Advertisements

10 Σχόλια (+add yours?)

  1. theogrocer
    Σεπτ. 19, 2012 @ 00:16:23

    Μια εικόνα, πολλές ερμηνείες, χίλιες σκέψεις…

  2. σολωμάντζαρος
    Σεπτ. 19, 2012 @ 10:45:00

    ακριβώς!

  3. chrismos
    Σεπτ. 19, 2012 @ 17:25:07

    Ανάρτηση Βαθεια(!?) πολιτική!

    Ο ληστής (άκρο δεξιά) κλέβει τη Σόφη (κέντρο)
    που έχοντας τεστάρει τον αμυνόμενο (αριστερά)
    τον αφήνει μόνο και σύξυλο σεξύλο κλωνάρι (κλωνο Άρη),
    στεγνό και Βαθεια(?!) νυχτωμένο στα φυλιά (της οργής)

    Έτσι αναδύεται το μήνυμα του στεγνού μινιμαλιστή,
    όπως σεξ άλλου και του ληστή.
    Μινιμαλιστική εκδοχή της τέχνης
    (μηνυμα ληστη κι η εκδοχή της στεγνης)
    στο φιλοσοφημένο λαϊκό στίχο:
    «στ’ οφείλω, Σόφη, μένω…» (like ως τοίχο)
    «Δεν υπάρχει ευτυχία που να ‘κοβε τεστ Α-3.
    Στην περίπτωσή μου, μόνος!
    Δεν υπάρχει άλλος κλώνος…»

    Ωστόσο, οι μάξι (μα ληστές) βάζουν άλλο περιεχόμενο
    στο στόμα(…) της Σόφης που ήδη έχει ζευγά (Ρώσοι μέσ’ στα φιλιά)
    κι εμετός ω πάθος! που πλέον θεωρεί ντροπή την άμυνα:
    «Αιδώ ν’ αμύνης! Αιδώ ν’ αμύνης!
    Τι σκαλί νύχτα σταφυλιά! Μη μου τη δίνεις!…»

    (Ω στεγνοΚρητικός Δένδια φονο με τοκο κινω χρώμα)

  4. σολωμάντζαρος
    Σεπτ. 20, 2012 @ 14:59:45

    #chrismos
    Σού ξου, μού ξου μανταλάκια
    κάνουνε τα δυο πουλάκια
    κι ένα παραπέρα στέκει
    και το λεν αστροπελέκι.

  5. chrismos
    Σεπτ. 20, 2012 @ 18:05:40

    φυλλαράκι, ίσως κενά έχεις δίκιο.
    Άλλωστε οι δικιοί σου Κρητικιοί υπερ ταιρι έναντι οποιασδήποτε άλλης!
    (ειδικά όταν πρόκειται για βαθυστόχαστα έργα,
    όπως το «τρία πουλάκια κάθονταν»…)

  6. theogrocer
    Σεπτ. 20, 2012 @ 23:38:09

    Η διαφωνία για πουλιά
    κρατάει από πολύ παλιά…
    (από το έμμετρο δοκίμιο «Τεχνο-Κρητικοί και τεκνο-κριτικοί» του ανυπέρβλητου Κώστα Γεωργουσόπουλου)

  7. σολωμάντζαρος
    Σεπτ. 21, 2012 @ 11:16:06

    Είπ κι εγώ να κάνω μια σοβαρή ανάρτηση , αλλά με παρασύρετε σε φαιδρούς συνειρμούς.
    chrismos
    Δεν έκανα κρητικοί. Πήρα την πάσα που μου έδωσες και διασκεύασα κάτι ανάμεσα σε Θοδωράκη και Βοσκόπουλο.
    theo
    σ’ αυτό τον τόπο δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με τίποτα. Ούτε για πουλιά

    Πάντως όντως το έργο «τρία πουλάκια κάθονταν» είναι σοβαρό και βαθυστόχαστο διότι εγείρει σκεψεις και στοχαζμούς όπως
    1. Πόσο αιρό κάθονται;
    2. Γιατί δεν κάθονται μαζί;
    3. Πούστηρίζεται το κλαδί;
    4. Μέχρι πότε θα κάθονται;
    κλπ, κλπ

  8. penny
    Σεπτ. 25, 2012 @ 10:50:51

    ένα είναι το σίγουρο:το πουλί είναι δύσκολο και στην ανάλυσή του:)

  9. Κ.Κουκουζέλης
    Σεπτ. 27, 2012 @ 06:02:25

    1. από παλιά (απ΄την εποχή των δεινοσαύρων)…
    2. κάτι η ζέστη…κάτι που έχουν να κάνουν κάνα χρόνο μπάνιο…
    3. Ακριβώς εκεί (…)στηρίζεται αλλά το έκοψε η λογοκρισία (-αναλαμβάνω κοπή υψηλών δέντρων – τιμαί λογικαί)
    4. για όσο ηδονίζονται στην ερώτηση «πες μου πού κάθεσαι πουλάκι μου!»

    προσπάθησα να επαναφέρω τη σοβαρότητα στην κουβέντα
    επιχειρώντας μια πρώτη προσέγγιση στους στοχαζμούς σου.

    υγ. πάντως είναι όντως μεστό τούτο το σκίτσο (κατά την ταπεινή μου)

  10. σολωμάντζαρος
    Σεπτ. 27, 2012 @ 13:05:23

    #penny
    χα χα!!!

    #κουκ
    Να’ σαι καλά σύντεχνε που επαναφέρεις τη σοβαρότητα στην παρούσα ανάρτηση , αλλά και που και που καταπιάστηκες με τα βαθιά πουλοσοφικά ζητήματα που έθεσα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: