οικογενειακή προσευχή

ακρυλικό σε καμβά  (60χ80)

Advertisements

22 Σχόλια (+add yours?)

  1. Anais
    Σεπτ. 28, 2010 @ 07:56:39

    Το Βλέμμα και τα χείλη με το ψυχοσυναισθηματικό φορτίο τους, είναι εκείνα που προσεύχονται και διαφοροποιούν την κάθε προσευχή..

    Καλή σου μέρα.

  2. σολωμάντζαρος
    Σεπτ. 28, 2010 @ 08:55:23

    #Αnais
    Έφτιαξα λες έναν εσωτερικό καθρέφτη;
    Καλή σόυ μέρα

  3. chrismos
    Σεπτ. 28, 2010 @ 10:00:37

    Ρε συ…Τί μαγεία είν’ αυτή;;;!!! Τι ισορροπία σε χρώματα και φόρμες!!!
    Άστα χορτα σωστήν αρχή κι άσπρος ευχηθώ αργότερα…
    Μέρα μας καλεί, μέρα σα σκαλί

  4. theogrocer
    Σεπτ. 28, 2010 @ 14:24:21

    Κι αυτή η πυκνή σύνθεση των προσώπων με τα εκφραστικά μάτια…
    Εύγε Solo, ευ yes όλο…

  5. σολωμάντζαρος
    Σεπτ. 29, 2010 @ 00:44:42

    #theogrocer /chrismos/143/tetarti/ximeromata

    Είπα να σας απευθύνω κυνή απάντηση
    Αλλά δεν ξέρω τι να σας απα ντύσω

  6. theogrocer
    Σεπτ. 29, 2010 @ 10:04:18

    Δεν πειράζει, κατανοούμε. Μη ζορίζεσαι, μυζώ ρίζες ε.
    Το ίδιο κάνει κι ο Γιωργάκης απέναντι στην τρόικα (συγνώμη για την έκφραση).

  7. φαίδρα φις
    Σεπτ. 29, 2010 @ 18:44:45

    μαγεία!

  8. κοκκινη κορδελα
    Σεπτ. 29, 2010 @ 20:32:14

    παντα με εξιταραν οι κρυφες γραμμες που δενουν ενα εργο….Αυτη η συνεχεια των γραμμων ειναι το καλυτερο παιχνιδι για τα ματια, το νου και την εντυπωση!! Και το εχεις ηδη κερδισμενο. Μια σκεψη που γενναται αυτοματα στο μυαλο μου ειναι πως γινεται ρε παιδι μου ακομα και στην προσευχή να συμπικνωνεται τοσος κοσμος!!!Ουτε κι εκει πια δεν μπορουμε να ειμαστε μονοι? Καποτε η προσευχή ειχε μπολικο αερα αναμεσα….εδω πηζεις! μην μας το κανεις βρε Αλεξανδρε…τι μας εχει πια απομεινει παρα να προσευχομαστε ΜΟΝΟΙ!!!
    ΥΠΕΡΟΧΟ για μια ακομα φορα αν και θαθελα καποτε να τα εβλεπα απο κοντα (γιατι τα εργα απέχουν κατα πολύ στην πραγματικοτητα κι αυτο προς οφελος των ματιων μας παντα)

  9. σολωμάντζαρος
    Σεπτ. 29, 2010 @ 23:20:23

    #theogrocer
    Έ όχι και τέτοιες μεταφορές!!!!

    #φαίδρα φις
    Αγαπημένη μου λέξη!

  10. σολωμάντζαρος
    Σεπτ. 29, 2010 @ 23:32:57

    #κοκκινη κορδελα
    Για σκέψου τα πλήθη στη Μέκα και στη Μεδίνα που προσεύχονται κατα χιλιάδες, ή μεσα στα τζαμιά ή μεσα στις χριστιανικές εκκλησίες (ειδικά άμα είναι ξωκλήσια που χωράνε λιγους, υπάρχει μεγάλο στριμωξίδι)
    Η οικογενειακή προσευχη είναι κάτι που συμβαίνει κυριολεκτικά σε αμέτρητες χριστιανικές οικογένειες.
    Κάτι σαν προσευχη θα μπορούσε να θεωρηθεί κι αυτό που κάνουν διάφορες αθλητικές ομάδες που γίνονται ένα κουβάρι και λένε όλοι μαζί μια ατάκα, ένα σλόγκαν, που υποτίθεται τους εμψυχώνει πριν τον αγώνα.
    Εδώ , βέβαια θίγεις και τον βασικό κορμό της ιδέας αυτών των έργων υπο τον τίτλο «προσευχές»
    Έχουν ξεκινήσει πριν 12 χρόνια με διαλείμματα και αναθεωρήσεις.
    Βασική παραμένει πάντως η ιδέα πως ο άνθρωπος που προσεύχεται είναι σε αδυναμία. Έχει χάσει την αυτοπεποίθησή του και την αυτοεκτίμησή του και έχει οδηγηθει σε αδράνεια. Όντας αδυναμος να αλλάξει αυτο που τον βασανίζει καταφεύγει σε μεταφυσικές παρηγοριές και απαιτήσεις.
    Η προσευχή λειτουργεί σε πολλά επίπεδα. Κι αυτούς τους τρόπους λειτουργίας έχω σαν αφετηρία των εμπνεύσεών μου .
    Όχι για να ανακαλύψω πως λειτουργεί αλλά επειδή… γουστάρω το θέμα και το παιχνίδι μαζί του!

  11. theogrocer
    Οκτ. 01, 2010 @ 00:41:29

    «Δεν είμαστε το βρώμικο πετσί μας
    δεν είμαστε η φοβερή ανεμοδαρμένη
    σκονισμένη, αφάνταστη ατμομηχανή,
    είμαστε όλοι όμορφα χρυσά ηλιοτρόπια μέσα μας
    ευλογημένα απ’ την ίδια μας τη σπορά
    με τα χρυσά μαλλιαρά γυμνά σώματά μας
    που γίνονται τρελά μαύρα κανονικά ηλιοτρόπια το ηλιοβασίλεμα
    που τα κρυφοκοιτάμε κάτω απ’ τον ίσκιο της τρελής ατμομηχανής
    της ακροποταμιάς στο ηλιοβασίλεμα του Φρίσκο
    με τους λόφους και τα κονσερβοκούτια
    τα δειλινά της ρέμβης και της φαντασίας»
    Allen Ginsberg

  12. σολωμάντζαρος
    Οκτ. 01, 2010 @ 09:47:27

    #theogrocer
    Ναι δεν είμαστε. Αλλά κάποιοι είναι.

  13. Πέννυ
    Οκτ. 01, 2010 @ 10:31:36

    Πω πω, τι φοβερό κεφαλοκλείδωμα είναι αυτό!!Λερναία Υδρα,αλλά με τόσο συμπαθή και εκφραστικά κεφάλια!από τη μια είναι τελείως περίκλειστο, σε χτυπάει κατευθείαν, από την άλλη το μπέρδεμα των χρωμάτων και των σχημάτων ανταμοίβει το μάτι.μου αρέσει που υπάρχουν και 2 που χαμογελάνε..κάτω αριστερά(φυσικά),υπάρχει ελπίδα.
    🙂

  14. σολωμάντζαρος
    Οκτ. 01, 2010 @ 22:06:50

    #Πέννυ
    Κατω αριστερά;!
    Εκεί ειναι παπούτσια!!!

    (εκτός κι αν εννοείς το ανθρωπάκι που ακολουθεί το σχόλιό σου.
    Αλλά είναι ένα και μοναχό…)

  15. chrismos
    Οκτ. 02, 2010 @ 01:17:47

    Ύψιστε Κιλιμάντζαρε, (ή ψήστε, κοιλιά μαντζάρε…)
    Για να δει κανείς τα έργα σου από κοντά, πρέπει ν’ ασκεί ύψη;;;
    Αν ναι, εσύ πού θα βρεις κεσέ;;;

  16. σολωμάντζαρος
    Οκτ. 02, 2010 @ 19:55:25

    #chrismos
    Εκεί διπλα θα βρίσκομαι και θα προσέχω

  17. Αναΐς
    Οκτ. 02, 2010 @ 22:41:11

    Μπες εδώ:
    http://anemondixtia.blogspot.com/2010/10/blog-post.html

    και πρόσθεσε συνέχεια ιστορίας..

  18. Ο.Ξ.
    Οκτ. 03, 2010 @ 08:08:49

    προφανώς η οικογένεια προσεύχεται να γυρίσει
    ο μπαμπάς (κατά τέκνα)
    ο αχαΐρευτος (κατά σύζυγο)
    ο ανεπρόκοπος (κατά πεθερά)
    ο «πώς τον λένε;» (κατά πεθερό)
    από το Λούμπεν Μπαρ.
    Δεν θα ήταν έκπληξη αν αυτός ο πίνακας είχε φιλοτεχνηθεί
    στην πίσω πλευρά του μουσαμά του «Λούμπεν Μπαρ» ή το
    αντίστροφο φυσικά.
    Ακόμη και η οριζόντια που χωρίζει την «οικογενειακή προσευχή»
    παραπέμπει στην μπάρα του άλλου έργου.
    Το περίκλειστο (που γράφει η Πέννυ) υπάρχει και στα δύο έργα επίσης.

    Νομίζω πως, προς το παρόν τουλάχιστον – μέχρι να χορτάσουν τα μάτια μου, περιττεύει να μιλήσω για τις ζωγραφικές αρετές του έργου.Ίσως αργότερα…

  19. Αναΐς
    Οκτ. 03, 2010 @ 12:36:32

    Αγαπητέ μου Σολωμάντζαρε, πήρα το θάρρος να κάνω μία μικρή ..προσθήκη στην πλοκή σου της ιστορίας, βάζοντας εσένα να παίξεις εκεί…! Ελπίζω να συμφωνείς…

    Βέβαια μπορείς να ξαναμπείς αν θέλεις με επόμενο κομμάτι ιστορίας βάζοντας κι έναν άλλον μπλόγκερ αυτή τη φορά στις 10 γραμμές σου.

    Καλημέρες..

  20. σολωμάντζαρος
    Οκτ. 03, 2010 @ 21:25:47

    #Ο.Ξ
    Ναι κι εμένα απο τη πρώτη στιγμή, ως σκιτσάκι, μου θύμιζε το Λουμπεν μπαρ. Κι αυτό έκανε πιο δύσκολη την εκτέλεσή του. Γι΄αυτό κατέφυγα κατ΄αρχήν σ΄αυτή τη χρωματική κλίμακα και στη συνέχεια προσπάθησα να αποφύγω τις εικαστικές λύσεις του Λούμπεν. Δεν ξέρω αν ήταν και καλύτερα έτσι. Το αποτέλεσμα πάντως μου ερέσει.

    υ.γ Ο.Ξ.;!

  21. ΛΕΡΝΑΙA ΥΔΡΑ
    Οκτ. 11, 2010 @ 17:36:42

    ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΑ ΓΡΑΜΜΩΝ,ΧΡΩΜΑΤΩΝ,ΜΟΡΦΩΝ,ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ,ΤΕΧΝΟΤΡΟΠΙΩΝ ΜΕ ΚΟΙΝΟ ΑΞΟΝΑ ΤΟ ΕΝΑ ,»ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ»(ΗΔΗ ΜΙΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟ ΕΧΕΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ »ΑΝΑΛΥΣΗΣ» ΤΟΥ)

  22. σολωμάντζαρος
    Οκτ. 11, 2010 @ 23:19:11

    #ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ
    Δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες. Κρατώ το πως σου αρέσει
    Όπως και στη συνάδελφο. Και χαίρομαι
    Θέλω όμως λεπτομέρειες επί του … τοιχου κλπ
    Τι πα να πει δηλαδή «ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ”ΑΝΑΛΥΣΗΣ” ΤΟΥ»;;;
    Το μέηλ μου το έχεις διότι σου έχω στείλει κι εγώ.
    Περιμένω όλος – και όλως – περιέργεια!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: