άδεια δωμάτια

ακρυλικό σε καμβά  (80χ100)

Advertisements

15 Σχόλια (+add yours?)

  1. chrismos
    Ιον. 04, 2010 @ 18:02:25

    Τι απίστευτα χρώματα!!! Η χαρά τω μαθιώνε!
    Τι ατμόσφαιρα και τι στήσιμο στσι φιγούρες! Αντί να αναιρούν το «άδεια», το επιβεβαιώνουν.

    Μάστορα, υποκλίνομαι (κι ας με πονεί η μέση…)

  2. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 04, 2010 @ 20:58:07

    #chrismos
    Σ΄ευχαριστώ.

    Υ.Γ. Αντί για υποκλίσεις δέχομαι και απλό κουνημα τση κεφαλής. Μη σας κοψομεσάσω κιόλας.

  3. theo
    Ιον. 05, 2010 @ 10:49:54

    Δεν υποκλίνομαι αφού το θέλετε, αλλά και γιατί πίσω καραδοκεί ο Trichet. Κουνώ το κεφάλι και γνέφω σας Solo, λέγοντας πως κοσμείτε το διαδίκτυο. Δεν είμαι κριτικός (ούτε Κρητικός), αλλά όσα βλέπω μιλάνε από μόνα τους. Thank you, που λέει και ο Έλληνας πρωθιππουργός

  4. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 05, 2010 @ 23:45:23

    #theo
    thank you too!
    (που λεν και στο χωριό μου)

  5. kostaslogh
    Ιον. 06, 2010 @ 01:58:33

    χαιρετώ τον άξιο διαχειριστή του ωραιότερου και ακριβότερου (δικαίως) ιστολογίου του διαδικτύου!
    Πάντα άξιος!

  6. ktkouk
    Ιον. 06, 2010 @ 06:57:14

    Τι να πει κανείς άραγε γι αυτόν τον πίνακα ;
    Καταρχήν συμφωνώ με τον chrismos για τα χρώματα : Η χαρά τω μαθιώνε !
    Κάθομαι και τον κοιτάζω σαν υπνωτισμένος τόση ώρα (χωρίς να υπολογίσω
    και την ώρα που τον κοίταζα χθες).
    Ιδιοφυής η σύλληψη του τίτλου: τα δωμάτια είναι άδεια αφού -στο καθένα-
    λείπει ο άλλος.
    Μερικές λεπτομέρειες που τράβηξαν ακόμα περισσότερο την προσοχή μου και
    που σε κάποιες ξέρω γιατί αλλά σε άλλες όχι.
    Η σχεδόν Βαν Γκογκικές καρέκλες
    Τα αποτσίγαρα
    Το κάδρο (εικόνισμα; ) κάτω από το τραπέζι
    Ο ηλεκτρικός πίνακας με τις 3 ασφάλειες (+ τον γενικό)
    Φυσικά το απόκομμα της φωτογραφίας δίπλα στο πλαστικό ποτήρι – κάτω αριστερά
    Η ασάφεια του φύλου της φιγούρας που βλέπουμε πλάτη
    Οι σπάτουλες στον μπλε τοίχο
    Τα «αποτυπώματα» παλιών κάδρων
    Τα 3 κεριά και το κινητό δίπλα

    Καλημέρα Αλέξανδρε.

  7. akanonisti
    Ιον. 06, 2010 @ 11:19:38

    Εγώ ως τζόβενο… θα πω μόνο ΡΙΣΠΕΚΤ!!!!
    Θα μπορούσα να σχολιάζω ώρες τον υπέροχο πίνακα…
    αλλά θα ήταν ανώφελο….
    Το ουσιαστικό στη τέχνη είναι να την νιώθεις…
    και το ΚΕΝΟ… το ζωγράφισες με BOLD και ΚΕΦΑΛΑΙΑ….
    ξανα-μανά ΡΙΣΠΕΚΤ!!!!!!!!

  8. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 06, 2010 @ 20:35:05

    #kostaslogh
    M΄ αρέσουν οι υπερβολές!
    Σ΄ευχαριστώ

  9. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 06, 2010 @ 20:43:10

    #κτκουκ
    Πολύ χαίρομαι που τα παρατήρησες όλ’ αυτά.
    Το κάδρο κάτω απο το τραπέζι (με το σπασμένο τζάμι) είναι ασπρόμαυρο. Για πορτραίτο γυναίκας το πήγαινα αλλά ίσως έπερεπε να το φέρω λίγο πιο δεξιά, για να φαίνεται μεγαλύτερο μέρος του.
    Το απόκομα της δξιάς φωτογραφίας δίπλα απο το κουτάκι μπίρας δεν το ξεκαθάρισες; Η αλήθεια είναι πωςκάποιες λεπτομέρειες δεν καλοφαίνονται στις φωτογραφικές αναπαραγωγές.
    Περισσότερο χαίρομαι για τα αποτυπωματα των παλιών κάδρων.

    Υ.Γ.Πάντως αν υπάρχει ασάφεια στό φύλο της μορφής με την πλάτη, τότε η ακαταστασία θα πρέπει να αποκτήσει άλλο συμβολισμό!!!

  10. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 06, 2010 @ 20:46:26

    #akanonisti
    Σ’ ευχαριστώ.
    Έχεις δίκιο,οι πολλές αναλύσεις αφαιρούν πράγματα.
    Είναι μια μεγάλη κουβέντα και συμφωνούμε και με τον ΚτΚουκ , αλλά – ως σύντεχνοι – συχνά πυκνά πέφτουμε στην παγίδα.

  11. Κουγιουμτσιάδης Βασίλης
    Ιον. 07, 2010 @ 12:23:39

    Αλέξανδρε Αγιογράφε Νεοελλήνων
    Στο έχω πει κι αλλού

    Κουβαλάς μια Ελλάδα Φτωχών Αγίων
    Στ’ ακρυλικά σου χρώματα

    Μια Ελλάδα της δεκαετίας του 70_ που δραματικά επιστρέφει
    Σ’ άδεια δωμάτια ρημαγμένα
    Στα σκοτεινά πρόσωπα
    Στα σβηστά όνειρα, στ’ αδιέξοδα κεριά
    Με ρούχα με σκουπίδια σπασμένα κάδρα αποτσίγαρα

    το ηλεκτρικό κομμένο
    κατεβασμένος μαύρος διακόπτης
    φωνάζει ο πίνακας στο ξύλινο κουτί
    με κείνες τις λευκές ασφάλειες_ μικρές σεληνάκατοι
    που τις προσγειώναμε στα φεγγάρια των παιδικών χρόνων,…

    οι φτωχοί τότε_αλλά και τώρα
    έχουν ξεφτισμένους σοφάδες μ’ έντονα χρώματα βαμμένους
    αλλά και (πάντα) καλόγουστες κουρτίνες
    τη μιζέρια να κρατούν φυλακισμένη στ’ άδεια δωμάτια
    τ’ αδιάκριτα μάτια να εμποδίζουν
    την περήφανη ανάποδη ζαριά να δουν
    την απόγνωση δικό τους μόνο να κρατήσουν μυστικό,…

    Όλα πολύ όμορφα,…
    Καλό Απόγευμα

  12. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 07, 2010 @ 15:20:49

    #Kουγιουμτσιάδης Βασίλης
    Το σχόλιό σου είναι απο μόνο του ένα ποίημα, που στέκεται ειτε έχει δει κανείς τον πίνακά μου είτε όχι.
    Αν δεν τον έχει μάλιστα ίσως του προσδώσει μεγαλύτερη αξία.
    Σ΄ευχαριστώ.

  13. chrismos
    Ιον. 08, 2010 @ 07:22:19

    …οι φτωχοί τότε_αλλά και τώρα
    έχουν ξεφτισμένους σοφάδες μ’ έντονα χρώματα βαμμένους
    αλλά και (πάντα) καλόγουστες κουρτίνες
    τη μιζέρια να κρατούν φυλακισμένη στ’ άδεια δωμάτια
    τ’ αδιάκριτα μάτια να εμποδίζουν
    την περήφανη ανάποδη ζαριά να δουν
    την απόγνωση δικό τους μόνο να κρατήσουν μυστικό…

    Ε-Κ-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  14. φαίδρα φις
    Ιον. 09, 2010 @ 13:13:54

    πολύ ξεχωριστή δημιουργία
    μάλλον το καλύτερό σου Έργο
    αν μου επιτρέπεις
    όταν θα φτιαχτεί ο υπολογιστής μου
    θέλω να σου στείλω με μέιλ
    πώς τον κοίταξα εγώ

    ps:αυτές τις μέρες δεν έχω μέιλ

  15. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 09, 2010 @ 17:26:03

    #φαίδρα φις
    Όποτε θες.

    Εις το επανemail !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: