luben bar διάλογοι – 6

Advertisements

12 Σχόλια (+add yours?)

  1. Κοκκινοκορδελω
    Δεκ. 25, 2009 @ 19:34:06

    Αντε βρε υπερωριες κανεις κ δουλευεις ημερα χριστουγεννων μπρε?
    TA ΛΑΜΠΑΚΙΑ ΛΕΙΠΟΥΝ μεγαλε μας καλλιτεχνη
    κ χριστουγεννα στο μπαρ χωρις λαμπακια (μην σου πω κ Αη Βασιλη…)δεν νοουνται
    επισης που ειναι οι κουρα/μπιεδες που κανουν λιφτινγκ κ τα μελο/μακαρονα που κλαινε!!!!(μεθοδος κτκουκ)
    που ειναι η βραδυα ποιησης με τις γεματες ασυνδετες λεξεις που χωνεις σαν παζλ στην γαλοπουλα για να την παραπαχυνεις (να φανε ολοι δηλ)
    που ειναι τα πινελα που φτιαχνουν ενα κοσμο ρεαλιστικα ψευτικο ή αλλοτε αφηρημενα αληθινο!!!!

    Μαλλον παρα/φαγα κ λεω παρα/λογισμους
    με τιμη

  2. ktkouk
    Δεκ. 25, 2009 @ 20:17:39

    Ανταπάντηση εδώ:

  3. Κοκκινοκορδελω
    Δεκ. 25, 2009 @ 21:01:45

    γεια σου ρε κουτουκουκι με τα ωραια σου :-))))))))))))
    αυτο με το δωρο της γυναικας μου φαινεται ιδανικο κ για τα δυο φυλα!!!!!κιαν παιρνει κ τα παιδια μαζι για λιγο οχι πολυ κ παθουμε καταθλιψη απο την απουσια!!!…ετσι για άπλα-ξαπλα κλπ χαχαχα

    τι μποναμα να σε δωκω που ειπες τα καλαντα μπρε κ στο μπαρ?AAA AΣ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ Ο ΜΠΑΡΜΑΝ ΑleX μαζι με ενα σφινακι ΜΠΟΜΠΑ ΜΟΛΟΤΩΦ για τα βεγγαλικα…..
    χαμογελα απο καρδιας:-)

  4. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 26, 2009 @ 02:05:03

    #Κο.Κο
    Ότι και να μου’ρθε στο μυαλό να σου απαντήσω όταν είδα την ανταπάντηση του σύντεχνου…ακυρώθηκε.
    Να σου πω μόνο πως δεν δουλεύω ούτε την ημέρα των χριστουγέννων ούτε καμιά άλλη διότι – όπως είχε πει και ο Πανούσης στο Δράκουλα των Εξαρχείων , όταν κάποια τον ρώτησε τι δουλειά κάνει –
    Δεν δουλεύουμε, είμαστε καλλιτέχνες!!!

    #ΚτΚουκ.
    Παπάρια – πα- πα.
    Αυτό με άγγιξε περισσότερο διότι προσπαθούσα ένα ολόκληρο απόγευμα Σαββάτου, να το μάθω στην κόρη μου που θα το τραγουδούσε – λέει – την άλλη μέρα σε μια εκδήλωση. (απ΄αυτές που πάς μόνο και μόνο για να τραβήξες φωτογραφίες)
    Φυσικά ούτε που το΄μαθε, – ούτε κι εγώ μπόρεσα να το μάθω – της παίξαν και τα νεύρα , αγχώθηκε κλπ. Την άλλη μέρα – Κυριακή – ήταν 7 η ώρα η εν λόγω εκδήλωση. Απο νωρίς το μεσημέρι είχα κάτσει κατσικάκι στον ξυλόφουρνο και είχαμε μαζευτεί διάφοροι στο σπίτι και τρωγοπίναμε. Εξι και, πάνω στο τσακίρ κέφι έπρεπε να πάρω εγώ τη μικρή να την πάω στην μ… ε, εκδήλωση. Η γυναίκα μου μου την έκανε και προφασίστηκε πόνο στην πλάτη για να μη σηκωθεί καθόλου απο τον καναπέ. Εγώ ολομέθυστος και όλως απροσδόκητα, πήρα το κοπέλι να το πάω στην μ,,ε εκδήλωση΄και χάλασε όλη η φάση που είχε αρχίσει να παίρνει εορταστικές διαστάσεις. Τελικά πήγαμε στην ε…εκδήλωση, και αφού τη συμβούλεψα να μην αγχώνεται που δεν ξέρει το τραγούδι αλλά να ανοιγοκλείνει το στόμα , ανέβηκε στη σκηνή και …ακόμα κι εγώ μπερδεύτηκα και απορούσα αν το ήξερε και με δούλευε ή έπαιξε τόσο καλό θέατρο.Τράβηξα τις φωτογραφίες μου και φύγαμε.
    Απίστευτη ταλαιπωρία.
    Γι΄αυτό σου λέω:
    παπάρια – πα- παμ
    Δεν αξίζει τον κόπο να σκαμ.
    Μου φαίνεται θα σε κάνω…κύρια ανάρτηση

  5. Κοκκινοκορδελω
    Δεκ. 26, 2009 @ 10:10:20

    Αλεξανδρε μου Αλεξανδρε μου…Φυσιολογικοτατα το κοριτσι σου δεν μπορει να το τραγουδησει μπρε ουτε κ στην εκδοχη του κουτουκουκι »παπαρια» φυσικα γιατι ακομη δεν εχει αποδεχτει την χρηση τους κ την υπαρξη τους μπορω να πω!! χαχα (λογω νεαρης ηλικιας βεβαιως βεβαιως)ΜΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ!!!βγαζουμε το μικρο παιδακι ως τυμπανιστη πολεμου κ κλαααμαααα Αμ το αλλο? »το κοριτσακι με τα σπιρτα» κλαμα σας λεω αη σιχτιρ.ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΒΑΝΔΗ ειναι πιο αξιοπρεπη!!!! Καλα μπρε εβαλες την γυναικα σου να κουβαλησει το χωριατοκατσικο στην πλατη κ μετα περιμενες να μην την πονα?

    Σε παρακαλω!! Ο Πανουσης (μωρο της εποχης μου βεβαιως/ δινω στιγμα… προσοχη!!)τραγουδομιλαγε στην Αθηνα στο ΚΥΤΤΑΡΟ ενα μπουατομπαρ για αναρχους πλουσιοκυριλε πολιτες (μεσα ειμουνα οικογενιακως)χαχαχα κ συμπληρωνε, μονο για μας τους εκλεκτους πελατες της εφηβειας, ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ.. ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ!!!

    ΥΓ. κ τι δεν θα διναμε…ετσι δεν ειναι κουτουκουκι? να βλεπαμε τις μεθυσμενες φωτογραφιες της μ…ε εκδηλωσης με τα παπαρια παμ παμ!!!!!!
    ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑΑ

  6. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 26, 2009 @ 21:52:16

    ΑΦΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ… ΙΔΟΥ

  7. Δον Κιχώτης
    Δεκ. 26, 2009 @ 22:59:26

    Τι τελεια που ειναι τα παιδακια στο μπουφαν μεσα και η μικρη που πηρε το παραπονιαρικο υφος για ζουλιγμα στα μαγουλακια ειναι

  8. Κοκκινοκορδελω
    Δεκ. 27, 2009 @ 03:30:21

    χαχαχαχα απιστευτες!!! τα σιαμαια αλλα με αλλη διαθεση!!!ΥΠΕΡΟΧΕΣ…το μωροοο στην ακρουλα η μαβια ανεμωνη…να σας ζησουν να τις καμαρωνετε κ στο κλαμα τους κ στο γελιο!!!
    Γεια σου ρε Αλεξ κοπελλογεννητε!!Φιλιά

  9. ktkouk
    Δεκ. 27, 2009 @ 08:41:28

    Τέλειες οι μικρές!!!
    Να χαίρεσαι εσύ τη δική σου,
    εκείνη τη φίλη της
    κι όλοι μαζί να χαιρόμαστε όλα τα παιδιά του κόσμου.

    (Άσχετο/σχετικό: ένα από τα πιο όμορφα συναισθήματα από τότε που
    έγινα πατέρας είναι ότι νιώθω όλα τα παιδιά του κόσμου δικά μου)

  10. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 27, 2009 @ 21:55:36

    #Δον Κιχώτης
    Στην πορεία καταλάβα πως της είχε μαγκώσει το μπουφάν τα μαλλιά. Γι΄αυτό έκλαιγε.

    #Κο.Κο.
    Σ΄αυτή την ηλικία δεν μπορούν να σε σκυλοβρίσουν όταν τα ταλαιπωρείς. Άρα μόνο να κλάψουν μπορούν.
    Αργότερα που θα ήθελαν να σου τα σούρουν νοιώθουν πως δεν τα παίρνει και καταπνίγουν την αγανάκτησή τους απέναντί μας.
    Οπότε η τωρινή τους αντίδραση είναι η πιο αυθεντική.
    Κι έχει και πλάκα πολλές φορές!!!

    #ΚτΚουκ
    Η φίλη της είναι και ξαδέρφη της πρώτη, που ο ανύπαρκτος θεός να με βοηθάει να ανταπεξέλθω στα μελλοντικά τους καμώματα.
    Αυτό το συναίσθημα που λες το έχω νοιώσει κι εγώ και με μια σημαντική …παρενέργεια.
    Δεν αντέχω να βλέπω παιδιά – θύματα.
    Εγώ μεγας λάτρης των θρίλερ κι όλων των δρακουλιάρικων, έτσι και πετύχω τώρα στην τηλεόραση ταινία τρόμου με παιδιά, δεν αντέχω να την δω.
    Και δεν συζητάω βέβαια για τις αληθινές εικόνες φρίκης με θύματα παιδιά (ή και γονείς)
    Πάντα και όπως οι περισσότεροι φαντάζομαι, επηρρεαζόμουν απο τέτοιες σκηνές. Τα τελευταία 3 χρόνια όμως, πραγματικά μου είναι επώδυνες.

    Όσο για κάποια παιδιά που θα ήθελα να είναι δικά μου (ή έστω ΚΑΙ δικά μου)…
    Ναι… αυτό το νοιώθω και τώρα και πάντα.Αλλά οι μαμάδες τους είτε δεν μου έκαναν τη χάρη είτε δεν με ήξεραν τότε (καί τώρα)…
    νυν και αει.

  11. Μαρία Ρ.
    Δεκ. 28, 2009 @ 07:41:00

    Χρόνια Πολλά και Καλά. Εύχομαι το 2010 να είναι για σένα όπως το ποθείς.

  12. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 28, 2009 @ 10:44:25

    #Μαρία Ρ.
    Να΄σαι καλά
    Καλή χρονιά και σε σένα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: