τελευταία προσευχή

teleytaia proseyhi

 

ακρυλικό σε καμβά 53χ68

Advertisements

11 Σχόλια (+add yours?)

  1. Δον Κιχώτης
    Αυγ. 11, 2009 @ 20:26:51

    ο ΑΓΓΕΛΟΣ των θαμωνων του Μουμπεν Μπαρ
    Το υφασμα στο πουκαμισο και το τυρμπανι ειναι ολα τα λεφτα
    Τρεμε Ζαν Πολ Γκοτιε

  2. Δον Κιχώτης
    Αυγ. 11, 2009 @ 20:28:18

    Λουμπεν Μπαρ ηθελα να γραψω
    αυτα παθαινω οταν βλέπω ειδησεις
    παντως και ο αγγελος σε λουμπεν αγγελο παραπεμπει ασορτι με την κριση που μας δερνει
    Μπραβο στον Καλλιτεχνη μας

  3. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Αυγ. 11, 2009 @ 22:31:44

    #Δον Κιχώτης
    Σεμνές ευχαριστίες και
    Ταπεινές ευγνωμοσύνες δια την θετική κριτική σας

    Πάντως δεν έπρεπε να βιαστώ να το βερνικώσω.
    Μετα το σχόλιό σου θα άλλαζα τον τίτλο και θα τον έκανα
    «λούμπεν προσευχή»

  4. ktkouk
    Αυγ. 12, 2009 @ 08:57:39

    Σκόρπιες σκέψεις:

    Το εσωτερικό φως των πραγμάτων (έμψυχων και άψυχων) είναι από τα στοιχεία που με γοητεύουν στη βυζαντινή (ή βυζαντινότροπη) ζωγραφική. Και στη ζωγραφική σου βεβαίως.

    Τα παραλληλόγραμμα του πουκάμισου, παραπέμποντας σχεδιαστικά στην μοντερνικότητα του Κλιμτ και χρωματικά στην ποπ αρτ είναι (στα μάτια μου τουλάχιστον) ευχάριστο κοντράστ ή αλλιώς απροσδόκητη έκπληξη.

    Η πρώτη μου εντύπωση ήταν ότι πρόκειται για τον Χριστό (ή για έναν σύγχρονο Χριστό εν πάση περιπτώσει). Το διαγώνιο ξύλο όμως με επανέφερε και μου επέβαλε να δω τον Ιούδα (έναν Ιούδα). Μια στιγμή πριν να κρεμαστεί, αγκαλιάζει την κρεμάλα και δακρύζει:
    Επειδή μετάνιωσε για την πράξη του;
    Επειδή έπρεπε κάποιος να κάνει τη «δουλειά» και του έπεσε ο κλήρος;
    Επειδή μπορούσε να ζητήσει (και να πάρει) τουλάχιστον 40 αργύρια ;
    Ποιος ξέρει…

    Επίσης, αν έχω δίκιο περί Ιούδα, τα φτερά φανερώνουν ότι ο καλλιτέχνης υιοθετεί την άποψη του Ευαγγελίου του Ιούδα (προσφάτως ανακαλυφθέντος και διαβασθέντος)

    Λεπτομέρεια από αυτές που σου αρέσουν και με έχεις βάλει στο τριπάκι να ψάχνω στους πίνακές σου: Το χέρι που αγκαλιάζει την κρεμάλα.
    Ενώ κάτω από το οριζόντιο ξύλο η παλάμη βρίσκεται εμπρός από το κάθετο,
    πάνω απ’ το οριζόντιο ξύλο βρίσκεται εμπρός από το κάθετο.
    Η λεπτομέρεια αυτή εντείνει τη μεταφυσική ατμόσφαιρα: «Εδώ κάτι συμβαίνει που δεν είναι του κόσμου τούτου!»

    Άλλη μια λεπτομέρεια (που δεν είναι καθόλου λεπτομέρεια):
    Το Χρώμα των παραλληλόγραμμων. Κόκκινα, Γαλάζια, και Χρυσοκαφέ (δεν ασχολούμαι με τις επιμέρους τονικότητες).
    Κόκκινα (ίσως για την κόλαση)
    Γαλάζια (ίσως για τον παράδεισο)
    Χρυσοκαφετιά (ίσως για την επίγεια πραγματικότητα)
    Και όλα αυτά αναμεμειγμένα με τρόπο που να μην ξέρει κανείς που είναι ο παράδεισος, που είναι η κόλαση που είναι η παρούσα ζωή. Και τι είναι.

    (για τη μαεστρία σου, τόσο στο σχέδιο όσο και στο χρώμα, νομίζω ότι λόγω του προφανούς του πράγματος, περιττεύει να γράψω).

    Να σαι καλά ρε σύντεχνε, να (μας) φτιάχνεις πάντα τέτοιες εικόνες.

  5. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Αυγ. 12, 2009 @ 10:11:01

    #ΚτΚουκ
    Ελπίζω και η επιτροπή του Εικαστικού Επιμελητηρίου που σκοπεύω να το στείλω να σκέφτεται όμοια με σένα.
    Δεν θέλω να σου χαλάσψ τη φαντασίωση αλλά εγω δεν σκεφτόμουν Ιούδα. Τώρα που το λες βέβαια θα μπορούσε να έχει κι αυτή την διάσταση.
    Το πουκάμισο «γι΄αλλού ξεκίνησε γι΄αλλού κι αλλού το πινέλο μου το πήγε»
    Η επιλογή των χρωμάτων όμως τηρήθηκε αυστηρά. Περί των συμβολισμών τουυς όμως…
    Μπορεί υποσυνείδητα να το είδα κι εγώ έτσι αν και τα κρίτήριά μου ήταν κυρίως αισθητικά.
    Στην ουσία ήταν άλλο ένα παιχνίδι καθότι νοιώθω κουρασμένος τελευταίως και το έκανα πιο πολύ για να ξεδώσω. Έπαιξα κάργα σπάτουλα (εκτός απο το πουκάμισο. Ακόμα και το πρόσωπο είναι με σπάτουλα με αραιό χρώμα. Κάτι που δεν είχα ξαναδοκιμάσει. Τελικά δεν ξέρω αν άξιζε τον κόπο γιατί και με κάποια τεχνική με πινέλο θα μπορούσε να προκύψει αντίστοιχο αποτέλεσμα.
    Όσο ζούμε όμως μαθαίνουμε και…
    παίζουμε.

  6. L’Enfant de la Haute Mer
    Αυγ. 12, 2009 @ 10:13:54

    Πανέμορφα χρώματα και φόρμες στα υφάσματα και στα φτερά
    και στο φόντο,
    και Κλιμτ
    και πρώιμα έργα του Schiele
    στο φόντο που έχει περισσότερη υφή
    κι είναι πιο ‘απτό’ κι απ’τα υφάσματα
    κι όσο κι αν τα βυζαντινότροπα δεν είναι το φόρτε μου
    σημειώνω κι εγώ το μεταφυσικό που φωνάζει
    ο παραλογισμός του στησίματος του ξύλου
    και μούφερε στο νου μια εικόνα ενός μάρτυρα του χριστιανισμού
    (θείε αλτσχάιμερ πού είσαι 😉
    που δείχνει λοιπόν τον μάρτυρα όρθιο και ανφάς
    να τον πριονίζουν δύο,
    αρχίζοντας από το κεφάλι του
    μ’ένα μεγάλο πριόνι με δυό λαβές
    που όμως,
    αντί λογικά να είναι κάθετο το πριόνι στον άνθρωπο
    και άρα να το βλέπουμε σε μικρή έκταση, κοντό και προοπτικά
    το βλέπουμε κι αυτό ανφάς

    και για το φως και για όλα
    δεν θα μπορούσα να τα πω καλύτερα
    από τον σύντεχνό σου ktkouk
    καλημέρα Αλέξανδρε !

  7. L’Enfant de la Haute Mer
    Αυγ. 12, 2009 @ 10:15:13

    το φατσόνιο βγήκε άθελά μου
    ερωτηματικό ήταν

  8. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Αυγ. 12, 2009 @ 10:25:39

    # L’Enfant de la Haute Mer

    Καλημέρα και σε σένα.
    Η βυζαντινή τεχνική και φιλοσοφία της εικόνας (όχι μόνο αγιογαφίας αλλά και κοσμικής ζωγραφικής) έχει έναν απίστευτο πλούτο και βαθύ φιλοσοφικό μπακράουντ εξ΄αιτίας του διαλόγου που κράτησε σχεδόν 200 χρόνια με τις εικονομαχίες. Δεν είναι εύκολο να την απαρνηθώ και δεν θέλω. Θέλω όμως να δω μέχρι που παραπέρα μπορεί να πάει.
    Τον άγιο που λες δεν μπορώ να τον ανακαλέσω στη μνήμη μου αλλά απο την περιγραφή σου μου μοιάζει για δυτική εικόνα και μάλιστα μεσαιωνική (πρωτού ξαναανακαλύψουν δηλαδή την προοπτική)
    Αυτή η άρνηση της προοπτική δεν γίνεται απο άγνοια των ζωγράφων αλλά απο θέση – την οποία και ασπάζομαι. Η θέση είναι πως μια εικόνα δεν περιγράφει την πραγματικότητα αλλά την δείχνει.

  9. faros
    Αυγ. 12, 2009 @ 10:31:05

    Άλλο ένα αριστούργημα …

    Καλά εσύ δεν κάνεις … διακοπές ;;;

    Την Καλημέρα μου !

  10. ktkouk
    Αυγ. 12, 2009 @ 10:39:38

    ή
    «όσο παίζουμε ζούμε και μαθαίνουμε»

    Αν πάψουμε να παίζουμε το πολύ πολύ
    να προλάβουμε να πούμε μια «τελευταία προσευχή»
    (η οποία είναι ζήτημα αν θα εισακουστεί)

  11. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Αυγ. 12, 2009 @ 10:45:19

    # φάρος
    Καλημέρα φάρε
    Και βέβαια κάνω διακοπές
    Εχω στείλει τη γυναίκα μου και τη μικρή στη Μήλο!

    #ΚτΚουκ
    Ακριβώς έτσι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: