φεύγω,φεύγεις,φύγαμε

Μια φορά κι έναν καιρό – δηλαδή πάντα – ήσουν εσύ.
Με έψαχνες αλλά δεν μ’ έβρισκες, γιατί ταυτόχρονα σε έψαχνα κι εγώ – ήτανε κι η γη μεγάλη…
Χαθήκαμε.
«Φεύγω!» είπες ξαφνικά στον χάρτη σου, «εσύ φταις που χαθήκαμε»
«Φεύγεις;!» , στρίγγλισε αυτός, που στην πραγματικότητα  ήταν ένας κακός μάγος μεταμφιεσμένος σε χάρτη.
Αλλά αυτή ήταν η μαγική λέξη  που ξύπνησε τους ονειραετούς και λύσανε τα μάγια της σκάλας που την είχε μεταμορφώσει ο χάρτης σε καναπέ με χειροπέδες.
Και να που βρεθήκαμε!
Και Φύγαμε εμείς καλά
Κι αυτοί καλύτερα.

 

ακρυλικό σε ξύλο (75χ130)

Advertisements

12 Σχόλια (+add yours?)

  1. κοκκινη κορδελα
    Φεβ. 08, 2011 @ 08:30:00

    Σχόλιο

  2. σολωμάντζαρος
    Φεβ. 08, 2011 @ 10:24:57

    #κοκκινη κορδελα
    απάντηση

  3. ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ
    Φεβ. 08, 2011 @ 18:12:08

    OI AΡΛΕΚΙΝΟΙ ΞΕΔΙΠΛΟΝΟΥΝ ΕΝΑΣ ,ΕΝΑΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥΣ ,»ΦΕΥΓΟΥΜΕ» ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ …ΜΕ ΜΙΑ ΣΚΑΛΑ ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ…

  4. ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ
    Φεβ. 08, 2011 @ 18:13:01

    …ΞΕΔΙΠΛΩΝΟΥΝ…

  5. σολωμάντζαρος
    Φεβ. 09, 2011 @ 00:42:13

    #ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ
    ΄Τον λογαριασμό θα τον κάνουμε στο τέλος!!!

  6. chris jack
    Φεβ. 09, 2011 @ 10:59:06

    και να που φύγαμε τελικά
    κι ας προσγειωθήκαμε στον καναπέ
    το ταξίδι μετράει πάντα!

  7. chris jack
    Φεβ. 09, 2011 @ 11:01:52

    ω, μα ναι.
    και η σκάλα φυσικά

  8. Οδυσσέας Ξένος
    Φεβ. 10, 2011 @ 08:30:37

    έρχομαι (Ich kommen, που έλεγαν και σε ένα ντοκιμαντέρ που παρακολούθησα πρόσφατα)
    έρχεσαι
    φύγαμε.

    υγ. οι αρλεκείνοι σου θα αποτελέσουν αντικείμενο πιο εμβριθούς ανάλυσης και σχολιασμού όταν «επιστρέψω» (άλλη κουβέντα αυτή). Πάντως τούτον τον αρλεκείνο τον έχω χαζέψει ώρες και τον έχω ζηλέψει.

  9. Φαίδρα Φις
    Φεβ. 10, 2011 @ 12:34:55

    πολύ ωραίο και αυτό που έγραψες
    και αυτός που ζωγράφισες

    θα παραφράσω για το τέλος
    ό,τι λέει η μικρή του αδερφού μου
    στο κλείσιμο των παραμυθιών

    και φύγαμε εμείς καλά
    κι εμείς καλύτερα

    καλημέρα

  10. chrismos
    Φεβ. 10, 2011 @ 21:49:43

    Το κείμενο αποκαλύπτει πολλούς από τους συμβολισμούς του πίνακα.
    Όμως έτσι κι αλλιώς ο πίνακας αυτός είναι απόλαυση
    και των ματιών και της σκέψης!
    Και (σαν τον Οδυσσέα) σε ζηλεύω που απολαμβάνεις και με τις υπόλοιπες αισθήσεις αυτή την θορυβώδη λεία καραμέλα με τα ακρυλικά αρώματα!

  11. chrismos
    Φεβ. 11, 2011 @ 19:49:55

    Αλέξανδρε,
    Ένας φίλος (αρλεκίνος ψυχή τε και σώματι) θέλει να ποζάρει ως μοντέλο για τη σειρά που ετοιμάζεις (σου παραθέτω τα στοιχεία του και βρείτε τα μεταξύ σας):

  12. σολωμάντζαρος
    Φεβ. 11, 2011 @ 23:02:14

    #chris jack
    Kαι η σκάλα βεβαίως,
    για να σκαρφαλώσουμε απο τον καναπέ στο …πάτωμα
    και να σταθούμε όρθιοι.

    #Οδυσσεας Ξενος
    Ζηλιάρη σύντεχνε!!!
    28 Φλεβάρη θα κάνω έκθεση με ότι αρλεκίνους θα εχω προλάβει να φτιάξω εως τότε. Έλα!
    Να μου κάνεις μετά μια παρουσίαση όπως συνήθιζες τον …παλιό καιρό στο μπλογκ σου

    #φαίδρα φις
    Με αναγκάζεις να πω το κοινότοπο: απο μικρό κι απο τρελό… κλπ

    #chrismos
    «θορυβώδη λεία καραμέλα με τα ακρυλικά αρώματα!»!!!!!
    Πολύ ποιητικό και σ΄ευχαριστώ.
    Όσο για τον άλλο αρλεκίνο …
    αυτος δεν είναι καν καραγκιόζης, είναι «καραγκιοζάκι»
    (ξέρεις, τα πειραγμένα ζάρια)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: