ο γέρων βασιλέφς του παραμυθιού

αυγοτέμπερα σε ξύλο (45χ33)

Advertisements

33 Σχόλια (+add yours?)

  1. silia
    Ιον. 03, 2008 @ 21:12:28

    Ο «Τρελλός» , έχει φωτοστέφανο (ευδιάκριτο) , ο «Βασιλέφς» , δεν έχει ….
    Δεν σταυροκοπιέμαι με … τίποτα .
    Απλά τον θαυμάζω .

  2. φαίδρα φις
    Ιον. 03, 2008 @ 21:58:36

    εμένα ο βασιλέφς αυτός εκτός του ότι μου φαίνεται και τρελός και γλυκός-απίθανο για βασιλέα?-
    μου θύμισε και τον Άι Βασίλη…
    και ακόμα μου αρέσει το ψαθάκι του
    έχω κι εγώ ένα ολόιδιο και το φοράω χρόνια γιατί το αγαπώ πολύ

  3. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 03, 2008 @ 22:23:18

    #silia
    Kαλό κι αυτό!
    Ενώ ο βασιλέφς έχει αγιογραφική τεχνοτροπία, εσύ θέλεις να σταυροκοπηθείς στον τρελλό!
    Χαίρομαι πολύ!

    #φαίδρα φις
    Προέκυψε να τον αναρτήσω ως σύγκριση με τον τρελλό. Εδώ ξέρω τι ήθελα να πω, στον τρελλό όχι. Δεν ΄ξέρω αν αυτό φαίνεται. Ένα ειρωνικό σχόλιο ήταν , κάτι και σαν παιχνίδι στους βασιλείς. Μια αναφορά στην παιδικότητα που χάθηκε. Αλλιώς βλέπαμε τος βασιλιάδες παιδιά, μέσα απο τα παραμύθια, κι αλλιώς μεγάλοι όταν πολιτικοποιηθήκαμε. Επίσης έγινε πειραματισμός στα χρώματα. Σβήστηκαν και ξαναπεράστηκαν κάμποσες φορές. Κλπ, κλπ. είπαμε , να μην τα λέμε όλα σε τέτοια θέματα.
    Όσο για το ξεχαρβαλωμένο ψαθάκι, -δεν έχω εμμονή με τα καπέλα αλλά – είχα κι εγώ ένα παρόμοιο, πιο στρογγυλεμένο, όπου είχα ζωγραφίσει τη φάτσα μου, είχα βάλει πάνω κάτι φτερά και είχα γράψει «το καπέλο της έμπνευσης»
    Και το φορούσα όταν ζωγράφιζα – και δημοσίως.
    Αυτά όμως την εποχή που ήμουν τρελός.
    Μετά μπήκα ψυχιατρείο – παντρεύτηκα δηλαδή – και …

  4. φαίδρα φις
    Ιον. 03, 2008 @ 22:26:55

    Εγώ και σαν παιδί ποτέ δεν είδα τους βασιλιάδες με καλό μάτι,
    ούτε και μου άρεσαν τα παραμύθια με βασιλιάδες και βασιλοπούλες,
    μάλλον θα ήμουν για το ψυχιατρείο από τότε…
    ωραίο αυτό με το ψαθάκι
    κι εγώ έχω αδυναμία σ’αυτά και κάνω και το σταυρό μου να μην χάσω το αγαπημένο μου,
    είναι πολύτιμο δώρο…

  5. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 03, 2008 @ 22:49:46

    # φαίδρα φις
    Αν ήσουν για το ψυχιατρείο μικρή, είσαι τυχερή,
    γιατί γλίτωσες το ψυχιατρείο μεγάλη!
    Εμένα πάλι μου άρεσαν τα παραμύθια με βασιλιάδες και βασιλοπούλες.
    Είχα μάλιστα και μια φαντασίωση: πως γινόταν σεισμός και εγκλωβιζόμουν με μια βασιλοπούλα στα ερείπια του παλατιού!
    Τι θα έκανα τώρα εκεί πέρα εγκλωβισμένος, 8-9 χρονών παιδί με τη βασιλοπούλα…δεν θυμάμαι.

  6. φαίδρα φις
    Ιον. 03, 2008 @ 22:53:30

    έλα τώρα που δεν θυμάσαι!
    υπεκφυγές…
    για πες…

  7. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 03, 2008 @ 23:00:06

    Aλήθεια!!!
    Δεν θυμάμαι.
    Που να θυμάμαι!
    Πάνε τώρα 6-7 χρόνια!

  8. φαίδρα φις
    Ιον. 03, 2008 @ 23:06:06

    είσαι τόσο μεγάλος?μικροδείχνεις…

  9. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 03, 2008 @ 23:13:09

    Eίδες;
    Πράγματι μικροδείχνω.
    Μ΄έχει ισιώσει το ψυχιατρείο.
    Αλλά για να μην ξεφεύγουμε , αυτός ο βασιλέφς, μπορεί και να ΄ναι τα ερείπια της παιδικής μας ψυχής.

  10. φαίδρα φις
    Ιον. 03, 2008 @ 23:19:31

    μπορεί…
    πάντα κάπου ανάμεσα σε συντρίμμια θα βρίσκεται
    παγιδευμένη η πιο αθώα μας ηλικία.

  11. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 03, 2008 @ 23:45:31

    μπορεί…
    πάντα κάπου ανάμεσα σε συντρίμμια θα βρίσκεται
    παγιδευμένη η πιο αθώα μας ηλικία.
    μπορεί…
    πάντα κάπου ανάμεσα σε συντρίμμια θα βρίσκονται
    παγιδευμένα τα ένοχά μας χρόνια.
    μπορεί…
    πάντα κάπου ανάμεσα σε συντρίμμια θα βρίσκεται
    παγιδευμένη η ηλικία της λύτρωσης.
    μπορεί…
    ένας γέρων βασιλέφς να μας απεγκλωβίσει
    κι ένας τρελλός να μας περιθάλψει
    μπορεί…

  12. Μαρία Νικολάου
    Ιον. 04, 2008 @ 08:06:28

    Χμ…. τώρα που εβαλες δυο προσωπα μαζί
    παρατηρησα με αυτο που λενε οτι ξεχωριζεις καποιον
    απ τα εργα του οποια κι αν ειναι αυτα.
    Τα δυο προσωπα λοιπον μοιαζουν πολυ στα χαρακτηριστικά.
    Πολυ ομορφο και αυτο και εχει σιγουρα τη νοτα του παραμυθιού.
    Καλημερα Αλέξανδρε 🙂

  13. ktkouk
    Ιον. 04, 2008 @ 08:37:50

    Ο βασιλέφς μπορεί να ήταν γέρων αλλά είχε έλθει εις γάμου κοινωνία με μια βασιλοπούλα…μπουκιά και συχώριο. Τα ‘χουν αυτά τα βασιλικά προξενιά. Η βασιλοπούλα μπορεί να ήτο κόμματος αλλά είχε μια μητέρα ο θεός να σε φιλάει. Τα έχουν αυτά οι πεθερές. Φαγώθηκε λοιπόν η πεθερά «να ανακαινίσουμε το παλάτι» και «να ανακαινίσουμε το παλάτι». Θα έρχονταν κάτι παλιές γειτόνισσες για επίσκεψη και ήθελε να τους μπει στο μάτι. Προκειμένου να γλιτώσει τη μουρμούρα της ο σοφός γέρων έβαλε έναν μπογιατζή να περάσει ένα χέρι όλο το μέγαρο ώστε να φαίνεται καινούργιο.

    Μετά ήρθε ο σεισμός. Ο μπογιατζής εγκλωβίστηκε στα ερείπια με τη βασιλοπούλα ενώ ο γέρων βασιλέφς με την κακούργα την πεθερά του. Οι πυροσβέστες απεγκλώβισαν πρώτα τον μπογιατζή με τη βασιλοπούλα κι έπειτα τον βασιλέα με την πεθερά του. Ανέκαθεν ο δημόσιος τομέας είχε προβλήματα οργάνωσης. Δεν ξέρουμε τι ακριβώς του λιμπίστηκε η νεαρά εστεμμένη του ελαιοχρωματιστή πάντως κάτω από τα ερείπια πρέπει να έγιναν Σόδομα και Γόμορρα. Έτσι πριν προλάβουν τα συνεργεία να απεγκλωβίσουν το γέρικο δίδυμο η νεαρά πέταξε σε μια βαλίτσα δυο-τρεις τουαλέτες και την κοσμηματοθήκη (για τα πρώτα έξοδα) και την έκαναν με τον νεαρό προς άγνωστη κατεύθυνση.

    Ο γέρων βασιλέφς τρελάθηκε όταν έμαθε τα νέα. Τελευταία διοικητική πράξη, πριν πάρει τα όρη, ήταν να διατάξει Ε.Δ.Ε για τα αίτια της κατάρρευσης και τον κακό συντονισμό της πυροσβεστικής. Αυτό εξασφάλισε την ατιμωρησία των υπευθύνων.

