καινούριος ήλιος

Όταν μια φορά , μετά από κάποια δύση τέλειωσαν οι αχτίνες του ήλιου, βγήκε βράδυ, πανικόβλητος και άρχισε να ψάχνει στα διανυκτερεύοντα   φαρμακεία. Όλα όμως είχαν ξεμείνει από ηλιαχτίδες. Απελπισμένος , κατέφυγε σ’ ένα μπαρ κι άρχισε να τα πίνει.
Τα κοπανούσε μέχρι την ανατολή.
Και τότε είδε έκπληκτος έναν άλλο ήλιο ν’ ανατέλλει στη θέση του.
Βγήκε τρεκλίζοντας από το μπαρ και ο καινούριος ήλιος του χαμογελούσε χαιρέκακα.
Ο κόσμος στον δρόμο πήγαινε σα να μη συμβαίνει τίποτα. Κανείς  δεν κατάλαβε τη διαφορά.
Κανείς;
Δυο τρεις ποιητές που είχαν ποντάρει πάνω του έχασαν τα γραφτά τους
και – το πιο παράξενο απ’ όλα – εξαφανίστηκαν όσα τραγούδια είχαν γραφτεί μέχρι τότε για τον ήλιο.
Ούτε αυτοί που τα γράψανε , ούτε αυτοί που τα είχαν ακούσει τα θυμούνται τώρα.
Ότι τραγούδι ή ποίημα ξέρουμε για τον ήλιο έχει γραφτεί γι’ αυτόν τον καινούριο τον σφετεριστή.