η προσευχή του ποιητή

Ένα ταξίδι στην ανθρώπινη ύπαρξη μέσα από την …«προσευχή του ποιητή»!

18-04-2018 09:21
Ένα ταξίδι στην ανθρώπινη ύπαρξη μέσα από την …«προσευχή του ποιητή»!

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ

Ένα μοναδικό «ταξίδι» στην ανθρώπινη ύπαρξη αλλά και τον τρόπο που αυτή προσδιορίζεται μέσα από τη σημερινή πραγματικότητα και τις προκλήσεις των καιρών, αποτελεί η νέα ποιητική συλλογή του ποιητή και ζωγράφου Αλέξανδρου Ανδρουλάκη.

Ο Αλέξανδρος Ανδρουλάκης είναι ποιητής και ζωγράφος. Κατάγεται από την Εύβοια και το Ηράκλειο της Κρήτης και ζει και δραστηριοποιείται επί σειρά ετών στο Ρέθυμνο. Η ποιητική συλλογή «Η προσευχή του ποιητή» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις 24 Γράμματα αποτελεί την πρώτη έντυπη συλλογή που εκδίδει ο Αλέξανδρος Ανδρουλάκης, όχι όμως και την πρώτη συγγραφική του προσπάθεια, καθώς ποιήματά του έχουν κυκλοφορήσει στο παρελθόν σε ηλεκτρονική έκδοση. Παράλληλα, ο κος Ανδρουλάκης, έχει επιμεληθεί εικαστικά το εξώφυλλο της έκδοσης.

Η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Η προσευχή του ποιητή» πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας στο Κέντρο Κρητικής Λαΐκής Τέχνης με ομιλητές τον φιλόλογο Ευθύμη Καρουζάκη και τον Ψυχίατρο και Διευθυντή του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Ρεθύμνου Αντώνη Λιοδάκη. Ποιήματα από τη συλλογή ανέγνωσαν στη διάρκεια της εκδήλωσης οι Βαγγέλης Λιοδάκης, Γιάννης Χατζηβασιλείου και Βιβή Χατζηκωστούλα.

Οι τρεις βασικοί άξονες της ποίησης του Αλέξανδρου Ανδρουλάκη είναι η ίδια η ύπαρξη που κυριαρχεί στο μεγαλύτερο μέρος της ποιητικής συλλογής και «προκαλεί» τον αναγνώστη, να ταυτιστεί, να αναζητήσει τον εαυτό του μέσα από τις προκλήσεις της σύγχρονη εποχής και να αφυπνιστεί με γνώμονα την τέχνη στο βαθμό που αυτή τον αγγίζει και τον συγκινεί. Ο κος Ανδρουλάκης δεν παραλείπει όμως να προσεγγίζει και ζητήματα όπως η πολιτική στην κοινωνική της διάσταση, ενώ κινείται περίτεχνα και μέσα στην ίδια την ποίηση.
Για τον ίδιο το δημιουργό, ο στόχος της ποίησής του είναι η επικοινωνία με τον αναγνώστη, μια ουσιαστική επικοινωνία που θα «αγγίξει» ευαίσθητες χορδές και χρωματισμούς στην ψυχή τους.

Α. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ: «Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ»

Όπως ανέφερε ο ίδιος μάλιστα σε δηλώσεις του στη διάρκεια της παρουσίασης της ποιητικής του συλλογής: «Ο στόχος κάθε δημιουργού είναι η επικοινωνία, ένα έργο τέχνης, ένα βιβλίο, μια δημιουργία να μπορεί να πει κάτι σε αυτόν που θα το δει ή θα το διαβάσει. Τότε ο στόχος για το δημιουργό εκπληρώνεται».
Παράλληλα, ο κος Ανδρουλάκης, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο σήμερα και την τέχνη, επισημαίνοντας πως η επαφή με την τέχνη λείπει σήμερα από τις ζωές των ανθρώπων. «Η τέχνη λείπει από τη ζωή μας και όσα βλέπουμε μέσα από το διαδίκτυο δεν αναπληρώνουν την πραγματική τέχνη και την επαφή με αυτήν» επεσήμανε ο ίδιος.

Α. ΛΙΟΔΑΚΗΣ: «ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΟΝΗΜΑ ΣΥΝΘΕΤΟ ΟΠΩΣ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ»

Μιλώντας για την ποιητική συλλογή «Η προσευχή του ποιητή» ο κος Αντώνης Λιοδάκης υπογράμμισε πως πρόκειται για ένα βιβλίο «του καιρού μας» και πρόσθεσε: «Αυτές τις ιδέες, τις προτάσεις, την ποιητική γραφή, την αποτυπώνει σαν μια βιωματική εργασία που έχει να κάνει με την υπαρξιακή κραυγή του σημερινού ανθρώπου, μια αγωνία να αυτοπροσδιοριστεί, να συναισθανθεί, να συνειδητοποιήσει τον κοινωνικό του περίγυρο, μια αγωνία να προσδιορίσει μέσα από μορφές τέχνης μια προσωπική σήμανση που δημιουργεί μια ευκαιρία συνείδησης για να αντιμετωπίσουμε τις όποιες δυσκολίες του σήμερα».

Παράλληλα ο κος Λιοδάκης πρόσθεσε πως: «Πέρα από το υπαρξιακό γίγνεσθαι που διατρέχει το βιβλίο δημιουργεί ένα είδος αντίστασης απέναντι στην αλλοτρίωση, την οποία σήμερα και όλες τις τελευταίες δεκαετίες, βιώνει ο άνθρωπος. Με αυτήν την έννοια το βιβλίο δημιουργεί μια αγωνιστική κατάσταση και ουσιαστική σε ό,τι αφορά τον προσδιορισμό, το νόημα. Δημιουργεί νέα τοπία ψυχής, τα οποία έτσι και αλλιώς η ποίηση προσφέρει, αλλά αυτή η βιωματική προσέγγιση είναι ένας ζωγραφικός πίνακας. Ο ίδιος ο ποιητής είναι και ζωγράφος και έτσι μπορεί κανείς μέσα από την ποιητική συλλογή να αισθανθεί χρωματισμούς ψυχής, ενώ μέσα από την ποιητική αυτή γραφή του έχουμε και μουσικά ακούσματα. Είναι ένα πόνημα σύνθετο όπως η εποχή μας, η οποία θέλει συνθετότητες για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε σε αυτές τις άχαρες και άνυδρες εποχές, όπου διαπιστώνουμε πόσο πολύ λείπει η ποίηση και η οραματική οπτική».

Η τέχνη, όπως επεσήμανε ο κος Λιοδάκης, έχει σημαντικό ρόλο σε μια εποχή γεμάτη προκλήσεις και δυσκολίες παρά το γεγονός, όπως τόνισε, ότι η κρίση του σήμερα δεν αφορά μόνο το οικονομικό σκέλος, αντίθετα είναι μια κρίση που επεκτείνεται σε πολλούς τομείς. «Η τέχνη σήμερα, σε όλες τις εκφάνσεις της είναι μια ανάσα ζωής διότι πέρα από το να μας προσδιορίζει και να συνειδητοποιούμε τι συμβαίνει μέσα μας και σε σχέση με τους άλλους, μας επιτρέπει και να αντιμετωπίσουμε με μια θετική σκέψη τη δυσκολία που περνάμε» ανέφερε ο ίδιος.

Από την πλευρά του ο κος Ευθύμης Καρουζάκης στη διάρκεια της παρουσίασης της ποιητικής συλλογής του Αλέξανδρου Ανδρουλάκη υπογράμμισε: «Η ποίηση του Αλέξανδρου Ανδρουλάκη είναι βαθιά υπαρξιακή. Προσπαθεί να δώσει το παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης το οποίο ο ποιητής προσπαθεί να υπερβεί και να βοηθήσει και τον αναγνώστη να αντιμετωπίσει το παράλογο και στο βαθμό που μπορεί να το υπερβεί. Το βασικό κομμάτι της ποίησης είναι υπαρξιακό, υπάρχει όμως ένα μεγάλο κομμάτι που είναι πολιτικό και κοινωνικό και ένα ακόμη που αναφέρεται στην ίδια την ποίηση, στο ρόλο της και στο πώς δημιουργείται».

Κ.Κ.

 

 

http://www.goodnet.gr/news-item/ena-taxidi-stin-anthropini-uparxi-mesa-apo-tin-proseuchi-tou-poiiti.html

бурлак (burlak) – οι βαρκάρηδες του Βόλγα

Οι μπουρλάκ ήταν Ρώσοι μουζίκοι στην τσαρική Ρωσία. Σε κάποια σημεία του Βόλγα που τα πλεούμενα ήταν δύσκολο να περάσουν, δένονταν με λουριά και έκαναν ένα … ανθρώπινο ρυμουλκό.

Το 1873 ο σπουδαίος Ρώσος ζωγράφος Ιλιά Ρίπιν παρουσίασε έναν συγκλονιστικό πίνακα που απεικόνιζε αυτούς τους ανθρώπους

Ilia_Efimovich_RepinVolga_Boatmen

Στον 20ό αιώνα στην πόλη Σαμάρα στις όχθες του ποταμού κατασκευάστηκε ένα μπρούτζινο σύμπλεγμα που απεικονίζει τον συγκεκριμένο πίνακα

SAMARA, RUSSIA - SEPTEMBER 12, 2014: Bronze monument of a painting of Ilya Repin's "Barge Haulers on the Volga". Fragment. Monument was unveiled on September 11, 2014

SAMARA, RUSSIA – SEPTEMBER 12, 2014: Bronze monument of a painting of Ilya Repin’s «Barge Haulers on the Volga». Fragment. Monument was unveiled on September 11, 2014

Το συγκρότημα Ακβάριουμ και ο Μπορίς Γκρεμπεντσικόφ έγραψαν  το τραγούδι Μπουρλάκ. Οι στίχοι του έχουν ένα μεταφυσικό περιεχόμενο για το ποιος φορτώνεται τις αμαρτίες εκείνων που εκμεταλλεύονταν του δυστυχισμένους βαρκάρηδες του Βόλγα

Εδώ είναι απο συναυλία του 1994

Θα αναγνωρίσετε τον μπασίστα της προηγούμενης ανάρτησης και τον τραγουδιστή της επόμενης

 

 

να το πάρει το ποτάμι

to potami

 

Συγγνώμη ρε Σταύρακα. Μια στροφούλα 90 μοιρών είναι μόνο. Στην πολιτική συνηθίζονται και μεγαλύτερες.

Το άλλο δεν το μπορούσα γιατί μου θύμιζε το φασιστικό χαιρετισμό που έκαναν οι οπαδοί του κόμματος στην ταινία ΤΟ ΚΥΜΑ

the-wave-film

 

μεγάλα αποφθέγματα Ελλήνων ποιητών

ΜΕΣΑ ΣΤ’ ΑΥΤΙΑ ΜΟΥ

Σεφέρης  (απο το ποίημα Έφηβος)

 

ΒΟΣΚΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ

Ζ. Παπαντωνίου ( Ο Γεροβοσκός)

 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Ζ. Παπαντωνίου (Ο παπαγάλος)

 

ΗΡΘΕ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Κ. Παλαμάς (απο τους «ΙΑΜΒΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΙΣΤΟΥΣ»)

 

ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ

Κ. Ουράνης (θα πεθανω ένα πένθιμο του φθινοπώρου δείλι)

 

«ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ;»

Καρυωτάκης (Διάκος)

 

ΠΕΝΘΙΜΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

Ανδρέας Κάλβος (Ο ΩΚΕΑΝΟΣ)

 

ΤΙ ΩΡΑΙΟ ΠΑΙΔΙ

Καβάφης (Ζωγραφισμένα)

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Σολωμός (ΕΙΣ ΜΟΝΑΧΗΝ)

 

το τελευταίο απόφθεγμα το αφιερώνω σε όλους αυτούς που εμπνεύστηκαν τους στίχους του Καβάφη στα λεωφορεία και τρόλευ των Αθηνών

ΟΛΑ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ

Ελύτης (απο τα «ΕΠΤΑ ΝΥΚΤΕΡΙΝΑ ΕΠΤΑΣΤΙΧΑ»)

 

 

 

 

φωτογραφίες τοίχου

 

 

 

προκαταλήψεις

 

 

 

 

Σαμαράς – Ράπανος

Αυτή η ιστορία Σαμαρά – Ράπανου

μου φέρνει κάτι απο Κεντέρη – Θάνου!!!

ψήφισε ότι θέλεις, αλλά…

YΓ. Όποιος πιστεύει πως η προσωπική του ευτυχία εξαρτάται από αποτελέσματα εκλογών

αύριο με τον κηδεμόνα του.

Α΄ εκλογές 2012

και σχόλιο… ουδέν !

Όταν έφτιαξα το μπλογκ τον Δεκέμβρη του 2007 δεν ήξερα καλά, καλά τι εστί μπλογκ.

Το έφτιαξα κυρίως για να επικοινωνήσω τα ποιήματά μου. Και κατά δεύτερο να δείξω και τους πίνακές μου.

Και αυτό έκανα αυστηρά για κάνα χρόνο τουλάχιστον.

Στην πορεία άρχισα να αντιλαμβάνομαι και το τι εστί «μπλόκινγκ»

Δεν μπορώ να πω πως ενθουσιάστηκα. Κόλλησα βέβαια!

Ο σκοπός μου να επικοινωνήσω με τους στίχους μου δεν έβλεπα να εκπληρώνεται. Φυσικά, βρέθηκαν άνθρωποι , «φίλοι» στην πορεία, που αποκτήσαμε καλή διαδικτυακή – και όχι μόνο – επικοινωνία, και με κάποιους την έχουμε ακόμα. Όμως το είδος των σχολίων που γίνονται δεν με ικανοποιεί καθόλου. Ακόμα κι εγώ όταν αφήνω σχόλια σε στίχους άλλων, νοιώθω αμήχανα. Μπορεί να μου αρέσει πολύ ένα ποίημα, αλλά δεν ξέρω τι να γράψω στο σχόλιο. Φαίνεται πως το «μου αρέσει», ή «πολύ ωραίο» δεν είναι αρκετό. Αλλά και τι να γράψεις; Φιλολογική ανάλυση θα κάνουμε από τα μπλογκς; Δεν γίνεται. Περισσότερα

Ρέθυμνο πανοραμικό

Σήμερα μ’ έπιασε μια ανοιξιάτική διάθεση και καθώς οδηγούσα στην παραλία με προορισμό το εργαστήριο, μου΄ρθε να φωτογραφίσω την πόλη με τα χιονισμένα βουνά απο πίσω. Σταμάτησα και…

Έχω ξεχάσει τη φωτογραφική μηχανή μαζί με το λάπτοπ στο σπίτι!!! @#$@&*!(@)!?

Δεν ήταν τόσο το λάπτοπ όσο η μηχανή που την χρειάζομαι οπωσδήποτε σήμερα  και αναγκάστηκα να γυρίσω 10 χιλιόμετρα πίσω  @*&^)@$#@##!!γ##μ!!!

Στην επιστροφή πάντως μου ξανάρθε η ανοιξιάτικη διάθεση.

Κώστας Μουντάκης – Σούστα Ρεθεμνιώτικη

 

Στο βάθος, βλέπετε τα Λευκά Όρη , τις Χανιώτικες μαδάρες.

Ο Ψηλορείτης βρίσκεται πίσω σας και λίγο αριστερά. Άμα στρίψετε θα τον δείτε.

Eντουάρντο Γκαλεάνο – Ένας κόσμος ανάποδα

Παρότι δεν μπορούμε να μαντέψουμε πως θα είναι τα επόμενα χρόνια, έχουμε τουλάχιστον το δικαίωμα να ονειρευτούμε πώς θα θέλαμε να είναι. Το 1948 και το 1976 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών διατύπωσε οικουμενικές διακυρήξεις με εκτενείς καταλόγους ανθρώπινων δικαιωμάτων αλλά η μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας δεν έχει κανένα άλλο δικαίωμα εκτός από το δικαίωμα να βλέπει, να ακούει και να σιωπά. Τι θα γίνει αν αρχίσουμε να ασκούμε το δικαίωμα στο όνειρο που δεν διακυρήχθηκε ποτέ; Τι θα γίνει αν για μια στιγμούλα αφεθούμε στο παραλήρημα; Ας διαπεράσει το βλέμμα μας το όνειδος και ας ονειρευτούμε έναν άλλο κόσμο όπου:

Ο αέρας θα είναι καθαρός, απαλλαγμένος από το μικρόβιο του ανθρώπινου φόβου και από τα ανθρώπινα πάθη.

Στους δρόμους τα σκυλιά θα συνθλίβουν αυτοκίνητα.

Τους ανθρώπους δεν θα τους ελέγχει το αυτοκίνητο, δε θα τους προγραμματίζει ο υπολογιστής, δε θα τους εξαγοράζει το σούπερ μάρκετ, δε θα τους παρακολουθεί η τηλεόραση.

Η τηλεόραση θα πάψει να είναι το πιο σημαντικό μέλος της οικογένειας και θα της συμπεριφερόμαστε όπως στο σίδερο ή το πλυντήριο ρούχων.

Οι άνθρωποι θα δουλεύουν για να ζήσουν, αντί να ζουν για να δουλεύουν.

Στους ποινικούς κώδικες θα ενταχθεί και το αδίκημα της βλακείας, το αδίκημα που διαπράττουν όσοι ζουν για να έχουν ή για να κερδίζουν, αντί να ζουν απλώς και μόνο για να ζουν, σαν τα πουλιά που κελαηδούν χωρίς να ξέρουν ότι κελαηδούν και σαν τα παιδιά που παίζουν χωρίς να ξέρουν ότι παίζουν.

Σε καμιά χώρα δεν θα φυλακίζονται οι νέοι που αρνούνται να υπηρετήσουν τη στρατιωτική τους θητεία αλλά εκείνοι που θα θέλουν να την υπηρετήσουν.

Οι οικονομολόγοι δε θα ονομάζουν επίπεδο ζωής το επίπεδο κατανάλωσης, ούτε ποιότητα ζωής την ποσότητα των υλικών αγαθών.

Οι μάγειροι δεν θα πιστεύουν ότι είναι ευχάριστο για τους αστακούς να τους βράζουν ζωντανούς.

Οι ιστορικοί δεν θα πιστεύουν ότι η εισβολή σε μια χώρα είναι κάτι που την ευχαριστεί.

Οι πολιτικοί δεν θα πιστεύουν ότι είναι ευχάριστο για τους φτωχούς να τρώνε υποσχέσεις.

Η σοβαρότητα θα πάψει να θεωρείται αρετή και κανείς δε θα παίρνει στα σοβαρά έναν άνθρωπο που δε θα είναι ικανός να γελάει με τον εαυτό του.

Ο θάνατος και το χρήμα θα χάσουν τις μαγικές τους δυνάμεις και ούτε ο θάνατος ούτε η περιουσία θα μπορούν να μετατρέψουν έναν παλιάνθρωπο σε ευυπόληπτο πολίτη.

Κανείς δε θα θεωρείται ήρωας ή χαζός επειδή κάνει αυτό που πιστεύει ότι είναι σωστό αντί να κάνει αυτό που τον συμφέρει περισσότερο.

Ο κόσμος δεν θα πολεμάει πια τους φτωχούς αλλά τη φτώχεια και η στρατιωτική βιομηχανία δε θα έχει άλλη λύση παρά να κλείσει.

Το φαγητό δε θα είναι εμπόρευμα ούτε η επικοινωνία εμπόριο, επειδή το φαγητό και η επικοινωνία είναι δικαιώματα του ανθρώπου.

Κανείς δε θα πεθαίνει από πείνα επειδή κανείς δε θα πεθαίνει από το πολύ φαΐ.

Κανείς δε θα φέρεται στα παιδιά του δρόμου σαν να είναι σκουπίδια, επειδή δε θα υπάρχουν παιδιά του δρόμου.

Κανείς δε θα φέρεται στα πλούσια παιδιά σαν να είναι λεφτά, επειδή δε θα υπάρχουν πλούσια παιδιά.

Η εκπαίδευση δε θα είναι προνόμια μόνο όσων μπορούν να την πληρώσουν.

Η αστυνομία δεν θα είναι εφιάλτης για όσυς δεν μπορούν να την εξαγοράσουν.

Η δικαιοσύνη και η ελευθερία, αδέρφια σιαμαία που καταδικάστηκαν να ζουν χωριστά, θα ενωθούν και πάλι, πλάτη με πλάτη.

Μια μαύρη γυναίκα θα είναι πρόεδρος της Βραζιλίας και μια άλλη γυναίκα, επίσης μαύρη, θα είναι πρόεδρος την Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής μια ινδιάνα γυναίκα θα κυβερνάει τη Γουατεμάλα και μια άλλη το Περού.

Στην Αργεντινή οι τρελές της Πλάζα ντε Μάγιο θα είναι παράδειγμα πνευματικής υγείας, επειδή εκείνες αρνήθηκαν να ξεχάσουν στα χρόνια της υποχρεωτικής λήθης.

Η Αγία Μητέρα Εκκλησία θα διορθώσει τα τυπογραφικά λάθη στους πίνακες του Μωυσή και η έκτη εντολή θα προστάζει να τιμάμε το σώμα.

Η Εκκλησία επίσης θα υπαγορεύσει μια ακόμη εντολή, που την ξέχασε ο Θεός: «Αγάπα τη φύση, μέρος της οποίας είσαι κι εσύ».

Θα ξαναβλαστήσουν τα δάση στον ερημωμένο κόσμο μας και στις ερημωμένες ψυχές.

Οι απελπισμένοι θα ξαναβρούν την ελπίδα τους και οι χαμένοι τη ζωή τους, αφού απελπίστηκαν επειδή ήλπισαν πολύ και χάθηκαν επειδή έψαξαν πολύ.

Όσοι έχουμε θέληση για δικαιοσύνη και ομορφιά θα είμαστε όλοι αδέρφια, όποτε κι αν έχουμε γεννηθεί, όπου κι αν έχουμε ζήσει, χωρίς να χρειαστεί να αλλάξουμε καθόλου τα σύνορα του κόσμου και του χρόνου.

Η τελειότητα θα εξακολουθήσει να είναι το βαρετό προνόμιο των θεών όμως, σ’ αυτό τον όμορφο αλλά και γ**ημένο κόσμο, θα ζούμε την κάθε νύχτα σαν να ‘ναι η τελευταία και την κάθε μέρα σαν να ‘ναι η πρώτη μας.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=YqzBif2SHU0

το βιντέκι είναι λίγο μεγάλο, αλλά νομίζω αξίζει τον κόπο να το δει κανείς όλο

και είπε το νέον έτος

 

κλικ εδώ

red bull

 

Ως γνωστόν ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη

Ο συγκεκριμένος κούκος ομως έχει αναμαζώξει πολλές κουκίτσες.

Δεν πάω καλά!

 

δεν πλερώνω, δεν πλερώνω

 

Previous Older Entries