    Η κακιά πεθερά έγινε βασίλισσα. (Πάντα οι πεθερές βγαίνουν από πάνω)

    Ο νεαρός μπογιατζής, μιας και είχε τα υλικά, το έριξε στη ζωγραφική εμπνευσμένος από την προσωπική του περιπέτεια. Είχε βρει πια και τη μούσα του. Άλλαξε και το όνομά του σε Σολωμάντζαρος ώστε να χαθούν εντελώς τα ίχνη τους. Μάλιστα το σωτήριο έτος 2002 φιλοτέχνησε δύο πίνακες, προσωπογραφίες του βασιλέως (πριν και μετά). (Υποθέτω ότι δεν είμαι ο μόνος που παρατήρησε την ομοιότητα ανάμεσα στις δυο φυσιογνωμίες)

    Η μούσα του καλλιτέχνη, καθώς περνούσαν τα χρόνια, άρχιζε να μοιάζει στην μαμά της. Κακό αυτό αλλά την αγαπούσε πάντα Έτσι όταν, κάποια στιγμή, του ζήτησε να βάψουν το φτωχικό τους, ο καλλιτέχνης, έχοντας την εμπειρία του παρελθόντος προτίμησε να το βάψει μόνος του παρά να προσλάβει έναν μπογιατζή για να του κάνει τη δουλειά.

    Και ζήσαν αυτοί καλά (μάλλον) κι εμείς (που πολύ αμφιβάλλω) καλύτερα.

  14. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 04, 2008 @ 10:50:55

    #Μαρία Νικολάου
    Ίσως και να΄χουν μια ομοιότητα, δεν έγινε συνειδητά πάντως.
    Πρέπει να έχει νότα παραμυθιού γιατί ενέπνευσε τον ΚτΚουΚ γράψει το καταπληκτικό παραμύθι που ακολουθεί το σχόλιό σου.
    Καλημέρα.

    #ΚτΚουΚ
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Δεν έχω να πω τίποτα.
    Τα είπες όλα.
    (με μια διαφορά, για το βάψιμο του σπιτιού περιμένω τον Μωχάμετ τον μπογιατζή εκ Συρίας)

  15. Λάκης Θλιμμένος
    Ιον. 04, 2008 @ 12:52:23

    Βρε τι έχανα τόσο καιρό με την παλιονιρβάνα μου!!!!!!
    🙂
    🙂
    Καλό απόγευμα σε όλους σας

  16. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 04, 2008 @ 13:21:32

    #Λάκης Θλιμμένος
    Ενώ…
    «αν ήμουνα ο Βούδας κι εσύ οροσειρά
    θα είχες τη νιρβάνα
    πιασμένη απ΄την ουρά»!
    Καλό απόγευμα.

  17. ε
    Ιον. 05, 2008 @ 02:29:20

    και θαυμαστά τα εργα σας.
    μου αρεσει που τα ματια τους δεν κουβαλανε τη θλιψη ολου του κοσμου.

  18. Nina C
    Ιον. 05, 2008 @ 09:18:27

    Έτσι είναι οι πραγματικοί βασιλιάδες, Αλέξανδρέ μου: με παλιοκαιρισμένα ψαθάκια. Βασιλιάδες καρδιάς!

    (Πολύ μου άρεσε!!!)

  19. enfant raté
    Ιον. 05, 2008 @ 09:35:40

    Η ιστορία του ktkouk δίνει ρέστα!

    Στην αρχή νόμιζα ότι αφηγείται ο οικοδεσπότης, γιατί τόσες λεπτομέρειες ποιος άλλος θα τις ήξερε… Κούρευα το γκαζόν στα ανάκτορα εκείνον τον καιρό και κάτι είχε πάρει το αυτί μου.

    Καλημέρες καλημέρες!

    (Ψηφίζω τον τρελλό, πολύ μου άρεσε ως μετεξέλιξη του βασιλέως. Φαντασία στην εξουσία!)

  20. stixakias
    Ιον. 05, 2008 @ 11:50:36

    Κι εγώ τρελλό ψηφίζω.

    Ωραίος όμως και ο βασιλέφς

    Ωραία επίσης ταίριαξε και ο Άρης στο hip hop

    υγ
    θα με ενδιέφερε να μάθω τις παρατηρήσεις σου σε αυτό το τελευταίο.
    Στείλε mail

  21. roadartist
    Ιον. 05, 2008 @ 12:57:42

    Τελικα και εγω εχω χασει ενδιαφερουσες αναρτησεις
    εδω.. Παω τωρα να αναπληρωσω το κενο.. 🙂
    Καλησπερα !!!

  22. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 05, 2008 @ 13:12:11

    # ε
    Στην καρδιά δεν μπορεί να μπει η εικόνα.

    # Nina C
    Όμως αυτούς τους βασιλιάδες της καρδιάς σε κάποια παραμύθια μόνο μπορεί να τους βρούμε.

    #enfant rate
    Πράγματι ο ΚτΚουΚ είχε έμπνευση και έδωσε ρέστα.
    Τρελλό ψηφίζεις ε; Ίσως κι εγώ.

  23. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 05, 2008 @ 13:17:11

    # στιχάκιας
    Κι εσύ τρελλό ε; Τρέλα!
    Υ.Γ. καλό το χίπι χόπι με τον Άρη. Θα τα πούμε.

    #roadartist
    Το secret combi-ναι-ζώον να δεις οποσδήποτε.

  24. Churchwarden
    Ιον. 05, 2008 @ 18:51:52

    Kαλώς τα μάτια έχουν διαφορετικό μέγεθος. Ο βασιλέφς μοιάζει να μη θυμάται τι του είπε η γυναίκα του-να πιει δύο και να’ ρθει στις δέκα ή να πιει δέκα και να έρθει στις δύο.

    Πολύ ωραίος πίνακας.

  25. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 06, 2008 @ 11:08:19

    #Churchwarden
    Πράγματι βρέθηκε σε τέτοιο δίλημμα και προσπαθόντας για να θυμηθει, ήπιε πολλά και δεν ήρθε καθόλου.
    Γεια χαρά.

  26. φαίδρα φις
    Ιον. 06, 2008 @ 11:34:02

    καλά κι εγώ μια κουβέντα είπα…
    και την έκανες ποίηση!

    καλημέρα
    φιλιά

  27. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 06, 2008 @ 17:00:42

    Ναι αλλά τις προηγούμενες κουβέντες ο ΚτΚουΚ τις έκανε φωσκολικό σενάριο!!!

  28. ελένη
    Ιον. 06, 2008 @ 18:26:40

    Επιτέλους ένας άγιος στα μέτρα μας
    Τον προσκυνώ
    Με θέλγει η ματιά του
    Η ανησυχία του σώματός του
    Είναι ο άγιος γρηγόριος-πολύκαρπος
    όνομασέ τον

    Με χάρη σε χαιρετώ

  29. parafonos
    Ιον. 07, 2008 @ 12:55:19

    Καλό το κάδρο, βγαίνει και σε μπλε 😉

    Μην μου θυμώσεις για το σχόλιο και αν θέλεις να με εκδικηθείς μπορείς να δεχθείς την πρόσκληση
    http://parafoniades.wordpress.com/2008/06/07/%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b5-%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%bb%ce%ad%ce%be%cf%89-%cf%84%cf%8e%cf%81%ce%b1/

  30. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 09, 2008 @ 10:57:25

    #parafonos
    Θα μπορούσε να ήταν καλό το κάδρο, αλλά αν παρατηρήσεις προσεκτικότερα, θα διαπιστώσεις πως…δεν υπάρχει κάδρο!

  31. enfant raté
    Ιον. 10, 2008 @ 09:36:43

    Καλημερίζω αγαπητέ Σολωμάντζαρε!

    Μαθαίνω όμορφα πράγματα για σας: Κλαδέματα, ποτίσματα και ρεσώ πάνω σε πλατάνια. Ακούγεται παράδεισος για μας που είμαστε καλοκαιριάτικα στην πόλη.

    Πάντα τέτοια εύχομαι, καλό καλοκαίρι!

  32. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 11, 2008 @ 13:34:53

    #enfant rate
    Και το γράφει στο yahoo κάτω κάτω:
    ΠΡΟΣΟΧΗ: συλλέγονται προσωπικά στοιχεία σ΄αυτό τον δυκτιακό τόπο!!!
    Δεν μπορεί , έχουν και οι πόλεις τις οάσεις τους.
    Για να παρηγορηθείς σκέψου και να΄σαι όλη μέρα στον ήλιο να κάνεις αγροτικές εργασίες. Δεν είναι καθόλου παραδεισένιο!
    Γεια χαρά.

  33. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Ιον. 15, 2008 @ 01:53:49

    # ελένη
    Δεν ξέρω πως έγινε και δεν είδα το σχόλιό σου όταν έπρεπε.
    Σήμερα μόνο το είδα αλλά …κάλιο αργά παρά ποτέ.
    Ωστε προσκυνάς αγίους στα μέτρα μας ε;
    Καλά , σε ποια θρησκεία ράβεσαι εσύ;
    γιατί όσες ξέρω εγώ έχουν αγίους πολύ πάνω απο τα μέτρα μας.
    Το γρηγόριος – πολύκαρπος ομολογώ πως δεν το κατάλαβα καθόλου.
    Κ’ανει γρήγορα καρπούς πχ;
    Θέλει επεξήγηση νομίζω.
    Γεια χαρά και πάλι συγγνώμη για την καθυστέρηση απάντησης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: