γυάλινη κατάβαση

 oneirochaos                ΓΥΑΛΙΝΗ ΚΑΤΑΒΑΣΗ

Όταν θα σκάει η μεγάλη βόμβα
που θα σκορπίσει σε συντρίμμια τον πλανήτη
και θα τον στείλει πίσω ,
πίσω στου άπειρου διαστήματος τη μήτρα ,
μην ανησυχείτε αγαπητοί .
Θα υπάρχει πλήρης τηλεοπτική κάλυψη
του περίφημου ετούτου συμβάντος .

Γελάτε μα …

Τα χιλιάδες της μπίρας μπουκάλια
σκάσαν σα βόμβες και τώρα απειλείται
ολάκερο το οικοσύστημα  της πολυκατοικίας μου.
Τόνοι αφροί ξεχειλίζουν
από σκάλες , μπαλκόνια , και πόρτες ,
τόνοι ανθρώπων ουρλιάζουν και τρέχουν ,
δροσίζονται κατακαλόκαιρα .
Κι όλο κυλούν ο αφροί προς τα κάτω
σ’ ένα θέαμα άπειρου κάλλους .

Όμως ,πάνω εγώ
κυλιέμαι στα κομμάτια
χιλιάδων μπουκαλιών
Πάει το αίμα μου , γίνετ’ αφρός
καρφωμένα γυαλιά
μου καλύπτουν το σώμα …

Κι όταν έτσι τις σκάλες
κατέβηκα ουρλιάζοντας ,
τρελός απ’ τον πόνο
– ένα θέαμα επίσης ωραίο –
με σημάδεψαν χίλια πιστόλια .
Των παιδιών τους καλύψαν τα μάτια
μα ξεχάσαν να κλείσουν τ’ αυτιά .
Και μ’ αφήσαν τους τόσους ορόφους
να κατέβω σφαδάζοντας  κι όλους
υπό βλέμμα  auto focus  και φλας .

Προβολείς μ’ είχαν πάρει κατόπι .
Όταν βγήκα στο δρόμο μου ρίξαν .

Advertisements

9 Σχόλια (+add yours?)

  1. ktkouk
    Δεκ. 17, 2008 @ 13:34:43

    Μια πρώτη (πρόχειρη) ανάλυσις:
    «Όταν θα σκάει η μεγάλη βόμβα/που θα σκορπίσει σε συντρίμμια τον πλανήτη/και θα τον στείλει πίσω ,/πίσω στου άπειρου διαστήματος τη μήτρα,/μην ανησυχείτε αγαπητοί .
    Θα υπάρχει πλήρης τηλεοπτική κάλυψη/του περίφημου ετούτου συμβάντος .»
    Αυτοί οι αγαπητοί συν‘πολίτες’ μας θα ανησυχήσουν μόνο επειδή, λόγω της κοσμοχαλασιάς, μπορεί να χαθεί το σήμα και θα πρέπει να σηκωθούν από τις καρέκλες τους για να κουνήσουν την κεραία.

    «Γελάτε μα…» (…λάκες;)
    Επειδή ξέρεις ότι θα διαβάσω κι εγώ το ποίημά σου δε χρειάζεται να γενικεύεις…!

    «…………………….
    ………………………
    Προβολείς μ’ είχαν πάρει κατόπι .
    Όταν βγήκα στο δρόμο μου ρίξαν .»

    Καλά σου κάναν. Τους έκανες χάλια την πολυκατοικία και τα κοινόχρηστα θα τους έρθουν φουσκωμένα. Έπειτα τι άλλες εναλλακτικές είχαν; Να καλέσουν ασθενοφόρο; Μα δε θα χεις πληρώσει το ΙΚΑ («ποιος είναι αυτός ο Ίκας; Δεν τον πληρώνω εγώ…»). Έπειτα αν σε άφηναν να σφαδάζεις μες τα αίματα μπορεί να τους έλεγες και καμιά κουβέντα που θα ους έτσουζε περισσότερο απ’ ότι εσένα τα σπασμένα γυαλιά μπηγμένα στο δέρμα σου. Άσε που μπορεί να περνούσε και κανένας τεχνοκριτικός, να του χάλαγες την αισθητική και να σε κατακεραύνωνε με καμιά κριτική. Και τότε, σα να μη φτάναν τα τόσα αίματα, θα έπρεπε να ξύσεις…(ξέρεις τι) και υπήρχε ο κίνδυνος περεταίρω αιμορραγίας. Γι αυτό σου λέω, καλά σου κάναν…καλύτερα για όλους…

  2. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 17, 2008 @ 16:27:00

    Καλύτερα ε;
    Είσαι με τους διαχειριστάς της πολυκατοικίας;

  3. φαίδρα φις
    Δεκ. 17, 2008 @ 18:46:19

    τι να πω μωρέ…

  4. άναρχες φλόγες/Λίτσα Πατεράκη
    Δεκ. 17, 2008 @ 18:59:18

    Γυάλινη κατάβαση
    και μια -θα-γυάλινη ανάβαση

    Πρώτη φορά εδώ
    και χαίρομαι!

  5. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 17, 2008 @ 23:02:05

    #φαίδρα φις
    Πες το. Γιατί μ΄έχεις αφήσει με μεγάλη απορία.

    #άναρχες φλόγες/Λίτσα Πατεράκη
    Καλώς βρεθήκαμε
    Αφού χαίρεσαι θα ξαναβρεθούμε
    Να΄σαι καλά.

  6. φαίδρα φις
    Δεκ. 18, 2008 @ 08:36:31

    Κι όταν έτσι τις σκάλες
    κατέβηκα ουρλιάζοντας ,
    τρελός απ’ τον πόνο
    – ένα θέαμα επίσης ωραίο –
    με σημάδεψαν χίλια πιστόλια .
    Των παιδιών τους καλύψαν τα μάτια
    μα ξεχάσαν να κλείσουν τ’ αυτιά .
    Και μ’ αφήσαν τους τόσους ορόφους
    να κατέβω σφαδάζοντας κι όλους
    υπό βλέμμα auto focus και φλας .

    Προβολείς μ’ είχαν πάρει κατόπι .
    Όταν βγήκα στο δρόμο μου ρίξαν .

    όταν οι ψυχές γίνονται βάρβαρες,
    συνεννοούνται και σε μια γλώσσα βάρβαρη…

    όταν είναι καθαρές καθαρά είναι και τα λόγια τους…

    πώς θα συντρίψουμε τους δαίμονες που όλοι κουβαλάμε
    πράττοντας νομίζω
    αλλιώς οι τύψεις μας θα τροφοδοτούν κι άλλο χάος συνείδησης

    κι άλλες αφορμές και άλλοθι πως εμείς δεν φταίμε
    και θα τ’αφήνουμε όλα να τα αθωώσει κάποιος θεός…

    τι ευχή κάνεις όταν δεν πέφτουν τα γνωστά αστεράκια
    αλλά πέφτει ο ήλιος και το φεγγάρι?

    σε φιλώ

  7. φαίδρα φις
    Δεκ. 18, 2008 @ 08:37:44

    συντριπτική και γυάλινη «κατάβαση»…

  8. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 18, 2008 @ 16:15:10

    #φαίδρα φις
    Εξακολουθεί να είναι σκοτεινό το σχόλιό σου και δεν είμαι σίγουρος αν το κατάλαβα.
    Δεν είμαι επίσης σίγουρος αν είδες τους στίχους ως συμβολικούς – που είναι – ή κάτι σαν προσωπικό βίωμα.
    Το πρώτο πρόσωπο δεν αναφέρεται σε μένα ούτε και σε έναν. Αλλά δεν μου πήγαινε και να γράψω «κατεβήκαμε ουρλιάζοντας» ή » μας σημάδεψαν…» ή «τους σημάδεψαν χίλια πιστόλια» κλπ.
    Μην ξεχνάς εξάλλου, πως με τα μπουκαλια μπίρας φτιάχνεις και …μολώτοφ.

  9. φαίδρα φις
    Δεκ. 18, 2008 @ 17:10:44

    τίποτα δεν ξεχνάω
    είδα τους στίχους ακριβώς όπως είναι γραμμένοι
    συμβολικά

    καθόλου σκοτεινό το σχόλιο
    αναφέρεται σε όσους σημαδεύουν

    τι δεν κατάλαβες?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: