πέτα την πέτρα

 

Πέτα την πέτρα Πέτρο
την  πέτρα που’ χεις δέσει
στο  λαιμό σου
με αλυσίδες και με λουκέτα
και που μονάχα εσύ
μόνο εσύ έχεις τα κλειδιά.

Πέτα την πέτρα Πέτρο
την πέτρα που’ ναι η πόρτα
πέτα την πάνω στη γη
την πέτρα που’ ναι η πόρτα
η πόρτα του παρ’ Άδη σου.

Πέτα την πέτρα Πέτρο
κι εσύ Μαρία, Κώστα, Άγγελε,
Κατερίνα, Γιάννη…
Αχ ρε μάνα!
Πέτα την πέτρα που’  ναι η πόρτα
η πόρτα του παρ’ Άδη σου.

 

Σκηνικό - Πηγή 3

Advertisements