άγγελος δραπέτης

αγγ-δραπ

teopapmitr

λεπτομέρεια

.

τα φτερά

δελιας

τραπέζι-χορος

άγγελος δραπέτης

ΑΓΓΕΛΟΣ ΔΡΑΠΕΤΗΣ 

ακρυλικό σε καμβά κολλημένο σε ξύλο (103χ87)

 

Υ.Γ.  Ειλικρινά ευχαριστώ πάρα πολύ τις     123 λέξεις     για τη … σύλληψη

Υ.Γ. 2 ‘Ενα ένα τα βλέπω.  Φυσικά ευχαριστώ και το ΕΝΔΥΟΤΡΙΒΕΙΟΝ

Advertisements

19 Σχόλια (+add yours?)

  1. Δον Κιχώτης
    Σεπτ. 20, 2009 @ 22:43:28

    Το εργο ειναι θεικο οπως και το τραγουδι
    Ενα τσιμπιμα εχω στην καρδια γιατι ξερω οτι δεν θα μπορω να τον εχω αυτον τον πινακα κοντα μου.
    Ευχομαι στον καλλιτεχνη μας να φτιαχνει παντα τετοια αριστουργηματα
    Θυμαμαι καποτε που ζωγραφισα δυο πινακες μονο με καρβουνο βασισμενους στο εργο του Α Τερζακη η Πριγκιπεσσα Ιζαμπω και τοτε μουχε κολησει στο μυαλο εκεινο του Ξυλουρη «Μια μικροπαντρεμενη κορη ξανθη…»
    Ειχα συνδεσει το βιβλιο του Τερζακη με το τραγουδι ακουγα το τραγουδι και ζωγραφιζα οσα το βιβλιο περιεγραφε
    Δεν ειμαι ο Αλεξανδρος αλλα ξερω τι σημαινει να σε οδηγει ενα τραγουδι.

  2. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Σεπτ. 20, 2009 @ 23:06:55

    #Δον Κιχώτης
    Ξέρεις είναι λίγο περίεργο γιατί πολλά τραγούδια σου γεννούν εικόνες και αρκετά θέλεις να ζωγραφίσεις.
    Το μυστήριο είναι, πώς ένα απο αυτά τρυπώνει τελικά όσο χρειάζεται για να γίνει και πίνακας;
    Και ναι μεν σου αρέσει το τραγούδι αλλά υπάρχουν κι άλλα που σου αρέσουν περισσότερο.
    Ας αφήσουμε όμως και μερικά μυστήρια άλυτα.

  3. βz
    Σεπτ. 20, 2009 @ 23:56:26

    Δεν έχω λόγια.
    Θέλω να βρω όμως 123λέξεις για αυτό το έργο σου (και χρόνο για να ταξιδέψω και να το δω από κοντά)

  4. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Σεπτ. 21, 2009 @ 00:06:44

    #βζ
    περιμένω εναγωνίως

  5. φαίδρα φις
    Σεπτ. 21, 2009 @ 12:11:41

    υπέροχο είναι
    τόσο πάρα πολύ ξεχωριστό

    είναι κάποια τραγούδια που μας βγάζουν κάπου καλά
    αλλά εδώ μπορώ ίσως να διακρίνω στο βάθος
    τι άλλο έδρασε και δηλώθηκε τόση ομορφιά…

    καλημέρα
    φιλιά

  6. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Σεπτ. 21, 2009 @ 17:47:14

    #φαίδρα φις
    Καλώς μας ήρθες μετά απ καιρό.
    Τραγούδια ωραια που μας βγάζουν κάπου καλά υπάρχουν πολλά.Για να δράσουν όμως και εικαστικά χρειάζονται κι άλλα πράγματα πέρα απ το «κλικ» που μας κάνουν. Εξαλλου πάντα υπάρχει μια κρυφή ή φανερή αφορμή γι΄αυτά που δημιουργούμε. Εδώ ίσως ήταν λίγο πιο τρανταχτή η αιτία της έμπνευσης.
    Άραγε ποια θα ήταν τα συναισθήματα των θεατών αν δεν είχα βάλει το τργούδι;

  7. Trackback: …συλληφθελισες « 123 λέξεις…
  8. Μιχάλης Νικολάου
    Σεπτ. 22, 2009 @ 15:10:13

    Εικόνα χερουβική

  9. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Σεπτ. 22, 2009 @ 23:22:35

    Συλλαμβάνω
    και τις 123 λέξεις
    και τον Μιχάλη Νικολάου
    και σας βάζω χειροπέδες πισθάγκωνα.
    Εγω φεύγω, τα κλειδιά είναι στην τσεπη σας, (όχι στην κωλότσεπη)
    Εσείς μπορείτε να φύγετε;

  10. βz
    Σεπτ. 23, 2009 @ 10:46:58

    Κάποτε ανησυχούσα. Έλεγα «γιατί δε μπορώ να φύγω γαμώτο;». Μέχρι που ανακάλυψα ότι ποτέ δεν ήμουν εκεί απ’ όπου προσπαθούσα να φύγω. Έτσι έμαθα το μάθημά μου και συμπλήρωσα την φράση μιας φίλης: «πρέπει να είσαι κάπου για να έχεις … και για να μπορείς να φύγεις».

  11. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Σεπτ. 23, 2009 @ 11:15:00

    Άρα η φυγή δεν ενδύκνειται για όσους δεν είναι πουθενά.
    Απο την αλλη, ο άγγελος ήταν στον ουρανό. Αλλά …δραπέτευσε. Άρα;
    Άρα αν και στον ουρανό, μάλλον ήταν φυλακισμένος!!!

  12. Μιχάλης Νικολάου
    Σεπτ. 23, 2009 @ 18:08:40

    @10.
    Αχ, αυτό το «να είσαι κάπου», σηκώνει πολλή κουβέντα. Θα χάσω τη δουλειά μου πάλι…

  13. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Σεπτ. 23, 2009 @ 19:10:58

    #Μιχάλης Νικολάου
    Νόστος!
    Κυριολεκτικά και μεταφορικα

  14. ktkouk
    Σεπτ. 24, 2009 @ 11:56:36

    Πρέπει να είσαι κάπου για να μπορείς να φύγεις….

    Αλλά αν ήταν έτσι η φυγή από κάπου θα σήμαινε ότι πριν ήσουν εκεί.

    Κι όμως φεύγουν τα χρόνια που ποτέ δεν ήταν εδώ (ήταν πάντα στο μέλλον,
    μέχρι που σε μια αμελητέα απειροελάχιστη τόσο δα μικρούτσικη στιγμή,
    πέρασαν από μπροστά μας κι έφυγαν – που πήγαν;…τρέχα γύρευε)

    Κι όμως, φεύγουν κι οι άνθρωποι που ποτέ δεν ήταν εδώ.
    Όχι ψυχή τε και σώματι τουλάχιστον.
    Κι ας τους βλέπαμε καθημερινά (και καθεβραδυνά εννίοτε).
    Κι όμως κάποια στιγμή (αν είναι τολμηροί λίγο και τυχεροί πολύ) φεύγουν.

    Καμιά φορά φεύγουν, δραπετεύουν, και κάτι δάκρυα από το πουθενά.
    Μια στιγμή έντασης, συγκίνησης, χαράς και φεύγουν.

    Εδώ κοτζάμ σύμπαν δραπέτευσε από το μηδέν, την ανυπαρξία δηλαδή…

    Σκόρπιες κουβέντες, κουβέντα να γίνεται

    Καλημέρα.

    ΥΓ. Είμαι σίγουρος ότι μέσα σου (όταν έκανες την ανάρτηση) ήξερες ότι θα με μπλοκάρεις.
    Νομίζω ότι αν γράψω έστω και μία λέξη για έναν από τους καλύτερούς σου πίνακες
    (ίσως τον καλύτερο – δίπλα στο «χωρισμόσ») θα τον αδικήσω. Μπορώ να σου πω όμως ότι
    έμεινα να τον κοιτάω πάρα πολύ ώρα, να μου έρχονται τραγούδια στο στόμα, να μην μπορώ να ξεκολλήσω)

    ΥΓ. Με συγκίνησες ρε μπαγάσα.

  15. Μιχάλης Νικολάου
    Σεπτ. 24, 2009 @ 15:11:01

    Πολυπρόσωπη η φυγή.
    Και όλα τα σύνθετα που την περιέχουν: Διαφυγή, υπεκφυγή, προσφυγή, προσφυγιά…

    την γεννάει;
    Η ανάγκη αλλαγής/απαλλαγής, αποχώρησης, δραπέτευσης;
    Η έλξη από την άλλη μεριά;
    Η έλξη από μόνιμη μεριά;

    Κι αν η φυγή πετύχει, ζητάει επιστροφή;
    Γίνεται φυγή μετ’ επιστροφής; (δύσκολο…)
    Γίνεται επιστροφή χωρίς φυγή; (άγνωστο…)
    Επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος; (Ποιος ήταν ο θύτης;)

    Μήπως είναι το ταξίδι, τελικά;

    Λίγη χαλάρωση εδώ πέρα: http://matternal.wordpress.com/2009/09/17/%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%af%cf%84%ce%b9-%e2%80%93-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%89-%cf%83%ce%84-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%ce%bd-%ce%be%ce%ad%ce%bd%ce%bf-%cf%84%ce%bf%ce%af%cf%87%ce%bf/

  16. Μιχάλης Νικολάου
    Σεπτ. 24, 2009 @ 15:13:00

    @15.
    Διόρθωση: Κόπηκε ένα «Τι» πριν από το «την γεννάει;»

  17. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Σεπτ. 24, 2009 @ 17:22:23

    #KtKouk
    Δεν ξερω πόσο σε συγκίνησα αλλά σίγουρα σε ενέπνευσα (και σε συνεργασία με τους σχολιαστές) να γράψεις κάποιες υπέροχες σκέψεις περί φυγής.

  18. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Σεπτ. 24, 2009 @ 17:28:23

    #Μιχάλης Νικολάου

    Παρατηρώ κάτι αξιοπρόσεκτο
    Πως ο πίνακας εμπνέει για σκέψεις φυγής
    Και είναι αξιοπρόσεκτο διότι ο άγγελος είναι «δραπέτης»
    Άραγε ταυτίζονται η δραπέτευση με τη φυγή;

  19. Δον Κιχώτης
    Σεπτ. 26, 2009 @ 07:37:57

    ναι οταν προκειται για φυλακές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: