ενοχές στο super market

 

Στο super market την είδα.

Μου χαμογέλασε από το ταμείο. Δεν το πίστευα. «Θεέ μου! – σκέφτηκα – τέτοια τύχη;»

Κοίταξα γύρω μου διακριτικά να δω αν με βλέπουν. Δεν φαίνονταν να ασχολείται κανείς με μένα. Η ταμίας μόνο, αλλά αυτή μου χτυπούσε κάτι πορτοκάλια, κάτι γάλατα…

Ήμουν ταραγμένος.

Κάτι μπίρες 2% λιπαρά, κάτι μανταρίνια 40% αλκοόλ, φέτα αμόλυβδη …

Εκεί αυτή. Να με κοιτά προκλητικά και να κάνω κι εγώ το ίδιο.

Έβαλα τα πράγματα στις τσάντες , έβγαλα πλήρωσα και… δεν άντεξα.

Μαζί με την δική μου, βούτηξα κι αυτή.

Κατευθύνθηκα προς την έξοδο κατακόκκινος από ντροπή και έχοντας την αίσθηση πως με είδαν όλοι.

Βγήκα στο δρόμο κι έριξα μια κλεφτή ματιά πίσω. Τρίχες. Κανείς δε με είχε πάρει χαμπάρι.

Έφυγα γρήγορα και χαμογελαστός με την ανέλπιδη τύχη μου.

.

Μια ξεχασμένη απόδειξη των 5 ευρώ ήταν δική μου!!!