η πτώση των αγγέλων

ακρυλικό σε καμβά (60×80)

Advertisements

19 Σχόλια (+add yours?)

  1. Δον Κιχώτης
    Ιαν. 11, 2010 @ 19:30:55

    Για να πεφτουν και οι αγγελοι φαντασου τωρα τι ελπιδες εχουν οι ανθρωποι ν’ ανεβουν.
    Αντ αυτου διαβλεπω μια χαρα στα διαβολακια τελευταια που λογω τις πτωσης ολων των ανωτερω βιωνουν την ισοτητα στο πετσι τους.

  2. Κοκκινοκορδελω
    Ιαν. 11, 2010 @ 21:38:32

    καλησπερα αλεξανδρε
    Με τετοια ονειρικη αγκαλια κ τοσο συγχωνευτικη συνυπαρξη δεν πεφτουν παρα ο ενας επανω στον αλλον…(ασχετο…ΖΗΛΕΥΩ)
    παλι θες να μας μπερδεψεις βρε (σιγα μην μασαμε)
    Η γη ανεβηκε στον ουρανο κοιταζοντας αντιστροφα για να μας δειξεις την επιγεια ανθρωπινη κολαση κ τα στοιχεια της ζωης (φυσικη κ πνευματικη αναγεννηση/ηλιος-φεγγαρι)βρισκονται στην θεση της γης για να μας δωσεις την ελπιδα

    μια λεπτομερεια που με τρελλαινει
    ο κεντρικος κυκλος που εντασσονται οι αγγελοι σου κ που τα φτερα τους ελαφρως διαφευγουν σαν τροχοι!!!!!!!!!!
    ΠΕΣ ΜΑΣ ΚΙ ΑΛΛΑ………..

  3. Κοκκινοκορδελω
    Ιαν. 11, 2010 @ 21:46:21

    ΥΓ. τι χρειαζοτανε πια για να εκανες τον ηλιο να εριχνε μια γλυκια ματια διαρκειας στο φεγγαρι, ή εστω να κοιταζονταν μονιμα κι αντικρυστα? θα μου πεις καλλιτεχνη μην επεμβαινεις στο εργο του καλλιτεχνη…αλλα να σου εξομολογηθω κατι ασχετο ENA απο τα ονειρα μου ειναι να ζωγραφιζουν 2 καλλιτεχνες τον ιδιον καμβα κ να βγαζουν ενα καλλιτεχνικο εργο…ετσι για να γινονται τα δυο μοναδικα ΕΝΑ! ΧΟ
    ΑΗ ΣΥΝΕΧΑ

  4. Δον Κιχώτης
    Ιαν. 11, 2010 @ 21:57:16

    Kάτι σαν το μυθιστορημα των τεσσαρων ενα πραγμα
    Αυτο θα μπρουσε να γινει σ ενα πινακα οπως οι τεσσερεις εποχες
    Ο καθε ζωγραφος θα παρει μια εποχη αναλογ αμε την ηλικια του και ο μαιτρ των μαιτρ κατι σαν τον προσφτα αποδημησαντα στην πολη των αγγελων Μοραλη θα εφτιαχνε τον χειμωνα
    Ενας πινακς σαν το δειπνο του Λεωνιδα Κυρκου ενα πραγμα εναι τελειο στη σκεψη ποσο εφικτο ομως στην πραξη; Πρεπει οι ανρθωποι να μαθουν να συνεργαζονται αφου πρωτα μαθουν αν επικοινωνουν

  5. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιαν. 11, 2010 @ 22:06:14

    # Δον Κιχώτης – Κοκκινοκορδέλω

    Η αρχική σκέψη – πριν 8 χρόνια που ξεκίνησα τούτο αλλά τελικά έφτιαξα ένα άλλο μεγαλύτερο που το ονόμασα «χωρισμόσ»- ήταν ο τίτλος «η πτώση του Εωσφόρου»
    Αυτόν τον τίτλο έλεγα να δώσω και τώρα. Μου φάνηκε όμως λίγο βαρύγδουπος.Εξάλλου η πτώση του Εωσφόρου συνοδεύτηκε (απ΄ότι λένε τουλάχιστον) απο πτώση ολόκληρης ομάδας αγγέλων.
    Στην ουσία τότε χωρίστηκαν οι άγγελοι σε «καλούς» και «κακούς»
    Τελικά δεν έγραψα τον τίτλο στον πίνακα
    Με το παρόν έργο αυτό που ήθελα να δείξω είναι ακριβώς η δυσκολία ορισμού του καλού και του κακού.
    Διότι αυτός που πέφτει πάει στον ουρανό (ήλιος και φεγγάρι) , αλλά ο ουρανός είναι πάνω. Πέφτεις προς τα πάνω;
    Απο την άλλη αυτός που ΄φαίνεται πως πάει πάνω, πάει στη γη. Η γη όμως είναι κάτω.
    Τα υπόλοιπα δικά σας.

    Δον, ναι σύμφωνα με αυτά που προανέφερα οι άνθρωποι έχουν ελπίδες ν΄ανέβουν

    Κοκκινοκορδέλω, το όνειρό σου περί των δύο καλλιτεχνών, εμένα μου είναι εφιάλτης. Το έχω κάνει ξέρεις.Με καλό φίλο. Ευτυχώς που δεν γίναμε μπίλιες και παραμένουμε φίλοι.

  6. Κοκκινοκορδελω
    Ιαν. 11, 2010 @ 22:19:19

    αρα το πνευμα σου το πιασαμε ακριβως!!

    εγωισταροι καλλιτεχνες……..αν κ σε καταλαβαινω χαχα
    δεν μπορει να γινει με τον καθενα!! μα σαν παιχνιδι αν γινει τοτε παυει να ειναι εφιαλτης κ ειναι μια υπεροχη συνυπαρξη.

  7. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιαν. 11, 2010 @ 22:45:51

    #Κοκ/λω
    Ακριβώς!
    Ναι εγωίσταροι οι … καλιτέγνες! Πως αλλοιώς; Θα φτιάξω 10 αποχρώσεις του μπλε και θα τις βγάλω σε …δημοψήφισμα;
    Το έχω κάνει και σαν παιχνίδι κι εκεί έχει όντως ενδιαφέρον. Έχουμε κάνει και μια ομαδική τοιχογραφία (δες εδώ) κι εκεί είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον.
    Τέτοια ναι
    Αλλά το να «έσονται οι δύο – ή και 3-4 – εις καμβά ένα»….
    μπα!

  8. Δον Κιχώτης
    Ιαν. 11, 2010 @ 23:05:32

    Η τεχνη ειναι μαι αδιαμφισβητη αναγκη του εγω και οχι συλλογικη δουλεια ασχετο τωρα αν σε πολλους πινακες δουλεψαν και βοηθοι μαθητευομενοι που ο μεγας δασκαλος καθοδηγουσε γιατι αυτος δεν προαλβαινε από τις πολλες πραγγελιες Εκει παλι ο ενας δημιουργουσε και τελικά ξεπερνουσε και το δασκαλο.

  9. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιαν. 11, 2010 @ 23:11:35

    #Δον Κιχώτης
    Άφησες το σχόλιό σου σχεδόν ταυτόχρονα με την απάντησή μου και δεν το είδα έγκαιρα.
    Το μυθιστόρημα των 4ων έχει ένα ενδιαφέρον αλλά καταλαβαίνεις πως είναι περισσότερο παιχνίδι παρά σοβαρή λογοτεχνική προσπάθεια.Και στη λογοτεχία τα πράγματα εξακολουθούν να είναι πολύ πιο «αυστηρά» απ΄ότι στα εικαστικά.
    Το δείπνο του Λεωνίδα Κύρκου δεν το κατάλαβα.
    Η φράση σου «Πρεπει οι ανρθωποι να μαθουν να συνεργαζονται αφου πρωτα μαθουν να επικοινωνουν»
    είναι …πολύ μεγάλη ιστορία. Τόμους μπορείς να γράψεις πάνω σ΄αυτό.
    Η επικοινωνία πάντως χρειάζεταιγλώσσα. Και η γλώσσα δεν είναι μόνο η … καθομιλουμένη. Η τέχνη είναι μια απο τις γλώσσες που έχουμε. Η συνεργασία είναι επίσης ένα είδος γλώσσας.
    Ας τ΄αφήσουμε όμως γιατί εδώ χωρούν αμέτρητα.
    Στο θέμα πάντως της κοινής δημιουργίας ενός έργου τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά.
    Εδώ μπαίνει και το ζήτημα της Μηχανιστικής Αντίληψης του κόσμου που απο τον Καρτέσιο και μετά κυριάρχησε.
    Δηλαδή βλέπουμε τα πάντα ως μια μηχανή που αποτελείται απο κομμάτια και κατακερματίζουμε το θέμα μας για να το χειριστούμε. Σε πολλά επιστημονικά ζητήματα αυτή η μηχανιστικη αντιμετώπση έφερε αποτελέσματα και μάλιστα εντυπωσιακά. Δεν μπορεί όμως ν γίνει κανόνας (όπως τον έχουν κάνει οι δυτικές κοινωνίες)
    Μια επιστημονική έρευνα μπορεί – με ότι κινδύνους αυτο συνεπάγεται – να χωριστεί σε κομμάτια και αναλάβει ο καθένας απο ένα.
    Ένα έργο τέχνης όμως αν δεν το δεις «ολιστικά» το έχεις χάσει εξ αρχής. Πως θα μπουν λοιπόν , παραπάνω απο ένας στη δημιουργία του; Όσο κι αν έχουν καλή επικοινωνία, όσο κι αν μιλούν την ίδια γλώσσα , όσο κι αν είναι υπέρ της συλλογικότητας. Δεν μπορεί να έχουν την ίδια αντίληψη για το τελειωμένο έργο.

    Υ.Γ. 1 Α ρε Κοκκινοκορδέλω, τι κουβέντες πας κι ανοίγεις!!!

    Υ.Γ.2 Παρατήρηση … ψυχαναλυτικού ενδιαφέροντος: Γιατί πιστεύεις πως ο μαιτρ της ζωγραφικής θα έπαιρνε τον χειμώνα και όχι κάποια άλλη εποχή;

  10. Δον Κιχώτης
    Ιαν. 11, 2010 @ 23:32:26

    Μεσα μου πιστευα οταν το εγραφα οτι σε αυτον επρεπ να δωσω την ανοιξη
    Αν ημουν Μεδικος θα παρακαλουσα τον καλλιτεχνη να το κανει ετσι και αυτος θα απαντουσε
    Μα κι εγω την ανοιξη θαθελα να ζωγραφισω

  11. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιαν. 12, 2010 @ 00:33:49

    #Δον Κιχώτης
    Επιμένω πως η ανάθεση της όποιας εποχής στον μαιτρ, είναι ψυχαναλυτικού ενδιαφέροντος
    Γιατί αυτή η εποχή και όχι η άλλη;
    Στην αρχή του έδωσες το χειμώνα, τώρα λες πως κατα βάθος θες την άνοιξη να κάνει.
    Γιατί όχι όλες;
    Ποιος τις υπόλοιπες;
    Θυμήσου το παραμύθι με τη γριά που συνάντησε τους 12 μήνες και είπε για όλους καλά λόγια και μετά τη 2η γριά που πήγε κι αυτή και τους … έθαψε όλους.
    Για λέγε γιατρέ μου!

  12. Δον Κιχώτης
    Ιαν. 12, 2010 @ 08:19:04

    Ναι εξαρταται από το χαρακτηρα του καλλιτεχνη το πια εποχη θα διαλλεξει
    Με την αναθεση από τον Μεδικο το ζητημα τελειωνει.
    Ο Μεδικος που δεν εχει φαντασια θα δωσει στον πιο ηλικιωμενο την εποχη με τα χιονια βασιμενος στους γνωστους συνειρμους Την εποχη του ερωτα σ αυτον που τη βιωνει και την τιμα κλπ
    Εαν ομως θες, θα τραβηξουν κληρο μεταξυ τους γιατι μπορει να μαλωσουν οι φιλοι μας.

  13. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιαν. 12, 2010 @ 09:43:15

    #Δον Κιχώτης
    Η άλλη λύση είναι να κάνει όλες τις εποχές ο ίδιος καλλιτέχνης και να μη μαλώνει κανείς.

  14. Δον Κιχώτης
    Ιαν. 12, 2010 @ 10:59:49

    afto idi egine kai h epitihia itan apoliti

  15. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιαν. 12, 2010 @ 21:45:56

    #Κοκκινοκορδέλω
    Σ΄ευχαριστώ για τα λινκ.
    Το εδώ μετακινήθηκε εκεί που ανήκει.
    Στο «100 χρόνια απο μια φάρσα» δηλαδή.

  16. Μιχάλης Νικολάου
    Ιαν. 14, 2010 @ 05:07:55

    Ω, τι ωραίο!

  17. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιαν. 14, 2010 @ 09:34:15

    #Μιχαλης Νικολάου
    Σ΄ευχαριστώ, να΄σαι καλά.

  18. ktkouk
    Ιαν. 14, 2010 @ 22:19:47

    επί των ιστορικών ζητημάτων πρώτα. Η συνδημιουργία ζωγραφικών έργων είναι παλιά υπόθεση (καλά όχι πολύ παλιά) και την εφάρμοσαν κατά κόρον τα μέλη του κινήματος cobra (βάλτε στο google: cobra paintings και θα σας βγάλει έναν σκασμό σχετικές διευθύνσεις -για να μην τις κάνω εγώ copy/paste εδώ. Έχει ενδιαφέρον, και κυρίως ότι οι καλλιτέχνες μείνανε φίλοι και μετά το ‘τέλος’ του κινήματος)

    Επί της πτώσης των αγγέλων έχω το εξής παράξενο (αλλά όχι και τόσο παράξενο) συναίσθημα: το αγαπημένο μου έργο σου είναι ο «χωρισμόσ» (στο έχω πει κατ’επανάληψη). Κοιτώντας την «πτώση των αγγέλων» είναι σαν να βλέπω κάποια που μοιάζει με μια παλιά αγαπημένη μου αλλά βέβαια δεν είναι η ίδια. Μπορεί να είναι και ωραιότερη, αλλά εγώ δεν μπορώ να έχω μάτια για άλλη (μου συμβαίνει – ευτυχώς – μόνο με τους πίνακες να χτυπήσω ξύλο).
    Ίσως θα είχε ενδιαφέρον μια ταυτόχρονη ανάρτηση και των δύο έργων έτσι ώστε να κουβεντιάσουμε πάνω στην διαφορετική (χρωματική κυρίως; ) προσέγγιση του ίδιου θέματος από τον ίδιο καλλιτέχνη.

    Καλησπέρες σε όλη την Καλή παρέα

  19. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιαν. 15, 2010 @ 01:06:50

    #ktkouk
    Καταλαβαίνω τι λες.
    Κάτι σα ν΄ακούς τη Φραγκοσυριανή απο το Μάρκο και μετα απο τον Μπιθικότση. Καλός ο Μπιθικότσης και η εκτέλεσή του αλλά … άλλο ο Μάρκος.
    Το περίεργο είναι πως ετούτος εδώ ο πίνακας προηγήθηκε του «χωρισμού»
    Για την ακρίβεια ξεκίνησε ετούτος εδώ και κάπου στα μισά τον άφησα για να τον ξαναζωγραφίσω σε μεγαλύτερο μέγεθος. Το μεγαλύτερο μέγεθος τελείωσε κι έγινε ο «χωρισμόσ» κι ετούτος εδώ περίμενε 8 χρόνια μέχρι σήμερα.
    Δεν είχα πολλές επιλλογές παραλλαγών. Ναι προσπάθησα να αλλάξω κάπως τα χρώματα αλλά κάποια υπήρχαν ήδη απο την αρχή και τα ίδια είχαν χρησιμοποιηθεί και μετά στο «χωρισμό».
    Μια αλλαγή εδώ είναι πως ο κάτω άγγελος κοιτάζει το θεατή.
    Δεν μπορώ να πιάσω το ίδιο θέμα δυο φορές. Εδώ το έκανα διότι υπήρχε σχεδόν-μισο-τελειωμένο το έργο το οποίο – εδώ – είναι η πρώτη φορά που ξεκίνησε και έμεινε στη μέση λόγω… μεγέθους!
    Αυτός ο πίνακας ήταν κάτι σαν επιτακτική ανάγκη να τελειώσει για να ολοκληρωθεί ένας κύκλος «βυζαντινίζουζας» ζωγραφικής.

    Υ.Γ. Ο «χωρισμόσ» είναι ΕΔΩ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: