καλά σαράντα *

 

Οδυσσέα Ελύτη – Το τραγούδι του ποιητή

Πρώτη φορά σ΄ ενός νησιού τα χώματα
τρεις του Ιουλίου  ξημερώματα

βγήκα να δω τον κόσμο και μετάνιωσα
τα «ζόρικα» που λεν αμέσως τά’ νιωσα

Μήνες εννέα πριν την πρώτη μέρα μου
δούλευα για το σπέρμα του πατέρα μου

και τέσσεραοκτώμηδέν  κατά συνέχεια
μετά – για την ψευτιά και την ανέχεια.

Δύσκολο δύσκολο της γης το πέρασμα
και να μην βγαίνει καν ένα συμπέρασμα.

Μέσα στον εαυτό μου τόσο κρύφτηκα
που μήτε ο ίδιος δεν τον αντελήφθηκα.

Ώσπου μια μέρα το’ φερε η περίσταση
κι αγάπησα χωρίς καμιάν αντίσταση

αλλά και στην προσπάθεια την ελάσσονα
πάντοτε βρε παιδιά μου τα θαλάσσωνα

πρώτον διότι κυνηγούσα το άπιαστο
και δεύτερον γιατ’ ήμουν είδος Άμοιαστο.

Εφ’ ω και αφού την τύχη μου σιχτίρισα
πίσω στον εαυτό μου ξαναγύρισα.

 

Υ.Γ  τα κόκκινα γράμματα είναι «ψιλοαλλαγές» δικές μου για να ταιριάξουν οι στίχοι με την περίσταση

 

* ο τίτλος «καλά σαράντα» είναι κλεμένος απο ανάλογη επετειακή ανάρτηση – προ δεκαετίας – του στιχάκια

Advertisements

αντίσταση δια της ποιήσεως

Ξεκίνησε μια πρόσκληση-πρόκληση αντίσταση δια της ποιήσεως.

Πράγμα που δε λέει τίποτα. Και που λέει τόσα πολλά.

Λέει τόσα πολλά που θα ξεδιαλύνουν στην πορεία.

Εμένα με κάλεσε η renata, αν και στο shine on you crazy diamont υπάρχει ένα πιο ανοιχτό κάλεσμα.

Το μπλογκ μου το έφτιαξα αρχές Δεκέμβρη με σκοπό να παρουσιάζω τις δικές μου δημιουργίες. Ο σκοπός αυτός παραμένει.

Παρ’ όλ΄αυτά απο την αρχή ακόμα , έλεγα πως θα βρω τρόπο να »δείξω»  ένα ποίημα που τόσο πολύ αγαπώ , χρόνια τώρα. Το έχω μάλιστα και τοιχοκολλημένο απέναντί μου. Κι όμως , αδυνατώ να το αποστηθίσω. Να τώρα η ευκαιρία να σας το παρουσιάσω!

Κρίτων Αθανασούλης

ΤΑΞΙΔΙ

Κοίταξε πάνω στο κατάστρωμα

τους αδελφούς μας που γέρασαν

σε μια νύχτα.

Μας είπαν πως δεν στοχάστηκαν την παρακμή.

Δεν στοχάστηκαν ένα τέλος

μέσα σε πέλαγος απο βάσανα.

Γιατί μέσα στην πολιτεία

είχαν το κρεβάτι της ξεγνοιασιάς,

γιατί μέσα στο φως το πρωινό

έσπερναν τη φθορά και την αγωνία.

Όσοι δεν έχουν κρεβάτι να κοιμηθούν

ξαγρυπνούν και στοχάζονται.

Όσοι δεν έχουν ψωμί

έχουν όνειρα

Όσοι δεν έχουν φωτιά να ζεσταθούν

έχουν ελπίδες.

Όσοι δεν έχουν ελπίδες και στοχασμούς

πεθαίνουν απο έκπληξη

γιατ’ είναι σκληρό το κακό που σε βρίσκει

απροετοίμαστο

και δυο φορές σκληρός είναι ο θάνατος

που δεν βρίσκει αντίσταση

ο ερχομός του.

Με τη σειρά μου προσκαλώ τους:

fantasma

kataramenos

misstati