσσάρι

γροικώ=ακούω

φούσκισμα του τράγου : όταν σφάζουν τα αμνοερίφια πρέπει κάποιος να φυσήξει απο μια τρύπα για να φουσκώσει η προβιά και να αποκολληθεί απο το ζώο. Η προβιά μετά βγαίνει μονοκόματη. Σήμερα το φούσκισμα γίνεται με τρόμπες αν και σε μερικά χωριά εξακολουθούν να το κάνουν με το στόμα.

ο ξύπνιος

το ποίημα  «ο ξύπνιος» είναι του Λευτέρη Κλίνη Σηκουάνα

ή Λευτέρης με τη μαντόλα

ο οποίος και το απαγγέλει.