να τα πούμε;

Παραμονή Χριστουγέννων, ο Δημητράκης με το Νικολάκη βγήκαν να πουν τα κάλαντα. Ξεκίνησαν, λοιπόν πρωί, πρωί από την πολυκατοικία του Δημητράκη και με τα τρίγωνα στο χέρι ανέβηκαν στον έκτο όροφο.

Στην αρχή, τα πράγματα πήγαιναν καλά. Στο πρώτο κουδούνι δεν άνοιξε κανείς. Στο δεύτερο άνοιξε ο μπάρμπα Στέλιος ο κουφός. Στο τρίτο άνοιξε η κυρά Μαρίνα με το αλτσχάιμερ. Εκεί μάλιστα μπήκαν τρεις φορές και τα είπαν . Στο τέταρτο κουδούνι όμως έπεσαν πάνω στην κυρία Σίσυ.
– Βρε καλώς τα παιδιά! Τα κάλαντα λέτε πουλάκια μου; Μπράβο, μπράβο. Και μένα τα δικά μου, όταν ήταν μικρά, τα έλεγαν κάθε χρόνο. Τώρα που μεγάλωσαν έγιναν τελείως αχαΐρευτοι.
– Να τα πούμε κυρία Σίσυ;
– Να, ακόμα κοιμούνται. Στις έξι το πρωί μου ήρθαν και οι δύο τύφλα τση μεθιάς. Να προσέχετε εσείς, που είστε μικρά ακόμα, να μη μάθετε τα κωλόμπαρα. Μετά τον εσπερινό να πηγαίνετε κατευθείαν σπίτι σας. Να μη γίνετε αχαΐρευτοι.
Η κυρία Σίσυ έλεγε, έλεγε και σταματημό δεν είχε. Τα δυο αγόρια έστεκαν στην πόρτα και δεν ήξεραν τι να κάνουν.
– … κι άμα ψήσω σπανακόρυζο θ’ αρέσει του μικρού αλλά δεν θα φάει ο μεγάλος. Άμα κάνω ψαρόσουπα θα φάει ο μεγάλος, αλλά δεν τη θέλει καθόλου ο μικρός. Και δεν μπορώ η άμοιρη να ψήνω δυο φαγιά. Μόνο στη μακαρονάδα συμφωνούν. Δεν γίνεται όμως και κάθε μέρα να φτιάχνω μακαρονάδα… Ε! Που πάτε καλέ; Τι πάθατε;

Ο Νικολάκης κι ο Δημητράκης το είχαν βάλει στα πόδια και κατέβαιναν σφαίρα τη σκάλα. Από το ζόρε τους πέρασαν τον πέμπτο, πέρασαν και τον τέταρτο και σταμάτησαν στον τρίτο. Η κυρία Σίσυ από πάνω συνέχιζε να φωνάζει.
– Ρε που μπλέξαμε! Άσε να περάσει λίγη ώρα και ξανανεβαίνουμε.
Χτύπησαν ένα κουδούνι και άνοιξε ένας νεαρός με τα σώβρακα. Στο διπλανό μια κυρία με ρόμπα. Και προχώρησαν στο διάδρομο.
– Άσε, εδώ μη χτυπάς.
– Γιατί;
– Αλβανοί μένουν εδώ.
– Ε και;
– Δεν δίνουν ρε αυτοί λεφτά.
– Και που το ξέρεις εσύ;
– Ο πατέρας μου μού το’ πε. Όσα λεφτά έχουν τα στέλνουν στην Αλβανία και χτίζουν σπίτια. Μόλις τα χτίσουν θα σηκωθούν να φύγουν όλοι. Εμείς τότε θα πάθουμε, λέει, χοντρή πλάκα, γιατί ποιος θα μας κάνει τις δουλειές; Γι’ αυτό δεν πρέπει να πληρώνουμε τους Αλβανούς. Για να μην έχουν να χτίζουν τα σπίτια τους και μετά φύγουν. Έτσι λέει ο πατέρας μου.
– Εγώ πάντως, λέω να χτυπήσουμε.
– Άσε που είναι κακοί.
– Όλοι;
– Ε, όλοι…
– Βλακείες. Εγώ θα χτυπήσω. Και χτύπησε.
Τα είπαν, πήραν δυο ευρώ, κεράστηκαν και δυο κουραμπιέδες.
– Είδες βλάκα;
– Ναι καλά! Δυο ευρώ. Σιγά τα λεφτά.
– Χτυπήσαμε όμως και το κουραμπιεδάκι μας.
– Με τον κουραμπιέ θ’ αγοράσω το play station;

Στο επόμενο κουδούνισμα άνοιξε ένα μικρό κοριτσάκι. Στο βάθος, ένας άντρας και μια γυναίκα, κατακόκκινοι από θυμό, ούρλιαζαν και έβριζαν ο ένας τον άλλο. Το κοριτσάκι κοίταζε με δυο τεράστια γαλανά μάτια τα δυο παιδιά και δε μιλούσε. Τα παιδιά πάλι πήγαν κάτι να πουν αλλά το στόμα τους έμεινε μισάνοιχτο και η φωνή τους μετέωρη. Η γυναίκα γύρισε προς το μέρος τους και ούρλιαξε ακόμα πιο δυνατά. «Κωνσταντίνα! Γιατί άνοιξες την πόρτα; Κλείσε την αμέσως.» Η Κωνσταντίνα, αφού τους έριξε ένα τελευταίο βλέμμα, την έκλεισε αργά, αργά. Τα δυο παιδιά, αμίλητα, προχώρησαν παρα δίπλα.

– Να τα πούμε;
– Και δεν τα λέτε ρε παλληκάρια
– Καλήν ημέραν άρχοντες, κι αν εί, κι αν είναι…
– Ώπα, ώπα… Για καθήστε καλά!
Σταμάτησαν απορημένοι.
– Που τους βλέπετε του άρχοντες; Υπάλληλος είμαι των οχτακοσίων ευρώ. Κι αν δεν είχα αυτό το σπίτι από τον πατέρα μου θα κοιμόμουν στο δρόμο. Αυτά τα άσματα παιδιά μου είναι αντιδραστικά και να τα προσέχετε γιατί σπέρνουν δηλητήριο στις καρδιές σας. Μόνο για τους άρχοντες είναι τα Χριστούγεννα; Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού παιδιά μου, και μαζί με την εξουσία της συντήρησης παίζουν τα παιχνίδια της πλουτοκρατίας σε μια αλλοτριωμένη αστική κοινωνία. Καταλάβατε παιδιά μου; Άκου «καλήν ημέραν άρχοντες!» Αλλά βέβαια, μόνο για τους άρχοντες τα θέλουν τα Χριστούγεννα. Μια γιορτή για αχαλίνωτους καταναλωτές. Η λαϊκή οργή όμως, λέω, θα ξεχειλίσει. Θα πάρει τις γαλοπούλες και θα τις βάλει στον κώλο της μπουρζουαζίας… Που πάτε ρε; Σταθείτε ρε μικροί αντιδραστικοί. Σταθείτε να σας ξεστραβώσω…
Αλλά ο Δημητράκης και ο Νικολάκης είχαν ήδη βρεθεί στο ισόγειο.
– Πω, πω μια γκαντεμιά σήμερα! Ούτε στη μισή πολυκατοικία δεν έχουμε πάει.

Στο ισόγειο της πολυκατοικίας είχε δυο μαγαζιά. Μπήκαν στο πρώτο
– Να τα πούμε;
– Μας τα’ παν άλλοι.
– Ποιοι;
– Οι… Τι ποιοι ρε; Άλλοι. Α παγαίνετε από δω.
Στο διπλανό μαγαζί , του κυρ Σωτήρη, νόμιζαν πως στάθηκαν πιο τυχεροί
– Να τα πούμε;
– Τι να πείτε τώρα κι εσείς… Άντε πέστε τα.
– Κι αν ει , κι αν είναι ορισμός σας…
Δύο κύριοι με μαύρα κουστούμια, μαύρα γυαλιά και καπέλα, στέκονταν πίσω από τον πάγκο και κάτι κοίταζαν.
– Χαίρει η φύσις όλη..
Και του χρόνου παιδιά, είπε ο μαγαζάτορας κι έβγαλε κάτι ψιλά.
Οι δύο φίλοι έκαναν να φύγουν, αλλά ό ένας εκ των μαυροφορεμένων κυρίων τα σταμάτησε.
– Μια στιγμή.
«Θα μας δώσει κι αυτός», σκέφτηκε ο Νικολάκης.
– Που είναι η απόδειξη για τα λεφτά που πήρατε;
– Τι;
– Η απόδειξη. Δεν κόβετε αποδείξεις;
Τα μικρά κοιτάχτηκαν μεταξύ τους απορημένα κι ετοιμάστηκαν να το ξαναβάλουν στα πόδια
– Οι γονείς σας το ξέρουν πως λέτε τα κάλαντα;
– Ναι, το ξέρουν.
Κατά διαβολική σύμπτωση εκείνη την ώρα περνούσε απ’ έξω ο μπαμπάς του Δημητράκη. Είδε μέσα τα παιδιά και μπήκε.
– Να! Ρωτήστε και τον μπαμπά μου.
– Α, μάλιστα. Δικό σας είναι το μικρό;
– Ναι. Έκανε τίποτα;
– Απ’ ότι βλέπω δεν κόβει αποδείξεις και υποψιάζομαι πως δεν έχει ούτε άδεια εξασκήσεως καλαντιστή.
– Μα τι λέτε κύριε;
– Εγώ λέω το νόμο. Εσείς να δω τι θα πείτε στο αυτόφωρο.
– Ποιο αυτόφωρο; Είστε τρελός; Τι είναι τούτοι ρε Σωτήρη;
– Από το ΣΔΟΕ είναι κύριε Χατζηπαναγή.
– Στην Ελλάδα του ΔΝΤ ζούμε κύριε. Ακόμα δεν το έχετε πάρει χαμπάρι; Το παιδί σας, έπρεπε να είχε κάνει έναρξη επαγγέλματος, να του χορηγηθεί άδεια σύστασης χορωδίας, να γραφτεί στο ΤΕΒΕ και να έχει και μπλοκάκι παροχής υπηρεσιών. Η σχετική διαδικασία με τα απαραίτητα δικαιολογητικά περιγράφεται στην εφημερίδα της κυβερνήσεως από τον Σεπτέμβριο. Η άγνοια των νόμων επίσης τιμωρείται.

… κι επειδή τα αυτόφωρα δεν λειτουργούν Σαββατοκύριακα, κι επειδή τα Χριστούγεννα φέτος πέφτουν Κυριακή , ο κύριος Χατζηπαναγής τα πέρασε στο κρατητήριο παρέα με τον αη Βασίλη.
Αλ’ αυτό είναι άλλη ιστορία.

 

http://www.goodnet.gr/index.php?id=33,63279,0,0,1,0

 

 

Advertisements

7 Σχόλια (+add yours?)

  1. Xρήστος
    Δεκ. 22, 2011 @ 13:25:21

    χαχαχα…
    εμ, κι αυτός δεν ήξερε; Στο κρατητήριο λοιπόν.
    Για το Αϊ Βασίλη, άσε ξέρω. Δεν έκοβε μηδενικές αποδείξεις για τα δώρα.
    Αλλά, είχε δώρα;
    Περιμένω να μάθω…
    Εβίβες!

  2. Μιχάλης Νικολάου
    Δεκ. 22, 2011 @ 19:01:07

    Ωραίο!
    Καλά Χριστούγεννα!

  3. σολωμάντζαρος
    Δεκ. 22, 2011 @ 22:55:56

    #χρήστος
    Είχε δώρα. Αλλά επειδή τα έδινε τζάμπα του την πέσανε οι παιχνιδοπώλεις για αθέμιτο ανταγωνισμό

    #Μιχάλης Νικολάου
    Καιρούς και ζαμάνια!
    Ευχαριστώ.
    Επίσης καλές γιορτές

  4. theogrocer
    Δεκ. 23, 2011 @ 11:10:04

    Οι καλαντιστές κλέβουν το δημόσιο δεκαετίες τώρα, εισπράττοντας τεράστια ποσά συνολικά χωρίς να αποδίδουν Φ.Π.Α.! Γι’ αυτό φτάσαμε εδώ…
    Προτείνω στον χοντρόπετσο (μιλάω επιεικώς σεβόμενος τις άγ-ρ-ιες αυτές ημέρες) να τους φορολογήσει αναδρομικά από συστάσεως ελληνικού κράτους και εντεύθεν. Αυτοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι φταίνε για όλα!

  5. σολωμάντζαρος
    Δεκ. 23, 2011 @ 20:35:53

    Σωστή η πρότασή σου, αλλά νομίζω σε πρόλαβαν άλλοι.
    Όλα τουτα τα χαράτσια και οι μπηχτές και το οικονομικό ξεζούμισμα γι’ αυτό είναι. Πληρώνουμε τα γαμησιάτικα απο τα κάλαντα που είχαμε πει μικροί.
    Πως λέμε «θα σε κάνω να φτύσεις το γάλα της μάνας σου»;

    Υ.Γ Ποιόν εννοείς «χοντρόπετσο»; Έχουν οι φελοί πέτσα;

    ΥΓ2 . Άλλη λέξη αντί για «φελοί» ήθελα να πω , αλλά είναι πολύ αντιαισθητική και δεν ταιριάζει στις καλητεγνυκές εβεσθυσίες του μπλωγκ.

  6. chrismos
    Δεκ. 23, 2011 @ 23:36:58

    Χ.Α.Α., αρτοι και καλαμάρι
    δες σκεμπέ -δες σκεμπέ το «παλικάρι»

  7. σολωμάντζαρος
    Δεκ. 24, 2011 @ 18:10:39

    #chrismos
    Σα να λέμε «απο που πάνε για τη χαβούζα;»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: