άνεμε

αφιερωμένο στον chrismos

Advertisements

16 Σχόλια (+add yours?)

  1. chrismos
    Οκτ. 26, 2010 @ 17:09:46

    ~…~…
    Φυλλαράκι χείλια ευχαριστώ!
    α) για την προσφώνηση
    β) για το περιεχόμενο
    γ) για τα χρώματα «στυλό-ώχρα», και
    δ) για το πολυσήμαντο κόκκινο
    …~…
    (Θα επανέλθω μόλις συνέλθω, αλλά τώρα…
    ένιωσ’ αμήχανος… ε, νιο σα μ’ είχαν ως…
    με Καννες και Κω κίνησα…)

  2. σολωμάντζαρος
    Οκτ. 26, 2010 @ 17:51:40

    #Chrismos
    H αφιέρωση πάντως περισσότερο έχει να κάνει με τον γραφτό λόγο του θέματος, μιας και σ΄αρέσουν τα …δυσλεκτικά

  3. Saltatempo
    Οκτ. 26, 2010 @ 17:55:22

    Καλησπέρα φίλε από την Αθήνα

    Δημήτρης

  4. Αναΐς
    Οκτ. 26, 2010 @ 18:13:52

    Το αίμα που χύνεται βίαια κάτω απ την πέτρα, δίνει μια δυναμική έντονου πάθους! Και τα όρια της αντοχής..
    Εμπνευσμένο!

  5. chrismos
    Οκτ. 26, 2010 @ 20:28:52

    Αλέξανδρε,
    το κατάλαβα από τον τρόπο που μοίρασες τα γράμματα
    στο (έτσι κι αλλοιώσ ω μορφω) κείμενο.
    Δοκίμασα τις 2 πρώτες γραμμές
    (περί των περιττών εκάστοτε cybern-όντων ως «θεών»)
    καίει δις λεκτική ερμηνεία (μου)
    που παράγεται γι αυτούς
    είναι:
    «Αν εμέ παράγει, είχαμ’ αλητών θεών»

    και πάλι chef χαριστο

  6. theogrocer
    Οκτ. 26, 2010 @ 21:28:30

    Υπέροχο και εμπνευσμένο (συμφωνώ με την Αναΐδα). Και διφορούμενο: Θα σεβαστώ ή θα σε βαστώ; Και με ζορίζεις ή και με ζόρι ζεις;

  7. κοκκινη κορδελα
    Οκτ. 27, 2010 @ 00:10:41

    να εκτιμησω κι εγω με την σειρα μου Αλεξανδρε (κι οχι γιατι στο χρωστω….) αυτη την υπεροχη ανατροπη του τοιχου που κτιζεται με τον ανεμο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!και θα σου πω οτι τα μεγαλα (ή μικρα δεν ξερω) πνευματα συναντιωνται….εχω ηδη γραψει κατι παραλληλο και θα το αναρτησω ολοκληρωμενο με τον τιτλο ΕΡΗΜΟΣ. θα το διαβασεις και θα καταλαβεις ποσο συμαντηκες ειναι αυτες οι ανατροπες και ποσο βαθεια νοηματα εχουν και με αντιπροσωπευουν ΑΠΟΛΥΤΑ!! Ναι ο ανεμος που φτιαχνει την πετρα τοιχο και……
    ΥΠΕΡΟΧΟ χωρις κοπλιμεντο (κ για του λογου το αληθες το σχεδια κι αυτο το βρισκω μετριου αναστηματος κυριως για την κοκκινη σχηματικη του καταληξη….μαρεσει που κυκλοφορει ως μαλλι αλλα δεν μαρεσει γιατι δεν αναγνωριζεται ως κηλιδα!Το δε σχεδιο το βρισκω προχειρα σκληρο:-)
    φιλί καληνυχτας

  8. κοκκινη κορδελα
    Οκτ. 27, 2010 @ 00:24:26

    υγ. επι τη ευκαιρια να σου πω οτι εκτιμω βαθυτατα την ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΟΥ και την εξυπναδα σου να βρισκεις τα ουσιαστικα χαρισματα καθενος μας και να τα αφομοιωνεις σε καινουργια προσωπικα σου στοιχεια με εταιροκλητο χαρακτηρα!!Καθολου μεμπτον αν σκεφτεις πως κι ο πικασσο ζωγραφισε την εικονικη θεματικη του κουρμπε κι εφτιαξε την δικη του προσωπικη εκδοχη σε αλλον πινακα!

  9. σολωμάντζαρος
    Οκτ. 27, 2010 @ 13:00:18

    #saltatempo
    Καλησπέρα και χρόνια πολλά για χτες

    και να συστήσω κι απο δω το εκπληκτικό σου κείμενο στο μπλογκ σου

    #Αναϊς
    Αχ αυτά τα όρια!!!

    #chrismos
    Σωστη κι αυτή η σκέψη. Δεν έκανα όμως αναγραμματισμούς. Οι «κολλημένες» λέξεις είναι διφορούμενες

    #theogrocer
    Ακριβώς αυτό το θα σε βαστώ ή θα σεβαστώ ήταν που μου έδωσε την όλη ιδέα. Κάπου το άκουσα σε κάποιο τραγούδι και σκέφτηκα πως μπορεί να λειτουργήσει με δύο έννοιες

    #Κόκκινη κορδέλα
    Ευχαριστω κατ΄αρχήν για … τη σύγκριση με τον κύριο συνάδελφο Πικασάκη.
    Η αλήθεια είναι πως σ΄αυτά τα εικονογραφημένα σκιτσάκια δεν δίνω και πολύ μεγάλο βάρος στο σκίτσο. Το βλέπω κάπως σαν συνοδευτικό των στίχων
    Περιμένω την ΕΡΗΜΟ

  10. ktkouk
    Οκτ. 28, 2010 @ 08:54:14

    δεν ξέρω γιατί αλλά στον τίτλο διάβασα
    απ’ την αρχή κιόλας « άν εμε» με τονισμένο
    το «αν». Κι όπου «θεών», διάβασα «μουσών».
    Έτσι, διάβασα μια άλλη ιστορία.
    Μπορεί να χρειάζομαι οφθαλμίατρο, αλλά
    μη με ζορίσεις σύντεχνε να μη βλέπω
    ό,τι βλέπω. Δεν βαστώ.

    Χαζεύω πολύ ώρα το σκίτσο. Βρίσκω γράμματα
    στις φωτοσκιάσεις των πετρών: τυχαίες (?) γραμμές
    που πέρασαν αυτόματα από τη σκέψη σου
    στο χέρι σου – στο πενάκι σου. Παιχνιδίσματα
    του (κάπως θολού σήμερα) μυαλού μου.

    Χαζεύω την πλεξούδα της κοκκινομάλλας
    (σου είπα ότι διάβασα μια άλλη ιστορία)
    που ποτίζει τη γη με πάθος.

    Και , συγχώρεσε την αυθαιρεσία μου
    (είμαι όντως κάπως σήμερα) δεν βλέπω
    τοίχο αλλά ένα μνήμα. Με τα όλα του:
    Το βαζάκι με τα λουλούδια (ωραία ιδέα το
    ψαροβάζο ! ) , λίγα μαλλιά της (ή μιας)
    αγαπημένης, λίγα λόγια – αλλά εμπνευσμένα.
    Μόνο η ημερομηνίες λείπουν αλλά ευτυχώς,
    θα ήταν μακάβριο ( ή Mc Αύριο , συγγενής
    εξ αγχιστείας του Mc Χθες)

    Καλημέρες

  11. φαίδρα φις
    Οκτ. 28, 2010 @ 08:58:31

    βρίσκω και το κείμενο και το σκίτσο
    ψυχικής αισθητικής
    σκληρού κι αιρετικού περιεχομένου

    άλλωστε τα αφοριστικά είναι πολύ του γούστου μου
    με έμφαση στο καρχαριάκι που ετέθη εντός
    του βάζου με τις μαργαρίτες

  12. σολωμάντζαρος
    Οκτ. 28, 2010 @ 11:24:38

    #κτκουκ
    Mc άριοι όσοι μπορούν να κάνουν τέτοιες αναγνώσεις όπως εσύ.
    Δε νομίζω πως διάβασες άλλη ιστορία. Μάλλον διάβασες μια απο τις πολλές.
    Ενδιαφέρουσα άποψη η αντικατάσταση του «θεών» απο «μουσών» καθώς και οι ημερομηνίες που λείπουν (αλλά θα μπουν κάποτε)

    #φαίδρα φις
    Για να πω την αλήθεια μου, τώρα πρόσεξα κι εγώ πως πράγματι η μουρη του ψαριού καρχαριίζει . Αλλά ως φις, δεν θα σου ξέφευγε κάτι τέτοιο.

  13. φαίδρα φις
    Οκτ. 28, 2010 @ 11:51:47

    η ουρά αυτονομήθηκε?

  14. chrismos
    Οκτ. 28, 2010 @ 15:44:32

    @Solo,
    Το «…ως φις δεν θα σου ξέφευγε…» ευφυέστατο!
    όπως και το «καρχαριίζει» (κ’ αρχάριοι ζει;)

    @Φαίδρα,
    ~και φιςικά η ουρά αυτονομείται,
    εφ’ όσον αποκόπτεται από το «σώμα»! (του πλήρους ονόματος)
    ~οι αφοριστικές ερμηνείες είναι που ανάγουν την κάθε δημιουργία
    (άρα και το σκιτσογράφημα με τα τοιχία)
    σε ποίηση· και την ποίηση σε υψηλή Τέχνη.
    (που με επί τοιχία και πυρετωδώς ή πυρετοίς)

    @ktkouk,
    ~αυτή η «κάπως» διάθεση (κάποιες φορές) είναι το ζητούμενο!
    (αυτή «γέννησε» την αφοριστική ερμηνεία
    του μηνύματος του μνήματος
    και αυτή «δένει» στην άκρη του νήματος
    ΟΛΕΣ τις ερμηνείες)

    @κόκκινη κορδέλα,
    η κόκκινη πλεξούδα μαλιών, με μια άλλη ανάγνωση
    θα μπορούσε να είναι μια κόκκινη κορδέλα,
    όχι πένθιμη, αλλά επιτατική τής επιτύμβιας αλήθειας
    που -σύμφωνα με Αναΐς- μετουσιώνεται
    σε πέτρινη πηγή αίματος)

    @Saltatempo,
    Σπάνιας ομορφιάς το γράμμα σου (και το μπλογκ σου)!!!

    @ theo,
    σα φυσα tele φταίω για ν’ ατονήσω τις every μάτι καις δις λεκσίες σου:
    σε ζόρι ζω και σε ζορίζω που ξεριζώνεις ξερής ζώνης
    και σε βαστώ για να μη σεβαστώ κανέναν ΣΕΒ αστό.

    (ευ χάρη στόλου σας καις όρη για τυφλή αρια μου)

  15. σολωμάντζαρος
    Οκτ. 28, 2010 @ 21:41:39

    ο προλαλήσασας με κάλυψε για την ουρά

  16. κοκκινη κορδελα
    Οκτ. 29, 2010 @ 15:09:06

    chrismows σημερα ητο η τιμητικη σου!!!
    κι ΩΩΩ ΝΑΙ γιαυτο μαρεσε η κοκκινοπλεξουδα καθοτι παραπεμπει εις κοκκινη κορδελα (σατεν κατα προτιμηση οπως τα μεταξωτα μαλλια του Vidal Sassun), που παραπεμπει σε θεωριες εκ του θεωρειου και ουχι εκ του θυρωριου…..κλπ κλπ κλπ! ΕΥΓΕ…κατα τα αλλα επιμενω στο εικαστικο βλεμμα ως σημαντικο κομματι αναγνωσης!!!! ειμαι τελειωμανης τι να κανω!:-))
    Mονοφάη μου προχωρα και οπως ειπαμε!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: