η ζωγραφική έχει κάτι το τρομακτικό

» Είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς για έναν ζωγράφο.

Ακόμη πιο δυσκολο όταν ο ζωγράφος αυτός είναι σπουδαίος. Υπάρχει και μια άλλη δυσκολία σ’ ένα ζωγράφο να μιλήσει για ζωγραφική. Είναι σα να ζητάτε απο έναν άνθρωπο να μεταφράσει κάτι που είναι γραμμένο στη γλώσσα του , σε μιαν άλλη γλώσσα πιο κατανοητή. Για μένα, η ζωγραφική είναι ο καλύτερος τρόπος διατύπωσης ιδεών, σκέψεων, αισθημάτων. Και μου φαίνεται πάντοτε περίεργο όταν υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να εξηγήσουν τι παριστάνει ένα έργο, όχι μόνο όταν δεν είναι κατανοητό το εξωτερικό μέρος της παραστάσεως, αλλά  και όταν αυτό είναι τελείως κατανοητό. Η δυσκολία του κοινού, μορφωμένου ή αμόρφωτου, να καταλάβει ένα έργο ζωγραφικής – ειδικά ζωγραφικής, γιατί σπάνια ζητάνε να εξηγήσουν στον κόσμο φιλολογία ή μουσική – οφείλεται στο γεγονός  ότι η ζωγραφική έχει κάτι το τρομακτικό για τον άνθρωπο. Κάτι το φαντασματικό. Και οι άνθρωποι δυσκολεύονται να παραδεχτούν τα αισθήματα που τους γεννάει η ζωγραφική. Ο εξηγητής της ζωγραφικής είναι σαν τον άνθρωπο που καθησυχάζει ένα παιδί για το φάντασμα που είδε, για να μην το αφήσει να φύγει τελείως. Η ζωγραφική μιλά καλύτερα απο κάθε ομιλητή και κάθε κριτική. Ο άνθρωπος είναι πολύ πιο κοντά στην αλήθεια της ζωγραφικής, παρά η εξήγηση που θα του δώσει κάποιος άλλος. Άλλωστε η δυσκολία δεν είναι τόσο στο να καταλάβει κανείς τι παριστάνει ένα έργο, αλλά στο να παραδεχτεί πως αυτό που αισθάνεται ο ίδιος είναι και το πλησιέστερο προς το νόημα του έργου.

Αν οι άνθρωποι ήταν σε θέση να παραδεχτούν την αξία των αισθημάτων τους,  θα μπορούσαν να καταλάβουν πολύ πιο εύκολα την αξία των καλλιτεχνικών έργων. Συνήθως ζητούνε κάτι παραπάνω απο αυτό που τους συγκινεί. Και αυτό μπλέκει τα πράγματα. «

Γιάννης Τσαρούχης

 

Σημείωση: η επισήμανση στο κείμενο είναι δική μου.

Advertisements

9 Σχόλια (+add yours?)

  1. πέννυ
    Απρ. 28, 2010 @ 11:38:59

    Ναι, ναι ναι ναι ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙΑΙΑΑΙΑΙ!!

  2. chrismos
    Απρ. 28, 2010 @ 19:18:38

    Εύγε ρομάντζαρε για την επιλογή του υπέροχου κειμένου
    από ένα ζωγράφο-διαμάντι!
    Η (δικιολογημένη) επισήμανση είναι όλα τα λεφτά! Άρα…
    …Nein, nein, nein, NEIN, NEIN, NEIN στις επεξηγήσεις!

    Όπως είπε κι η τσούλα αλειψανδράτου σε άψογα γαλλικά:
    «Μυρίστε το σπέρμα της αμφιβολίας
    και της προσωπικής προσέγγισης…»

    Teen Καλής Πέραμου

  3. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 28, 2010 @ 21:55:56

    #πέννυ
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!

    #chrismos
    Oχιά οι επεξηγήσεις!

    Υ.Γ. Είπε τέτοιο πράγμα η εθνικής μας τσοντοστάρ; Μήπως εγκαινίζε κανένα κινηματογράφο με άνετες τουαλέτες;

    TeenΚαληςΠέραμουΒρέχει κι απο μένα.

  4. Δον Κιχώτης
    Απρ. 29, 2010 @ 11:22:45

    Στο σημειο αυτο θα ηθελα να αναρτηθει ως αντιποδας των οσων λεγονται η επιστολη που ελαβα προσφατα από εναν νεο ζωγραφο αποφοιτο της σχολης καλων τενχνων που τιμησα ιδιαίτερα οταν αγορασα καποια εργα του Ενα εξ αυτων σε χαρτι σαν γραμματοσημο σε μια ιδιαιτερα υψηλη τιμη για την υλη και το μεγεθος του εργου και δεν μου αποκαλυψε οτι προκειται για το αντιγραφο γνωστου ξενου ζωγραφου. Οταν το ειδε φιλη μου, συμφοιτητρια του, το θυμηθηκε και μου ειπε τινος ειναι. Κποια στιγμη βρηκα το ιδιο εργο να το εχει αντιγραψει, εν μερει μονο ενας ρωσος και να πουλα στο ιντερνετ, χωρις κι αυτος να γραφει «Τιμη στο, ταδε …» ετσι ωστε να δινεται το στιμγα της υιοθεσιας ( για να μην πω θεματικης κλοπης. Οταν ομως με διαθεση χιουμορ εστειλα στον δικο μας μηνυμα με το εργο του ρωσου κι εγραψα «Ο θεος αγαπα και τον νοικοκυρη΅ ελαβα αντι αλλης απαντησης ενα κατεβατο γεματο υβρεις και διαφορες ανοησιες περι τεχνης Ετσι απαντησα οτι ο ζωντανος ζωγραφος ακολουθει το εργο του ενω ο πεθαμενος το λυτρωνει και αυτο μπορει πλεον μονο του να ταξιδεψει στο χρονο και να επιβραβευθει ή να χαθει.

  5. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 29, 2010 @ 22:30:33

    #Δον Κιχώτης

    Η απάράδεκτη αυτή περίπτωση αντιγραφής και μετά, πώλησης του έργου μέ άλλη υπογραφή, είναι στα σχέδια προσεχούς ανάρτησης. Το απαραδάκτεκτο είναι κυρίως στο υβρεολόγιο του «ζωγράφου» που πιάστηκε στα πράσσα. Θα αναφέρω και το ονόμα του.
    Η σχέση του με το κείμενο του Τσαρούχη είναι… καμία.
    Ο Τσαρούχης μιλάει για ένα έργο τέχνης. Όσοι πιάνουν ένα πινέλο κι έχουν μια ευχέρεια μαζί του, δεν είναι οπωσδήποτε και ζωγράφοι ή καλλιτέχνες.
    Ο Τσαρούχης όταν έθετε τα ερωτήματά του στο παραπάνω κειμενάκι αναφερόταν σε κανονικούς πίνακες που βγήκαν απο μια ψυχή , ασχετα αν είναι καλοί ή κακοί. Προφανώς γνώριζε και τους τυχοδιώκτες αλλά δε νομίζω πως εδώ αναφέρεται σε έργα τέτοιων.
    Αυτό που ίσως δεν είχε στο μυαλό του ο Τσαρούχης όταν έγραφε το παραπάνω κείμενο είναι πως το ερώτημα «τι παριστάνει» το θέτουν οι άνθρωποι για όλες τις κατασκευασμένες εικόνες. Είτε εαυτές είναι απο υπολογιστή είτε
    απο υπολογισμό.

  6. ktkouk
    Απρ. 30, 2010 @ 08:37:55

    «Ο άνθρωπος είναι πολύ πιο κοντά στην αλήθεια της ζωγραφικής, παρά η εξήγηση που θα του δώσει ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ. Άλλωστε η δυσκολία δεν είναι τόσο στο να καταλάβει κανείς τι παριστάνει ένα έργο, αλλά στο να παραδεχτεί πως αυτό που αισθάνεται Ο ΙΔΙΟΣ είναι και το πλησιέστερο προς το νόημα του έργου.»

    *οι επισημάνσεις (με κεφαλαία) στην επισήμανσή σου είναι δικές μου.

    Κι ίσως (είμαι βέβαιος αλλά γράφω ‘ίσως’ από σεμνότητα) ακριβώς αυτή την αξία να έχουν οι παραδοχές/εξομολογήσεις που γίνονται όταν κουβεντιάζουμε -εδώ ή αλλού- για ένα έργο τέχνης.
    Πίσω από μια παιγνιώδη ανωνυμία (που όμως δεν είναι ανωνυμία τελικά) ο καθένας μας παραδέχεται/εξομολογείται αυτό που αισθάνεται ο ίδιος και που (για τον ίδιο) είναι και το πλησιέστερο προς το νόημα του έργου. Τελικά μπορεί (δεν είναι σίγουρο κι απαραίτητο αλλά μπορεί) αυτά τα ‘πλησιέστερα’ του ενός και του έτερου να μην απέχουν και τόσο, να πλησιάζουν το ένα το άλλο – αλλά κι αν δεν συμβεί, δεν τρέχει και τίποτα.

  7. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 30, 2010 @ 22:51:32

    #ΚτΚουκ
    Ναι την άποψη αυτή του Τσαρούχη νομίζω οι περισσότεροι απο εμάς (τουλάχιστον εσύ κι εγώ) την έχουμε και δίχως να την εχουμε διαβάσει ποτέ. Απλά βρήκαμε και την κατάλληλη διατύπωση.
    Ναι γύρω σ΄αυτό το θέμα περιπλέκονται οι κατα καιρούς κουβέντες μας για τα έργα μας και πολλές φορές είναι και μια πίεση. Δηλαδή ενώ δεν θες να πεις τίποτα για το έργο σου ή για το έργο κάποιου άλλου , το σαβούρα βίβρε του μπλογκινγκ σε βάζει να το κάνεις, για να αφήσεις σώνει και καλά ένα σχόλιο.
    Πρέπει να το πάρουμε λίγο αλλοιώς γιατί θα βρούμε.

    Τα πλησιέστερα του ενός και του έτερου , που λες, μπορεί να συγκλίνουν μπορεί και όχι αναλόγως απο ποια θέση μιλάς. Ο Τσαρουχης πάντως φαίνεται να έχει την άποψή σου, αλλοιώς δεν θ τιτλοφορούσε έτσι το κειμενάκι του. Διότι το να λες πως η ζωγραφική έχει κάτι το τρομακτικό , εκφράζεις μια καθολική άποψη. Για όλους έχει κάτι το τρομακτικό.

    Όμως…
    10 λεπτά πριν την έλευση του Μάη,δεν μπορώ βαριές φιλοσοφίες!!!

  8. παρασκευή απόγευμα
    Μάι. 04, 2010 @ 21:44:34

    Φοβερά ενδιαφέρουσα η άποψη του Τσαρούχη!!! Σκέφτομαι βέβαια σε πόσους άλλους τομείς θα μπορούσε να εφαρμοστεί μια ανάλογη εξήγηση, γιατί τελικά το βασικό είναι η έλλειψη επαφής μας με τα συναισθήματά μας… Καλό βράδυ να ‘χεις και πραγματικά ευχαριστώ που το ανέβασες, μού έκανε πολύ εντύπωση!

  9. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 04, 2010 @ 23:30:22

    #παρασκευή απόγευμα
    Είναι – νομίζω – εντυπωσιακό γιατί μοιάζει αυτονόητο.
    Ναι η έλλειψη επαφής με τα συναισθήματά μας είναι ο θέμα.
    Για την ακρίβεια η μη εμπιστοσύνη στα συναισθήματά μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: