προς 2011

Η χρονιά τελειώνει και η επόμενη αρχίζει με ένα δίλημμα : τι είναι πιο εξευτελιστικό για έναν άνθρωπο, να βγαίνει στη ζητιανιά ή να ψάχνει στα σκουπίδια για να φάει;

Με τη μικρή μου κόρη έχουμε συναντήσει αρκετούς ζητιάνους τελευταία. Προχτές όμως είδαμε κι έναν άνθρωπο να ψάχνει τους κάδους των σκουπιδιών. Έβγαζε διάφορα και τα «έλεγχε». Από έναν ανέσυρε ένα κουτί ζαχαροπλαστείου, το άνοιξε και κάτι άρχισε να τρώει.

Στο Ρέθυμνο έγινε αυτό.

Σε τούτον εδώ τον πλανήτη οι χρονιές μπαίνουν και βγαίνουν σαν τη βελόνα της ραπτομηχανής, που γαζώνει ένα ρούχο στο οποίο κανείς δε βολεύεται.

Την παρούσα ελληνική μελαγχολία μας , η παγκόσμια ιστορία θα την καταγράψει το πολύ σε μια παράγραφο. Την προσωπική μας μελαγχολία καθόλου.

Δεν είναι ότι μάθαμε στα πολλά και τώρα μας πέφτουν λίγα τα … λίγα.

Είναι ότι ξεμάθαμε ν΄ αφουγκραζόμαστε  τον διπλανό μας. Κι αυτός ξέμαθε να αναγνωρίζει σε μας τον εαυτό του. Κι έτσι γίναμε μόνοι. Και ξέρουμε ότι στα δύσκολα, δύσκολα θα βρούμε βοήθεια.

Οι πόρτες είναι εκεί, δίπλα. Αλλά δεν τις χτυπάμε. Προτιμάμε ν’ ανοίγουμε τους κάδους των σκουπιδιών.

Τι να ευχηθεί κανείς για τη νέα χρονιά; Ο κατάλογος είναι μακρύς και τα’ αστέρια που πέφτουν λίγα.

Καλύτερα να μην ευχηθούμε τίποτα και, απλά, με ένα χαμόγελο ν’ αρχίσουμε να συστηνόμαστε στους ανθρώπους.

Advertisements

25 Σχόλια (+add yours?)

  1. ias
    Δεκ. 30, 2010 @ 12:49:03

    αχ βρε Αλεξανδρε θα στοπω κι απο δω…Αντε πες οτι συστηθηκαμε…ποιος μας πιστευει Αλεξανδρε!!καλως ορισατε χρονια του ευτελους. Και Τωρα στα σκουπιδια ελπιζουμε να βρουμε τον θησαυρο…εκει που ολα μοιαζουν πεταμενα…απορριμμενες ιδεες, βιωματα…καλομαθημενοι να ψαχνουμε στα ετοιμα! που να φτιαξεις εναν καινουργιο κοσμο…τοσα φαγωθηκαν τοσα ειπωθηκαν τοσα αναμασηθηκαν κι αναπαλαιωθηκαν!!!Αχ Αλεξανδρε σε τοσο ριγμενο ψεμα η αληθεια μοιαζει καλπικος αγωνας! Ασε τους ανθρωπους να φανε απο τα σκουπιδια…κι αυτοι τον τοπο καθαριζουν απο αυτα που επρεπε να τους προσφερουμε ξεκαθαρα!!
    Οσο για την αληθεια ασε κι αυτους που την πιστευουν να την ακολουθησουν με τιμη…!Που ξερεις μπορει κι αυτοι με την σειρα τους να προσφερουν κατι σε τουτο τον ασυστολο κοσμο, σε αυτην την αυταπατη που ζουμε πια ολοι!
    να συστηθουμε λοιπον?? ή ακομα καλυτερα να σταθουμε σε μια γωνια μονολογοντας το ονοματεπωνυμο και τα ονειρα που ακομα θρεφουμε ερημην της πολιτειας?
    φιλί συναισθησης….

  2. Ρεγγίνα
    Δεκ. 30, 2010 @ 13:40:38

    Μ άρεσε ΠΟΛΥ η ανάρτησή σου, που σχεδόν υπογραμμίζω κάθε λέξη!
    Δεν μπορώ να προσθέσω τίποτα σε κάτι ΆΡΤΙΟ!
    Αποδίδεις ακριβώ την εποχή και την κατάστασή μας και λές το αυτονόητο: Να σκύψουμε και να φροντίσουμε τη Σχέση!

    Εύχομαι να το νοιώσουμε όλοι αυτό στο βαθμό που θα σκουντήσουμε το γείτονα και θα τον αγγίξουμε. Γι αυτό το άγγιγμα γράφω, λες και είχαμε συννενοηθεί…(http://anemondixtia.blogspot.com/2010/12/blog-post_29.html)

    Καλή Χρονιά και ..κουράγιο!

  3. σολωμάντζαρος
    Δεκ. 30, 2010 @ 15:07:06

    #ias
    Κατ ΄αρχήν με γειά το ias!
    Δεν ξέρω πως το βλέπεις εσύ αλλά εγώ δεν μπορώ να φανταστώ μια ζωή που μόνο θα γκρινιάζουμε και θα βρίζουμε μνημόνια και τρόικες και πολιτικους και πολιτικές.
    Περ’ασαμε έναν παγκόσμιο πόλεμο και στο καπάκι έναν εμφύλιο και δεν τρελαθήκαμε. Τώρα μέσα σε 2-3 χρόνια βρίσκουν δουλειά και οι άνεργοι ψυχίατροι. Γιατί; Ειμαστε χειρότερα τώρα;
    Χάθηκε η κοινωνική συνοχή. Δεν νοιώθουμε κοντινοί με τους υπόλοιπους. Γίναμε εμείς, αυτοί, εκείνοι , οι άλλοι… Κι ο καθένας για την παρτη του. Αλλά δεν είναι κοινωνία αυτή, άσχετα με την οικονομική της κατάσταση.
    Γι΄αυτο λέω πως πρέπει να ξαναχτιστεί αυτη η συνοχή.
    Δύσκολα πράγματα αλλά όχι ουτοπικά.
    Μια καλημέρα κι ένα χαίρω πολύ ίσως είναι μια καλή αρχή.

    #Ρεγγίνα
    Ναι. Και όχι μόνο τη Σχεση αλλά και τις Σχέσεις. Να τις εξαπλώσουμε. Να βρούμε πιο ουσιαστικά πράγματα απο την κατανάλωση.
    Δασκαλίστικο και τετριμένο ακουγεται αυτό αλλά δυστυχώς τα αυτονόητα έχουν χαθεί απο χρονια και πρέπει να τα ξανακάνουμε αυτονόητα.

  4. anokatwn
    Δεκ. 30, 2010 @ 16:46:54

    Μα ναι! Η αγάπη θα μας σωσει. Αγαπητέ Σολ δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.

  5. κοκκινη κορδελα
    Δεκ. 30, 2010 @ 20:53:23

    το ιas ειναι η μονογραφη….σιγα μην αλλαξω εγω ονομα ετσι στο τσαφ παφ…τωρα που συστηθηκαμε ουτε ψευδωνυμα χρειαζονται!!
    ανασυγκροτηση!!!μαλιστα…αλλα ελα που ειμαστε καλομαθημενοι Αλεξανδρε, αποστειρωμενοι, παιδια της γυαλας! ΕΙΜΑΣΤΕ…την θυσια την φοβομαστε..και ακομα χειροτερα δεν ξερουμε γιατι και για ποιον να πολεμησουμε!!!Εδω ρε συ αν ριξεις μια ματια στα λεγομενα τπου κοσμακι θα δεις οτι λενε μπραβο στα μαθητουδια που παιρνουν στις πλατες τους τα λαθη μας!!για σκεψου ΤΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΦΑΛΜΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ….

  6. faros
    Δεκ. 30, 2010 @ 21:22:59

    Κάποτε λέγαμε, κάθε πέρσι και καλύτερα !
    Σήμερα, ούτε αυτό δεν μπορούμε να πούμε !

    Έχεις δίκιο …
    Μια ανθρωπιά μας έμεινε …
    Ας μην τη χάσουμε κι αυτή !

    Ένας φίλος.

  7. σολωμάντζαρος
    Δεκ. 30, 2010 @ 22:51:06

    #anokatwn
    Για αγάπη δεν είπα τίποτα. Σε προσωπικό επίπεδο αν υπάρχει στις σχέσεις μας φυσικά και είναι πολύ καλό.
    Σε κοινωνικό επίπεδο όμως μπορεί να υπάρχει συνοχή και αλληλεγγύη δίχως να υπάρχει αγάπη. Μπορούμε να το πούμε συμπόνια, σύμπνοια, κατανόηση, και δεν ξέρω πως αλλοιώς.
    Την αφηρημένη αγάπη εγώ δεν την πολυκαταλαβαίνω. Λέμε καταχρηστικά πολλές φορές κάποια πράγματα. Πχ αγαπώ τα δάση. Τι σημαίνει αυτό; Σίγουρα δε σημαίνει το ίδιο με το «αγαπώ τυς φίλους μου»
    Ας μη το επεκτείνουμε γιατί θα μπλέξουμε.

    #Φάρος
    Αυτή την ανθρωπιά όχι μόνο δεν πρέπει να τη χάσουμε αλλά και να την καλλιεργησουμε. Γιατί εμείς σε μικρές ή μεγάλες ομάδες πρέπει να καθορίζουμε τις τύχες μας. Οι πολιτικοί, είναι δουλειά τους να μας ταλαιπορούν. Ας κάνουμε κι εμείς καλά τη δική μας δουλειά. Να ζούμε καλά όλοι μαζί.

    #κόκκινη κορδέλα
    Κόπος είναι να γίνει η αρχή.
    Κάπου κάτι να γίνει, να το μάθουν οι παραδίπλα και να κάνουν κάτι καλύτερο κοκ. Μετά γίνεται κολλητικό. Εξαπλώνεται.
    Αλλά πρέπει εκτός απο γκρίνια να αρχίσουμε να κάνουμε και πράγματα . Δύσκολο, αλλά και πολύ εύκολο.
    Όσο για τα παιδιά της γυάλας… τι να πω; Οι τρομοκρατικές οργανώσεις , αν υπήρχαν, δεν θα έριχναν στρακαστρούκες σε εφορίες και δικαστήρια, αλλά θα κατέβαζαν τις κεραίες ανα την επικράτεια.

  8. EPIKUROS
    Δεκ. 31, 2010 @ 09:28:11

    Αλέξανδρε, με συγκίνησε αυτή η ανάρτηση.
    Πραγματικά βγαλμένη από τα τρίσβαθα της ψυχής σου.
    Γι’ αυτό και ρίζωσε στη δική μου.
    Ας αρχίσουμε λοιπόν.
    Την αγάπη μου φίλε.

  9. Elias
    Δεκ. 31, 2010 @ 10:22:27

    Ωραίες σκέψεις, Αλέξανδρε. Καλή χρονιά εύχομαι.

  10. σολωμάντζαρος
    Δεκ. 31, 2010 @ 11:01:37

    #EPIKUROS
    Και τη δική μου αγάπη. Να είστε καλά

    #Elias
    Και πιο ωραίες οι σκέψεις που μοιράζονται.
    Καλή χρονιά και σε σένα.

  11. ε
    Ιαν. 01, 2011 @ 06:03:54

    καλη μερα, ειμαι η ε σκετηε και ηρθα να ευχηθω καλη χρονια, με χαμόγελα απο καρδιας.
    🙂

  12. faros
    Ιαν. 01, 2011 @ 09:39:20

    ΕΥΤΥΣΜΕΝΟ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΤΟ 2011 !

  13. Δον Κιχώτης
    Ιαν. 01, 2011 @ 10:41:20

    O Αλέξανδρος έχει στα χέρια του ένα δώρο που θα έπρεπε να χαρακτηρίζει κάθε άνθρωπο. Με αυτή την ψυχή οδηγό έκανε φίλους όλους εμάς.
    Αλέξανδρε μέσα στα σκουπίδια οι άνθρωποι ελπίζω το 2011 να βρουν τη χαμένη τους ανθρωπιά και πνευματικότητα
    Μερικά πράγματα είναι μέρος της ζωής όμως εμείς ποτέ δεν τα είδαμε ως τέτοια. Όμως τίποτε δεν είναι δοσμένο όλα έχουν αντάλλαγμα όπως και η μανία της κατανάλωσης άχρηστων πραγμάτων Εχθες στην οδό Κομνηνών στη Θεσσαλονίκη σ ένα νέο παντοπωλείο ντελικατεσεν γινόταν λαϊκό προσκύνημα Το ίδιο και στα γύρω μαγαζιά σε σημείο που νόμισα ότι το ΔΝΤ το είδα στο όνειρο μου. Την ιδία στιγμή στην λαϊκή που τέλειωνε κάποιοι μάζευαν μέσα από τα εγκαταλειμμένα χαρτόκουτα φρούτα. Διπλά μας παίχτηκε τους τελευταίους μήνες ένα δράμα Η τράπεζα πηρέ του ηλικιωμένου έμπορου που τα έχασε όλα το σπίτι αφού δέχτηκε να πουληθεί αυτό αντί κατάσχεσης και να εξοφληθεί μέρος του χρεους.Πήγε στο χωριό με την άρρωστη σύζυγο Η κόρη του πρώην ολυμπιονίκης στο ΛΑ που διάλεξε να βοηθήσει τον πατέρα αντί για θεσούλα στο δημόσιο ,γέννησε και δεν έχει δουλεία ούτε αυτή ούτε ο άνδρας της που δούλευε στον πατερά της κι αυτός. Θα θηλάσει το μωρό της όσο μπορεί μου είπε γιατί δεν υπάρχουν χρήματα ούτε για γάλα.
    Αυτοί είναι οι συνάνθρωποι της δικής μου πόλης και γειτονιάς. Οι μεν στα ντελικατεσεν οι δε στα σκουπίδια. Πόσο δύσκολο είναι οι πρώτοι να ψάξουν να συστηθούν στους δεύτερους; Πολύ παρά πολύ Αλέξανδρε, είναι αδύνατο να γίνει μεταξύ τους γνωριμία γιατί με αυτήν θα πρέπει να παραδεχτούν οι πρώτοι την απώλεια της ανθρωπινής υπόστασης τους.

  14. chrismos
    Ιαν. 01, 2011 @ 15:51:08

    Χαρά, Αγάπη, Ειρήνη, Ευτυχία!
    (σαν κοροϊδία δεν μοιάζει;)

  15. κοκκινη κορδελα
    Ιαν. 01, 2011 @ 16:10:35

    don μου….μια χαρα τα εχεις αντιληφθει τα πραγματα…τα καταλαβαινεις με το νι και το σιγμα τους χωρις κορδελιτσες και φιογκακια….τωρα να παμε στο επομενο βημα! και τωρα τι κανουμε? γιατι το πρωτο βημα ειναι να καταλκαβαινουμε τα βαθυτερα των λογων και των πραξεων! Μα το δυσκολοτερο ειναι αυτο: και τωρα τι κανουμε??
    φιλί αγαπης και συναισθησης σε ολους…
    δοντη ενα μεγαλο σφυριχτο για σενα καλε μου:-)))καιιιιι δεν σε ξεχνω

  16. Καλικάτζαρος
    Ιαν. 01, 2011 @ 23:59:05

    Φιλοσοφικόν προφανώς το ερώτημα αδελφέ μου(η κατάληξη του ονόματός σας προδίδει ασφαλώς την κοινή μας καταγωγή) ,δεν χωρεί αμφιβολία ότι και τα δύο είναι εξ ίσου εξευτελιστικά ,ενώ η δική μας κοσμοθεωρία προτάσσει βεβαίως την ευθεία απαίτηση του μερτικού μας απ τον διπλανό μας !Πρέπει κάποτε όλοι οι άνθρωποι να προσθέσουν στο όνομά τους την κατάληξη «ατζαρος»

  17. σολωμάντζαρος
    Ιαν. 02, 2011 @ 19:39:17


    Καλή θα είναι η χρονιά. Μου το΄πε φίλος κολλητός που ξέρει το γκόμενό της.

    #φάρος
    Επίσης.
    Στο χέρι μας είναι

  18. σολωμάντζαρος
    Ιαν. 02, 2011 @ 19:47:16

    #Δον Κιχώτης
    Και οι παραστάσεις του Ξαρχάκου στην Αθήνα είναι τίγκα απο κόσμο κάθε σαββατοκύριακο. 45 ευρώ είσδος δίχως ποτό. Δεν θα πίνουν κι 1-2 γα…να ποτά;
    «φτωχολογιά… για σένα κάθε μου τραγούδι»
    Καλή χρονια.

    #chrismos
    Πράγματι.
    Εγώ με 4 γυναίκες και μάλιστα με τέτοια ωραία ονόματα!!!!
    Με κοροϊδεύεις ρε Χρήστο ή παίζεις με τον πόνο μου;

    #κόκκινη κορδέλα
    Η γνώση , λοιπόν, έπαψε να είναι δύναμη!

    #καλικάτζαρος
    Που εποχές για προσθέσεις;
    Τώρα αρχίζουμε να κόβουμε και να αφαιρούμε.

  19. Μιχάλης Νικολάου
    Ιαν. 03, 2011 @ 04:50:48

    Αχ, θυμήθηκα την πρώτη φορά που είχα δει άνθρωπο να ψάχνει στα σκουπίδια, σε κάποια εκπαιδευτική εκδρομή με το Πολυτεχνείο στο Άμστερνταμ, το ’82. Με είχε εντυπωσιάσει τόσο η όψη του, με άπλυτα μακριά μαλλιά και γένια – σαν άνθρωπος των σπηλαίων, – μια φούστα πάνω από το παντελόνι του (για να καλύψει τρύπες;) και δυο-τρεις λεμονόκουπες στη μια χούφτα του. Σκεφτόμουν πως τέτοια στην Ελλάδα δεν είχα δει. Εκσυγχρονιστήκαμε όμως τελικά…

  20. κοκκινη κορδελα
    Ιαν. 03, 2011 @ 13:05:49

    σολωμαντζαρε μου η γνωση ειναι η μισή λυση. Η ΜΙΣΗ μην ξεχνας ομως οτι ειναι και το πρωπατορικο αμαρτημα…γιατι αυτό ειναι.. κι οχι η αναγκη να καταργηθει το απαγορευμενο οπως το θελουν οι πατερες της εκκλησιας μας της μολυβδωτης της μολυβδικονδυλοπελεκητης!
    το να γνωριζω την αιτια και το γεγονος ειναι ενα μεγαλο βημα στο να απελευθερωθω απο τα δεσμα των αποτελεσματων τους. Οτι κατανοω δεν το φοβαμαι!!!Μονο που σε μια κοινωνια των αλληλοεπιρεασμων δεν φτανει να γνωριζω…χρειαζομαι και την γνωση να πραττω. τωρα τι να πραττω?? ιδου η απορια!Δεν σου εχει τυχει ποτε ρε φιλε να βοηθας με τον καλυτερο τροπο εναν φιλο και εκεινος να σου απαντησει καποτε ΒΡΕ ΤΙ ΤΟ ΘΕΛΕΣ? κ να σε κατηγορησει για χιλια δυο πραγματα οπως οτι ηθελες να τον καπακωσεις να τον διευθυνεις οτι τον ζηλεψες και ηθελες να φανεις καλυτερος κλπ κλπ κλπ. Δεν ξερω Αλεξανδρε ειλικρινα σου μιλω αυτο το θεμα βοηθαω τον συνανθρωπο μου εχει αλλη διασταση φιλε μου απο αυτη που φαινεται!!!κι εκεινη η διασταση θελει να γνωριζεις προσεκτικα την απαντηση στο ερωτημα»και τωρα τι κανουμε»
    φιλί και good year οπ[ως λες σοφε μας φιλε

  21. Saltatempo
    Ιαν. 03, 2011 @ 19:30:10

    Στην υγειά μας αδελφέ μου, εβίβα μας
    να είσαι καλά και να μας φτιάχνεις τα μεράκια με τις ζωγραφιές σου

    Δημήτρης

  22. σολωμάντζαρος
    Ιαν. 03, 2011 @ 23:25:26

    #Μιχάλης Νικολάου
    Εκσυγχρονιστήκαμε.
    Ο δικός μου δεν είχε τέτοια όψη. Δεν μου φάνηκε καν βρώμικος.
    Ούτε οι άλλοι δυο που είδα πριν 3-4 μέρες στους κάδους έξω απο ένα σούπερ μάρκετ. Αυτοί βρήκαν (θριαμβευτικά) ένα μεγάλο μάτσο που μου έμοιασε με σέλινα.
    Πολλά πράγματα τα πήραμε πολύ στραβά εδώ και πολλά χρόνια.
    Θα πληρώσουμε τώρα , διότι… έτσι είναι.
    Οτι πληρώνεις παίρνεις.

    #κόκκινη κορδέλα
    Μου΄χει λάχει αυτό που λες αλλά μου΄χει λάχει και το άλλο:
    Να θέλει κάποιος σώνει και καλά να με βοηθήσει
    «Ρε άσε με»
    «Μα όχι»
    «Ρε δε θέλω»
    «Μα δε γίνεται, θα σε βοηθήσω»
    «Ρε άει στο διάολο!»

    Πάντως αν η γνώση είναι η μισή λύση, η άλλη μισή είναι η άγνοια
    (κάτι σαν γιν-γιαν ένα πράγμα)

    #saltatempo
    Στην υγειά μας και εβίβα μας.
    Τα μεράκια μπορεί να σας τα φτιάχνω με τις ζωγραφιές μου αλλά για το κέφι …
    μάλλον πρέπει να πιούμε ρακές δια ζώσης.
    (σε περιμένω όποτε κατέβεις)

  23. κοκκινη κορδελα
    Ιαν. 04, 2011 @ 08:52:10

    !!!!!!!!!!!!καταλαβα….πρεπει λοιπον να κανουμε πως δεν καταλαβαινουμε! φιλε μου η ισορροπια στα δυο αντιθετα και οι συνδιασμοι ειναι το κλειδι για την συνεχεια…τωρα οι ανθρωποι των σκουπιδιων και της φτωχιας πρεπει να υπαρχουν? κι αν ναι ποσο κοντα ή μακρια μας και ποσοι?
    η δημοσια εκπαιδευση φιλε, η δημοσια υγεια αγαπητε, οι δημοσιοι δρομοι, τα δημοσια συσσιτια ισως, ολα αυτα ηταν θησαυροι στα χερια μας. Θησαυροι που τους επιβουλευτηκαμε ολοι με καθε τροπο. Δεν αρεσε το ΕΣΥ…. Δεν αγαπησαμε την δημοσια εκπαιδευση…ριξαμε το βρισιμο της αρκουδας για τα ελληνικα πανεπιστημια και τρεξαν ολοι στα college και στα ελληνικα ΙΕΚ για ενα πιστοποιημενο πτυχιο ανευ αποδοχων και αδειας και εκτιμησης κ ουσιας κ κ κ κ. Φιλε οι ανθρωποι των σκουπιδιων γινανε πολλοι!! και ολοι ερχονται απο τα χειροτερα…κι ολοι ονειρευονται τα καλυτερα και ζηλευουν και ζηταν κι οταν εχουν πάλι στα σκουπιδια στεκονται και ψαχνουν….Φιλε διατρεχουμε την κοινωνια των σκουπιδιων ψαχνοντας αναμεσα διαμαντια ξεχασμενα. ενα κομματι μισοφαγωμενης τροφης ή καποια κατα λαθος απορριψη. Φιλε μου δεν τα λεω ρομαντικα ή ποιητικα!
    τα λεω με το ονομα τους.

  24. σολωμάντζαρος
    Ιαν. 04, 2011 @ 11:10:36

    #κόκκινη κορδέλα
    Η σκέψη σου κάνει έναν απαισιόδοξο κύκλο.
    Κι εγώ φοβάμαι πως έτσι είναι. Αλλά πρέπει και να ελπίζουμε αλλοιώς θα γίνουμε εμεις τα σκουπίδια.

  25. κοκκινη κορδελα
    Ιαν. 05, 2011 @ 03:31:27

    …υπαρχει ελπιδα. Κι αυτή δεν βρισκεται ουτε στα παιδια που οι ανευθυνοι θελουν να τα ορισουν παντοκρατορες και παντογνωστες ριχνοντας τους την σκυταλη της ευθυνης. Ουτε στους γέροντες που το μυαλό εχει φυγει στον παραδεισο της ανημποριας και ταξιδευει προς τα πισω χωρις ν ακολουθει το σωμα. Μητε τα πληθη θα σωσουν πια τον αλλαλαγμο τους και την ιστερια που τους παγωνει την σκεψη και την θεληση προδομενοι από τα θελω και τα καταφερα να εχουμε. Η ελπιδα βρισκεται στην μοναδα φιλε.Στην μοναδα και στις μικρες συναγωγες της. Εκει που οι ανθρωποι ειναι λίγοι, μικροί και μεγαλόψυχοι.
    Γ ιαυτο ισως οι μικρες κοινωνιες να κρατανε ενα κλειδι……….
    αυτο που εχεις κι εσυ στα χερια σου γκρινιαζοντας για τις ανυπαρκτες κλειδαριες. Ισως τα ανοιγματα να βρισκονται στις πιο κλειστες κι αφωτιστες γωνιες. γιατι εκει διψανε για ηλιαχτιδες. Και δεν μιλω ποιητικά αλλα τα λεω με το ονομα τους. φιλί καληνυχτας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: