να γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να εποικίσει άλλους πλανήτες

Όταν ο πρώτος πίθηκος
σήκωσε τα μάτια
προς τον ουρανό και τ’ άστρα
οι άλλοι πίθηκοι
το είπαν άνθρωπο

Όταν ο πρώτος άνθρωπος
πάτησε το πόδι του
στη Σελήνη
το πρώτο που είδε
μια πινακίδα

Σε όλες τις γλώσσες
παντός σύμπαντος
έγραφε:
«ΑΠΑΓΟΡΕΒΕΤΕ Η ΡΙΨΙ
ΑΠΟΡΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΠΑΖΟΝ»

Την ίδια πινακίδα
βρήκαν και στον Άρη
– με λίγο βελτιωμένη
ορθογραφία

Μαθαίνω από έγκυρες πηγές
η ίδια πινακίδα
υπάρχει σε όλους τους πλανήτες
εκτός απ΄ τον δικό μας

Advertisements

καλό κατευόδιο

Έφυγε κι ο θυρωρός
ο θεματοφύλακάς μας
έφυγε με την ταχεία
death express
και στα δικά μας!

Άφησε κληρονομιά
στα σκυλιά το θυρωρείο
και η αλληλογραφία
να πηγαίνει παραδίπλα
στο γειτονικό πορνείο

Να διαβάζουν οι τσατσάδες
οι εταίροι κι οι πουτάνες
να γελούν με τους ενοίκους
με τους Γιάννηδες, τις Γιάννες
τους Μανώληδες, τους Νίκους…

Με το νι και με το σίγμα
να γελούν και με το ρο
με το ξέφραγο αμπέλι
που’ θελε και θυρωρό!

 

H PROSEYXH TOY POIOHTH (60X80)

άλλος ένας χρόνος

παρά το άγριο χαράτσι

του αλκοόλ

κάτι οι ελεημοσύνες

των χρωμάτων

κάτι η μικρή σύνταξη

των λουλουδιών…

την έβγαλα και φέτος

τι σόι άνθρωπος…

Τι σόι άνθρωπος είν΄ αυτός;
μέσα στη μαύρη νύχτα
κλαίει και χτυπιέται
βρίζει και παρακαλεί
τον χτυπούν δε νοιώθει τίποτα
χτυπούν τους φίλους του
προσεύχεται

Τι σόι άνθρωπος είν’ αυτός;
μέσα στη μαύρη νύχτα
χτίζει με αστεράκια
φυτεύει με τα δάκρυα
ντύνεται με υγρασία
τον σπρώχνουν και σπρώχνεται

Τι σόι άνθρωπος είν’ αυτός;
πέρασε από πάνω του
μια ολόκληρη μέρα
και δεν κατάλαβε τίποτα

δημοκρατική απορία αφελούς ελπιδοφόρου γέρου ή γριάς

Πως γίνεται

κι ενώ η Ελπίδα

πάντα προηγείται στα γκάλοπ

και μάλιστα

με συντριπτική διαφορά

τελικά στις εκλογές

να κερδίζει η Φρίκη;

πρόσφυγας

Είχα ένα δέντρο να ξεδιψάω

μα μου το κάψαν κι όλο γυρνάω

έγινα  αγέρας και ξεφυσάω.

 

Αντί πατρίδα έχω παρτίδες

με λαθρεμπόρους και νταβατζήδες

κι όσους πουλάν ακριβά τις ελπίδες

 

Ρίζα δεν έχει το ριζικό μου

κι η ρίμα κλαίει το ρημαδιό μου.

 

Να πάρω δεν πρόλαβα μια χούφτα χώμα

πήρα μια γλώσσα και ένα χρώμα

για ν΄ αγοράσω ένα σάπιο στρώμα.

 

Δραπέτης είμαι απ τη δυστυχία

λαθρεπιβάτης στην αγωνία

κι η Γη καράβι σε τρικυμία.

 

Ρίζα δεν έχει το ριζικό μου

κι η ρίμα κλαίει το ρημαδιό μου.

 

Άφησα πίσω μου ένα πηγάδι

που’ χε μια σκάλα να μπω στον Άδη

έγινα σκόνη στου κόσμου τ΄ αλφάδι.

 

Παντού, έχουν χτίσει στην ερημιά τους

κι έχουν κλειδώσει εκεί την καρδιά τους

τη σκάλα βλέπω στην κάθε ματιά τους.

 

Ρίζα δεν έχει το ριζικό μου

κι η ρίμα κλαίει το ρημαδιό μου

ΗΜΕΡΑ

Κόψανε

από την αρχή της ημέρας

το «η»

Οι ητοπαθείς αντέδρασαν άμεσα

Όμως

οι φωνές διαμαρτυρίας

γι’ αυτόν τον βίαιο αποχωρισμό

πνίγηκαν

στην ανάγκη της ανθρωπότητας

να εξ η μερωθούν τα ζώα.

 

Κάποιοι μίλησαν για ήττα

 

Παρ’ όλ’ αυτά

με την ολοκλήρωση της εξ η μέρωσης

Περισσότερα

Previous Older Entries