βαριές σκέψεις

Ισχυρίζομαι, εξαρχής και ευθέως, πως το επίπεδο της διανοητικής παραγωγής σχετίζεται άμεσα – ή έμμεσα – με το μέσο γραφής.

Όταν γράφεις πχ στον υπολογιστή που είναι πανεύκολο και ανέξοδο να σβήσεις, σκέφτεσαι πιο χαλαρά. Γράφεις και απίστευτες χαζομάρες γιατί ξέρεις πως δεν είναι τίποτα να τις σβήσεις μετά.

Με το χαρτί, πάλι εύκολο είναι το σβήσιμο, αν κι εκεί το λάθος μπορεί να κοστίσει το ξαναγράψιμο ολόκληρης σελίδας. Πιο παλιά ακόμα, που το χαρτί ήταν πιο ακριβό και το γράψιμο με πένα αποτελούσε κάτι σαν μικρό τελετουργικό, σκεφτόσουν περισσότερο αυτά που έγραφες. Αν μάλιστα τα προόριζες για τύπωμα σε βιβλίο, τα σκεφτόσουν και τα ξανασκεφτόσουν. Ήξερες πως το βιβλίο μένει και αυτά που θα έγραφες εκεί μέσα θα σε στιγμάτιζαν για πάντα. Όχι όπως σήμερα που κυκλοφορούν εκατομμύρια γραπτά στο διαδίκτυο και χάνεται το στίγμα σου.

Κι αν πάμε κι ακόμα πιο παλιά, τότε που γράφανε πάνω στην πέτρα, ε εκεί έπρεπε να σκεφτούν δυο και δέκα φορές αυτό που θα γράφανε γιατί δεν χωρούσε λάθος.

Εν κατακλείδι, αν αυτά που γράφουμε θέλουμε να έχουν κάποιο βάρος και μια κάποια αξία στην ιστορία της διανόησης, θα πρέπει τις σκέψεις μας να τις σκαλίζουμε πάνω στην πέτρα.

Υ.Γ. Τα παραπάνω τα έγραψα κατευθείαν στον υπολογιστή. Ξεκίνησα να γράφω ένα ιστορικό μυθιστόρημα για την παγκόσμια ιστορία της Δυτικής και Ανατολικής σκέψης, αλλά μετά από καμιά πεντακοσαριά σελίδες, σβήσε, σβήσε μου έμεινε το παρών  κείμενο.

Υπογραφή: Εγώ το Υποκείμενο

Advertisements

25 Σχόλια (+add yours?)

  1. papgeo123
    Ιολ. 26, 2013 @ 12:36:07

    Εδώ και 30 χρόνια μαζεύω στοιχεία και αποκόμματα εφημερίδων για τον ίδιο λόγο … Δεν το θέλω ιστορικό μυθιστόρημα .. το θέλω ιστορικό αυτό το πράμα όπως θα το λένε …..
    η ζωή μας καθημερινά μας διαψεύδει τα χθεσινά ….
    Δεν βγάζεις άκρη με την πλάνη μας ;;;; Τον άλλον πλάνη ;;; Εσκεμμένα γεγονότα ;;
    Εγώ άκρη δεν βγάζω ……

  2. Χρήστος
    Ιολ. 26, 2013 @ 12:44:01

    Ενδιαφέρον!
    Νομίζω όμως, πως δεν έγραφαν ποτέ κατευθείαν πάνω στην πέτρα, αλλά μετέφεραν κάποιο σημαντικό κείμενο για να μείνει.
    Σκάλιζαν επίσης στις επιτύμβιες πλάκες τα στοιχεία του αποθανόντα. Κι αν πάμε ακόμα πιο πίσω, τότε με την ιερογλυφική γραφή σε τοίχους σπηλαίων κλπ, δεν νομίζω πως το σκέφτονταν και τόσο πολύ.
    Φαντάσου κάτι σαν τα πρώτα γκράφιτι.
    Όσο για τα υπόλοιπα, θα συμφωνήσω.
    Αλλά, πώς προέκυψε τελικά τόση αφαίρεση;

  3. σολωμάντζαρος
    Ιολ. 26, 2013 @ 14:27:28

    #papgeo123
    Eγώ έκανα ένα αστείο με το ιστορικό μυθιστόρημα, αλλά τελικά έχει απασχολήσει κι άλλους το θέμα.
    Ούτε εγώ βγάζω άκρη. Κάνω κάποιες σκέψεις, αλλά …
    δεν βρίσκω τόσο σκληρή πέτρα για να τις καταγράψω

    #Χρήστος
    Κατευθείαν στην πέτρα έγραφαν.
    Τα ιερογλυφικά δεν ήταν καθόλου κάτι σαν γκράφιτι. Αν έγραφαν κάτι λάθος, τότε τον νεκρό, ψυχί τε και σώματι, τον είχε φάει η μαρμάγκα εις τον αιώνα τον άπαντα.
    Τουλάχιστον αυτοί που τα έγραφαν αυτό πίστευαν, οπότε δε σήκωνε λάθος. Επίσης η νωπογραφία είναι ένα μέσο που δεν χωράει λάθος αφ΄ενός και αφ δυός πρέπει να τελειώσεις γρήγορα πρωτού στεγνώσει ο σωβάς.
    Η αφαίρεση προέκυψε απο … λάθος στην πρόσθεση!

  4. Chrismos
    Ιολ. 26, 2013 @ 15:51:52

    Ακριβώς, φυλλαράκι! Το μέσο «γραφίς» καθορίζει τη δι’ ανόηση.
    Φαντάσου να σκαλίσεις ένα κείμενο στην πέτρα,
    να θέλεις να το βγάλεις σε φωτοτυπίες
    και το φωτοτυπείο να ‘ναι κλειστό! (π.χ. Κυριακές και εορτές)
    Τί φρίκη!…

    Ή να σκαλίζεις ένα κείμενο με σφυρί και καλέμι στην οθόνη
    του υπολογιστή σου και ξαφνικά να αποφασίσεις πως πρέπει
    να σβήσεις (erase) και να διορθώσεις (correct) τη γραμματοσειρά
    (όπως έκανε ο Homo Erectus-Correctus)
    από Prohistoric Italic σε Νεατερντάλικ bold
    Χίλιες φορές να σαπίζεις στη σπηλαιόραση, όπως έκανε ο Homo Sapiens
    κι έκτοτε αγνοείται οι τοίχοι του.

  5. σολωμάντζαρος
    Ιολ. 26, 2013 @ 17:41:54

    Κάποιοι όμως είναι πιο τυχεροί. Όπως ο … φίλος μας

  6. Chrismos
    Ιολ. 26, 2013 @ 21:19:07

    Χαααχαχα!… Πολύ καλόοοοο!!!
    Εμ…βέβαια. Homo-υσής δεν ήτανε μαλάκας να κουβαλάει χιλιάδες πέτρινες φωτοτυπίες στην πλάτη και να παθαίνει οσφυοκαμψία, όπως κάποιος άλλος
    που έβγαλε διάγγελμα για να εξομολογηθεί τις ασθένειές του
    («Γαμώ την οσφυαλγία μου, ο μαλάκας!»)
    ενώ μπορούσε ν’ αποφύγει τον κόπο με 5 «copy» και 5 «paste»,
    σύνολο 10 εντολές όλες κι όλες…

    Δεν είναι …τοιχαίο πως μετά τα …πέτρινα χρόνια της φεουδαρχίας
    ο Μαρξ πήγε κι έγραψε το «Κεφάλαιο» στα Βραχώδη όρη,
    ενώ μετέπειτα ο Λένιν έβγαζε πύρινους λόγους στην Πετρούπολη!

    Έτσι κι εγώ με χαραγμένα τ’ αρχικά (με use «air name» και ροκιές σ’ αρχαία τείχη)
    και θέμα «Τα δις λεκτικά», λέω να γράψω τους χρησμούς μου με το νύχι…

  7. σολωμάντζαρος
    Ιολ. 27, 2013 @ 12:35:06

    Να λοιπόν πουστη ναρχική μουσκέψει έρχονται να προστεθούν κι άλλα επιχειρήματα. Μάλλον , λοιπόν πωσέ χωδίκιο.
    Υ.Γ. Η ζωγραφιά είναι απο ταμπέλα που είχα κάνει για φωτοτυπ άδικο.
    Υ.Γ.2 . Πράγματι, 5 πάστες κόποις κτώνται

  8. theogrocer
    Ιολ. 28, 2013 @ 01:09:12

    Μη μ’ ass σ’ ass.
    Εις και ψήσου, έχει σωστή αφετηρία καίω ρε απορία.
    Εγώ πάντως εξακώλουθώ να γράφω με πένα αιδώ και χρόνια (μ’ όνο μια φορά που πεινούσα κι έφαγα τις πένες, έγραφα άλλοτε με λαζάνια κι άλλοτε με κοφτό μακαρονάκι)…

  9. ktkouk
    Ιολ. 28, 2013 @ 08:09:58

    1.
    προσωπική εμπειρία \ κατάθεση ψυχής : όταν κάνω πολύ καιρό να ζωγραφίσω σε καμβά, αλλά εν τω μεταξύ έχει μεσολαβήσει πολύ photoshop… αν κάνω κάποια αστοχία (να ξεφύγει μια γραμμή ή να μη μου αρέσει ένα χρώμα) η πρώτη αυθόρμητη κίνηση είναι να κοιτάξω πάνω αριστερά να βρω το undo.
    Αυτά προς επίρρωσιν των προλεχθέντων.

    2.
    ΑΛΛΑ.
    πηγαίνοντας προς τα πίσω, αρκετά πίσω, βρίσκουμε ένα απίστευτο υλικό που υπήρχε και υπάρχει σε άπειρη πρακτικά ποσότητα, είναι δωρεάν, μπορείς να σβήσεις όσες φορές θέλεις και να γράψεις και προσφέρεται για νοητικά (δια της γραφής \χάραξης) πειράματα: το χώμα. Οι αρχαίοι γεωμέτρες δίδασκαν κάνοντας σχέδια με ένα ξύλο στο χώμα. Βέβαια στις συσκευασίες δώρου, το ραβδί ερχόταν σε πολυτελή κασετίνα με δώρο σκλάβο που εκτελούσε τις φωνητικές εντολές (γατάκι Γκέιτς) του φιλοσόφου. Όταν κατέληγαν στο σωστό θεώρημα το «περνούσαν σε περγαμηνή ή ψημένη πλάκα ή δεν ξέρω πού αλλού.

    3.
    Επί της ουσίας. Αν και στη σύγχρονη τέχνη υπάρχει μια τάση \ κίνημα (μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή το όνομά της) που λέει ότι μας ενδιαφέρει η διαδικασία (το σβήσε γράψε ας πούμε) εξίσου με το αποτέλεσμα (το τελικό έργο, κείμενο κτλ) ωστόσο ακόμα και πλην ελαχίστων εξαιρέσεων αυτό που μένει (ΑΝ μένει κάτι) προς αισθητική «κατανάλωση» είναι το τελικό έργο. Οπότε, είτε σε πέτρα είτε σε δέρμα, σε χαρτοπετσέτα, σε λαπτοπ…κτλ. το ζητούμενο είναι το αισθητικά ενδιαφέρον.
    Μια ειδοποιός διαφορά: όπως προκύπτει απ’ την εύστοχη παρατήρηση της ανάρτησής σου η ιστορία των μέσων γραφής θα μπορούσε να είναι και η ιστορία του επιτρεπόμενου λάθους. Κοίτα όμως τι γίνεται. Στην εποχή της πέτρας. Ένας (σχηματικά ένας) είχε τόση ευμάρεια που μπορούσε να πληρώσει έναν λιθοχαράκτη να του φτιάξει μια επιγραφή . Ο λιθοχαράκτης στοίχιζε τόσο ακριβά επειδή ήθελε πολύ χρόνο για να γράψει 5 λέξεις και είχε υπολογίσει και τα τυχόν λάθη.
    Μετά, αργότερα, Δύο (σχηματικά δύο) είχαν την οικονομική άνεση να παραγγείλουν ένα αντίγραφο σε περγαμηνή, ή έναν πίνακα (ο τεχνίτης ή καλλιτέχνης στην τιμή είχε συνυπολογίσει το λάθος). Αργότερα Τρεις (πάντα συμβολικά) μπορούσαν να παραγγείλουν μια δυσεύρετη εκτύπωση για την κοστολόγηση της οποίας ο πρώτος τυπογράφος είχε υπολογίσει τα σβήσε γράψε του συγγραφέα εκτός των άλλων στην τιμή). [παρατήρηση: όπου βλέπεις κόστος, μπορεί να είναι και χρόνος]
    Σήμερα ο Ένας, οι Δύο, οι Τρεις…έχουν γίνει εκατομμύρια αφού αν ανεβάσει κάποιος ένα κείμενο στο ίντερνετ ή μια φωτογραφία…εκατομμύρια (θεωρητικά) κόσμος μπορεί να το κατεβάσει\διαβάσει. Και το ενδιαφέρον είναι ότι ισχύει και αντίστροφα. Η ευκολία των μέσων σήμερα δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους που σε άλλες εποχές δεν θα μπορούσαν να ασχοληθούν με τη δημιουργία παρόλο που ενδεχομένως να είχαν το ταλέντο (ας το πούμε έτσι). Φυσικά δίνει τη δυνατότητα και σε ανθρώπους που δεν έχουν το ταλέντο. Αλλά αυτό είναι ένα ανεκτό νομίζω τίμημα και στο κάτω κάτω ένας ατάλαντος καλύτερα να έχει 20 κακόγουστους φίλους στο fαcebook που να του κάνουν like και να ξεχαρμανιάζει ΠΑΡΆ να ξεκινάει τον 2ο Παγκόσμιο απ’ το γινάτι του…

    φλυάρησα…
    (καλά που δεν χρειάζεται να σκαλίζουμε στην πέτρα τα σχόλια…)
    Καλημέρα σ’ όλη την παρέα !

  10. σολωμάντζαρος
    Ιολ. 28, 2013 @ 13:02:49

    #theogrocer
    Μη μου πεις πως το μελάνι της πένας ήταν απο σουπιές που έφαγες ψητές;

    #κτκουκ
    1. Το έχω πάθει κι εγώ αυτό!
    2. Άλλη μια απόδειξη ότι «Χους εί και εις χουν απελεύσει»
    3.Σύμφωνοι πως το τελικό αποτέλεσμα μετράει. Μήπως όμως όσο πιο δύσκολο είναι το σβήσιμο τόσο περισσότερο επεξεργαζόμαστε το τελικό αποτέλεσμα;
    Πάντως αφετηρία για το παραπάνω κείμενο – που εδώ και πολύ καιρό ήθελα να το γράψω – στάθηκαν οι ατελείωτες μαλακίες που διαβάζω τα τελευταία χρόνια στο ίντερνετ και οι δήθεν βαθυστόχαστες αναλύσεις πολλών και άσχετων.
    Αζ μην μπω τίποτα και για τα διάφορα σχόλια!
    Κάποια απο αυτά είναι σα να έχουν γραφτεί πράγματι σε πέτρες, οι οποίες πετιούνται ατάκτως και ευστόχως

  11. chrismos
    Αυγ. 12, 2013 @ 11:38:31

    Για να απλοποιήσω τη δουλειά σου και να σε βοηθήσω σ’ αυτή τη σύγχρον’ ηλίθινη εποχή
    (καθότι σ’ αυλακας με πατέντα διαθέτω ειδική πατέντα στις σκληρές πλάκες -τη λεγόμενη και «σκλήρυνση κατά βλάκας»):

    Τα αποσιωπητικά (…) σκαλίζονται με δράπανο και 8άρι διαμαντοτρύπανο.
    Τα εισαγωγικά σκαλίζονται με 16άρι καλέμι -καλέ, μη βάλεις μικρότερο, διότι βγαίνουν σαν διαλυτικά δι αλήτικα κείμενα.
    Οι παρενθέσεις και οι αγκύλες (αν θες να εξαγγείλεις εξ αγκύλης) σκαλίζονται με τροχό.
    Το σβήσιμο γίνεται είτε με τριβείο και χοντρό διαμαντόπανο από πανί
    που θα σου δώσει η χοντρή η Διαμάντω,
    είτε στοκάροντας με πηλό ταχείας πήξης -κι ας πήξεις στο κάρο όντας.
    Προσοχή, μη χρησιμοποιείς ημιπολύτιμους λίθους
    διότι έχουν τάση μίας τήξης για τα σημεία στίξης.

    Το φωτοαντίγραφο γίνεται με βαθύ σκάλισμα και επιδέξιο χτύπημα
    σε εγκάρσια τομή κατά πλάκας, δεν κάνω πλάκα.
    Η σελιδοποίηση γίνεται με χωνευτούς μεντεσέδες και εξάρια ούπατ
    ή 45άρια καφέ μπετονόκαρφα μάρκας «Χαφιέ».
    Τα εξώφυλλα (σε πιθανή βιβλιοδεσία) γίνονται από σχιστόλιθο Πηλίου.
    Του βιβλίου την ολόμαυρη ράχη αναλαμβάνει ο γιος του Γιάννη
    γεμίζοντας κεραμίδια Fill Κεράμ John son.

    Επιτέλους, ξαναγυρνάμε στη γραφή όπου τα έπη θα γράφονται επί πλακών και λιθίων,
    τη λεγόμενη και εποχή «Έπη λιθίων επ’ ηλιθίων» ήλιθίνη εποχή stone Οικο στον πρώτο αιώνα.
    Άλλωστε δε μπορούμε να χρησιμοποιούμε Πάπυρο επ’ άπειρο…

    ΥΓ. Σ’ αυτή τη μοναδική και τη μία τιμία πορεία έχω μια απορία:
    Προκειμένου για τα tabloid, τα bold πώς σκαλίζονται;;;

  12. theogrocer
    Αυγ. 20, 2013 @ 00:13:21

    Έλα ρε συ Chrismos, τι άπω Ρία ή ναύτη; Είναι δυνατόν Νάσου ξεφεύγει κάτι τόσο up law; Τέλος pad on, θα το γράψω για την ιστορία: Bold δεν είναι τίποτε άλλο από τα αρχικά των λέξεων Bite (the dust) Of Lady Diana. Cine «πως», συν έπος, συνεπώς τα καρφώνει με car-φόνοι σε τυχόντα τοίχο. Επί τοιχία, η επιτυχία είναι εξ ασφαλισμένη, ass-φαλλός και με ασφάλεια…
    L. Πήζω. Να ‘σαι δια Φώτη, σα ικανό ποητικά.

  13. theogrocer
    Αυγ. 20, 2013 @ 00:15:24

    Σ’ όρη. «Ποιητικά» ήθελαν up ως την τελευταία, Αλέξη.

  14. chrismos
    Αυγ. 24, 2013 @ 21:03:55

    Το καλοκαίρι το φως από καλό κερί αρκεί δια φωτιστικό.
    Σαφώς διαφωτιστικό το σχόλιο, δεν αντιλέγω. Μα τι λέγω θεέ μου, θεέ μου,
    χωρίς αφτί ποτέ μου, ποτέ μου δε θα μπορούσα Nazi Show, ούτε να ξανασκαλίσω την πέτρα από μάντρα οικοδομών. Άνοιξε πέτρα για να μπω, χάνω τη μάντρα π’ αγαπώ, αφού πέτρα στην πέτρα εφημερίς χτίζω ομαδες ΣΕΦ, Θάνο, φίλε μου πόσο είσαι πάνω και δόξα το theo.
    (Βράχο, βράχο τον καημό μου τον σκαλίζω και πονώ
    κι είναι top παράπονό μου, πότε Κρήτη θα σε δω…)

    Πέτρος

  15. theogrocer
    Αυγ. 26, 2013 @ 01:04:36

    Στη Βάρη μάς βάρυνε το καλοκαίρι, βουλιαγμένοι στη Βούλα με τη βούλα και φαλιρισμένοι στο Φάληρο, κι όχι στον Άλιμο που φωνάζαμε «Άλιμο no», αλίμονο… Χτυπήσαμε το κεφάλι μας στη βρύση στο Κεφαλόβρυσο, όπως ο Trotsky στον παγοκόφτη και ο Αισχύλος στη χελώνα. Ράθυμες χελώνες κι εμείς, «hello, nes, εεε, miss» φωνάζαμε όλο το καλοκαίρι. Από το Καλαμάκι τους βλέπαμε καλά Μάκη με καλαμάκι να συνεχίζουν να μας πίνουν το αίμα. Ε, μα, ως πότε αναρωτιόμαστε ως πόται, sir Νώντα στο χορό:
    «Στη Μύκονο, στη Σέριφο, Στύση κείνος, τι μύλο;
    pet-ass κι ήπαρ ίσο μήλο κι εγώ πετάω Μήλο».

  16. chrismos
    Αυγ. 27, 2013 @ 17:28:59

    Χααααχαχα!… Τρώμε ρόδι εις λεκτικό παραλήρημα!
    Πετάς, κιμπάρη, σ’ όμιλο κι εγώ μετά οφείλω…

  17. theogrocer
    Αυγ. 28, 2013 @ 23:51:38

    Ω Δία! Χειριστής του blogακίου; Διάκο, πες. Ακόμα;

  18. σολωμάντζαρος
    Αυγ. 30, 2013 @ 13:22:28

    Διακοπές; Ναι , το δεκαήμερο του blogάκιου.
    Ουτε πήγα κι ούτε προβλέπεται τουλάχιστον μέχρι τα Χριστούγεννα πρωτου γεννα, προ τη γιορτή. Του χρόνου (ίσως πάω)
    Κάποια στιγμή είχα αφήσει ένα ωραίο σχόλιο στον chrismos , αλλά τώρα δεν το βλέπω. Το εφαγε η μαύρη τρύπα του κυβερνοχώρου.
    Τέλος πάντων ο αναλφάβητος πρώτος τον λίθο βαλέ τω.

    Υ.Γ Τα bold γίνονται με χοντρό σκαρπέλο και βαριοπούλα

  19. theogrocer
    Αυγ. 31, 2013 @ 00:32:10

    Κρίμα για τις χαμένες διακοπές, κρίμα και για το χαμένο σχόλιο.
    Τι καλά να ήταν ανάποδα τα πράγματα απ’ ό,τι είναι τώρα: Να φορτίζεται το κινητό μας κι εμείς να κάνουμε διακοπές…

  20. chrismos
    Αυγ. 31, 2013 @ 10:32:45

    Φυλλαράκι, ξέρασέ τα όλα.
    Δεν πήγες σε διακοπές, οk. Αλλά δ’ έμπηγες σ’ αιδοία κοπές;;;
    (Αιδώ με Ταξίμ ας υπάρχει εχεμύθεια)

    Αν εννοείς σχόλιο στο μπλογκ, Άκη μου, είδη ξέρεις πως εκοίτα σχόλια καταχωρούνται χοροί σ’ έγκριση και χωρίς πιστο ποιητη κατ’ αυτό προς οπή ass.
    Αν εννοείς αιδώ, τότε ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να απενεργοποιήσεις την προαναΚρητική δι’ άδικα CIA, κι εννοώ top αιδοίο που απαιτεί mail adress, male-άντρες και το URL από τη νυστοσελίδα. (Εκτός σκιά να φτω είναι σύμφυτο με το war depress)

    ΥΓ. Πείρα σκαρπέλο και βαριοπούλα να γράψω bold και τομών όπου κατάφερα ήταν να καταστρέψω την οθόνη. Για μένα τόνοι λίθιο, ηλιθογραφία είναι ακριβό Hobbit…

  21. σολωμάντζαρος
    Αυγ. 31, 2013 @ 12:16:58

    #theogrocer
    Ναι κρίμα.
    Τουλάχιστον όμως πήγε διακοπές η γυναίκα μου. Κάτι είναι κι αυτό. Να μη τα θέλουμε όλα δικά μας.

    #chrismos
    Στο δικό μου blogιο χάθηκε το σχόλιο.
    Mail κλπ ζητάνε όλα τα μπλόγκια για να αφήσεις σχόλιο. Μάλλον είναι sim φυτο.

    Οχι ρε στην οθόνη! Στον λίθο!
    Δεν πειράζει όμως Συν χωρεμένος. Είπαμε «ο αναλφάβητος, πρώτος τον λίθο βα Λέτο.»

    Υ.Γ Σύμφυτες είναι και κάτι διαφημίσεις που πιθανόν να βλέπετε. Για να τις βγάλω πρέπει να γίνω premium μέλος και να πληρώνω.

  22. chrismos
    Σεπτ. 01, 2013 @ 10:14:13

    Φέρτε ρακή και τσικουδιά κι ένα καλό λυράρη
    γιορτάζει ο σολωμάντζαρος, του Ρέθυμνου καμάρι.
    Ζωγράφε χρυσοδάχτυλε και μάγκα στις ποιήσεις
    σου εύχομαι από καρδιάς Χρόνια Πολλά να ζήσεις!

  23. σολωμάντζαρος
    Σεπτ. 01, 2013 @ 12:20:39

    Ευχαριστώ για τις ευχές
    και τις φιλοφρονήσεις
    Του χρόνου να μαστε καλά
    για να μου τις σκαλίσεις

  24. theogrocer
    Σεπτ. 01, 2013 @ 16:01:26

    Κι εμείς που τις ξεχάσαμε
    γιατί ήμασταν στα ξένα;
    Δέξου τις φίλε μας καλέ
    ετεροχρονισμένα.

  25. σολωμάντζαρος
    Σεπτ. 01, 2013 @ 16:46:42

    Κι αυτες που ρθαν στην ώρα τους
    κι αυτές που΄ρθαν κατόπι
    εγώ καλώς τις δέχομαι
    σαν το γλυκό σιρόπι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: