άσκοπο περπάτημα

σημείωση: το σκανάρισμα της εικόνας δεν είναι και τόσο καλό. ζητώ συγγνώμη αν φαίνονται λίγο αλλοιωμένοι οι στίχοι

Advertisements

34 Σχόλια (+add yours?)

  1. Κοκκινοκορδελω
    Απρ. 14, 2010 @ 19:27:29

    Γεια σου Αλεξανδρε. Αληθεια ποιος θελει να πινει μονο ζαχαρονερο? ή ακομα καλύτερα νερουλιαστη ζάχαρη??Ασε που και στο αλατι το ιδιο γινεται…δεν βρισκω διαφορα!Κατι αλλο θες να μας πεις!…..Μπορει να σε βοηθησει η σκεψη οτι η μαστιχα μεσα στο νερο ειναι πολυ καλυτερος συνδιασμος, (οπτικος και γευστικος)….κατεβαζεις δε και ολοκληρο υποβρυχιο Αμάσητο χαχαχα, καληνυχτιζω!!!!!!!!!!!

  2. chrismos
    Απρ. 14, 2010 @ 21:49:13

    Αλεξάκο,
    Ακόμα κι όταν περπατάς άσκοπα οι σκέψεις σου δεν κάνουν διάλειμμα…
    Γίνονται διάλυμα διά το άλειμμα στο λήμμα των εικόνων σαν σηκώνονται τα μάτια.
    Κατακάθι ή ίζημα είναι ότι απομένει στο βυθό του διαλύματος.
    Κι αν το ίζημα από τις σκέψεις σου κάθε φορά,
    είναι κι ένας πίνακας, ε, αυτά τα κατακάθια τα θέλουμε!
    Καλά ιζήματα. Καλά ζει η ματιά. Κολάζουν τα ποιήματα.
    Κολάει η ζωή μετά καλύτερα με τα κακά αγκάθια.
    Καλά κατακάθια.

  3. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 14, 2010 @ 23:25:08

    #Κοκκινοκορδέλω
    Το υποβρύχιο είναι αλλουνού καλλιτεχνη στιχάκι. Και ολονών απόλαυση!
    Πάντως όχι, με τους παρόντες στίχους δεν θέλω κάτι άλλο να πω.
    Το θέμα είναι απλό:
    Αν έχεις ένα ποτήρι ζαχαρόνερο κι ένα αλατόνερο και τ΄αφήσεις (στον ήλιο πχ) να εξατμιστούν
    απο το ζαχαρόνερο δεν θα μείνει τίποτα. Απο το αλατόνερο θα μείνει το αλάτι.(όπως αλυκές)

    #chrismos
    «Καλά ιζήματα. Καλά ζει η ματιά»
    Αυτό μου άρεσε πολύ.
    Κατα τ΄άλλα … τι να πω;
    κο…κίνησα!

  4. παρασκευή απόγευμα
    Απρ. 15, 2010 @ 21:42:11

    Μου αρέσει πάρα πολύ το σκίτσο!!!! Ειδικά οι 3 φιγούρες! Μόνο που πάντα έχω πρόβλημα στη σύνδεσή τους με τους στίχους… (Με τί είναι το χρώμα;)

  5. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 15, 2010 @ 23:07:48

    #Παρασκευή απόγευμα
    Είναι με ξυλομπογιές κι απο πάνω στυλό μπλε και λίγο μαύρο πενάκι.
    Μην έχεις πάντως πρόβλημα να συνδέσεις τους στίχους με το σκίτσο.
    Στην ουσία τους στίχους παρουσιάζω. Το σκίτσο είναι κάτι σαν περιτύλιγμα.
    Στην πραγματικότητα πρόκειται για στίχους και σκίτσο που μπορείς να δεις ανεξάρτητα μόνο τους στίχους.
    Η όποια σύνδεση είναι μόνο στο μυαλό μου και μάλλον είναι ασυνείδητη.
    Εξάλλου είναι και ένας πειραματισμός που βρίσκεται στην αρχή του.
    Ούτε κι εγώ ξέρω γιατί γίνονται αυτά τα … «σκιτσοποιήματα»

  6. ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ
    Απρ. 17, 2010 @ 13:56:34

    ξέρω εγώ!
    -Βρε καλώς το παιδί!
    χαμένος στην μετάφραση των σκίτσων – ποιημάτων σου, αναζητώ λύσεις για τους δικούς μου γόρδιους δεσμούς.
    -Με μπέρδεψες τώρα.
    δεν πειράζει θα σε ξεμπερδέψω το βράδυ στην εκπομπή. Γειά σου όμορφε γίγαντα!

  7. ktkouk
    Απρ. 20, 2010 @ 06:55:54

    Μου αρέσει ο τρόπος με τον οποίο τα κλαδιά με τα φυλλαράκια μπλέκονται
    με τα σύννεφα – σαν να έρχονται κοντά και να αφομοιώνουν τα μεν τα δε
    κι αντίστροφα- σαν να εκμηδενίζονται οι αποστάσεις (γης-ουρανού ή επίγειων-επουράνιων ή
    σε συμβολικό επίπεδο φυσικών-μεταφυσικών) έτσι ώστε να αποδίδεται η
    ενότητα όλων των ανθρώπινων και όσων απασχολούν (και σε υπαρξιακό επίπεδο)
    τους ανθρώπους. Μία ενότητα, μία ολότητα, ένα ομογενοποιημένο κοκτέηλ ή μείγμα
    σαν το ζαχαρόνερο. Η σύνδεση των στίχων και της εικόνας είναι σχεδόν προφανής
    στα μάτια μου.
    Επίσης μου αρέσει ο εικαστικός επίλογος του σκιτσοποιήματος με τις τρεις φιγούρες
    και η νοητή ευθεία στην οποία βρίσκονται το κεφάλι της πρώτης με το κερί της δεύτερης
    και το καρφί (; ) της τρίτης:
    Η σκέψη/ο λόγος – η μεταφυσική/οι υπαρξιακές αναζητήσεις – η καταγγελία ή η πρόθεση.

    Ζωντανά και μεστά τα σκιτσοποιήματά σου Αλέξανδρε – και στο είπα και κατ’ ιδίαν πως – είναι αυτόνομα και ολοκληρωμένα έργα που δεν χρειάζονται μεταφορά σε καμβά ή μεγέθυνση.

  8. φαίδρα φις
    Απρ. 20, 2010 @ 10:24:30

    Αλέξανδρε βρίσκω εξαιρετικά πρωτότυπες όλες τις ιδέες σου
    μπορεί να μη στέκομαι συχνά στην ύλη
    αλλά μεταξύ των δύο «υλικών» δηλαδή του αλατιού και της ζάχαρης
    παρατηρώ ομοιότητες που θα ήθελα να επισημάνω
    [μπορεί να μην έχουν καμία σημασία]
    ας πούμε και τα δύο είναι λευκά,άοσμα,και μοιάζουν με άμμο…
    που κυλάει
    συνειρμούς έκανα πάρα πολλούς~πιθανότατα οι περισσότεροι να είναι άστοχοι~
    δεν θα τους αναφέρω
    θα πω μόνο πως δύο σημεία που στάθηκα ήταν ο Χρόνος~λόγω της άμμου της κλεψύδρας~
    και συνεπώς ο Θάνατος

    θα ήθελα να πω και για το σκίτσο τώρα
    ότι ενώ μου άρεσε πάρα πολύ
    με μπέρδεψε λίγο κι αυτό γιατί
    με μια πρώτη ματιά είδα σ’αυτό
    μουσικούς που πάνε για καντάδα
    έπειτα παρατηρώντας το προσεκτικότερα
    κατέληξα ότι αυτά που κρατούν στα χέρια τους
    είναι μάλλον φονικά όπλα και όχι μουσικά όργανα…:)))

    @ktkouk
    έχετε μανία με τα ομογενοποιημένα κοκτέιλ
    κάποια στιγμή θυμίστε μου να σας πω τι εννοώ…:)

    καλημέρα και φιλιά

  9. Κοκκινοκορδελω
    Απρ. 21, 2010 @ 07:19:09

    πολλα λογια και ξεγελιεστε για το αληθοφανες….Τι ζαχαρες τι νεροαλατοπιπερα τι νερα και λικερ. εγω μια φορα τα θελω τα κατακαθια Αλεξανδρε κυριως στον καφε γιατι στην γλαστρα με το χωμα γινεται λιπασμα, σκοτωνει τα σκουλικια…Για την εικονα παλι Αλεξανδρε πολλα μπορει να πει κανεις χωρια απο αυτα που σκεφτηκες. που τα βλεπετε τα καρφια και το ομοιογενοποιημενο μειγμα….οτι θελετε βλεπετε και χασατε το εμφανες! -τρεις οι τυποι, – δυο τα κερια που λαμπουν, (εκτος αν λαμπει ο χρυσος στων δυο τα χερια) και το ενα κερι πλησιαζει τον κ….ο,- ο αρχηγος περπατα σκυφτος στο σκοταδι!!(οπως ολοι οι αρχηγοι παντα….). Εχεις δε σχεδιασει συννεφα πισω απο τα κλαδια κρυφα να περικυκλωνουν το ποιημα, κι εναν κορμο τοσο περιεργο……με απανωτες τις τρυπες?ροδες?κουφαλες?(εδω δεν με βουθουν τα ματακια μου! Αυτα δεν τα φανταζεται κανεις….ουτε τα σκεφτεται…αυτα τα βλεπει!Και να τελειωσω με οτι σκεφτομουν απο ολα αυτα που βλεπουν τα ματακια μου. Αν κατι μαρεσει η οχι δεν το ψαχνω ουτε στα σκοτεινα ουτε στα φανερα. ΔΕΝ ΤΟ ΨΑΧΝΩ ΚΑΘΟΛΟΥ.
    ΩΡΑΙΟ το σκιτσακι σου Αλεξανδρε αλλα δεν ξετρελαθηκα και καλα θα κανεις να μην ψαξεις βαθυτερα για το τι λεω!:-)

  10. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 23, 2010 @ 22:20:20

    #ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ
    Θα σε στεναχωρήσω αν σου πω πως δεν άκουσα την ακπομπή σου αλλά θα δω αν την ανέβασες να την κατεβάσω.
    Απουσίαζα και έκανα γερή 8μερη αποχή απο ίντερνετ και υπολογιστές.
    Αν τους δεσμούς σου τους αποκαλείς γόρδιους, δεν χρειάζεται να βασανίζεσαι. Το δρόμο τον έχει δείξει ο ένδοξος συνονόματός μου.

    #ΚτΚουκ
    Δεν είναι καρφί. Κερί είναι κι αυτό αλλά φυσάει λίγο!
    Τέλος πάντων σε τόσο μικρό μέγεθος , χάσαμε λίγο τη φλόγα!
    Ναι είναι αυτονομα, δεν έχω πρόθεση να τα μεταφέρω σε καμβά.
    Κατά τ΄άλλα δεν μπορώ να κρίνω και πολύ καθαρά την καλλιτεχνική τους αξία και στιχουργικά και εικαστικά καθώς είναι πολύ πρόσφατα. Κάπως σαν παιχνίδι και σαν χαλάρωση το βλέπω.

    #φαίδρα φις
    Εδώ πράγματι χάνει η μεταφορά σε πίξελ απο το πρωτότυπο, στο οποίο φαίνονται πολύ καθαρά πως αυτά που κρατούν είναι κεριά.
    Πράγματι λόγω κάποιων κοινών στοιχείων έγινε η χρήση της ζάχαρης και του αλατιού. Αλλά και απο όλες τις διαφορές τους εδώ μου ταίριαξε το κατακάθι που αφήνει το αλάτι κατά την εξάτμιση.
    Με προκαλείς πάντως να γράψω άλλο ένα στιχάκι χρησιμοποιώντας τη διαφορά στη γεύση.

    Υ.Γ. Αν έχεις δύο ίδια κουτιά το ένα με ζάχαρη και το άλλο με αλάτι, αν δεν θες να τα γευτείς ένας γρήγορος και ασφαλής τρόπος να τα ξεχωρίσεις είναι να τα … μυρίσεις!

  11. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 23, 2010 @ 22:23:54

    #κοκκινοκορδέλω
    Συμφωνώ
    Και δεν χρειάζεται να ψάξω βαθύτερα για το τι λες.
    Αν δεν κανω «κλικ», πως θα αναρτηθεί το σχόλιό μου;

  12. κοκκινοκορδελω
    Απρ. 23, 2010 @ 23:35:27

    μονο ενα??πολλα κλικ αλεξανδρε μου να κανεις κι εσυ και ολοι μας και για ανοιξε και για κλεισε.Και να αναρτας οτι σουρχεται στο μυαλο και στο χαρτι, χωρις να εξηγεις γιατι χαλαει η μαγιά σου αν εξηγεις τα αυτονοητα:-))και να μην περιμενεις τις αναλυσεις μας αλλα μονο αυτα μου μας προκαλει η εικονα των λογων σου (και τις ζωγραφιες σου σαν λογια τις θωρω). θελω να σου πω επι τη ευκαιρια της εορτης ετουτης..οτι θαυμαζω γενικως περισσοτερο την διορατικοτητα σου!!
    καλο βραδυ!

  13. κοκκινοκορδελω
    Απρ. 23, 2010 @ 23:42:15

    καλεεεε ξεχασα να σου πω. Τι μονο με την γευση και με την μυρωδια τα ξεχωριζουμε?…αυτο δεν ειναι τιποτα. Εδω το καλο ματι μπορει και να τα ξεχωρισει ευκολοτατα!! μην σου πω οτι και με την ακοη….χαχαχαχα
    και με τα γραμματα spell it: ζ α χ α ρ ι / α λ α τ ι…χαχαχα Παντως μια ψυχαναλυση την χρειαζεται περισσοτερο αυτος που θα μπει στο διλλημα πιο απο τα δυο να ρουφηξει!!!!!!!!!!!!!!

  14. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 24, 2010 @ 00:01:42

    #κοκκινοκορδέλω
    «τα λίγα λόγια ζάχαρη και τα καθόλου αλάτι»
    ή
    «την άκουσα (με) τη ζάχαρη
    με κούφανε τ΄αλάτι
    μα μου τελειώσαν τα ψιλά
    κι έτσι δεν πήρα μάτι»
    ή
    «βάλε στη ζάχαρη καφέ
    βάλε στ΄αλάτι κρέας
    βάλε μας κι ένα δίλλημα
    να πιούμε της παρέας»

  15. ktkouk
    Απρ. 24, 2010 @ 06:57:46

    Δεν είναι κερί, καρφί είναι (φυσάει δε φυσάει).
    Θέλω να πω, πως αν ήταν να βλέπουμε απαραίτητα
    σε μια ζωγραφιά ή ένα σκίτσο ή σε ένα ποίημα
    αυτό που ζωγράφισε ή έγραψε ο δημιουργός θα
    χανόταν η γοητεία της «ανάγνωσης», και μέσω αυτής,
    η ευχαρίστηση της αναδημιουργίας του έργου.

    Καθρέφτες τα έργα κι ο κάθε θεατής δεν μπορεί
    παρά να δει μέσα τους τον εαυτό του και ό,τι κουβαλάει,
    με αφορμή κι αιτία ωστόσο την εικόνα που έφτιαξε
    ο δημιουργός.

    Δεν αμφισβητώ ούτε την πρόθεσή σου ούτε
    -βεβαίως και προφανώς- την ειλικρίνειά σου:
    Εσύ κερί ζωγράφισες.
    Εγώ όμως είδα καρφί.

    Καλημέρα

  16. κοκκινοκορδελω
    Απρ. 24, 2010 @ 07:45:13

    Τιτλος: »Η Αντιγραφή ως συστημα δημιουργιας»
    (γαμωτοοοο δεν υπαρχει παρομοιο κειμενο για να το κανω copy paste εδω….κριμα….τωρα τι θα αντιγραψω?)
    θα μου πειτε αντιγραφη ειναι η οσο το δυνατον πιστη απεικονηση του πρωτοτυπου…θα σας πω ΟΧΙ. Αντιγραφη ειναι και το να χρειαζεσαι οπωσδηποτε ενα παρεμφερες πραγμα που θαθελες να κανεις για να βγαλεις το δικο σου εκει γυρω του με την εξασφαλιση του οτι αντιγραφεις. Ολοι σαν παιδια απο αντιγραφες ξεκινησαμε…τις λεγομενες πατικοτουρες!!μεγαλωσαμε κι ευτυχως αφηνουμε πια προσωπικα κατακαθια.ΟΧΙ ΟΛΟΙ
    χρειαζομαστε οπωσδηποτε εμπνευστες!!!για να παραποιησουμε την εμπνευση του κατι σαν το κισσο ενα πραμα!!Αλεξανδρεεε κανε κατι για τον αναρριχωμενο κισσο!!!!Πανεμορφο φυτο εξαπλωνεται και ζει σκαρφαλωνοντας πανω σε τοιχους και δεντρα ζωντανα…..Σε λιγα χρονια το δεντρο εχει ρουφηχθει…και ο τοιχος πεφτει αφυδατωμενος!!Αντε να δουμε πως θα ζησει τωρα ο κισσος!!
    μπορουμε να φτασουμε και στα δικα μας μονοπατια μεσα απο τον καλλιτεχνη χωρις να παραποιησουμε το πρωτοτυπο ντε και καλα στο εμφανες…!εκτος αν γουσταρουμε τα μη εμφανη και βλεπουν τα ματακια μας ή ακουνε αυτο που θελουν να ακουσουν…τοτε ΔΕΝ επικοινωνουμε αλλα κανουμε οτι γουσταρει το μετρο του Αυτισμου μας. ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ και σε ποιο μετρο!
    η μαγεια δεν βρισκεται στο να παραδουμε το εμφανες ενος εργου αλλουνου και να το μεταποιησουμε σε αυτο που εχουμε ουτως η αλλως στο μυαλο μας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Η Μ αγεια βρισκεται στο να συναισθανθουμε τον δημιουργο..να ταξιδεψουμε στα μονοπατια του, ν’ακολουθησουμε στα χναρια του και να λοξοδρομησουμε αν παλι μας κανει κεφι σε καποιο του σημειο! Αν ομως τον παραμορφωνω σε αυτο που ουτως η αλλως εχω στο μυαλο μου τοτε καλυτερα να παω σε ενα αλλον που το καρφι θα το εχει βαλει εκει που θελω..και θα το δω σαν κερι!
    Οποιος θελει να παιξει με τις λεξεις παιζει…οποιος ομως θελει να επικοινωνησει πραγματικα δεχεται τα βασικα δεδομενα του αλλου!
    τωρα που θα διαβαζετε ολα αυτα που εγραψα σιγουρα θα σας φανουν φασεις κι αντιφασεις. Ομως δεν ειναι γιατι χρειαζεται να τα διαβασετε με τα ματια μου για να καταλαβετε οτι δεν φασκω κι αντιφασκω αλλα δημιουργησα εξαρχης μια δικη μου θεωρια (ή σωστη ή λαθος αναλογα τον αναγνωστη)
    Αλεξανδρε μου εισαι τοσο σαφης με το ποιηματοστιχο που εγραψες και τοσο περιεκτικος..που δεν θελω να τρεξω σε καμμια αλλη σκεψη περα απο των λογων σου!! ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΟ ΕΓΡΑΨΕς ΕΣΥ Ή Ο ΛΑΟς…ειναι ΤΕΛΕΙΟ!
    καλημεραααα

  17. κοκκινοκορδελω
    Απρ. 24, 2010 @ 07:55:18

    υγ.για την ειλικρινια των λογων μου να πω οτι εμπνευστηκα απο την κουβεντα του κωστα:…»θα χανοταν η γοητεια της αναγνωσης και μεσω αυτης η H ευχαριστιση της αναδημιουργιας ενος εργου»…

  18. κοκκινοκορδελω
    Απρ. 24, 2010 @ 08:01:53

    ΑΑΑΑ κι επισης αν δεν αναλυσουμε το εργο σου Αλεξανδρε μου…παλι θα μας αρεσει ή οχι..αλλα τουλαχιστον δεν θα το κανουμε φυλλο και φτερο απο την τοση αναλυση χαχαχαχαχ

  19. φαίδρα φις
    Απρ. 25, 2010 @ 07:31:14

    οξύμωρα αντιφάσεις έπεα πτερόεντα φλυαρίες
    διαπίστωση:εκτός από το άσκοπο περπάτημα
    ~που πολλές φορές είναι όμορφο και εξιλαστήριο~
    υπάρχουν και οι άστοχες περσόνες
    ~που πολλές φορές είναι τίποτα.

  20. theogrocer
    Απρ. 25, 2010 @ 14:03:27

    «Γιατί θα πρέπει να εξηγούνται όλα; Αφήστε τη λυτρωτική ασάφεια να μπει στις ζωές μας»
    Μ. Καραγάτσης

  21. κοκκινοκορδελω
    Απρ. 26, 2010 @ 07:10:39

    Μακαριοι οι πτωχοι το πνευματι και οι πλουσιοι Μακαριτες…συνηθως των αλλων.χαχα
    συμφωνω και επαυξανω για τις περσονες…χρειαζεται να’χει κανεις για δαυτες διορατικο ματι.. ευτυχως!καλα μας τα λεει ο καραγατσης τα κερια κερια και τα καρφια καρφια και καντα οτι θες μετα…αν θες καρφωσε με κερι κιαν εισαι μαγκας βαλε φωτια στα τουβλα!!!!

  22. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 26, 2010 @ 09:47:14

    #ΚτΚουκ
    Συμφωνώ
    Είναι αυτό που λέμε πως όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται.
    Και είναι κι αυτό που λέει ο theogrocer σχόλιο Νο 20

    #theogrocer
    Aκριβώς

  23. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 26, 2010 @ 09:54:32

    #κοκκινοκορδέλω
    Μα… εγώ είμαι ο λαός!
    (χα,χα)
    Βάζεις δύσκολα θέματα.Εχω την αίσθηση πως αυτά που λες ισχύουν περισσότερο για τον θεατή ενός έργου και λιγότερο για τον δημιουργό.

    #φαίδρα φις
    Το τίποτα κάποιων, είναι κάτι για κάποιους άλλους. Και είναι κάτι για όσους το βλέπουν και το χρησιμοποιουν ως παράδειγμα προς αποφυγή.

  24. theogrocer
    Απρ. 26, 2010 @ 10:04:59

    Ουφ, πάλι λόγια άλλων μου βάζετε στο στόμα Σολωμάντζαρε. Ας σας υπερασπιστώ όμως (εσάς και την τέχνη, τους δύσμοιρους που πρέπει διαρκώς και αναίτια να απολογείστε): «Όσα κοστίζουν μια δραχμή, γι’ άλλους κοστίζουν μια ζωή» τραγουδάει ο Μάλαμας…

  25. φαίδρα φις
    Απρ. 26, 2010 @ 10:17:47

    Σόλο μιλάς εύστοχα και ορθά!
    για περαιτέρω οικειοποιήσεις δεν θα μιλήσω αυτή τη φορά
    παρά μόνο αν προκληθώ με μέσα που εγείρουν
    την αψίκορη πτυχή του χαρακτήρα μου :)))

    εννοώ πως στηρίζω και το ταμπεραμέντο μου
    για να μην ξεχνιόμαστε…

  26. ktkouk
    Απρ. 26, 2010 @ 11:04:16

    Σύντεχνε, νομίζω ότι η ασάφεια (που λέει ο theogrocer κι ο Καραγάτσης)
    ακριβώς γι αυτό το λόγο είναι λυτρωτική: επειδή αφήνει στον κάθε θεατή/αναγνώστη
    να «πλέει» μέσα της προς όποιον προορισμό τον πάει ο άνεμος της σκέψης του.
    Αν ήταν να δημιουργούμε «πράγματα» που δεν είναι τίποτα πέρα από αυτό που
    φαίνεται ή από αυτό που θέλουμε συνειδητά (συνειδητά λέω) να πούμε τότε
    καλύτερα ας ασχολούμασταν με τη δοκιμιογραφία, τη στατιστική ανάλυση
    ή με το σχεδιασμό σχεδίων για υφάσματα και ταπετσαρίες. (όχι ότι δεν
    θα μπορούσαμε βεβαίως…).

    Η λυτρωτική δύναμη της ασάφειας ωστόσο δεν περιορίζεται μόνο στην Τέχνη.

    Άλλωστε ακόμα κι αυτή η φράση του Καραγάτση δεν είναι αρκούντως ασαφής ;

    καλή εβδομάδα

    υγ. αν δεν το έχεις δει, ανηρτήθεις ήδη στην αντιποίηση αρχής
    υγ2. αν το «ανηρτήθεις» γράφεται έτσι θα ξυρίσω το μουστάκι μου !

  27. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 26, 2010 @ 22:21:31

    #theogrocer
    Υπερτιμολόγηση μυρίζομαι!

    #φαίδρα φις
    Αψίκορη κόρη,
    πως τολμάς να κλείνεις μια παρένθεση (και μάλιστα διπλή)δίχως να την ανοίξεις;

    #ΚτΚουκ
    Αγαπητέ σύντεχνε
    το Σάββατο, προχτες τα ΝΕΑ είχαν ένα βιβλίο για τον Τσαρούχη, με έργα και κείμενα δικά του και άλλων.
    Ο Τσαρούχης λοιπόν έγραφε για τα έργα του. Και συχνά έγραφε και δοκιμιακά. Κατηγορούσε μάλιστα κι αυτούς που προσπαθούν να καταλάβουν έναν πίνακα με τη λογική και όχι με την καρδιά.
    Ο Καντίνσκυ επίσης έγραψε και μάλιστα τα γραφτά του αφήσαν και ιστορία και επηρρέασαν πολύ κόσμο.
    Ο Πικάσο έγραψε πολύ λιγότερα αλλά ούτε κι αυτός αντιστάθηκε στον πειρασμό.
    Ο Νταλί κι αν έγραψε και τι έγραψε!
    Μακρύς ο κατάλογων σπουδαίων ζωγράφων που έγραψαν για την τέχνη, γενικώς, αλλά και για το έργο τους.
    Εμείς γιατί να μη γράψουμε; Μας τέλειωσε το μελάνι;

    Υ.Γ. Αντιλήφθην πως ανηρτήθην πρωινόθεν!

  28. ktkouk
    Απρ. 27, 2010 @ 08:16:14

    μα δεν λέω ότι δεν πρέπει να γράφουμε ή ότι δεν μπορούμε. Ίσα ίσα…
    Ωστόσο, σκέφτομαι πως αν ένας ζωγράφος μιλήσει κάποια στιγμή
    για το έργο του γενικά ή – ακόμα καλύτερα ως παράδειγμα- για κάποιο
    έργο του συγκεκριμένα τότε θα ήταν πιο δίκαιο (για το έργο και για τον ίδιο)
    να το κάνει αποστασιοποιημένα -ως θεατής πια. Όσες φορές έχει τύχει να ακούσω
    ή να διαβάσω τα κείμενα ενός ζωγράφου για έναν πίνακα, μένω με την
    αίσθηση ότι ο λόγος υπήρξε φτωχότερος από την εικόνα. Το έργο και η ανάγνωσή του,
    από τον θεατή που άκουσε/διάβασε τις λέξεις του ζωγράφου, περιορίστηκε στην
    πρόθεση του καλλιτέχνη (και στην επιτυχημένη ή όχι απόδοση της ιδέας)
    ενώ απαλλαγμένο από τις λέξεις μπορούσε να φτάσει μακρύτερα δηλαδή ως εκεί
    που φτάνει η σκέψη και το συναίσθημα του κάθε θεατή.*
    Το να γράφεις βέβαια γενικώς για το έργο σου, κάτι σαν μανιφέστο, ή για την
    Τέχνη είναι άλλο πράγμα και καλώς κάνουν όσοι καλλιτέχνες το επιχειρούν. Νομίζω
    μάλιστα ότι οι καλλιτέχνες είναι εκείνοι που κυρίως (αλλά όχι μόνο) «δικαιούνται
    δια να ομιλούν» (που έλεγε κι ο μακαρίτης).

    *ισχύει και το αντίστροφο τρόπον τινά: όταν ο λόγος, ενός βιβλίου ας πούμε,
    γίνει εικόνα (ταινία) τότε -είναι κοινός τόπος αυτό- η εικόνα είναι φτωχότερη
    από τον λόγο.

  29. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 27, 2010 @ 23:48:03

    #ΚτΚουκ

    Έχεις δίκιο.
    Το έχω πει κι άλλες φορές πως νοιώθω άβολα όταν γράφω για ένα έργο μου, αλλά απο την άλλη νοιώθω και τεράστιο πειρασμό να το κάνω. Πειρασμός ο οποίος όταν εκλείψει, θα έχει σημάνει κι ένα βήμα προόδου για μένα.

    Περισσότερα για το θέμα το κείμενο του Τσαρούχη που ανάρτησα.

  30. chrismos
    Απρ. 28, 2010 @ 21:01:10

    φίλε μου ρομάντζαρε,
    Ένας ζωγράφος παρουσίασε ένα λευκό (άδειο) πίνακα
    και στην ερώτηση «τί σημαίνει;» απάντησε:
    «Ένα χαρούμενο πλήθος ανθρώπων που καθαρίζει τις στάχτες
    από τις καμένες Τράπεζες, την καμένη Βουλή,
    τις καμένες εκκλησίες και τις βίλες των κροίσων»
    Ποιός γαμημένος τεχνοκριτικός μπορούσε να τον αμφισβητήσει;;;
    Το Νο29 (του υπέροχου σχολίου σου) είναι πρώτος αριθμός και …κάτω οι «πρώτοι»!
    Το Νο30 είναι άρτιος κι έχει κι ένα …χαρούμενο πλήθος από διαιρέτες.
    Μόνο γι αυτό σχολίασα. Για ν’ αλλάξει ο αύξων αριθμός των …σχολείων.

  31. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 28, 2010 @ 21:57:49

    31!!!!
    ΚΕΡΔΙΣΑ!

  32. ktkouk
    Απρ. 29, 2010 @ 07:15:26

    …κάηκα. 😦

  33. chrismos
    Απρ. 29, 2010 @ 21:38:29

    …κι εγώ. (από 23 τρά VIX Αφοι Γούρα, ωά-Χρηστος…)
    Ρε, παλιοχαρτοπαίχτες!… Μας κόβουν 13ο και 14ο μισθό και σεις τζογάρετε;;;
    Αιδώς Αργείοι! Εδώ σαργοί ή εδώ σ’ αργεί ή έδοσα αργή κι έδοσα (τόπο στην) οργή!
    Σας αφιερώνω τα ψηφία του α.α. του παρόντος …σχολείου!
    Ευθύμη είτε teen καλής Πέραμου

  34. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Απρ. 29, 2010 @ 22:07:23

    #chrismos
    Τζόγος (αν και ασερνικός) μήτηρ παθήσεως

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: