άγγελος κηρίου

  Ήταν ένα βράδυ τέλη του Μάρτη που μες  την τρελή τη σούρα μου ήρθε κοντά μου άγγελος κηρίου.   Δεν κατάλαβα πως μπήκε. Στην αρχή νόμιζα πως ήταν ο ταχυδρόμος, αλλά μετά θυμήθηκα πως αυτόν τον είχε πεθάνει από χρόνια ο Χατζιδάκις.

Άρα, ήταν άγγελος κηρίου. Έκανε μια κίνηση με το χέρι που μου φάνηκε σα χαιρετισμός. Ανταπέδωσα.

– Είσαι έτοιμος να συναντήσεις τον κύριό σου…;

– Όχι! απάντησα με αποφασιστικότητα.
Χαμογέλασε.
– Έλα σήκω. Ήρθε η ώρα σου.
– Πως; Αποκλείεται. Αφού είπα στη ρεσεψιόν να με ξυπνήσουν στις εφτά κι ακόμα είναι δύο.
Κοίταξε έκπληκτος πρώτα εμένα και μετά το ρολόι του.
– Μα… δεν είσαι ο Ανδρέας Αλεξανδράκης;
– Όχι! Είμαι ο Αλέξανδρος Ανδρουλάκης.
Νέα έκπληξη. Ο άγγελος κηρίου, φανερά κομπλαρισμένος και προσπαθώντας να συμμαζέψει τη χαμένη του αυτοπεποίθηση, φώναξε – δήθεν – επιτακτικά.
– Ταυτότητα έχεις;
Τώρα κόμπλαρα εγώ.
– Τι είναι αυτό; ψέλισσα.
– Α, κατάλαβα, λέει. Μας το παίζεις τρέλα. Έλα!
– Κοίταξε να δεις, άντε κι έρχομαι. Τι θα γίνει όμως αν δεν είμαι – που δεν είμαι – ο Αλεξανδράκης και είμαι ο Ανδρουλάκης;
Ο άγγελος κηρίου κοκκίνισε σα φλόγα. Αφού αμφιταλαντεύτηκε για λίγο σ’ ένα χαριτωμένο μπρος πίσω, έβγαλε το κινητό του.
– Ρε Μισέλ, που μ’ έστειλες; έτσι κι έτσι.
Κάτι του ‘ λέγαν, κοκκίνισε περισσότερο. Έκλεισε το κινητό αλλά δεν ήθελε να παραδεχτεί και το λάθος του. Προσποιήθηκε ένα άγριο ύφος – όλο γλύκα είν’ αλήθεια – και είπε τάχα μου απειλητικά
– Θα ξανάρθω! κι έκανε πως φεύγει.
– Στάσου, που πας;
Κοντοστάθηκε.
– Άγγελέ μου, που πας;
– Δεν σε καταλαβαίνω.
– Άγγελέ μου… είσαι ένας άγγελος! Μιας και ήρθες δεν κάθεσαι εδώ μαζί μου;
Περίεργο μα… σα να το σκεφτότανε.
– Να κάτσω αλλά…
– Τι αλλά; Που να τρέχεις τέτοιαν ώρα να γυρεύεις τον Αλεξανδράκη; Κάτσε ‘ δω που’ ναι καλά.
– Σίγουρα δεν έχεις ταυτότητα;
– Σίγουρα.
Κι  έκατσε.
Είχα ξεχάσει πως σε κάτι τέτοιες πολύ σπέσιαλ περιστάσεις, ο χρόνος παίζει τα δικά του ασύλληπτα παιχνίδια. Ούτε καταλαβαίνεις για πότε περνάει , ούτε και  ξέρεις τι ώρα είναι. Κι όταν με δόνηση 10 ρίχτερ χτύπησε το τηλέφωνο και μου τα’ κανε όλα τρόχαλο, θυμήθηκα εκείνα τα στιχάκια του Καρυωτάκη:
«Κατεβυθίσθεις σύ, Τιτανικέ, ω φευ!
ω σύ των πλοίων βασιλεύ!»
– Καλημέρα σας , ακούστηκε η ανατριχιαστική φωνή του ρεσεψιονίστα. Από τη ρεσεψιόν τηλεφωνώ για μια αφύπνιση στις εφτά. Ήρθε η ώρα σας λοιπόν.
Πάει ο άγγελος κηρίου. Μπήκε ξαφνικά φως ηλίου. Απόμεινα με την κουρτίνα στο χέρι. Παν όλα.
Κι ήταν μια νύχτα τέλη, στα τέλη Μάρτη.
Τώρα έχουμε Φλεβάρη ακόμα κι εγώ πως και πως περιμένω αυτή τη νύχτα. Προετοιμάζομαι εντατικά. Δεν πρέπει να γίνουν λάθη. Παίρνω τα μέτρα μου. Έχω μάθει και το όνομα του ρεσεψιονίστα:
Αλεξανδράκης!     
Advertisements

20 Σχόλια (+add yours?)

  1. chris jack
    Φεβ. 14, 2011 @ 01:29:58

    πολύ καλό!
    τα ‘σπασες μ’ αυτό!!!

  2. σολωμάντζαρος
    Φεβ. 14, 2011 @ 23:20:29

    #chris jack
    θα κολλήσω προσεχως

  3. theogrocer
    Φεβ. 15, 2011 @ 01:22:49

    Μπράβο σου βρε Solo. Αλλά… τι γλώσσα μιλάτε;

  4. chris jack
    Φεβ. 15, 2011 @ 01:29:48

    #theogrocer
    καλλιτεχνικά.
    ή τό ‘χεις ή άστα να παν στον… άγγελο!

  5. σολωμάντζαρος
    Φεβ. 15, 2011 @ 11:53:04

    #theogrocer
    Δεν ξέρω!!!

  6. κοκκινη κορδελα
    Φεβ. 15, 2011 @ 20:41:20

    και τωρα?? ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΕ ΞΥΠΝΑΕΙ Ε?? Αμαν βρε αλεξανδρε αλλη σκοτωνουν το σκηνοθετη εσυ σκοτωσες το ρεσεψιονιστα!!Εκτος εαν…εαν συγκρατησες τον Αγγελο και το ξεπερασε ο ρεσεψιονιστας με ενα απλο Μπάι πας

  7. σολωμάντζαρος
    Φεβ. 16, 2011 @ 00:06:14

    #κοκκινη κορδελα
    Δε σκότωσα κανένα ρεσεψιονίστα (ούτε και είναι στις προθέσεις μου)
    Τον άγγελο θέλω κι ας… μη ξαναξυπνήσω

  8. theogrocer
    Φεβ. 16, 2011 @ 01:24:05

    Solo
    Καλή απάντηση!
    Chris Jack
    Καλλιτεχνικό το «τα ‘σπασες»;;;
    Καλά λες. Άστα να παν’ στον άγγελο…

  9. chris jack
    Φεβ. 16, 2011 @ 01:41:07

    #theogrocer
    όπως λέει και η Γώγου:
    (…) εμένα οι φίλοι μου
    Γράφουν σε συνθηματική γλώσσα
    Γιατί η δική σας μόνο για γλύψιμο κάνει
    Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
    Και σύρματα
    Στο λαιμό σας
    Στα χέρια σας
    (…)
    άρα, ναι!
    η γλώσσα του δρόμου, η γλωσσα της καρδιάς μας, είναι είναι η μόνη γλώσσα που μπορούμε να μιλήσουμε.
    Άσε την άλλη γλώσσα, την «καλή» για τους πολιτικούς και τους φιλόλογους…

  10. theogrocer
    Φεβ. 16, 2011 @ 02:23:27

    Καλέ μου Chris Jack, η γλώσσα της μόδας με τα κλισεδάκια και τους μονοσύλλαβους μυκηθμούς, δεν είναι το αντίθετο της «καλής» γλώσσας, μα παράγωγό της. Από αυτούς που υποτίθεται ότι πολεμά εκπορεύεται!
    Εκεί μόνο είναι η αντίρρησή μου και πουθενά αλλού.

  11. chris jack
    Φεβ. 16, 2011 @ 02:39:04

    δεν βαινωκάταλα… τι ςςαγλώ λασμί;

  12. anisixos
    Φεβ. 17, 2011 @ 19:57:03

    Τι σημαινει σολωμαντζαρος και γιατι επελεξες αυτο το ονομα εσυ;

  13. κοκκινη κορδελα
    Φεβ. 18, 2011 @ 00:17:39

    Σολο να απαντησω εγω στον ανησυχο?
    ανησυχε στην περιπτωση του σολωμαντζαρου δεν επελεξε εκεινος το ονομα του αλλα το ονομα ηλθε και κατσικωθηκε στο προσκεφαλο του σαν αγγελος απο μηχανης…. πως διαλεγουν τα σκυλακια το αφεντικο τους ετσι και το ονομα! καταλαβες?:-)

  14. σολωμάντζαρος
    Φεβ. 18, 2011 @ 00:28:02

    #anisixos
    Γιατι επέλεξα αυτο το όνομα εγώ;
    Κι αν δεν το επέλεγα εγώ ποιός θα το επέλεγε; Εσύ;
    Η απάντηση της Κόκκινης κορδέλας με καλύπτει πλήρως
    Αλλά στη κορφή του μπλογκ μου υπάρχει με κεφαλαία ένα κουτάκι με τίτλο
    ΓΙΑΤΙ ΣΟΛΟΜΑΤΖΑΡΟΣ;
    Άμα κάνεις «κλικ» θα δεις κι άλλα περί του θέματος

    Υ.Γ. Η ελληνική γλώσσα μπορεί να γράφεται ανορθόγραφα, λάθος ή διαστρεβλωμένη
    αλλά ΔΕΝ γράφεται με λατινικούς χαρακτήρες

  15. theogrocer
    Φεβ. 18, 2011 @ 01:51:58

    Άμα τάξουν τίποτε σχετικό στον υπερατλαντικό Νενέκο, θα σου πω εγώ πώς γράφεται η ελληνική γλώσσα!…
    Όπως ακριβώς οι ελληνικές πινακίδες των αυτοκινήτων, που δεν έχουν ελληνικά γράμματα (δεν μπορεί να μην προσέξαμε ότι λείπουν τα Γ, Δ, Θ, Λ, Ξ, Π, Σ, Φ, Ψ και Ω) και ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΜΕ ΛΑΤΙΝΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ.
    Όπως και οι επιχειρήσεις των… καθώς πρέπει Ελλήνων νοικοκυραίων, με όλα αυτά τα ζαχαροπλαστεία «mon amour», καφέ «plaisir», κάβα «Johnny», ξενοδοχεία «Anesis» και τόμου Ν΄ της Χάιδως (που ονειρεύεται αμερικάνικα).

  16. κοκκινη κορδελα
    Φεβ. 19, 2011 @ 00:29:51

    ΑΜΑΝΝΝΝ ΤΙ ΕΙΠΕΣ ΤΩΡΑ ΜΕΓΑΛΕ?? Πες μου οτι το PLAISIR ειναι ξενη λεξη??!! κι εγω φχαριστιεμαι τσαμπα???χαχαχαχα
    καλα κι εσεις τωρα νομιζετε οτι δεν συνενοουμαστε γιατι εχαλασε η γλωσσα μας και μιλα μπαγιατικα!Αν δεν αλλαζε τωρα θα μιλαγαμε την αρχαιαν ελληνικη που θα μιλαγανε την προιστορικη που θα μιλαγανε την γλωσσα της σφαλιαρας του ροπαλου που θα μιλαγανε με αναθρες κραυγιες..κλπ κλπ κλπ τι θελω να πω??Παρτε το αντιστροφα κι ελατε ξανα καταδωθε!

  17. σολωμάντζαρος
    Φεβ. 19, 2011 @ 01:38:47

    #κοκκινη κορδέλα
    Το παίρνω αντίστροαφα λοιπόν.
    Που θα φτάναμε; στη γλώσσα των ροπάλων και των άναρθρων κραυγών; Κάπου εκεί γύρω στριφογυρίζουμε

    #theogrocer
    Στο μπλογκο του ο anisixos έχει τεράστια κατεβατά γραμμένα με λατινικους χαρακτήρες γι΄αυτό και το σχόλιό μου. Εγώ με το συγκεκριμένο θέμα έχω μια ψιλοψύχωση. Δεν μπορώ να διαβάζω ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες.
    Οι πινακίδες των αυτοκινητων δεν είναι ακριβώς ελληνικά. Είναι σύμβολα. Και τέλος πάντων χρησιμοποιούμε τα γράμματα του ελληνικού αλφα β(λ)ήτου που είναι κοινά και στο λατινικό αλφά β(λ)ητο
    Ντου γιού αντερστάντ an m’ enoeis;

    Υ.Γ. Επειδή είναι πάρα πολλοί , πέσμου ακριβώς σε ποιόν τόμο είναι το Ν της Χάιδως γιατί το ψάχνω καιρό και δεν τ(η) βρίσκω.

  18. theogrocer
    Φεβ. 19, 2011 @ 02:43:59

    Είπαμε: τόμου Ν΄, κάνοντας αρχή δια του Καράμπελα.
    Ενημερωτικά σου λέω ότι ούτε εγώ μπορώ να διαβάζω ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες. Με τίποτα, ma me tipota, μου τη δίνει εντελώς.

  19. chrismos
    Φεβ. 19, 2011 @ 10:40:44

    Μήπως τ’ αλάτι νικά μελι; Νικου σχαρα κτήρες είναι καλύτερα;
    π.χ. «Ρε γκίνια!…Ρόζα σαματά»
    ή «Χάνει μπαλα, ντε, πόρτας»
    ή «ΠΑΚ σα μερικά, να…»
    ή «Ντου, Σπύρο, σπέρνω!»

    Τί κι αν τα «ellinikos» του Jeffrey Mineiko ίνες τραβά;;;
    «Άγγελος κηρίου του ζέσταινε τοστ τρώωωω μ’ ατού.
    Nicht εξυπνο: -Το carry οφείλει, man άμμου!
    και πέρνω τα βουνά (στο Κάιρο φίλοι, μάνα μου!)
    Ψωμιάδ’ εχόρτασα!… (το καργιοφίλι, μάνα μου!)
    Άγγελος θανάτου τους ζέσταινε το Stauss μα tous…»

    Σας φιλώ, «ΘΕΜΑ-τα-φύλλα-καις» τη σελην’ οικείς γλώσσας.
    Καίγω μαζί σας!

  20. σολωμάντζαρος
    Φεβ. 20, 2011 @ 02:19:22

    #κρισμός
    άι αγκρί

    #theogrocer
    Σωστά! Αφού το΄παμε.
    Είμαι ολίγον χαμέ Ν΄ως τελευταίως

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: