η προσευχή του μουσικού

ακρυλικό σε καμβά  (55χ75)

Advertisements

18 Σχόλια (+add yours?)

  1. Δον Κιχώτης
    Φεβ. 23, 2010 @ 22:10:06

    ΤΟ ΤΕΝΤΩΣΕΣ ΠΑΛΙ ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ
    ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΣΠΑΣΕ
    ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ

  2. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 23, 2010 @ 22:36:43

    #Δον Κιχώτης
    Τα σχοινιά δεν είναι τεντωμένα καθότι οι γάντζοι είναι άδειοι (ακόμα τουλάχιστον)
    Ούτε θεματικά είναι τεντωμένο το σχοινί.
    Χρωματικά τώρα…
    Ίσως.
    Η αρχική σκέψη ήταν να γίνουν και οι δύο σε αποχρωσεις μόνο του πράσινου. Αλλά τελικά ενέδωσα στην πολυχρωμία τους και ως δήλωσης της αντίθεσης με το φόντο.
    Αφού όμως λες πως δεν έσπασε, ναι είναι καλό

  3. Δον Κιχώτης
    Φεβ. 23, 2010 @ 22:39:32

    φυσικα για το χρωμα μιλω και τις δομες στα ρουχα

  4. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 23, 2010 @ 23:44:12

    Μάλλον τις δομές στα παντελόνια θέλεις να πεις.


  5. Φεβ. 24, 2010 @ 13:32:39

    Πως να τελειώνει άραγε η προσευχή των δύο μουσικών; «Προσδοκώ άφεση συγχορδιών» ή «Προσδοκώ άφεση οικοδομών» ;

    Δεν είμαι ειδικός στην εικαστική κριτική έτσι μπορώ να «εκμεταλευτώ» την εικόνα για να μου παράγει «υπεραξία»
    . Παρατηρώ τα σίδερα που εξέχουν στις κολόνες και υπόσχονται περαιτέρω «ανύψωση» σε αντίθεση με την ταπεινότητα των μουσικών. Απειλητικές προεξοχές.

  6. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 24, 2010 @ 23:46:43

    #ζβ
    Απειλητικές προεξοχές σε έναν κοσμο που για χάρη της «προόδου» έχει τσαλακώσει τον άνθρωπο
    ή τον έχει χτίσει μέσα στα κατασκευάσματά της (σαν τη γυναίκα του πρωτομάστορα)

    Άραγε τίποτα δεν είναι τυχαίο;
    Τη στιγμή που ξεκίνησα να σου γράφω το σχόλιο άκουσα το στίχο απο ένα τραγούδι του Ρασούλη που δεν το ήξερα και ο οποίος έλεγε:
    «Εμείς δεν ξανοιχτήκαμε στο χρήμα και στα πλούτη
    μας έφτανε ένα τρίχορδο, δυο ούζα κι ένα ούτι»
    πάει γάντι με τον πίνακα.

  7. Κοκκινοκορδελω
    Φεβ. 25, 2010 @ 15:37:59

    Αλεξανδρε Η ΙΔΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΔΕΝ ΙΣΧΎΕΙ και για ολους τους καλλιτεχνες αραγε?? Ακομα κ γιαυτους που παρακολουθουνε τις τεχνες?? (σιγουρα δεν ισχυει γιαυτους που την χορηγουν ή την συλλεγουν,καθοτι αυτοι μενουν στα πισω διαμερισματα των καλλιτεχνων..Ειναι ομως αναγκη να ζουν οι καλλιτεχνες στην πολιτεια!)χο

  8. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 25, 2010 @ 22:27:05

    #Κοκκινοκορδέλω
    Μάλλον όχι. Δεν ισχύει. Ούτε κάν για όλους τους μουσικούς.
    Ή τουλάχιστον γι΄αυτούς που έμαθαν δυο νότες και συστήνονται ως μουσικοί.
    Παρ΄όλ΄αυτά δεν έχετε ακόμα μάλλον αντιληφθεί πως στους πίνακές μου … παίζω πουστιές!!!

    Ο τίτλος του έργου ΔΕΝ είναι «η προσευχή των μουσικών»

  9. παρασκευή απόγευμα
    Φεβ. 27, 2010 @ 08:43:50

    Μ’ αρέσει το βλέμμα-νοιάξιμο του μουσικού δεξιά για την(;) μουσικό δίπλα του.

  10. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 27, 2010 @ 11:18:52

    #Παρασκευή απόγευμα
    Η αλήθεια είναι πως κάποια πρόσωπά μου έχουν κάτι το απροσδιόριστο ως προς το φύλο.
    Επηρρεασμένος απο τις μορφές των αγγέλων.
    Όσο για το βλέμμα, κατέχει κεντρική θέση στο έργο.

  11. Κοκκινοκορδελω
    Φεβ. 27, 2010 @ 11:58:53

    Αλεξανδρε πες μας γιατι εχεις αναγκη να γινεσαι »πουστης» στους τιτλους???????????χαχαχαχα
    Βασικα ενα εργο εχει πολλες παραμετρους αναγνωσης…μια απο αυτες ειναι κ ο τιτλος..μαλλον η τελευταια Αλεξανδρε!

  12. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 27, 2010 @ 22:18:17

    #Κοκκινοκορδέλω
    Δεν ξέρω γιατί έχω αυτή την ανάγκη. Ο ψυχαναλυτής μου λέει πως ακόμα δεν είμαι έτοιμος για ψυχανάλυση.
    Ίσως πάλι να θεωρώ προφανή πράγματα που δεν είναι.
    Πχ θεωρούσα προφανές πως το φιλοθεάμων κοινό θα αναρωτηθεί (μιας και ο τίτπος είναι η προσευχή ΤΟΥ μουσικού) , ποιός μουσικός προσεύχεται.
    Από την άλλη σκέφτηκα και για μια στιγμή να μη γράψω τίτλο.
    Δεν μπόρεσα όμως ν΄αντισταθώ στον πειρασμό αυτής της … ανάγκης που λες.
    Ίσως όταν βάζω πίνακες να μην πρέπει να απαντώ στα σχόλια.
    Είναι όμως κι αυτός ένας πειρασμός.

  13. ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ
    Φεβ. 28, 2010 @ 09:35:00

    Αλέξανδρε καλημέρα.
    Απο road ήρθα να αφήσω τις ευχαριστίες για τα καλά σου λόγια, και έπεσα σε μειντάνι.
    Από τα καλά του διαδικτυακού περιπάτου η συνεύρεση ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα, κοινές ανησυχίες.
    Εγώ το προέκτεινα λίγο και το έκανα και ραδιοφωνικό(ελπίζοντας να μή γίνει ραδιοδονικό).
    Θα αναζητήσω στις προηγούμενες αναρτήσεις σου, όσα έχασα μιά και σήμερα σε γνώρισα.
    Καλή Κυριακή σου εύχομαι.
    Καλώς σε βρήκα.

  14. Δον Κιχώτης
    Φεβ. 28, 2010 @ 10:19:23

    Αλεξανδρε διαφωνω με τον ψυχαναλητη σου ειναι ωρα απλα να δεις οτι πρεπει να καθισεις στον καναπε του και να τα πεις
    Από τη μια βυζαντινοτροπες ζωγραφιες και προσευχες
    Φυσικα και προσευχονται καθισμενοι στο μπετον του δρομου προσευχονται σιωπηλα για διαφορους λογους
    Κανουν επαιτια παιζοντας κομματια και φοβουνται την ασυνομια μην τους διωξει
    Καθισαν στο δρομο προσευχομενοι να τους πατησει οχημα γιατι δεν αντεχουν αλλο τη φτωχια
    Καθισαν εκει παιζοντας προσευχομενοι να περασει παραγωγος της ΣΟΝΥ να γραψουνε δισκο η ιδιοκτητης πολυχωρου με πασοκικες ριζες για να κανουν και εκπομπη στο δευτερο.
    Προσευχονται επισης για σενα γιατι εισαι με το ενα ποδι στους βυζαντινους ζωγραφους και με το αλλο ποδι στους βυζαντινισμους των πειραγμενων και με εμμονες αθεων του διαδυκτιου Που σε χανω που σε βρισκω ολο στο γιατρο για τις αμαιροειδες καταντας με τουτα και μ εκεινα Εχεις ενα δικο σου μπλογκ και πας και γραφεις σε σκουπιδοτοπους πληρωμενων φασιστοειδων Ξερεις οτι σε συγχωρω οχι γιατι αισθανομαι το μεγαλειο του Θεου μεσα μου αλλα γιατι συναισθανομαι οτι ηρθε η ωρα να σε προτρεψω να αποφασισεις τελικα Με ποιους εισαι. Ακολουθα τον δικο σου δρομο εκεινο που σαν καθαριο ποταμι κυλα μεσα σου και ασε τα ξομπλια του διαδυκτιου.
    Ξερω που σου λεω εγω

  15. Δον Κιχώτης
    Φεβ. 28, 2010 @ 10:45:34

    Του Επικουρου το μπλογκ ειναι καλυτερο από κατι αλλα που πας και βλεπεις και αφηνεις και σχολιακια Να κανεις παρεα με τον κον Επικουρο και να δεις πως θα πιασουν οι προσευχες των μουσικων σου γιατι μη νομιζεις προσευχονται και για σενα οι ηρωες σου

  16. ktkouk
    Φεβ. 28, 2010 @ 11:11:34

    καταρχήν να επισημάνω πως λείπει ένας γερανός.
    «Ντροπή στον που τον έκλεψε!»

    Πάντως μάλλον ο άφυλος μουσικός προσεύχεται,
    συνηγορεί κι η στάση των χεριών σ’ αυτό,
    μια προσευχή που θα μπορούσε να είναι :

    «Βασιλεύ ουράνιε, παράκλητε,
    κάνε να μην έχει βάλει πάλι τίποτα
    με το νου του ο συνάδελφος…
    κάπως μυστήρια την πιάνει
    τη φλογέρα του σήμερα …Αμήν»

  17. Δον Κιχώτης
    Φεβ. 28, 2010 @ 11:16:52

    Να πω οτι δεν παιζει και αυτη η προσευχη αδικο θα εχω γιατι μαρτυς μου ο Θεος την ακουω καθαρα τη λεει και φωναχτα

  18. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 28, 2010 @ 13:54:50

    #EΠΙΚΟΥΡΟΣ
    Καλώς σε βρήκαμε κι εμείς.
    Πιστεύω θα τα λέμε πιο συχνά
    Να΄σαι καλά.

    #Δον Κιχώτης
    Ο ψυχαναλυτής έχει τους λόγους του. Με βάζει και τον πληρώνω για να ψυχαναλύεται αυτός τελικά.
    Όσο για το που αφήνω τα σχόλιά μου, έχω να πω πως δεν φοβάται το φως τα σκοτάδια, ούτε η φωτιά τα σκουπίδια.

    #ΚτΚουκ
    Αμήν αμάν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: