η προσευχή του απελπισμένου

sos

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ακρυλικό σε καμβά

Advertisements

26 Σχόλια (+add yours?)

  1. Δον Κιχώτης
    Νοέ. 10, 2009 @ 13:19:55

    ΘΕΙΚΟ!!!!!!!!!

  2. ανωνυμος
    Νοέ. 10, 2009 @ 19:07:38

    Τα δεκανίκια μου άρεσαν, αλλά και το ψάρι που κατάπιε λουκέτο

  3. ctriant
    Νοέ. 10, 2009 @ 22:32:46

    ..Από τους αγαπημένους μου…

  4. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Νοέ. 10, 2009 @ 22:33:45

    #Δον Κιχώτης
    Καλοδεχούμενο το σχόλιό σου!

    #Ανώνυμε
    Με εντυπωσίασες. Δεν το είχα σκεφτεί καθόλου το λουκέτο αλλά μου φαίνεται καλή ιδέα.
    Πάντως, αν κάνεις κλικ στην εικόνα μπορείς να τη μεγεθύνεις πολύ και τότε…θα δεις ένα μπουκάλι με ένα χαρτάκι που γράφει «sos» !

  5. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Νοέ. 10, 2009 @ 22:49:14

    #ctriant
    Χαίρομαι
    αν και έτσι όπως το λες είναι σα να τον ξέρεις τον πίνακα!

  6. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Νοέ. 10, 2009 @ 22:52:32

    #ctriant

    Υ.Γ. Βέβαια και τον ξέρεις!!!
    (τσέκαρα το μέηλ σου)

  7. ανωνυμος
    Νοέ. 10, 2009 @ 22:56:45

    Το λουκέτο είναι η απατηλή εκδοχή της φιάλης,να γιατί ο προσευχόμενος είναι
    απελπισμένος…μα όλα εγώ θα σου τα λέω τέλος πάντων??

  8. ανωνυμος
    Νοέ. 10, 2009 @ 23:00:38

    Τα δε δεκανίκια είναι η προσευχή……….. υπό μορφή φεγγαριού σε ημισέληνο
    ελλειπής και ανολοκλήρωτη…. μα όλα εγώ θες να στα λέω… κι ο δον κιχωτάκος μας τι θα κάνει μου λες εεε???

  9. kostaslogh
    Νοέ. 10, 2009 @ 23:20:40

    … μα καλά,που με ξέρεις;εγώ με μαλλιά,απίστευτο!!!!!
    δεν είναι βέβαια γιαυτό υπέροχος ο πίνακας!

  10. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Νοέ. 10, 2009 @ 23:22:17

    #ανώνυμος
    Ας σου πω λοιπόν κι εγώ κάτι:
    Την εποχή που ζωγράφιζα τον πίνακα είχα σπασμένο το πόδι μου!!!

  11. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Νοέ. 10, 2009 @ 23:28:44

    #kostaslogh
    Θέλεις να πεις πως η φαντασία μου συνέλλαβε τη μορφή σου;
    Θεέ μου!
    Πρέπει να μου στείλεις φωτογραφία σου.

  12. ανωνυμος
    Νοέ. 11, 2009 @ 10:42:21

    Δεν έχει σημασία το σπασμένο πόδι, σημασία έχει πως η προσευχή είναι το δεκανίκι του πιστού και του απελπισμένου…… είδες ανάλυση εεε??

  13. ανωνυμος
    Νοέ. 11, 2009 @ 10:48:29

    Το δε λουκέτο εμπεριέχει το μέγεθος της απογοήτευσης και της απελπισίας διότι το ψάρι κατάπιε το μπουκάλι με το μήνυμα…..συγκλονιστικό…

  14. Δον Κιχώτης
    Νοέ. 11, 2009 @ 11:37:27

    Εγω σχολια σε τελεια εργα δεν κανω.

  15. ανωνυμος
    Νοέ. 11, 2009 @ 11:54:57

    Τι θες να μας πείς Δον Κιχωτάκο πως κάνεις σχόλια μόνον σε ατελή, δηλαδή ο πίνακας του φίλου μας του Κώστα είναι ατελές έργο ??? Υπονοείς δηλαδή πως εγώ σχολιάζω μόνον τα τέλεια ????

  16. ktkouk
    Νοέ. 11, 2009 @ 13:34:06

    Σκόρπιες σκέψεις (ως συνήθως):

    Μου αρέσει πολύ ο κατακερματισμένος ουρανός. Ανακάλυψα εκεί μέσα διάφορα «κρυμμένα» πράγματα (ένα ψάρι, μια γυναίκα με μια απόχη, και διάφορα άλλα που δεν είναι τόσο σαφή αλλά προσφέρονται για συνειρμούς). Η εξήγηση της ερμηνείας της απελπισίας, είμαι σίγουρος (αλλά και λάθος να κάνω, μήπως θα πληρώσω πρόστιμο;) είναι στον ουρανό. Η θάλασσα πάλι, έχει πάρει τα χρώματα του ουρανού αλλά ο αντικατοπτρισμός της δεν είναι αυτό που λέμε καθρεφτικός. Τα σχήματα, οι συγκεκριμένοι λόγοι (;), απαλύνονται, μένει μόνο το συναίσθημα, ο απόηχος, η ανάμνηση της γεύσης της απογοήτευσης/απελπισίας.

    Εντύπωση μου έκανε το διπλό μανίκι στο δεξί του χέρι. Το «πρέπει» και το «θέλω»; Το «κόλπο του ζητιάνου»; Το μισοβαλμένο πανωφόρι του (πρώην) μάγκα; Ποιος ξέρει;

    Το ανάπηρο (περιστασιακά άραγε;) φεγγάρι, ενώνει τη γη (τη γέφυρα) με τον ουρανό. Ταχυδρόμος ανεπαρκής για να φτάσει η προσευχή πάνω από τον ουρανό εκεί που απευθύνονται δηλαδή οι προσευχές συνήθως (κι ας μην εισακούονται συνηθέστερα). Το ψάρι στη θάλασσα (Ι.Χ.Θ.Υ.Σ 😉 δεν υποδηλώνει παρά το αυτονόητο: το μάταιο της προσευχής ως έκκληση σωτηρίας.

    Το «υγρό» μπλε στο πανωφόρι τι είναι; Η ασαφής (ως εκ της Πυθίας προερχόμενη) και αυθυποβαλλόμενη απάντηση στο απελπισμένο διάβημα; Η συγκεχυμένη ψυχολογική κατάσταση του απελπισμένου; Δεν ξέρω (όπως υποτίθεται ότι ξέρω όλα τα υπόλοιπα).

    Η ιδιαίτερη γεωμετρία σου δεν θα πάψει ποτέ (νομίζω) να με γοητεύει.

    Αυτά προς το παρόν.

  17. roadartist
    Νοέ. 11, 2009 @ 13:39:00

    Μου άρεσε το μπουκαλάκι μέσα στο ψάρι..με το σημαντικό μήνυμα.. sos 🙂

  18. Δον Κιχώτης
    Νοέ. 11, 2009 @ 13:57:13

    Ναι θα το πω το εργω του Κωστα μ εκανε να παρατηρησω πραγματα ισιως γιατι επελεξε αυτο το στυλ χωγραφικης που μοιραια οδηγει το βλεμμα σε αυτα

  19. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Νοέ. 11, 2009 @ 22:22:13

    #Ανώνυμος
    Το σχόλιό σου Νο 12 είναι το …ζουμί της υπόθεσης
    (δες και παρακάτω την απάντησή μου στον ΚτΚουκ.)

    #Δον Κιχώτη
    Ξανά μανά σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια αλλά…
    τέλεια έργα δεν υπάρχουν.
    Διότι
    αν φτιάξουμε το τέλειο
    γιατί να ξαναφτιάξουμε κάτι άλλο; Δεν οδεύουμε προς την τελειότητα;
    (τρομάρα μας)

    #roadartist
    Θα το βρει κανείς άραγε;

  20. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Νοέ. 11, 2009 @ 23:27:40

    #ΚτΚουκ

    Χαίρουμε που «βρήκες» πράγματα στον ουρανό. Μερικά τα έβαλα επίτηδες (το ψαράκι πχ) άλλα ήμουν σίγουρος πως θα φαίνονταν μέσα απο …αφηρημένη παρατήρηση. Όπως όταν κοιτάς ένα πάτωμα με μωσαϊκό που ανακαλύπτεις διάφορα, ή όπως παίρνουν μορφή συχνά τα σύννεφα. Ο ουρανός είναι το παιχνίδι μου κι εμένα σε τούτο το έργο.
    Ως γνωστόν μ΄αρέσει να παίζω με τα χρώματα και τα πινέλα. Αν είχα λιγότερα σκουπίδια στον κάδο του μυαλού μου , πιστεύω πως θα έκανα και πιο ενδιαφέροντα παιχνίδια.
    Η «απελπισία» δεν ξέρω αν εκφράζεται μόνο στον ουρανό. Η δική μου απελπισία πάντως εκφράζεται στο φεγγάρι.
    Τω καιρώ εκείνο…κλπ είχα σπάσει το πόδι μου και… άστα να πάνε.Πολύ μεγάλη απελπισία.
    Το διπλό μανίκι είναι απο τα σουρεαλιστικά μου …κόλπα. Δεν ξέρω γιατί τα κάνω. Μάλλον για αποπροσανατολισμό. Για απομάκρυνση απο το στόχο έτσι ώστε και ο στόχος να είναι απρόσιτος άρα ανερμήνευτος (όπως τα πάντα στη ζωή μας)
    Το υγρό μπλε στο πανωφόρι είναι ψυχρός φωτισμός σε θερμό υπόβαθρο. Διδαχή της αγιογραφίας που πολύ μ΄αρέσει αισθητικά. Εδώ βέβαια το τράβηξα στα άκρα.
    Τα διάφορα εικαστικά τεχνάσματα για να πεις κάτι, δεν είναι πάντα ερνηνεύσιμα απο τον δημιουργό. Διάφοροι ασυνείδητοι δρόμοι μπορεί να σε βγάλουν κάπου και είτε να το καταλάβεις μόνος σου καιρό μετά είτε να στο πει κάποιος.
    Πχ το Ι.Χ.Θ.Υ.Σ.
    Στο δυτικό πολιτισμό ένα θέμα που διαπραγματεύεται προσευχές είναι λογικό να έχει τέτοια αναφορά ή τέτοιο συνειρμό όταν απεικονίζεται ψάρι που εμπεριέχει μύνημα βοήθειας , σωτηρίας.
    Μόνο διαβάζοντας το σχόλιό σου το σκέφτηκα. Μέχρι τώρα δεν με είχε απασχολήσει το γιατι διάλεξα ένα ψάρι να έχει καταπιεί το μπουκάλι. Το πιθανότερο είναι πως έγινε μια ασυνείδητη σύνδεση με το Ι.Χ.Θ.Υ.Σ.
    Το θέμα τώρα των «ΠΡΟΣΕΥΧΩΝ», με απασχολεί 11-12 χρόνια. Έχω μάλιστα και κάποια έργα απο τότε. Μετά πήγα φαντάρος, μετά έπεσα στην αγιογραφία, μετά στα προς το ζην , μετά στα «παραμυθολογικά πορτραίτα» και΄πριν 2-3 χρόνια το ξανάπιασα το θέμα.
    Το λοιπόν:
    ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑς ΑΝΘΡΩΠΟς (ή περισσότεροι) ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ;
    Μια προσπάθεια απάντησης σ΄αυτό το ερώτημα είναι η σειρά «προσευχες»
    Στην αρχή είχα σκοπό η κάθε μιά να έχει αναφορά σε χρώμα (κόκκινη προσευχή, μπλε προσευχή κλπ)
    Μετά είδα πως αυτό είναι πολύ περιοριστικό.
    Ένας άνθρωπος που προσεύχεται, εκτός όλων των άλλων, είναι σίγουρα αδύναμος.
    Συχνά είναι απελπισμένος αλλά όχι πάντα. Η απελπισία δεν είναι το κύριο χαρακτηριστικό των προσευχομένων.
    Η αδυναμία όμως είναι.
    Υπάρχει όμως και κάτι το εντελώς ακατανόητο στην προσευχή.
    Δεν μπορώ καν να το προσδιορίσω με μια φράση.
    Ειναι ότι πολλές φορές χρειαζόμαστε μια προσευχή για να καταλάβουμε πως μπορούμε και μόνοι μας να τα βγάλουμε πέρα
    Είναι πως πολλές φορές οι προσευχές έχουν μια σχέση δοσοληψίας με το… υπερπέραν
    Είναι πως ο κάθε ένας προσεύχεται διαφορετικά
    Είναι πως η προσευχή δεν έχει το ίδιο νόήμα σε όλες τις θρησκείες
    Είναι πως η προσευχή συχνά λειτουγεί σαν αυτοεξομολόγηση.
    Είναι – πολύ σημαντικό για μένα – το πως «ακούμε» τις προσευχές των άλλων. Μας φαίνονται γελοίες; σοβαρές; μας κάνουν να γελάμε; να συγκινούμαστε; κλπ
    Και είναι και πολλά άλλα.
    Ένα απ΄αυτά πχ, που με «διαολίζει» πόλύ ως σκέψη , είναι πως ενώ υπάχουν τόσες πολλές και διαφορετικές μεταξύ τους θρησκείες, οι προσευχές των ανθρώπων είναι παντού οι ίδιες: » βοήθησέ με να…», » κάνε να γίνει
    αυτό…», «δώσε μου…» κλπ. Η δοσοληψία επίσης: «κάνε μου κι εγώ…Θα δεις, δεν θα σ΄ασφήσω έτσι ρε θεέ»
    Είναι βέβαια και η περίπτωση του Μακρυγιάννη «Κάνε μου γιατί θα σε …#@&6*!*!!@@@%%###»
    Επίσης μέσα απο τις προσευχές – παρακλήσεις φαίνεται και μια ανάγκη των ανθρώπων για προβολή του μεταφυσικού σε καθαρά υλικές καταστάσεις:
    «Έλα ρε κωλόζαρο φέρε εξάρες, σε παρακαλώ!»
    «Γέμισε ρε γαμημένο!!!» (προς το πορτοφόλι)
    «Άγιε Σισέ, βάλε ένα γκολάκι»
    κλπ, κλπ.
    Γελάς ε; Με τι; με το πορτοφόλι πχ; ή με τον Σισέ;
    Μη ξεχνάς πως το είδος μας – των ανθρώπων δηλ. – φτιαχνει, τοτέμ, είδωλα και υλικές προεκτάσεις του υπερφυσικού και σ΄αυτά προσεύχεται.
    Δεν λέω άλλα γιατί είναι πάρα πολλά.
    Εν κατακλείδι, έχω βρει πολύ ενδιαφέρον το θέμα της προσευχής και με μεγάλη ελευθερία κινήσεων.
    Για παράδειγμα η εικόνα ενός πολιτευτή που βγάζει λόγο , θα μπορούσε να έχει τίτλο «η προσευχή του λαμόγια»
    Εδώ τοτέμ, είδωλο, θεός κλπ είναι ο λαός!!!
    Και τι προσεύχεται το λαμόγιο;
    «Ψήφσέ με κι εγώ θα σου…»
    Φταίω εγώ μετά που είμαι άθεος;

  21. Δον Κιχώτης
    Νοέ. 12, 2009 @ 14:07:05

    Κι ο Θεος τελεια δημιουργηματα εκανε και σταματησε στον ανθρωπο

  22. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Νοέ. 12, 2009 @ 20:43:16

    #Δον Κιχώτης
    Δηλαδή να μην ξαναζωγραφίσω;

  23. ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ
    Νοέ. 13, 2009 @ 14:46:45

    ΟΧΙ

  24. ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ
    Νοέ. 13, 2009 @ 14:48:51

    Να ζωγραφισεις γιατι ο ανθρωπος δεν ειναι το τελιοτερο δημιουργημα του οπως καταλαβαινεις

  25. pateras
    Δεκ. 03, 2009 @ 21:56:03

    Πολύ καλό.
    Δίνει μια ονειρική αίσθηση που μ’ αρέσει πολύ.

  26. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 03, 2009 @ 22:13:50

    #pateras
    Χαίρομαι.
    Η τέχνη πρέπει να είναι ο σπινθήρας για να πάρουν μπρος τα όνειρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: