πρόσφυγας

Είχα ένα δέντρο να ξεδιψάω

μα μου το κάψαν κι όλο γυρνάω

έγινα  αγέρας και ξεφυσάω.

 

Αντί πατρίδα έχω παρτίδες

με λαθρεμπόρους και νταβατζήδες

κι όσους πουλάν ακριβά τις ελπίδες

 

Ρίζα δεν έχει το ριζικό μου

κι η ρίμα κλαίει το ρημαδιό μου.

 

Να πάρω δεν πρόλαβα μια χούφτα χώμα

πήρα μια γλώσσα και ένα χρώμα

για ν΄ αγοράσω ένα σάπιο στρώμα.

 

Δραπέτης είμαι απ τη δυστυχία

λαθρεπιβάτης στην αγωνία

κι η Γη καράβι σε τρικυμία.

 

Ρίζα δεν έχει το ριζικό μου

κι η ρίμα κλαίει το ρημαδιό μου.

 

Άφησα πίσω μου ένα πηγάδι

που’ χε μια σκάλα να μπω στον Άδη

έγινα σκόνη στου κόσμου τ΄ αλφάδι.

 

Παντού, έχουν χτίσει στην ερημιά τους

κι έχουν κλειδώσει εκεί την καρδιά τους

τη σκάλα βλέπω στην κάθε ματιά τους.

 

Ρίζα δεν έχει το ριζικό μου

κι η ρίμα κλαίει το ρημαδιό μου