ω γλυκύ μου έαρ!

αφιερωμένο στις ιερόδουλες φορείς του AIDS
 
 
Τα  μάτια σας δεν είναι μάτια,
είναι η τρύπα
που πέρασε ο Οιδίποδας
ζωντανός στον Άδη.
 
Πιάστηκα στην απόχη των ματιών σας
Κάνω βουτιά να βυθιστώ,
μα ήταν άδεια
και σπάω στον πάτο της ψυχής σας.
Δεν βρήκα ούτε μια στάλα δάκρυ
να γλιτώσω.
 
Κι αν είχατε πόνο
κι αν είχατε θλίψη
κι αν είχατε γρατζουνιές
στο αίμα σας
κι αν είχατε, ίσως, και χαρά,
κάποτε,
κι αν κάποτε ήσασταν μωρά παιδιά
κι αν κάποτε ήσασταν μικρά κορίτσια
με γέλια και με κλάματα
και ροζ κορδελάκια…
Δεν μας είπατε
Πως το σπέρμα σπέρνει θάνατο;
Δεν μας είπατε
Πως ζήσατε τη σύντομη ζωή σας
στις χαραμάδες της ζωής;
Όλα τα μυστικά
τα πήρατε μαζί σας
στην τρύπα των ματιών σας.
Μπήκατε ζωντανές στον Άδη
Δεν βρήκαμε ποτέ το πτώμα σας.
 
Προσκυνώ
το οίδημα της ψυχής σου
ξεραμένη τριανταφυλλιά
και χώνομαι στους κλώνους σου
και ματώνω,
και αιμορραγώ,
και παγώνει το αίμα μου.
 
Δεν ήμασταν εμείς!
Εσείς
ήσασταν πελάτισσες
στο μπουρδέλο της ζωής μας.
 
Που βρήκατε τέτοιο πλούτο
να μας πληρώσετε
τόσο ακριβά;
 
 
 
 
Advertisements

Comments are closed.

Αρέσει σε %d bloggers: