όλα θα ΄ρθούν

  ΟΛΑ ΘΑ ΄ΡΘΟΥΝ

Πρόσεχε!
φαντασιόπληκτε καλλιτέχνη
γιατί
όλα θα ‘ ρθούν
ονειροπόλε  καλλιτέχνη
γιατί
τα όνειρα
δεν γεννιούνται και πεθαίνουν
μόνο μέσα στο μυαλό σου
δεν τρώνε
μόνο απ΄ την ψυχή σου.

Όλα όσα φαντάστηκες
 θα΄ ρθούν
άτυχε άνθρωπε.

Και τότε
δεν θα΄ χεις χαρτί
να γράψεις κάτι
ή μια κιθάρα
ή μια κάμερα
χρώματα και πινέλα
δεν θα΄ χεις
σώμα για χορό
ή μάσκα σε σανίδι
ούτε πέτρα να σκαλίσεις
έστω με τα νύχια…
δεν θα΄ χεις νύχια

Όλα θα΄ ρθούν
κι όταν φωνάζεις
βοήθεια
δεν θα΄ χεις
τίποτα.    

Advertisements

26 Σχόλια (+add yours?)

  1. Μαρία Νικολάου
    Μάι. 12, 2008 @ 18:13:40

    «Ολα θα ρθουν» «δεν θα χεις τιποτα»..
    Ετσι οπως ειμαι θα λεγα πως μου ταιριαξε
    σημερα στην ψυχολογια..
    Καλησπέρα Αλέξανδρε και καλη σου βδομαδα

  2. φαίδρα φις
    Μάι. 12, 2008 @ 20:15:42

    κάποτε είχα γράψει ένα κείμενο για το φόβο μερικών ανθρώπων μπροστά στην πραγματοποίηση κάποιων μεγαλόπνοων οραμάτων τους,ονείρων,
    λίγο πριν την πραγμάτωση των στόχων είναι αλήθεια-και περισσότερο ίσως το νιώθουν αυτό όσοι ασχολούνται με την Τέχνη-αισθάνεσαι δέος
    η εξήγηση δεν είναι απλή υπόθεση,άλλωστε η δική μου εκδοχή μπορεί να μην πέρασε από το δικό σου μυαλό,
    αυτό που ήθελα να πω είναι ότι ένας δικός μου φόβος,για τον οποίο έχω μιλήσει ξανά είναι μήπως εν τέλει το δημιούργημα ξεπερνά τον δημιουργό…
    από την άλλη,στο δικό σου κείμενο διακρίνω και το εξής,το φόβο του οραματισμού κάποιων πραγμάτων που φοβήθηκε ο άνθρωπος που σκέφτεται και εμβαθύνει και πώς αυτά σταδιακά εξελίσσονται σε παρακμή,διεσταλμένη βεβαιότητα και όλεθρο…
    -κάτι σαν την Αποκάλυψη-
    λειτουργώντας το αισθητικό ένστικτο ή το βαθύτερο ανθρώπινο κριτήριο ως προφητεία και ο άνθρωπος-δημιουργός ως προάγγελος ενός χαοτικού σύμπαντος ιδεών και ανθρώπων…
    κοινώς,μια βαβέλ με τις γνωστές συνέπειες,
    μου άρεσε πολύ ο προβληματισμός,είναι ιδιαίτερος.

    φιλιά

  3. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 12, 2008 @ 22:10:36

    # Μαρία Νικολάου
    Αν έχεις τέτοια ψυχολογία, πρόσεχε τις μαύρες σκέψεις που κάνεις γιατί… όλα θα΄ρθούν!

    #φαίδρα φις
    Το σχόλιό σου έχει δύο θεματικές ενότητες.
    Η πρώτη δεν έχει να κάνει με τούτους τους στίχους (έτσι όπως μου γεννήθηκαν εμένα σαν ίδέα τουλάχιστον, γιατί κάποιος άλλος μπορει να δει διάφορες προεκτάσεις)
    Δεν είχα στο μυαλό μου εκπλήρωση ονείρων η μεγαλόπνοων σχεδίων.(τα αναθεματισμένα δεν ξέρω τι καιρό περιμένουν για να ρθούν.)
    Ούτε κι έχω φόβο μήπως το έργο μου με ξεπεράσει. Δεν υπάρχει περίπτωση γιατί συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα. Τον θεωρώ ψευδο-μεταφυσικό έναν τέτοιο φόβο.
    Η δεύτερη θεματική ενότητα του σχολίου σου είναι κέντρο.
    Μόνο που μιλάμε για ένα κέντρο όχι σημείο , αλλά μεγάλη επιφάνεια.
    Και χωρούν όλ΄αυτά που λες και άλλα πολλά , ανάλογα με τη ψυχοσύνθεση του καθενός και με τις εμμονές του.
    Πολλές φορές δεν σκέφτονται οι άνθρωποι κάτι κακό και…χτυπούν ξύλο προς αποφυγήν της πραγματοποίησης της κακιάς σκέψης;
    Οι καλλιτέχνες, άσχετα απο το τελικό αποτέλεσμα που βλέπουμε, κάνουν πολλές «κακές σκέψεις».
    Γι΄αυτό….
    προσοχή
    γιατί όλα θα΄ρθούν.

  4. φαίδρα φις
    Μάι. 12, 2008 @ 22:19:55

    ναι,το είπα ήδη ότι ενδεχομένως ο δικός μου συνειρμός μέσω του δικού σου κειμένου που με παρέπεμψε σε προγενέστερο δικό μου ίσως δεν πέρασε ποτέ από το δικό σου μυαλό ειδικά όταν έγραφες το συγκεκριμένο,
    άλλωστε δεν είμαι το μέτρο ούτε και φημίζομαι για τους ισορροπημένους συνειρμούς μου,
    η παραδοξότητα όμως αυτή έχει και μια θετική πλευρά ακριβώς γιατί μπορείς να διασχίσεις ένα θέμα από διαφορετικό σημείο κάθε φορά και να το εκτιμήσεις λαμβάνοντας υπ’όψιν παραμέτρους και συνιστώσες που σε άλλη περίπτωση δε θα το έκανες,
    εννοώ ότι για κάθε εν δυνάμει ερέθισμα υπάρχει στον καθένα μας μια μυστική πηγή που αναβλύζει καινούριο και φρέσκο νερό,
    πλένεσαι μ’αυτό και τα βλέπεις όλα καθαρά και μπορεί και από την αρχή,
    και μπορεί και διαφορετικά…
    και μπορεί και να μένουν και ίδια αλλά εσύ τα βλέπεις αλλιώς…
    κακές σκέψεις κάνω πάντα γιατί είμαι κακό παιδί ευτυχώς
    κι επειδή είμαι και επιρρεπής σ’αυτές τις αφήνω να με παρασύρουν στα χείριστα…
    χαχα
    μπίρες δεν έχω πιει είναι βέβαιο αφού πριν λίγο τελείωσα το μάθημα ούτε καφέ ούτε τίποτα,
    αλλά μιλάω πολύ το νιώθω
    ίσως ευθύνεται κάτι άλλο

    φιλιά

  5. πέννυ μηλιά
    Μάι. 12, 2008 @ 22:35:49

    Φοβερός πίνακας!Αυτό που κυκλώνει τον καλλιτέχνη είναι όλα αυτά που θάρθουν αλλά και ο καπνός του, η ανάσα του,ότι βγαίνει από τα σπλάχνα του;
    πέννυ

  6. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 13, 2008 @ 13:58:21

    # φαίδρα φις
    Τα κακά παιδια δεν είναι που πάνε στον παράδεισο;

    # πέννυ μηλιά
    Δεν κατάλαβα αν εννοείς τον πίνακα που ως μικρογραφία βρισκεται στην αρχή των στίχων,
    ή αν οι στίχοι, σου έφτιαξαν την εικόνα του πίνακα που λες.

  7. AleXandros K.
    Μάι. 13, 2008 @ 15:23:41

    Σπέρνουμε Κασσάνδρες, αλλά δυστυχώς κανείς δε μας πιστεύει (ούτε εμείς οι ίδιοι ενίοτε!)…

    Απ’ τα καλύτερά σου Αλέξανδρε…

  8. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 13, 2008 @ 19:49:14

    # Alexandros K
    Σ΄ευχαριστώ.
    Επειδή τελευταία βλέπω μια απαισιοδοξία και στους δικούς στίχους, πρόσεχε….
    γιατί όλα θα΄ρθούν.

  9. φαίδρα φις
    Μάι. 13, 2008 @ 20:38:06

    εγώ ξέρω ότι πάνε παντού…
    ειδικά για μένα τώρα,προορισμός είναι η κόλαση,
    δε νομίζω να ξεστρατίσω…

  10. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 13, 2008 @ 21:56:16

    # φαίδρα φις
    Δυο τύποι πέτυχαν ένα βράδυ στο δρόμο, μια γριά και θέλησαν να την πειράξουν.
    – Θειά, απο δώ καλά πάμε;
    κι αυτή, αφού τους περιεργάστηκε για μια στιγμή
    – Δεν πάτε καλά.

  11. φαίδρα φις
    Μάι. 13, 2008 @ 21:58:05

    μπορώ να το πω και διαφορετικά,
    αφού όλα θα’ρθούν
    και δεν πρόκειται να φωνάξω
    βοήθεια
    ας μείνει η κόλασή μου το
    μόνο που με βοηθάει χωρίς να το ζητήσω…

  12. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 13, 2008 @ 22:38:52

    #φαίδρα φις
    Εγώ πήγα να ελαφρύνω λίγο την κατάσταση αλλά φαίνεται πως …δεν έπιασε.
    Εντάξει, για τέτοια μιλώ κι εγώ στους στίχους μου αυτούς.
    Για φρίκες που φανταζόμαστε και που μετά γράφουμε στίχους ή κάνουμε τέχνη γενικώς.
    Και μετά έχουμε να αντιμετοπίσουμε μια καθημερινότητα …άλλο πράμα.
    Και ώρες ώρες μπορεί να νοιώθουμε και λίγο ανάπηροι που αντί να πιάσουμε το πινέλο πχ, ή να τηλεφωνήσουμε στον τάδε για μια δουλειά, ή να πάμε να πληρώσουμε το λογαριασμό που έχει λήξει, καθόμαστε κι ονειροπολούμε καταστροφές ή διάφορα ενδεχόμενα,
    φαινομενικά άπρακτοι…
    Και στο τέλος , αναρωτιώμαστε που θα πάει αυτή η κατάσταση. Και ίσως ενδόμυχα να προσκαλούμε όλους αυτούς τους φανταστικούς δαίμονες, να έρθουν να μας λυτρώσουν κι ας φωνάζουμε «βοήθεια» (ή να μη φωνάζουμε όπως λες)
    Όχι, κανείς δεν θέλει να μείνει η κόλασή του.
    Το πολύ πολύ να θέλει να την αντικαταστήσει με μιαν άλλη.

  13. φαίδρα φις
    Μάι. 13, 2008 @ 22:55:56

    ω,ναι!η φαύλη κόλαση…
    διαφωνώ πως φανταζόμασε φρίκες, εγώ τουλάχιστον δεν τις φαντάζομαι,
    υπάρχουν,μπορεί απλώς να υπερβάλλω ενίοτε ή να τις διογκώνω αλλά δεν είναι ανυπόστατες και ανύπαρκτες
    και λέω κι ευτυχώς που δεν είναι γιατί κινητοποιούν μηχανισμούς αντίστασης που αλλιώς δε θα μπορούσες να δεις πως υπάρχουν μέσα σου και να βουλιάζεις,
    δεν προσκαλώ τους δαίμονες,παλιότερα μπορεί να τους προκαλούσα αλλά τώρα τους έχω ημερώσει κι έχουμε γίνει φίλοι…
    δεν τους φοβάμαι,τους έχω ξεπεράσει…
    άλλα τώρα με απασχολούν

  14. koymparos
    Μάι. 14, 2008 @ 13:26:13

    ayto einai ena poly wraio poihma. krathse to ws paradeigma grafhs. filia apo thessalonikh.

  15. stixakias
    Μάι. 14, 2008 @ 16:57:12

    ήρθαν!

  16. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 14, 2008 @ 17:24:40

    #φαίδρα φις
    Οι κολάσεις κύκλους κάνουν…
    Δεν μπορεί όμως θα περνούν για λίγο κι απο΄΄ να παράδεισο.

    #κουμπάρε
    thanks

  17. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 14, 2008 @ 17:25:53

    # stixakias
    Πολύ απειλητικός ακούγεσαι.
    (τα καλά 40 ξεχρεώνεις;)

  18. φαίδρα φις
    Μάι. 14, 2008 @ 18:57:27

    οι δική μου αγαπημένη κόλαση δεν περνά ποτέ από τον παράδεισο,
    δεν είναι ότι δεν ξέρει το δρόμο
    απλώς ο παράδεισος εξαιρείται από τον κύκλο…
    τον φαύλο…

  19. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 14, 2008 @ 21:24:29

    M΄άλλα λόγια,
    ο καθένας φτιάχνει το δικό του δρομολόγιο,
    είτε για την κόλαση είτε για τον παράδεισο.

  20. ktkouk
    Μάι. 15, 2008 @ 13:20:56

    Δεν θα ‘ρθουν.
    Ήρθαν
    Και δεν είχα ούτε χαρτί, ούτε κιθάρα, ούτε κάμερα, χρώματα και πινέλα.
    Σώμα είχα (δύο μάλιστα), και νύχια αλλά δεν είχα πόδια να χορέψω ούτε μια πέτρα να σκαλίσω (όταν δεν τις θες τις ρημάδες όλο πάνω τους σκοντάφτεις)
    Κι έπρεπε να μιλήσω. Χαιρετίσματα. Μιλιά δεν έβγαινε.

    Καλά που θά ‘τανε να έφτιαχνε ο καθένας το δικό του δρομολόγιο. Αλλά για πού ρε γαμώτο; Καθόσον, όπως μου φαίνεται ότι εννοούσε ο σύντεχνός σου, πρέπει να υπάρχει Ιθάκη για να απολαύσεις τον πηγαιμό.
    Ούτε κόλαση, ούτε παράδεισος, ούτε Ιθάκη.

    Κατά τ’ άλλα καλά, εσείς;

  21. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 15, 2008 @ 17:38:39

    #ktkouk
    Τι να πω;
    Καλά κι εμείς.
    Αν και με άφησες άναυδο!

  22. φαίδρα φις
    Μάι. 15, 2008 @ 20:26:10

    @alexandros,
    μου είπες να βάλω το λινκ,στο ιδιογράφως και το έκανα και είμαι η μόνη που δεν έχουν επισκεφτεί,δεν είναι παράπονο,απλώς μου έκανε εντύπωση.

    @k.t.kouk,
    εσείς με δύο σώματα…ενδιαφέρον
    εγώ χωρίς σώμα και το δίνω κιόλας αυτό το ανυπόστατο…

    φιλιά

  23. koymparos
    Μάι. 16, 2008 @ 13:59:18

    Αγαπητέ Αλέξη,

    Επανέρχομαι για ένα πιο αναλυτικό σχόλιο όσον αφορά το ποιήμα σου. Νομίζω ότι αυτό που κάνει ένα ποιήμα άρτιο είναι μια ισορροπία ανάμεσα στη μορφή και το περιεχόμενό του. Εξηγούμαι: Το ποιήμα σου είναι έτσι δομημένο που αυτό το οποίο θέλει να πει λέγεται με τον καταλληλότερο δυνατό τρόπο χωρίς κάτι να λείπει ή να περισσεύει. Ο λόγος του ποιήματος γίνεται φορέας του νοήματός του με τρόπο τέτοιο που τα δυο αυτά σφιχταγκαλιασμένα δεν αφήνουν το ένα τ’ άλλο ούτε μια στιγμή. Έτσι ο αναγνώστης του φτάνει στο τέλος να νιώθει τη δική σου ρωγμή μέσα του ανυπεράσπιστος μπροστά σ’ αυτήν την αφοπλιστική συνοχή.
    Και ένα πιο προσωπικό σχόλιο: Όσο και αν χαίρεσαι που οι φίλοι σου είναι ιδιαίτεροι άνθρωποι, δεν σημαίνει ότι δεν πονάς μαζί τους για το όποιο ταλέντο τους, το οποίο δεν είναι λίγες οι φορές που το κουβαλούν πάνω τους σαν κατάρα… Φοβάμαι που όλα θα ‘ρθουν, φοβάμαι μήπως η κατάρα εκπληρωθεί.
    Να εισαι καλά.

  24. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 16, 2008 @ 14:14:43

    #φαίδρα φις
    Πράγματι δεν σ΄έχουν βάλει. Ίσως να τους παίρνει λιγο χρόνο.
    Άφησε τουυς κάποιο σχόλιο.
    Δεν είναι θέμα παράπονου. Πιστεύω πως όλα τα χειρόγραφα πρέπει να μπουν. Είναι ένα πολύ καλό αρχείο αυτό που φτιάχνεται.

    #κουμπάρος

    Κουμπάρε, να μας γράφεις πιο συχνά τέτοιες αναλύσεις, όχι γιατί ήταν θετική η γνώμη σου, αλλά γιατί την ανάλυσή σου τη βρίσκω ευστοχοάψογη.
    Γειά χαρά.

  25. atheofobos
    Μάι. 17, 2008 @ 13:23:43

    Ονειροπόλε και φαντασιόπληκτε καλλιτέχνη να μείνεις παντα έτσι και να μας ζωγραφίζεις με/και τους στίχους σου σαν αυτό το ποστ!

  26. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 17, 2008 @ 15:06:09

    Aυτό το εκλαμβάνω ως ευχή «να Μη ΄ρθουν» αυτά που φαντασιώνομαι.Μακάρι.
    Σ΄ευχαριστώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: