εμείς οι δυο οι φίλοι (του ρεπορτάζ οι σκύλοι)

Ο Σωκράτης Ξετρυπίδης κι ο Θωμάς Καραμεσκίνης ήταν κολλητοί από το σχολείο.

Λίγο αλητάμπουρες – είναι αλήθεια – ήταν από μικροί. Ρουφιάνοι όμως ποτέ. Το’ καμε τώρα ο διάολος κι έγιναν και οι δύο δημοσιογράφοι. Και τα’ φερε έτσι η τύχη να δουλεύουν και οι δυο στην ίδια εφημερίδα. Ο Σωκράτης στο πολιτιστικό ρεπορτάζ κι ο Θωμάς στο πολιτικό. Ήταν πολύ καλοί, αν και συχνά τους κατηγορούσαν για ανορθόδοξες μεθόδους. Η βασική τους μέθοδος πάντως, ήταν ο κοριός. Είχαν κάνει διατριβή πάνω στο θέμα. Δεν τους έπιανε κανείς.

– Τι έγινε Θωμάκο; Βιαστικό σε βρίσκω σήμερα.
– Έχουμε μάζωξη των πολιτικών αρχηγών υπό τον πρόεδρο της δημοκρατίας στις 11. Και μετά έχω ένα ρεπορτάζ για τους χορτοφάγους βουλευτές.
– Και τι τρώνε οι χορτοφάγοι βουλευτές; Βρούβες;
– Αυτό θέλω να μάθω κι εγώ. Εσύ, χαλαρός όπως πάντα κύριε Σωκράτη μας ε;
– Φυσικά. Τα πολιτιστικά δεν θέλουν άγχος. Αν και σήμερα έχω να πάω κι εγώ στις 11 σε μια μάζωξη.
– Βλέπω βαστάς και ψεύτικο μούσι!

Στο πεζοδρόμιο, έξω από ένα νεοκλασικό, τύπος ρακένδυτος με μούσι, πουλούσε χαρτομάντιλα, στυλό, μαρκαδόρους και αναπτήρες στους περαστικούς.
«Έχω τρία ορφανά, μας έδειξε και η τηλεόραση. Βοηθήστε μας σας παρακαλώ…»
Δυο τρεις κυρίες που περνούσαν για να μπουν στο οίκημα πήραν κάτι τις. Και τα χαρτομάντιλα, και τα στυλό, και οι μαρκαδόροι, και οι αναπτήρες, είχαν μέσα κοριό.

Σ’ ένα νεοκλασικό, ανακαινισμένο από τη δεκαετία του ‘ 60, είχαν μαζευτεί καμιά δεκαπενταριά κυρίες, όλες άνω των εξήντα. Κλειστά παραθυρόφυλλα και χαμηλός, πολύχρωμος φωτισμός. Κάθονταν σε παλιομοδίτικους καναπέδες σε ένα ευρύχωρο χωλ – σαλονάκι. Οι τοίχοι, καλυμμένοι με ταπετσαρία και με καδράκια ημίγυμνων γυναικών.
Υπό τη σκέπη μιας μεγαλύτερης αφίσας του Γκουσγκούνη, είχαν στήσει σοβαρή κουβέντα.
– Η κατάσταση δεν πάει άλλο. Η κρίση μας έχει τσακίσει. Πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε.
– Πρέπει γρήγορα να πάρουμε τα μέτρα μας, διαφορετικά θα τα κλείσουμε τα σπίτια μας και τα κορίτσια μας θα αναγκαστούν να βρεθούνε στο δρόμο.
– Δεν είναι καλό, βέβαια, να βρεθούν στο δρόμο, αλλά τώρα, τα κορίτσια θα σκεφτόμαστε ή εμάς, που σ΄ αυτή την ηλικία θα κατασταθούμε άστεγες;
– Κι εμάς θα σκεφτόμαστε, αλλά και τα κορίτσια κοκόνα μου. Γιατί δίχως, να πούμε, τα κορίτσια, εμείς πως θα ζούσαμε;
– Δίκιο έχει η Σάσα. Τα κορίτσια και τα μάτια μας. Κι ο κόσμος, τελευταία τις έχει σε μεγάλη υπόληψη. Αλλά ο κόσμος ζορίζεται κιόλας, γι’ αυτό και οι δουλειές μας πάνε χάλια.
– Φταίει όμως και το ιτρενέτ. Μας έχει κάνει μεγάλη ζημιά. Εικονική πραγματικότης σου λέει! Βλέπουν τσόντες, ξεχαρμανιάζουν στα σπίτια τους και τα δικά μας σπίτια, να πούμε, πάνε για φούντο.
– Μήπως κοκόνα μου υπερβάλεις; Μήπως δεν έρχονται γιατί δεν έχουν λεφτά;
– Ναι. Και δεν έχουν και λεφτά. Το θέμα είναι τι κάνουμε από δω και πέρα; Πως θα αντιμετωπίσουμε την κατάσταση για να μην κλείσουμε;
– Πρέπει να κάνουμε πιο δελεαστικό το προϊόν μας. Ν’ αρχίσουμε τις προσφορές. Για παράδειγμα, στις δύο φορές η τρίτη δώρο. Να αρχίσουμε να προωθούμε και το ομαδικό. Και τέλος πάντων, να εκσυγχρονιστούμε.
– Δίκιο έχει η Σάσα. Να ενσυχρονιστούμε! Να βάλουμε στα σπίτια και ηλεκτρονικό εγκέφαλο με ιντερνέτ. Πως είναι, να πούμε, τα ίντερνετ καφέ; Να κάνουμε ίντερνετ ανοχής. Να φτιάχνουμε κι εσπρέσο, να πουλάμε και κάνα ποτάκι, να έχουμε αθλητικές εφημερίδες… Τέτοια.
– Να ξεκρεμάσουμε κι απ΄ τους τοίχους τα κάδρα με τις γυμνές και τον Γκουσγκούνη και να βάλουμε αφίσες με πολιτικούς. Να τις βλέπει ο κόσμος να ερεθίζεται και να θέλει να τα @*%#?!σει όλα!
– Σωστά αυτά. Αλλά μένει και κάτι άλλο. Πρέπει να κάνουμε συγχωνεύσεις. Έχει πολλά έξοδα ένα σπίτι. Ανά πέντε ή έξι, πρέπει να ενωθούμε.
– Δίκιο έχει η Σάσα. Σε καμιά μας δεν αρέσει αυτό, αλλά είναι αναγκαίο απόφευκτο. Αλλιώς θα τα κλείσουμε τα ρημάδια…

Κάπου εκεί, άνοιξε η πόρτα του γραφείου του Σωκράτη.
– Τι έγινε ρε Σώκρατες; Εντάξει το ρεπορτάζ;
– Εντάξει. Τώρα το απομαγνητοφωνώ. Εσύ πως τα πήγες;
– Καλά κι εγώ, αν και προς το τέλος, ένας παπάρας μου διέλυσε τον κοριό.

Ο Θωμάς, την είχε στήσει έξω από το προεδρικό μέγαρο και πετούσε μασημένες τσίχλες από κει που θα περνούσαν οι πολιτικοί αρχηγοί. Όλο και κάποιος θα πατούσε καμιά. Και πάτησαν δυο τρεις. Οι τσίχλες είχαν μέσα μικροσκοπικό κοριό!

Σε ένα νεοκλασικό, ανακαινισμένο πολλές φορές, είχαν μαζευτεί οι πολιτικοί αρχηγοί υπό τον πρόεδρο της δημοκρατίας. Αλεξίβομβα τζάμια, ανοιχτά παντζούρια, αλλά με βαριές κουρτίνες μπροστά στα παράθυρα. Στο δωμάτιο επικρατούσε μισοσκόταδο, αλλά κανείς δεν άναβε το φως. Οι τοίχοι φρεσκοβαμμένοι, με έργα ελλήνων ζωγράφων αλλά και τον αυθεντικό πίνακα του Πικάσο που έκλεψαν τις προάλλες από την Εθνική Πινακοθήκη (αυτός που έκλεψαν ήταν αντίγραφο. Γι΄ αυτό και τον έκλεψαν. Για να μη πάρει κανείς χαμπάρι πως ήταν πλαστός)
Υπό την σκέπη μιας φτηνής εικόνας του Χριστού, είχαν στήσει σοβαρή κουβέντα.
– Η κατάσταση δεν πάει άλλο. Η κρίση μας έχει τσακίσει. Πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε.
– Πρέπει γρήγορα να πάρουμε τα μέτρα μας, διαφορετικά θα τα κλείσουμε τα μαγαζιά μας και οι βουλευτές μας θ’ αναγκαστούν να πάνε σπίτια τους.
– Και κακό θα τους κάνει να πάνε σπίτια τους; Αλλά τους βουλευτές σκέφτεσαι εσύ ή εμάς που από αρχηγοί κόμματος θα γίνουμε τελείες και παύλες;
– Μωρέ εμάς σκέφτομαι! Αλλά και δίχως τους βουλευτές εμείς τι θα ήμασταν; Στην καλύτερη περίπτωση πρόεδροι κανενός εκπολιτιστικού συλλόγου.
– Το κακό είναι πως τους βουλευτές μας δεν τους σέβεται πλέον κανείς. Όπου και να πάνε, αυγά, γιαούρτια, πέτρες… Αν μπορούσαν θα τους έκαναν και χειρότερα. Κι αυτούς κι εμάς μας έχουν τελείως στην ξεφτίλα.
– Φταίει όμως και το ίντερνετ. Παντού μας βρίζουν. Στο facebook, στο τουίτερ, στα μπλογκς, στις ιστοσελίδες, στο you tube, στα μέηλ… Παντού. Ακόμα και τσόντα να βάλεις να δεις, πρώτα θα μας βρίσουν και μετά θα βγάλουν τα ρούχα τους.
– Μήπως δεν φταίει μόνο το ίντερνετ, αλλά κι εμείς με τα καλά που τους κάνουμε;
– Λες ρε; Λες ρε τέτοια αχαριστία;
– Το θέμα είναι τι κάνουμε από δω κα πέρα; Πως θα αντιμετωπίσουμε την κατάσταση για να μην κλείσουμε;
– Πρέπει να κάνουμε πιο δελεαστικό το προϊόν μας. Ν’ αρχίσουμε, ξέρω γω, τις προσφορές. Για παράδειγμα, στις δύο φορές που θα μας επιλέξει κάποιος για να τον σώσουμε η μία δώρο. Θα τον σώσουμε δηλαδή και δίχως να μας ψηφίσει. Μπορούμε επίσης να δίνουμε και κουπόνια σ΄ όσους δεν μας πετούν γιαούρτια. Στα δέκα κουπόνια δώρο ένα φυλαχτό με τίμιο ξύλο από τα έδρανα της βουλής.
– Δίκιο έχει ο συνάδελφος. Πρέπει να ξανανοίξουμε και τα γραφεία των τοπικών οργανώσεων και να τα έξη χρονίσουμε. Να δίνουμε καφέδες, κάνα ποτάκι, να βάλουμε μέσα τάβλι, σκάκι κλπ. Να βάλουμε και ίντερνετ. Πως είναι τα ίντερνετ καφέ; Εμείς θα κάνουμε το ίντερνετ σε κόμμα. Να βάλουμε στους τοίχους και καμιά αφίσα με γυμνό, να προσλάβουμε και όμορφες γκαρσόνες και τέτοια.
– Κύριε συνάδελφε, νομίζω πως θέλεις να το ξεφτιλίσουμε το ζήτημα.
– Καθόλου. Και το σημαντικότερο είναι πως πρέπει να κάνουμε και συγχωνεύσεις των κομμάτων.
– Έ όχι δα! ακούστηκε μια αγριεμένη φωνή.
– Ναι, ναι κοκόνα μου! Αλλιώς θα τα κλείσουμε τα μαγαζάκια μας. Κανονικά θα έπρεπε να γίνουμε όλοι ένα κόμμα, αλλά αυτό πιθανόν να ενοχλήσει πολλούς από την πελατεία μας.
– Μα τι λέτε κύριε συνάδελφε! ακούστηκε μια πολύ αγριεμένη φωνή. Είπαμε, να βρούμε λύση. Όχι να γίνουμε και μπουρδέλο!
– Γιατί, τώρα τι είμαστε ρε σκερβελέ;
– Εσείς είσαστε μωρή, όχι εμείς!
– Ποιόν είπες μωρή ρε ξεφτίλα; Τώρα θα δεις!

Κάπου εκεί ακούστηκε ένα δυνατό γκάααπ, και η σύνδεσις διεκόπη.
Από τα συν φραζόμενα φάνηκε πως κάποιο παπούτσι εκτοξεύτηκε και ο κοριός που ήταν από κάτω, με την τσίχλα, συνετρίβη.

Ζωή σε μας!

 

http://www.goodnet.gr/index.php?id=33,64948,0,0,1,0

 

 

Advertisements

3 Σχόλια (+add yours?)

  1. Xρήστος
    Φεβ. 02, 2012 @ 16:36:17

    είδες η κρίση;
    μας φέρνει πιο κοντά.
    άλλο που το πολύ κοντά, πολλές φορές, μας φέρνει και σε καμβά.
    εε.. καυγά ήθελα να πω.
    αλλά, όχι εμάς. Τους πολιτικάντηδες φέρνει.
    εμείς παράγουμε πολιτισμό
    λέμε τώρα…
    Πάλι φακές ρε γυναίκα;
    ε, πούλα και κάνα πίνακα να σου κάνω κεφτεδάκια!

  2. theogrocer
    Φεβ. 03, 2012 @ 01:28:16

    Πολύ έξυπνο!
    Πάντως οι πουτάνες έσπευσαν να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους: http://3.bp.blogspot.com/-k-AQGDSC4Vw/TyJowZ6RXjI/AAAAAAAADKk/oKRTW46fsDo/s640/poutanes.jpg

  3. σολωμάντζαρος
    Φεβ. 03, 2012 @ 12:26:51

    #Xρήστος
    Καλές είναι κι οι fuck ές

    #theogrocer
    Γιατί απο τους πολιτικούς δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσεις ξεκάθαρη θέση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: