ασύντακτη αυτοχειρία

 

Το Σύνταγμα
με το σύνταγμα δεν συντάσσεται.

Μια σφαίρα
τάραξε τα πουλιά στο δέντρο.
Από λευκό κεφάλι
αφρίζει  μαύρο αίμα
Δεν πάει στον ουρανό σαν λιβάνι,
ούτε στην ξαφνιασμένη γη του Απρίλη,
να έρθουν και να πιούνε οι σκιές
Μόνο πάει και λουφάζει στις γωνίες!
Σαν ιστός αράχνης

Στο Σύνταγμα,
που με το σύνταγμα δεν συντάσσεται,
ξυπνούν έκπληκτοι οι περαστικοί•
αυτοί που κάνουν το σταυρό τους
Κυριακές σε ψηφοδέλτια.
Οι κεραίες εξαπολύουν την είδηση.
Φουσκώνει το κόκκινο αίμα
των μοτοσικλετιστών.
Οι κεραίες εκσφενδονίζουν το σύνθημα:
«Δεν ήταν αυτοκτονία, Ήταν δολοφονία»
Καγχάζουν οι αυτόχειρες των αιώνων
και ετοιμάζουν γιορτή υποδοχής.
Κρυφογελά και το φεγγάρι
δυο μέρες πριν την πανσέληνο
«το αίμα κάνει ωραία παλίρροια»
σκέφτεται.

Κλείνω τα μάτια
και βλέπω ένα σημείωμα
«Να μην ξεχάσω
να κλείσω την τηλεόραση πριν κοιμηθώ
και να προσέχω τις γωνίες»
Μετά βλέπω όνειρα:
Φίλοι κι αδέλφια…
στον ιστό της αράχνης.
Αδύνατο να ξεφύγουμε
Αλλά νοιώθουμε μια δηλητηριώδης χαρά
που είμαστε όλοι μαζί.

Ανοίγω τα μάτια
και είναι πρωί.
Όμως ο ήλιος
με το φως δεν συντάσσεται.

 

 

 

Advertisements

Comments are closed.

Αρέσει σε %d bloggers: