στο εργαστήριο του ζωγράφου – εγκαίνεια

Περίεργο πράγμα το εγκαίνιο!
Όλη μέρα έχεις άγχος και προσμονή:
«θα έρθουν;», «θα τους αρέσει;», «θα πουλήσω τίποτα;», «θα φτάσει η ρακή;»
Και πολύ αργά το βράδυ επιστρέφοντας σπίτι με ανάμικτα συναισθήματα και πολύ κούραση, να πρέπει να περάσεις   από το «γνωστό σημείο» (δηλαδή χωράφι στην ερημιά) στη γωνία του οποίου κάτω από έναν φοίνικα και μέσα σε ένα μικρό πιθάρι βρίσκεται το μπουκάλι με το κατσικίσιο γάλα της ημέρας που πίνει η μικρή!!!
Την ώρα που έβαζα το χέρι στο πιθάρι, άκουσα ξεκάθαρα (όχι δεν ήταν οι ρακές) τα κόκαλα του Πικάσο να τρίζουν και είδα μες τη νύχτα τον Μοντιλιάνι να έχει λυθεί στα γέλια.

Νωρίς τ’ απόγευμα πάντως ήμουν έτοιμος.
Μέρες τώρα δούλεψα σκληρά για να φέρω το εργαστήριο σε μια τάξη. Πολλοί δεν πίστευαν στα μάτια τους όταν μπήκαν μέσα. Ένας φίλος μου παραλίγο να φύγει γιατί νόμιζε πως ήρθε σε λάθος μέρος. Έφτιαξα και βιτρίνα! Εφτά χρόνια δεν είχα ενώ έχω μια υπέροχη τζαμαρία.
Διακόσμησα μέχρι και την τουαλέτα!!! Περισσότερα