έναν μύθο θα σας πω

Advertisements

12 Σχόλια (+add yours?)

  1. κοκκινη κορδελα
    Δεκ. 14, 2010 @ 09:34:08

    ρε Αλεξανδρε….αυτο το τελευταιο με τα μεγαλα λογια πρεπει να κατατεθει, να πρωτοκολληθει, να υπογραφεί και να σταλθει ως κατοχυρωμενη δικη σου σκεψη….το κακο ειναι πως αμα το παρω εγω τωρα ετσι ατοφιο και το αναρτησω εκει που ξερεις χωρις το ονομα σου…αλλα κι ακομα με το ονομα σου, μπορω να πω, τοτε θα το κατοχυρωσω εγω και θα παρω εγω τα μπραβο!!
    Αλεξανδρε καπου κανουμε ενα λαθος….
    ευτυχως το υπολοιπο δεν θα το κοινοποιησω γιατι ο σουρεαλισμος ηταν πασιγνωστο κινημα κι εγω εγγονοπουλος δεν γινομαι!!!
    μου θυμισες εκεινους τους μαυροντυμενους που κλαινε πανω απο τον θανοντα αλλα δεν ξεχωριζουν αν κλαινε για την απουσια αλλα για οτι τους αφησε η παρουσια….χαχαχα
    Συμπερασμα: μαρεσει πολυ!

  2. κοκκινη κορδελα
    Δεκ. 14, 2010 @ 09:35:36

    yg. στο εγγονοπουλος δεν γινομαι καντο »Εγγονοπουλος δεν ξαναγινομαι»

  3. σολωμάντζαρος
    Δεκ. 14, 2010 @ 13:55:06

    #Κόκκινη Κορδέλα
    Είδες; Που και που μεγαλουργώ!
    Δεν με νοιάζει η κατοχύρωση και η δόξα διότι – παραφράζοντας τον Ρίτσο
    εμείς δεν κάνουμε τέχνη για να ξεχωρίσουμε απο τον κόσμο
    εμείς κάνουμε τέχνη για να σμίξουμε τον κόσμο
    (τρίχες!)

    Υ.Γ. Μπορεί να μην ξαναγίνεις Εγγονόπουλος , αλλά σου ευχομαι να αποκτήσεις κάποτε εγγονόπουλα!

  4. anokatwn
    Δεκ. 14, 2010 @ 22:41:06

    Μου φαίνεται γνωστό. Σαν να υπήρχε πάντα. Πρόκειται για κλασσικό έργο τέχνης, άρα.

  5. σολωμάντζαρος
    Δεκ. 15, 2010 @ 00:47:41

    #ανοκατων
    Κράτα σημειώσεις.
    Δεν υπάρχει περίπτωση, κάποια στιγμή θα πάρω αξία με τέτοια φοβερά που γράφω.
    Μόνο που δεν ξέρω αν αυτό θα συμβεί όταν θα τρελαθεί ο σκύλος μου, ή όταν θα με ξεράσουν τα σκουλίκια.

  6. Καλικάτζαρος
    Δεκ. 15, 2010 @ 01:10:41

    αναμφιβόλως ,και το ύφος και το πλάγιο της σκέψης παραπέμπουν ασφαλώς σε πνεύμα ανατρεπτικό,χαρακτηριστικό της φυλής μας!
    καλώς σε βρίσκω αδερφέ μου!

  7. σολωμάντζαρος
    Δεκ. 15, 2010 @ 12:21:43

    #Kαλικάτζαρος
    Ε μέρες που’ ναι δεν γίνεται δίχως καλικάτζαρους!!!
    Ξανανέβηκες βλέπω μετά απο ένα χρόνο στα… καταχθόνια;
    Ναι η φυλή μας έχει πολλά ανατρεπτικά χαρακτηριστικά. Τόσα πολλά ανατρεπτικά μάλιστα που δυσκολεύεται να σταθεί όρθια.
    (αλλά το πέναλτι δεν της το δίνουν)

  8. chrismos
    Δεκ. 15, 2010 @ 15:56:38

    Φιλαράκι,
    τις όποιες μαύρες σκέψεις (με αυτοκαταστροφική διάθεση) να τις πετάξεις στο καλαθάκι του WC, δηλ. εκεί που πρέπει να ανήκουν.
    Σαν ένα πρώτο βήμα, ξαναγράψε τον ίδιο μύθο, αλλά αυτή τη φορά σε χρησιμοποιημένο χαρτί υγείας, για να νιώσεις την υπεροχή του φωτός, απέναντι στο σκοτάδι που μας επιβάλουν.

  9. σολωμάντζαρος
    Δεκ. 15, 2010 @ 18:30:44

    #chrismos
    Τις μαύρες σκέψεις δεν πετώ
    μόνο θα τις ανάψω
    να φέγγουν μες τη σκοτεινιά
    το δρομο να μη χάσω.

    Παρότι , πάντως γίνεται μια δήλωση στο δεύτερο στίχο, δε νομίζω πως οι στίχοι είναι απαισιόδοξοι .
    Για δες τους λίγο απο πολιτική σκοπιά!!!
    Αυτοί που προσπαθούν να μας επιβάλλουν σκοτάδι (και συχνά το καταφερνουν) στο τέλος θα τους πάρει ο διάολος. Διότι όποιος σπέρνει σκοτάδια θερίζει αβύσσους

  10. chrismos
    Δεκ. 15, 2010 @ 19:54:40

    ΤΩΡΑ μιλάς σωστά! ΤΩΡ’ αμιλλα σ’ οστά!
    Έτσι σε θέλω, δυναμικό! – σ’ εθελοdin, amico!
    Όταν οι μύθοι (φαντασιώσεις) που νανουρίζουν τις ζωές μας
    γίνουν πραγματικότητα,
    τότε οι ζωές δεν θα είναι μικρές! (Όσο λίγο κι αν κρατάνε…)
    Θυμήσου το:
    ΝΥΧΤΑ θα φυγ…αδευτούν τα φέρετρά τους!
    (για να μην τα χρησιμοποιήσουμε στις ξυλόσομπες…)
    Γιατί, πώς να το κάνουμε;;;…
    «…άνθρωπέ μου τί ξεφτίλα
    να σου χαλάνε τ’ όνειρο και συ να τους αφήνεις…»

    που λέει κι ο Θανάσης

  11. theogrocer
    Δεκ. 15, 2010 @ 23:27:59

    Κάποιοι δεν αφήνουν, Chrismos.
    Αλήθεια, ο άλλος σήμερα με την περίοδο στα μούτρα δεν μπορούσε να βάλει ένα σερβιετάκι; Πήγε να βγει έτσι απλά στην Πανεπιστημίου;;;;
    Τέλος πάντων, το ζήτημά μας εδώ είναι ο μύθος και όχι ω Χίοι τράγοι κει, πραγματικότητα.

  12. σολωμάντζαρος
    Δεκ. 16, 2010 @ 00:42:51

    #chrismos
    To είπα και στο προηγούμενο σχόλιο. Οι παρόντες στίχοι δεν είναι απαισιόδοξοι. Αλλά αυτό που θα σου πω τώρα είναι.
    Είτε ΄νύχτα φύγουν είτε μέρα, είτε με τα φέρετρά τους είτε χωρίς,
    «εμεις» θα βρούμε άλλους στη θέση τους.
    Αυτοί κάνουν τη (βρώμικη) δουλειά τους. Πρέπει κι εμείς να κοιτάξουμε τον ευατό μας όχι μέσα απο τον καθρέφτη τους.
    Μπορούμε;

    #theogrocer
    Moυ δίνεις ιδέες για μύθου ξεκίνημα , νέοι παραμυθατζήδες…
    -Ναι ήμουν κι εγώ εκεί. Έχυσα το αίμα μου για να μην περάσει το μνημόνιο
    -Δηλαδή κύριε Χατζηδάκη, πως το χύσατε το αίμα σας;
    -Να , κάτι ψηφοφόροι, μου κάνανε τη μούρη κρέας. Έφαγα πολύ ξύλο. Αγωνίστηκα σας λέω!
    (απόσπασμα απο μελλοντική συνέντευξη του αγωνιστή Χατζηδάκη)
    το «κη» με ήτα , για να μη μπερδευόμαστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: