ιογενής γαϊδουροπάθεια

Αι ιώσεις, αι ιώσεις 
θέλουν φάρμακα σε δόσεις
Αν τα πάρεις μονομιάς
θα’ ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

Το αγγούρι, αντιθέτως
μονομιάς κι ανυπερθέτως
πρέπει όλο να το φας
και ουχί γιαβάς, γιαβάς

Φαρμακάκια και αγγούρια
μας κατάντησαν γαϊδούρια
Κι έχουμε βαρύ σαμάρι
για τιμή μας και καμάρι.

λαϊκό τραγούδι του αμετανόητου

Αχ να΄ χα δέκα τάλαρα
μα να’ ταν σε χιλιάδες
θα ‘κανα να χτυπιόσαντε*
ξανά οι συμπληγάδες.

Όμως η κρίση μ΄ έριξε
στου λούμπεν τον καιάδα
κι αντί για καθαρόαιμα
πηγαίνω με φοράδα.

Αχ πίσω να γινότανε
ο χρόνος να γυρίσει
θα ‘κανα μπάζα δυνατή
θα είχα καθαρίσει.

Όμως η κρίση μ΄ έριξε
σ΄ αυτό το ταβερνάκι
κι αντί για Τζώνυ ο δύστυχος
τη βγάζω με κρασάκι.

 

* Μοραΐτικος ιδιωματισμός. 

ωδή στον Αθανάσιο δάκο

αφιερωμένο στη γεωπόνο Νέλυ
και στις δακοκτονίες του 2002
  

Δάκος ήμουν αθάνατος
με λέγαν Αθανάση
κι ωσάν εμέ δακόπουλο
δεν είχε βγάλ’ η πλάση.

Δάκος ήμουν και δάκανα
και δακοκυνηγούσα
σ΄ελιές τσαχπινομπίρμπιλες
δακοτσιμπολογούσα..

Μα μια κακιά μια πονηρή
μια δακοχολιασμένη
απάνω στο μπερμπάντεμα
παγίδα’ χε στημένη.  

Με φάγαν δακαδέρφια μου
κι ήταν πρωί και Τρίτη
κι ο Αρχι-δάκος   κήρυξε
πένθος σ’ όλη την Κρήτη.

Δάκος ήμουν και δάκανα
δακίτσες σαν το μέλι,
μα μ’ έφαγε μια πονηρή
που τηνε λέγαν Νέλυ.

η παλιά καρέκλα

Πήρα δρομάκια, δρόμαρους
γύρισα πάλι πίσω,
έκατσα να ξεκουραστώ
σε μια παλιά καρέκλα.

Στο «ααααχ» μου  αντιστάθηκε,
τρίξαν τ’ αρχαία ξύλα,
εγώ όμως τα  αγνόησα
σβούριζα τα κρασά μου.

«Ποιος είσαι, από πού έρχεσαι,
ο κώλος σου τι γυρεύει;»
άκουσα γύρω, γύρω μου
μα άνθρωπο δεν είδα.

«Εγώ είμαι που σου μιλώ,
εγώ η παλιά καρέκλα.
Ποιος είσαι, από πού έρχεσαι
κι ο κώλος σου τι γυρεύει;»

Ταράχτηκα και σκέφτηκα
«θε μου σε μένανε μιλάει»
όμως και πάλι σκέφτηκα
«δεν ομιλούν τα ξύλα».

Ήπια πεντ – έξι, 10 – 8
κρασά κι έφυγα πάλι
κι’ είπα «δεν ξανακάθομαι
αν δεν έχω απαντήσεις»

 vincent-van-gogh-paintings-from-the-yellow-house-4                                                                                     

 

 

 

 

 

 

 

καρέκλα  του συνάδελφου  Βίνσεντ

φεύγω μακριά

big-balls

 

 

 

 

 

 

 

 

Φιλιά στη μαμά

χαιρέτα μου το Μήτσο,
πάρε δραμαμίνες,
φεύγω μακριά.

Φιλιά στο μπαμπά
δεν ακούω καλά,
πάρε το μηδέν.
φεύγω μακριά.

Φιλιά στα παιδιά
χαιρέτα μου το σκύλο,
παίρνω μόνο ρούχα
φεύγω μακριά.

Φιλιά και στους φίλους
χαιρέτα μου το Θόδωρο,
φεύγω μακριά,
έρχοντ’ εκλογές.

 

fortomenos ston kokora

χωρισμός

 

Ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της  – σκέτο – ε και του ΓΙΩΡΓΟΥ

αναρτώ τους παρόντες στίχους χειρόγραφους.

 

 

Καλώ κι εγώ να μας δείξουν τα χειρόγραφά τους

 τη φαίδρα φις

τον ktkouk

τη Μαρία Νικολάου

και 123 λέξεις .

Mη ξεχνάμε στο τέλος να γράφουμε και τον σύνδεσμο

http://autographcollectors.blogspot.com/

για την περισυλλογη των χειρογράφων.

 

α ρε μάνα!

raki-1.jpg 

Άμα  υπάρχει αγάπη παιδί  μου…
μου έλεγε η μάνα σου.
Αγάπη πάνω απ’ όλα  παιδί μου, αγάπη…
μου έλεγε η μάνα μου.

Μα λέει άλλα η ΔΕΗ και ο ΟΤΕ,
οι τράπεζες και οι γιατροί, το νοίκι,
του super market  η φτωχή ταμίας
και το παιδί στο βενζινάδικο, λέει άλλα.

Α ρε μάνα !

καλή χρονιά κι ομορφονιά

koritsi-tirkouaz.jpg

                                                                                                 αυγοτέμπερα σε ξύλο

Ήρθ’ ένας μπλόγκερ νιούτσικος
με μιαν ομορφονιά
«ποια είν’ αυτή;» τον ρώτησαν
οι μπλόγκερ οι παλιοί,
«είναι η νέα χρονιά».

Μικρή, μικρή την παίρνετε
κόσμε, σχεδόν μωρό,
χάδια και κανακέματα θέλει
και μόνο αγάπη
και καθαρό ουρανό.

Κι όταν μαζί τη βόλτα σας
κάνετε μια χρονιά
πίσω να τη γυρίσετε
καλύτερη από τώρα
και πάντα ομορφονιά

αυτή τη νέα χρονιά.

cool-new-year.jpg 

κάλαντα πρωτοχρονιάς

na-ta-poume-1.jpg

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
ψυχή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή αρχή καλός μας χρόνος
βρε να χαι – χαίρετ’ ο κόσμος όλος.

Να χαίρεσαι Κατερινιώ
Μαίρη, Μήτσο και Λενιώ
κι όλοι εμείς που’ μαστ’ εδώ
και πα – παντού να τραγουδάμε
ε και να, ε και να χαροκοπάμε.

Πάνω στο πιο ψηλό βουνό
πολέμησα με τον καιρό
με χα – με χάδια και φοβέρες
βάζω με το νε
με το νέο έτος βέρες.

Τα κάλαντα τα είπαμε
και το φχαριστηθήκαμε ,
άιντε τώρα κι εσείς
κι εσείς απ’ τη μεριά σας
δώστε μας, δώστε, σώστε μας
απ’ την καρδιά σας.

μεταφυσικό

                        ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ 

Έγινα φάντασμα 

               ή καλικάντζαρος;

ο Σολωμός 

                ή ο Μάντζαρος;

  Είμ’ αλεπού 

               ή σκαντζοχοιράκι;

Είμ’ εγώ άντρας 

               ή αντρουλάκι;

 Μη μου κολλάς μη με πειράζεις

τον αιώνιο ύπνο μου ταράζεις. 

Έγινα θάλασσα

                 ή μια θολούρα;

Είμαι Ουράνης 

               ή σκέτα ούρα; 

 Είμαι σκορπιός  

               ή βατραχάκι;

Είμ’ εγώ αλέξανδρος 

                ή ανδρουλάκι; 

Μη μου κολλάς μη με κοιτάζεις

και προ παντός μη μου φωνάζεις,

τον αιώνιο ύπνο μου  

                                ταράζεις.