η ποδηλάτισσα

Πριν λίγο καιρό είχα αναρτήσει εδώ ένα ηλεκτρονικό σχέδιο για μια ποδηλάτισσα.

Ιδού και το έργο ζωγραφισμένο στον καμβά.

Advertisements

16 Σχόλια (+add yours?)

  1. παρασκευή απόγευμα
    Δεκ. 17, 2009 @ 11:21:40

    Ενώ τα πάντα διαλύονται, αυτή γιατί χαίρεται;!

  2. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 17, 2009 @ 22:14:51

    Έλα ντε;!!!
    (τέρμα, θα σε προσλάβω επίσημο κριτικό των έργων μου!)

  3. ktkouk
    Δεκ. 18, 2009 @ 09:30:41

    Λοιπόν,
    αφού άνοιξα δύο «παράθυρα» έτσι ώστε να έχω το ψηφιακό και το ζωγραφικό έργο δίπλα-δίπλα,
    η (βαθυστόχαστη) σκέψη που θέλω να καταθέσω σήμερα είναι η εξής:
    Έχουμε τον ίδιο καλλιτέχνη, την ίδια έμπνευση, το ίδιο θέμα. Διαφέρει όμως το μέσο. Το αποτέλεσμα διαφέρει μεν, όχι πολύ δε. Άσε που δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο μου αρέσει περισσότερο, βρίσκω και στα δύο αρετές. Σκέφτομαι λοιπόν, ότι η σημαντικότερη διαφορά τους δεν είναι καλλιτεχνική αλλά πολιτική εξ αιτίας του διαφορετικού μέσου. Εξηγούμαι:

    Το μεν ψηφιακό σχέδιο, φτιάχτηκε σε υπολογιστή, αναρτήθηκε σε υπολογιστή και μπορεί ο καθένας αποθηκεύοντάς το στον σκληρό του δίσκο να έχει (προσοχή εδώ) το ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ έργο στην κατοχή του (δωρεάν εδώ, έναντι μικρού τιμήματος σε άλλες περιπτώσεις). Όχι μια κόπια, αλλά το αυθεντικό έργο, μιας και σε τελευταία ανάλυση το έργο δεν είναι παρά μια τεράστια αλληλουχία 0 και 1 σε περίεργους συνδυασμούς. Η έννοια του μοναδικού αυθεντικού εξαφανίζεται ακριβώς λόγω της ιδιαιτερότητας του μέσου.

    Από την άλλη το ζωγραφικό έργο είναι μοναδικό, για να το αποκτήσει κάποιος πρέπει να επενδύσει μερικά εκατομμύρια ευρώ (σήμερα ή σε λίγα χρόνια, δεν έχει σημασία) και οποιοσδήποτε άλλος θα επιθυμούσε να το έχει θα πρέπει να αρκεστεί σε ένα αντίγραφο, μια μεταξοτυπία ας πούμε.

    Άρα (λέω) μάλλον η ψηφιακή τέχνη, είναι δημοκρατικότερη από τη ζωγραφική.

    Προβληματισμό (κατα)θέτω προς συζήτηση κι όχι ακλόνητο πιστεύω.

    Καλημέρες !

    υγ. να προλάβω μια πιθανή ένσταση. Πιθανώς ο Αλέξανδρος να πει ότι το ψηφιακό σχέδιο το έκανε «πρόχειρα», στα γρήγορα ή ακόμα και σαν προσχέδιο του ζωγραφικού, οπότε δεν αποτελεί το καθεαυτό έργο τέχνης. Μπορεί να είναι κι έτσι. Θα μπορούσε όμως (κι αυτό με απασχολεί σε αυτό ο σχόλιο) να είναι κι αλλιώς: να έχει δώσει όλη του την προσοχή στο ψηφιακό, να το έχει επεξεργαστεί μέχρι την τελευταία του λεπτομέρεια και να το έχει προσφέρει ως ολοκληρωμένο έργο σε μας (και στην ανθρωπότητα). Προσωπικά θεωρώ και τα δύο έργα ολοκληρωμένα αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα.

  4. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 19, 2009 @ 12:39:04

    #ktkouk
    Κατ΄αρχήν να παρατηρήσω πως απο τον τρόπο που αντιπαράβαλες τα δυο παράθυρα, μάλλον πως έβαλες τα «παράθυρα 7» (φοβερή αυτή η δυνατότητα!)
    Κατα δεύτερον οι σκέψεις σου είναι πράγματι για προβληματισμό (να δώσεις μερικά εκατομυριάκια για το έργο ή όχι;)
    Το ψηφιακό δεν έγινε πρόχειρα.Έγινε όμως με τη σκέψη ενός μελλοντικου έργου στον καμβά. Να παρατηρησω πάντως, πως ο θαυμασμός των ανθρώπων για την τέχνη είχε πάντα να κάνει και με το μέσο. Άλλες δυνατότητες έχεις με το μάρμαρο άλλες με τον μπρούντζο. Άλλη ζωγραφική κάνεις με τη νωπογραφία άλλη με τη λαδομπογιά κλπ. Έτσι και με τον υπολογιστή. Όσα φίλτρα και να έβαλα στο ψηφιακό, την πινελιά που δούλεψα εδώ δεν μπορούσα να την πετύχω. Θα μου πεις πως είναι δυο εκδοχές του ίδιου πράγματος με άλλα μέσα και μπορεί να έχουν και οι δύο την αξία τους . Δεκτόν. Μπάινει πάλι το θέμα όμως του τι τέχνηκάνεις ψηφιακά και κατά πόσο μας ικανοποιεί αυτή. Μη ξεχνάμε πως πολύ συχνά, ψηφιακές δουλειές, τυπονονται και γίνονται εκθέσεις μ΄αυτές τις εκτυπώσεις. Πάλι δηλαδή, ο θεατής (ή και ο καλλιτέχνης) θέλει να δει μια υλική μορφή του έργου. Φυσικά όταν – όπως εδώ – αντιπαραβάλεις ένα καθαρά ψηφιακό με μια φωτογραφία του ζωγραφισμένου (πάλι ψηφιακή) οι όποιες διαφορές αμβλύνονται. Αν είχες όμως το πρωτότυπο και με την ψηφιακή του φωτογραφία θα έβρισκες διαφορές αλλά και άλλου είδους σύγκριση θα έκανες με το ηλεκτρονικό προσχέδιο.(δεν έχεις όμως τα εκατομμυριάκια, τι να σε κάνω;)
    Οπωσδήποτε η ψηφιακή τέχνη έχει την αξία της. Μένει να δούμε – αν το δούμε – τι θέση θα πάρει στην ιστορία της τέχνης.

  5. ktkouk
    Δεκ. 19, 2009 @ 20:14:21

    Η ψηφιακή τέχνη, είναι ακόμα σε βρεφική ηλικία. Στο σχόλιό μου δεν αναφερόμουν στην τυπωμένη ψηφιακή τέχνη, αλλά ούτε και στην ψηφιακή φωτογραφία του ζωγραφικού έργου. Μιλάω για μια ψηφιακή τέχνη που ίσως είναι προορισμένη να «εκτίθεται» σε οθόνες υπολογιστών ή σε γιγαντοοθόνες ή σε τοίχους από προτζέκτορες ή ακόμα και με τρισδιάστατες απεικονίσεις. Άλλα μέσα δηλαδή στη δημιουργία αλλά και στην έκθεση. Η ψηφιακή τέχνη έχει τόσες δυνατότητες… κι εμείς μόλις αρχίζουμε να τραβάμε μερικές γραμμές. Μπορεί να έχει κίνηση, ήχο, να συνορεύει με την βίντεο-αρτ ή και με τον κινηματογράφο. Συμφωνούμε εξάλλου ότι αναλόγως τι θες να κάνεις (ή να «πεις») επιλέγεις και το μέσο σου.

    Σε εκατό-διακόσια χρόνια, εδώ θα είμαστε να κάνουμε μια πρώτη αποτίμηση για τη θέση της ψηφιακής τέχνης στην ιστορία.

    Τα εκατομμυριάκια τα έχω, αλλά σκέφτομαι να τα επενδύσω στον «χωρισμό» που με έχει σημαδέψει ως έργο. Εκτός αν μου κάνεις μια καλύτερη τιμή και τα πάρω και τα δύο

  6. Κοκκινοκορδελω
    Δεκ. 20, 2009 @ 12:24:15

    Ti να πει τωρα η καλλιτεχνης οταν εχει απαντησει ο καλλιτεχνης στον καλλιτεχνη!!!!!!!!!!!!!
    καλα βρε Κωστα μου πως ανοιξες τα παραθυρα δυο-δυο χωρις να χωθουν τα γραμματακια στο ματι της ποδηλατισσας? ΑΑΑΑΑ Γιαυτο γκρεμοτσακιστηκε η φουκαριαρα!!!
    Ο ΚΟΥΤΟΥΚΟΥΤ ΦταιειιιιιιιΑλεξανδρε

    Σοβαρα τωρα να συμφωνησω απολυτα μαζι σου Αλεξανδρε οτι οσον αφορα την εικονα…ζωγραφικη απο κομπιουτερ δεν νοηται!!!
    Αλλο το ψηφιακο εργο κ αλλο ο ζωγραφικος πινακας.
    τα ΨΗΦΙΑΚΑ ΕΡΓΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΕΝΑΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ…ο Κωστας το καταλαβαινει πληρως αυτο που λεω..
    Η ζωγραφικη σε τελαρο ειναι εγκεφαλος συν τεχνικες συν υφη, συν αισθηση ρεαλιστικης επαφης με το εργο…κοινως ΖΩΝΤΑΝΟ ΤΟ ΠΡΑΜΑ ΣΠΑΡΤΑΡΑΕΙ….(γαμωτο θυμηθηκα την Γατα πτου)
    Εδω λοιπον παιρνουμε μια ιδεα περιπου πως ειναι το εργο γιατι οποιος εχει δει σημαντικα εργα καλλιτεχνων σε καλοτυπωμενα βιβλια κ τα εργα απο φυσικου καταλαβαινει την διαφορα τους….
    κ το εργο ειναι καθαροαιμο ΑλεξανδρινοΑνδρεουλακικο συγχρονης χροιας!!! Βλεπω τελικα δεν σε κερδισε η Ανεικονικη τεχνη χαχα
    να απαντησω στην παρασκευη απογευμα οτι χαιρεται η καημενη επειδη στραβωθηκε απο το φως,εχασε κ το γυαλι κ δεν ξερει τι της γινεται…ε τι να κανει κι αυτη…εδω εμεις οταν πεφτουμε δεν γελαμε με τον εαυτο μας_?

    mr κουτουκουτ ακομα δεν νοητε την διαφορα της εικονας απο την πραγματικοτητα? ΠΕΡΙ-ΕΡΓΟΝ!!!!
    Χαιρετω την ομορφη παρεα σας

  7. ktkouk
    Δεκ. 20, 2009 @ 12:56:36

    Αγαπητή κοκκινοκορδέλω,
    δε θέλω να σε τρομάξω αλλά κι η ψηφιακή τέχνη χρειάζεται τεχνικές, πρώτον.
    Επίσης, να σε πληροφορήσω ότι εδώ και καμιά 150αριά χρόνια υπάρχει ως τέχνη και η φωτογραφία, κάτι λιγότερο ο κινηματογάφος και κάτι ακόμα λιγότερο η βιντεοτέχνη (που δεν μας απασχολούν ως υφή).
    Η υφή επίσης στη ζωγραφική είναι λίγο παρεξηγημένη έννοια. Εκτός αν μου πεις ότι έχεις επισκεφτεί μουσεία, έχεις χαϊδέψει πίνακες και δεν σε έχουν πετάξει έξω (μετά την πρώτη παρατήρηση). Ονομάζουμε ως υφή ό,τι το μάτι αντιλαμβάνεται ως υφή και όχι ό,τι το χέρι αισθάνεται.

    Προφανώς άλλο πράγμα μια καλή εκτύπωση κι άλλο πράγμα το ζωγραφικό έργο καθαυτό.

    Η πραγματικότητα (αυτή που αντιλαμβανόμαστε δεν είναι παρά η σύνθεση επί μέρους εικόνων (αισθήσεων σωστότερα). Συν η πραγματικότητα που νοούμε, ο κόσμος των αφηρημένων ιδεών, της φαντασίας κτλ.
    Είμαι περί-εργος για το που διαπίστωσες ότι δεν έχω εννοήσει ότι η εικόνα δεν είναι παρά ένα κλάσμα της πραγματικότητας.

    υγ. επίσης (μη μου το ζητήσεις γιατί βαριέμαι, αλλά αν το ζητήσεις θα το κάνω) μπορώ να σου στείλω πολλά ζωγραφικά έργα ανεγκέφαλων και ομοίως πολλά ψηφιακά έργα με περίπλοκες τεχνικές.

  8. Κοκκινοκορδελω
    Δεκ. 20, 2009 @ 14:10:21

    τςτςτςτς
    καλεεε ξεχασες οτι γνωριζω απο βιντεοτεχνη??
    φυσικα κ η ψηφιακη τεχνη χρειαζεται τεχνικες συμφωνω απολυτως…μα οι τεχνικες δεν κανουν την τεχνη
    τωρα να σου πω οτι τους αγγιζα θα με μαρτυρησεις κ θα με πανε μεσα!!χαχα ομως ΥΦΗ στην ζωγραφικη ονομαζεται η χροια των χρωματων , η ματιερα των υλικων κ το παιξιμο της διαφανειας με την επιφανεια..
    Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΓΙΝΕ ΤΕΧΝΗ οταν ξεφυγε απο την απομιμηση (κ ευτυχως το εκανε πολυ γρηγορα)….ομως στην φωτογραφια κ οταν την μαθαινα κ οταν την επραττα η βαρεμαρα με πολυορκουσε γιατι περιοριζομουν σε μια λεια επιφανεια τυποποιημενων διαστασεων κλπ. Πιο πολυ τρελλαινομουν οταν εψαχνα τι θα φωτογραφησω κ οταν τις εμφανιζα…οταν ομως εβλεπα το τελικο αποτελεσμα ξενερωνα..χαχα

    ο κινηματογραφος με την σειρα του παιζει με περισσοτερες τεχνες κι αυτο την εμπλουτιζει περισσοτερο ως τεχνη….ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ?

    Ειμαι θαυμαστρια της ψηφιακης τεχνης….με εμαθε ενας φιλος να την κοιτω κ να την θαυμαζω…οταν αυτη δεν μιμηται την ζωγραφικη κ τις αποχρωσεις της αλλα βαζει ολο τον εγκεφαλο ως το βασικο της εργαλειο..
    ΕΚΕΙ ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ…ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ..!!!!!!!!!!!!
    Χαιρετω αγαπητοι μου:-)

  9. Κοκκινοκορδελω
    Δεκ. 20, 2009 @ 14:27:40

    το κριτικο σου βλεμμα Κωστα, που κατεθεσες μαλλον την ιδια στιγμη με την δικη μου καταθεση, το διαβαζω τωρα…
    αυτο για την βιντεοτεχνη, τρισδιαστατος κινηματογραφος κλπ.
    Αναφερεσαι φυσικα στην 3d εικονα στα ολογραμματα κλπ. κ με βρισκεις ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΜΗΚΟς ΠΛΑΤΟΣ Κ ΥΨΟΣχαχα δηλ συμφωνω τρισδιαστατα με τις αποψεις σου (περι εργον)

    Οι τεχνικες μας χαριζουν λυσεις ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΕΣ…..σιγουρα δεν ανανεωνουν την σκεψη που μπορει να εκφραστει κ με το σχεδον απλοτερο τροπο…αραγε ειναι τυχαιο πως ακομα λατρευουμε εργα παναρχαια?
    Mε εξιταρουν οι καινουργιες τεχνικες γιατι μου χαριζουν την ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ…ομως
    αν επιανε ενας οποιοσδηποτε καλλιτεχνης ενα ΝΕΟ υλικο χωρις να το εχει προτυτερα αφομοιωσει κ συνειδητα επιλεξει τοτε θα εφτιαχνε μια αποτυχημενη τρυπα στο θολο νερο

  10. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 21, 2009 @ 22:53:09

    #ΚτΚουκ & Κο.Κο.
    Κατ΄αρχήν την υφή την καταλαβαίνεις πράγματι και με το μάτι
    Άλλο πράγμα να βλέπεις σκαντζόχοιρο κι άλλο να βλέπεις ένα τζάμι. Ο εγκέφαλος κάνει έναν νοητό μετασχηματισμό απο την αίσθηση της όρασης στην αίσθηση της αφής.
    Υπάρχουν βέβαια και κάτι διεστραμένοι κατασκευαστές που παίζουν με τις αισθήσεις μας, όπως αυτός που έφτιαξε ένα καπάκι λεκάνης σαν αυτό που βλέπω χρόνια τώρα σε ένα μαγαζί με είδη υγειηνής: Μέσα στο διάφανο πλαστικό του καπακιού φαίνεται εγκλωβισμένο γύρω, γύρω ένα αγκαθωτό σύρμα.
    Ναι είναι μια μορφή τέχνης η ψηφιακή αλλά όχι ζωγραφική. Εγω το λέω – γενικώς – εικαστική δημιουργία (όταν μιλάμε για στατική εικόνα)
    ΚΩΣΤΑ
    κι εσύ πουλημένα έργα θέλεις να αγοράσεις ε; Κι εγώ το «χωρισμό» θέλω, αλλά…τον πήραν άλλοι!
    (μην ανυσηχείς πάντως γιατί τώρα φτιάχνω ξανά τον ίδιο πίνακα αλλά θα του δώσω τον τίτλο που ήθελα αρχικά να δώσω και στον «χωρισμό» και που αν το είχα κάνει ακόμα απούλητος θα ήταν. Και ο τίτλος αυτού «η πτώση του Εωσφόρου»)

  11. Trackback: στο εργαστήριο του ζωγράφου – εκαίνεια « σολωμάντζαρος ………….. δια χειρός
  12. Αϊάσανθος Ίων
    Μάι. 24, 2010 @ 17:39:10

    Τι έκανες, ρε; Την προσέλαβες;
    Κι εγώ τώρα δηλαδής θα μείνω άνεργος; Διάολε τσ’ απολυμάρες σ’!

    Πολύ σωστά έκανες, μπρε, κι ας λέω γω τα τρελά μου!
    Παρασκευή είν’ αυτή, όχι παίξε-γέλασε! ΓΥΝΑΙΚΑ, δηλαδής!

    Ενώ εγώ τι είμαι; Ένα υποδεέστερο αναλώσιμο αρσενικό.
    Φιλώ σε, ομοειδή μου αδελφέ!!

  13. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 24, 2010 @ 21:51:53

    Σωστά. Εξάλλου, ως Παρασκευή έχει και μια κάπως μεγαλύτερη εμπειρία.
    Δεν είναι σαν την Κυριακή βέβαια, αλλά δεν είναι και Δευτέρα.

  14. Αϊάσανθος Ίων
    Μάι. 25, 2010 @ 03:58:32

    Όχι μόνο «κάπως μεγαλύτερη», αλλά πολύ μεγαλύτερη αξιοσύνη. Αυτό νομίζω ότι σου έγραψα.
    Και χάρη σ’ εσένα την ανακάλυψα, την εκτίμησα μάλιστα τόσο, που τη διάλεξα (δεν είναι συγγενής μου, βλέπεις…) μονομιάς για το μπλόγκρόλ μου, αμέσως κάτω από εσένα.

    Αλλά τι ήθελες βρε ευλογημένε και μου ανέφερες τη συννεφιασμένη Κυριακή; Δε μου φτάσανε ακόμα τριάντα γεμάτα χρόνια που την «απήλαυσα»;
    Εσύ όμως θαρρώ ότι το πήγες στη μέρα που ακολουθεί τον τίτλο του βίντεο που σου στέλνω για να ευφρανθούν τα ώτα σου (μ’ έχει κυριεύσει ο Στέλιος τις τελευταίες ώρες, θα το δεις και στην επόμενη ανάρτησή μου), και στην «αποφράδα» Δευτέρα που ξαναρχίζει η «δουλεία». Επίτρεψέ μου, ωστόσο, να παρατηρήσω ότι αυτή η απέχθεια για τη Δευτέρα είναι ανόητη κι εξόχως βλαπτική. – Άντε, θα σου βάλω άλλο ένα βίντεο, να ‘χεις ν’ ακούς (μαζί μ’ εμένα) και γι’ αυτήν!


  15. Αϊάσανθος Ίων
    Μάι. 25, 2010 @ 04:02:48

    Βλέπεις ρε τι εστί γυναίκα; Ακόμα και το βίντεό της κατορθώνει να εμφανιστεί σωστά και όχι με την άχαρη διεύθυνσή του!

    Καλή μικρή βδομάδα (τη «Μεγάλη» την έχουμε πια κάνει μια χαψιά!…)!

  16. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 25, 2010 @ 08:47:17

    #Αϊάσανθος Ίων
    Μια χαρά είναι η Δευτέρα . Ειδικά όταν είναι του αγίου οινοΠνεύματος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: