Εμβατήριο ποιμενικό και πένθιμο (για τη χαμένη ανθυποπροβατίνα του καπετάν Λούκαρου)

Α
Του σύμπαντος όλα καλώς, ήτο, μα εβαριώτα
Κ΄ είπε από μέσα του ο θεός «Δεν φτιάχνω βοσκοτόπια;»
Κι έφτιαξε ορέων πλάνητα, γαλαζοπρασινίζων,
Με θάλασσες, ψηλά βουνά και κάμπους κάργα χόρτων
Μα ήτο τα χόρτα αυτά κουτά, θεό δεν εξυμνούσαν
Άσε δε που μεγάλωσαν , την γη να πα να πνίξουν.
Κ’ είπε ο θιός « τα χόρτ’ αυτά, πρέπει να βοσκηθούνε»
Κι έφτιαξε εις τον πλάνητα βόδια μα και προβάτους
Που έτρωγαν το κουτόχορτον, πατερημά αφοδεύαν.
Β
Κι είχε η γης χόρτο πολύ, χοντρό, ψιλό κι απ’ όλα
Αλ’ όμως κάποια πρόβατα, μπορεί ίσως και βόδια
Ενώ παντού την έβρισκαν ωραία την βοσκή
Εσκέφτηκαν να γίνουνε των άλλων οι Βοσκοί.
Κι εκεί που ήτανε η γης όλη ένα λιβάδι
Έξαφνα τεμαχίστηκε και έγινε ρημάδι
Και το ρημάδι έκαστο το ονομάσαν κράτος
Κι ο κραταιός του ο Βοσκός , εβάδιζε βαρβάτος.
Και για να μην πολυλογώ τι γίναν σ΄ άλλα κράτη
Για το ρημάδι τούτο δω θα πω και θα λαλήσω.
Γ
Αρνάκια άσπρα και λιγνά , τον Δία εξυμνούσαν
Κι αρνάκια άσπρα και παχιά στις πλάτες τους γλεντούσαν
Αλλά μετά, μηνύματα εξ άλλων βοσκοτόπους,
Είπαν «ο Δίας πέθανε», είπαν «ο Δίας πάει»
Και τον ξανάπανε Χριστό και πάλι εγλεντούσαν
Πάλι καλοπερνούσανε και οι Βοσκοί γελούσαν
Και τον ξανάπανε Αλλάχ κι άντε βιολί βιολάκι.
Μα αν οι θεοί αλλάζανε , μέσα εις τους αιώνες
Τα προβατάκια μας πιστά, μένανε στους ποιμένες
Κι αυτό’ ναι το σημαντικό σ’ αυτή την οικουμένη
Γιατ’ οι θρησκείες πέφτουνε μα η εξουσία μένει.
Δ
Κι έχει το βοσκοτόπι μας το παρελθόν σπουδαίο
Λαμπρόν μα και υπέρλαμπρον και σφόδρα λαμπροσύνης
Με άσπρες πέτρες ξέξασπρες, αθάνατα μνημεία
Κι άσπρα κόκαλα ξέξασπρα, από παλιά σφαγεία.
Κι ονόματα έχει τρανταχτά , Βοσκών μα και προβάτων
Που μπήκαν με το μπε και μπε, εις την οδό αθανάτων.
Σελίδες δόξης γράψαμε παλιά εις Μαραθώνα
Εις Θερμοπύλες, Γρανικό, εις της Γραβιάς το χάνι
Εις Αλβανία σκίσαμε, μα και εις Πορτογαλία
Όπου το Euro πήραμε, τιμή, δόξα μεγάλη
Και κάργα υπερήφανο έγινε το κοπάδι
Κι απ’ τα πολλά βελάσματα και τα μουγκανητά μας
Σχίσθη το παραπέτασμα, οι ουρανοί ανοίξαν
Και οι θεοί προσκύνησαν το γένος το δικό μας.
Δεν βάνει πρόβατου ο νους τέτοια μεγαλοσύνη.
Ε
Μα εις τον κόσμο των Βοσκών, δεν έχει δικαιοσύνη
Κι οι προβατοπρογόνοι μας χύσαν πολύ το αίμα
Και μπριζολάκια γίνανε, αλλά και κοκορέτσια
Για να μη χάσουν οι Βοσκοί τούτο το βοσκοτόπι.
Γιατί, ως γνωστόν, εις τους Βοσκούς, ποτέ δε φτάνει ο τόπος
Κι άλλων Βοσκών, γη χλοερή, θέλουν να την αρπάξουν
Και όπως γράφουν οι σοφοί, στα σχολικά βιβλία
Πολλοί το μακελέψανε ετούτο το λιβάδι
Και στήσανε τρικούβερτο γλέντι, μ΄ αρνιά στη σούβλα
Μάλιστα προ πολλών ετών, σκλαβιά που ήταν μεγάλη
Είχαμε, λέει, κρυφό σχολειό, που πήγαιναν τ’ αρνάκια
Να μάθουν που να βόσκουνε , το δροσερό το χόρτο
Το χόρτο το κουτό χόρτο , το απ’ αρχαίων χρόνων
Να μη χαθεί η γλώσσα τους, το βέλασμα το μέγα
Το μπε και μπε και μπε, μπε, μπε, των ένδοξων προγόνων
Να συνεχίσουν να το λεν και μπε και μπε στο μέλλον.
Ζ
Μα που και που τα πρόβατα, κάναν επαναστάσεις
Να διώξουν τον ξένο Βοσκό, να βάλουνε δικό τους
Να διαφεντεύει ιθαγενής ετούτο το ρημάδι
Κι άμα κι αυτός δεν είν καλός, να βάλουνε καινούριο
Να τους αρμέγει πιο γλυκά, να λέει γλυκές κουβέντες
Να φτιάχνει με το γάλα τους ρυζόγαλα και κρέμες
Η
Και με το μπε και με το μπου, με δίχως ενοχές
Μπήκαμε σούμπητοι κι εμείς στις νέες εποχές
Την κοπριά μας στείλαμε σ΄ όλη την οικουμένη
Και αλλωνών την κοπριά , βάλαμε στο μπαξέ μας
Στείλαμε το χορτάρι μας σ΄ όλη τη γη να βόσκουν
Και χορταράκι εισαγωγής, βόσκουμε κι εμείς τώρα
Στείλαμε στη Γιουροβιζιόν κι ωραίες προβατίνες
Βελάζουζες πολύ καλώς, έχων κι ωραίο κώλο.
Στείλαμε και μπροστάρηδες, κριγιούς πολύ ορεξάτους
Που όταν χοροπηδούσανε, ζηλεύγαν τα κατσίκια.
Πήραμε και κομπιούτερο ! Μηχάνημα βαρβάτο!
Και πέμπουμε στο ίντερνετ το γάλα των προβάτω
Θ
Έτσι και πορευτήκαμε, έτσι κι ακόμα πάμε
Με γέλια και με δράματα, στήσαμε το μαντρί μας
Κι όποιος Βοσκός μας έταζε το πιο πολύ το χόρτο
Τον είχαμε σαν το θεό κι ακόμα προσκυνάμε
Μα ο Βοσκός είναι Βοσκός κι ο πιο καλός του φίλος
Κρατά μαχαίρι κοφτερό και τόνε λεν Χασάπη.
Κοιτά στον κάμπο μακριά στα λιανοχορταρούδια
Κοιτά στον κάμπο μακριά και ξύνει του το γένι
Στα λιανοχορταρούδια μας, τρανή σφαγή θα γένει!
Ι
Κι αφού το βοσκοτόπι μας σφοδρώς κατεβοσκήθη
Τον τελευταίο τον καιρό μας πιάσαν κωλοσφίξεις
Κι οι Βοσκαράδες άρχισαν εντατικά ν’ αρμέγουν
Μα όσο κι αν αρμέξουνε το γάλα δεν τους φτάνει
Και τα καημένα πρόβατα ανάσκελα στο χώμα
Έχουν τα πόδια τους ψηλά, μα και τη γλώσσα όξω
Κοιτούν κατά τον ουρανό, να δουν στον ήλιο μοίρα
Ψάχνουν και για κουτό χόρτον , πλέον όμως σπανίζει
Κι όλο φυσά ένας Βοριάς, πολύ γαμηστερός
Κι όλο φυσά ένας Βοριάς , σκέτη τεστοστερόνη
Κι όλο φυσά ένας Βοριάς , που τ’ αρνάκια παγώνει!
Κ
Εν κατακλείδι το λοιπόν, το παρελθόν σπουδαίο
Ήτο του βοσκοτόπου μας – για τους Βοσκούς βεβαίως-
Μα και το μέλλον μια χαρά, για τους Βοσκούς φαντάζει
Αλί στα προβατάκια μας, ωιμέ κι α που βελάζει
Λ
Το ποίημα αυτό το φοβερό, άλλο να πει δεν έχει
Με μπε και μπε και μπε, μπε, μπε, εδώ θα μπει τελεία.
Και μπράβο μου απού ‘ γραψα, τέτοια σοφή σοφία!
Και για να μη ξεχνιόμαστε κι ο κόσμος να κατέχει

Εγώ είμαι ο ποιητής και στη γενιά Ανδρουλάκης
Που να βρεθώ ακριμάτιστος άμα με πιάσει ο Μάκης
Στην Εύβοια εγεννήθηκα, η σκούφια μου απ΄ το Κάστρο
Σ’ όλο τον κόσμο όμως λαμπρό, φέγγει μου εμέ το άστρο
Στο Ρέθεμνος ζορίζομαι να φτιάξω έναν τράφο
Κι εδώ ‘ καμα κι εκόπιασα ετούτα που σας γράφω
Στο Ρέθεμνος παντρεύτηκα, όφου παντέρμη φύση
Το τέλος μου έχει να γενεί όπου ο Βοσκός ορίσει!

 

http://www.goodnet.gr/index.php?id=33,64022,0,0,1,0

 

Advertisements

17 Σχόλια (+add yours?)

  1. theogrocer
    Ιαν. 12, 2012 @ 16:46:42

    Ως ασχολούμενος δια βίου με τον ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο, από σήμερα σε χρίζω επίτιμο συνάδελφο!
    Για σούρες όλο. Γεια σου ρε Solo!

  2. σολωμάντζαρος
    Ιαν. 12, 2012 @ 17:06:14

    Χαίρε theo
    Οι επιχρισμένοι σε χαιρετούν.

    ΥΓ. Το επίτιμος προηγείται ή έπεται του κανονικού συναδέλφου;

  3. theogrocer
    Ιαν. 12, 2012 @ 19:57:09

    Πρωί γη, τέφι, σύκα. Εις ΕΚΚΕ ο πρώτος!

  4. σολωμάντζαρος
    Ιαν. 12, 2012 @ 21:14:22

    Eυτυχώς!
    Γιατί ξέρω έναν επίτιμο που … έπεται και που όλοι τον έχουν στο φτύσιμο.
    Βέβαια η γυναίκα του , η κόρη του και ο γιός του τον αγαπούν πολύ και αυτό με προ βλημα τίζει, διότι αναρωτιέμαι: τι αξίζει περισσότερο; η αγάπη του κόσμου ή η οικογενειακή ευτυχία κι ας φτύνουν τόν κόρφο τους μόλις σε βλέπουν όλοι οι άλλοι;
    Αλλά ξέφυγα απο το θέμα μας.

  5. theogrocer
    Ιαν. 12, 2012 @ 23:04:40

    Γυναίκα, κόρη και γιος;
    «Δεν ΗΠΑρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία
    στην περίπτωσή τους (ώμος) δεν ΗΠΑρχει άλλος δρόμος».
    Ορίστε, ξέφυγα κι εγώ απ’ το θέμα και πήγαμε μαζί στ’ ανάθεμα…

  6. chrismos
    Ιαν. 13, 2012 @ 18:26:34

    Εύγε Αλέξανδρε!
    Κι αίγα μ’ ώτα βου κωλοι κ.ά. έργα!
    (κατσίκα με αυτιά βοδιού έργα του βουκώΛΟΥΚΑ)

    ILL αίσχη φίλων βουκόλυκων βρει-κολάκων, σου απονέμει το βραβείο «Παπάδημου-Kοπάδι μου, Λούκαρος-Παλούκαρος».
    Εμείς σε καλωσορίζουμε στη λέσχη «του σχοινιού και του παλουκιού», όπου ή πενθη μυζουμε στους Βοσκούς να μην τους …αγχόνη ο ανασκολοπισμός.

    ~ theo,
    Εις εμε Γάλλος κοινο θέτεις!
    Παίρνεις γΛίτσα και την κάνεις Διαμάντι..
    Το (ώμος) έγραψε!!! (σκηνοθετικά)

  7. σολωμάντζαρος
    Ιαν. 13, 2012 @ 20:11:39

    #theogrocer
    Ξέφυγα εγώ , ξέφυγες κι εσύ θυμήθηκα το παλαιό εκείνο άσμα:
    «Ξεφυγμένοι κι οι δυο, γύρνα σε παρακαλώ»
    (στο θέμαμας)

    #chrismos
    Πολλά β ραβεία και επαίνους βλέπω απο σπά η έμμετρη σοφή σοφία μου.
    Ελπίζω να μην πάθω στο τέλος κανένα βου κολικό του εντέρου!
    Ευχαριστώ για την πρόσκληση στη λές χι σας. Ρεφενέ είναι ή να βαστώ και κάτι;

  8. theogrocer
    Ιαν. 13, 2012 @ 20:24:06

    Chrismos, χαίρομαι (put ω παρά) τήρησες!
    Solo, κα Λούκα Κουβα, στάκα μια ρακή.

  9. chrismos
    Ιαν. 13, 2012 @ 20:34:16

    Καφενές είναι a la basta que catti…
    μτφρ.: φέρε και μερικούς αιχμαλώτους (Βοσκούς), να καεί το παλουκούδι…

  10. Xρήστος
    Ιαν. 14, 2012 @ 20:51:37

    ΈΠΟΣ!
    και μου θύμισε και τη φάρμα των ζώων που είδα σχετικά πρόσφατα.
    Ε, τι άλλο να πω, μιλιά άλλη δεν έχω
    στο βέλασμα το έριξα γιατί δεν εκατέχω …
    μπεεεεεεεεεεεεεεε!!!!!!!!!!!!!!!

  11. σολωμάντζαρος
    Ιαν. 15, 2012 @ 00:00:25

    #theogrocer
    Ε, άντε να … στακάω μια

    #chrismos
    E, άντε κι εσύ, να βαστάω και κανα με ζε
    (για τους βοσκούς)

    #Χρήστος
    μπε, μπε, μπεεε….

  12. theogrocer
    Ιαν. 17, 2012 @ 00:42:34

    Solo στείλε και κα’να παλτό γιατί δεν τη βγάζουμε καθαρή με τις πολικές θερμοκρασίες στο βορρά και τις πολικές αρκούδες στο κυνοβούλιο

  13. chrismos
    Ιαν. 17, 2012 @ 13:17:59

    theo,
    Όταν λες «βορά στις κωλικές ΑΡΚΟΥραΔΕΣ στο σκυλοβούλιο»
    τί είπεν εις εσέ;;; Τί έχεις ακούσια ποτά κηφηνεία της βουλής;;;

  14. σολωμάντζαρος
    Ιαν. 17, 2012 @ 16:48:24

    Έχω κάτι προβιές. Κάνουν;

  15. theogrocer
    Ιαν. 17, 2012 @ 18:41:14

    Solo
    Προβιά, προβοσκίδα και Προβόπουλο δεν θέλουμε.
    Chrismos
    Paul, Άβελ, άσματα. Καίτη, τι βίσματα!

  16. σολωμάντζαρος
    Ιαν. 18, 2012 @ 20:53:27

    #theogrocer
    Μα είναι πρόβεια η προβιά και για θερμοκρασίας
    ψυχράς κακάς κι ανάποδας, παρέχουν προστασίας.

  17. theogrocer
    Ιαν. 18, 2012 @ 21:59:02

    Χαχαχα!
    Η απάντησή μου είναι «ίσως» και είναι οριστική.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: