ας ζήσουμε

   ΑΣ ΖΗΣΟΥΜΕ

Έτσι σκιές ας μείνουμε
μέσα στο φως του ηλίου
κι όταν τον κόσμο αφήσουμε
μιαν ώρα ενός Μαΐου,
τότε να ζήσουμε.

Εδώ τα έργα μας μικρά
κι εμείς απαρατήρητοι
περνούμε και χανόμαστε
σε γνώμη αναντίρρητη
και όλο αλλού βρισκόμαστε .

Εδώ περνούμε σα σκιές
κανείς δεν μας προσέχει
μέσα στο σκουριασμένο φως
εμάς ποιος μας αντέχει ;
κανείς , ούτ’ αδερφός.

Εδώ σκορπά ο λόγος μας
στον άνεμο και πάει,
οι μουσικές μας θλιβερές
τ’ αυτί δεν τις χωράει,
θλιβόμαστε και στις χαρές.

Εδώ η ψυχή μας νοσταλγεί
μόνο τη νοσταλγία
γιατί ποτέ δε ζήσαμε
παρά στη φαντασία,
γι ‘ άλλο δεν προσπαθήσαμε.

Γι ‘ αυτό σκιές να μείνουμε
μέσα στο φως του ηλίου
κι όταν τον κόσμο αφήσουμε
την ώρα του Μαΐου
τότε … ας  ζήσουμε.
 

Advertisements

16 Σχόλια (+add yours?)

  1. Μαρία Νικολάου
    Μάι. 02, 2008 @ 06:52:03

    Γι αυτό σκιές ας μείνουμε..
    Συμφωνώ..
    Καλημερα Αλέξανδρε
    Την αγαπη μου και καλο σου μηνα

  2. ε
    Μάι. 02, 2008 @ 11:00:28

    » Εδώ η ψυχή μας νοσταλγεί
    μόνο τη νοσταλγία
    γιατί ποτέ δε ζήσαμε
    παρά στη φαντασία,
    γι ‘ άλλο δεν προσπαθήσαμε.»

    επαναλαμβανομαι το ξερω και συγνωμη.
    αλλά,
    τι ωραια,
    ωραια που ειναι εδω.
    καλημερα.

  3. stixakias
    Μάι. 02, 2008 @ 14:28:17

    Αυτό ταιριάζει να αφιερώνατε στον Κ.

    υγ
    αν θυμάμαι καλά έχει κάποτε είχε και μουσική, δε μπορεί να κάνω λάθος!

  4. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 02, 2008 @ 14:57:11

    #Μαρία Νικολάου
    Καλό μήνα και σε σένα.

    # ε
    Το ωραία ελπίζω να το λες απο καλλιτεχνικής απόψεως, γιατί το νόημα…

    # Στιχάκιας
    Καλά θυμάσαι.
    Αν τη θυμόμουν κι εγώ θα΄ταν ακόμα καλύτερα.
    Τότε ‘ομως δεν τα κατέγραφα τα τραγούδια και ο μουσικός πολιτισμός έχει χάσει αριστουργήματα.

    Όσο για τον Κ, θα καταντούσε κουραστικο να του τα αφιέρωνα κάθε φορά που οι στίχοι μου παραπέμπουν σ΄αυτόν. Το στίγμα του είναι ανεξίτιλο και διατρέχει και τους στίχους μου και τους πίνακές μου.

  5. ΓΙΩΡΓΟΣ Θ.
    Μάι. 04, 2008 @ 09:05:42

    πολυ ομορφο!
    χρονια πολλα και καλο μηνα αλεξανδρε….

  6. Churchwarden
    Μάι. 04, 2008 @ 21:14:32

    «Εδώ η ψυχή μας νοσταλγεί
    μόνο τη νοσταλγία
    γιατί ποτέ δε ζήσαμε
    παρά στη φαντασία,
    γι ‘ άλλο δεν προσπαθήσαμε»

    Aν ήμουν ποιητής, θα μπορούσα να περιγράψω και έτσι την ποιητική μου.

  7. ΕΛΕΝΗ
    Μάι. 04, 2008 @ 22:00:49

    Πολύ θλίψη βγάζει ο στίχος σου
    ‘κανείς , ούτ’ αδερφός.’
    Μαχαίρι, λάμα, να έποπτεύει τις παράπλευρες στιγμές της
    μακράς ζωής
    Γειά σου φίλε
    Μανιάτικο μοιρολόγι
    Φιλιά …….

  8. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 05, 2008 @ 00:46:24

    # Γιωργος Θ.
    Απίστευτε Χορχε Θ. να΄σαι καλά
    Καλό μήνα και σε σένα και σε όλους.

    #Churchwarden
    Αν ήσουν ποιητής…!
    Εγω πάλι, αν δίδασκα «πως να γίνετε ποιητής – και καλλιτέχνης γενικότερα (με την καλή έννοια) » , στο πρώτο κεφαλαιο θα έλεγα αυτή τη στροφή.
    Στο δεύτερο κεφάλαιο θα έλεγα πως καλύτερα να ζήσετε τη ζωή παρά να γίνετε ποιητές (η καλλιτέχνες γενικότερα(με την καλή έννοια))

    #ΕΛΕΝΗ
    «Της μακράς ζωής»!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Κι αυτό το «γειά σου φίλε»
    ….
    ανατριχιάζω.
    Και τα φιλιά στο τέλος, πιο πολύ μοιάζουν με νεκροφιλήματα!
    Δεν κωλώνω όμως
    Τα θεωρώ γούρικα κάτι τέτοια.
    (σαν έναν πελάτη μου που 5-6 χρόνια τώρα λέει απο δω κι απο κει – και σε μενα – πως περιμένει να πεθάνω για να πάρουν αξία οι πίνακες που του έχω ζωγραφίσει στο μαγαζί του. Δεν παίρνουυν αξία ό΄μως κι έτσι ζω ακόμα.)
    Σ’ ευχαριστώ.

  9. φαίδρα φις
    Μάι. 05, 2008 @ 10:35:49

    όλοι μάλλον κολλήσαμε στο στίχο που λέει ότι η θλίψη μας νοσταλγεί τη νοσταλγία…
    πόσο τυχαίο μπορεί να είναι αυτό?
    τεράστια αλήθεια!

    φιλιά

  10. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 05, 2008 @ 12:00:12

    Καλώς μας ήρθες!
    Φαίνεται πως πολύ κόσμος ζει μόνο στη φαντασία του.

    (με κείνη τη μεταφρασούλα τι έγινε;)

  11. φαίδρα φις
    Μάι. 05, 2008 @ 12:21:03

    καλώς σε ξαναβρίσκω!
    σου την έστειλα παιδί μου με sms,δεν την έλαβες?
    αν είναι πες μου να σου την ξαναγράψω,το βραδάκι όμως γιατί σε λίγο αρχίζω μάθημα

  12. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 05, 2008 @ 15:05:37

    Ατιμα κινητά!
    Απο 26/4 έχει έρθει το μύνημα αλλά δεν το πήρα χαμπάρι.
    Θα την βάλω σήμερα.
    Σ΄ευχαριστώ.

  13. Δικαίος
    Μάι. 08, 2008 @ 21:41:25

    Το αναντίρρητο, συλλάβισα,
    Εγώ -πιθαμή προς πιθαμή-
    μη και, κάποιο μου τελώνιο
    υφέσιμο και λόγιο,
    ρομαντικά με «σπάσει».

    Προύμυτα φυλάω.
    -τις άμυνές μου-

    Έτσι είναι Αλέξανδρε.
    Όταν αφήσουμε τις σκιές, ανοικτά όλα!

  14. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 08, 2008 @ 23:09:43

    Ναι ανοικτά όλα,
    μόνο που για καποιους ανθρώπους οι σκιές είναι σαν εκείνο το στερνό ΄και μαγεμένο ρούχο του Ηρακλή που προσπαθώντας να το βγάλει έσκιζε και τις σάρκες του.

  15. Λάκης Θλιμμένος
    Μάι. 11, 2008 @ 17:50:26

    Εγώ πάλι ερωτεύτηκα το «σκουριασμένο φως». Αγαπητέ Αλέξανδρε, με συγκίνησε πολύ αυτό το κομμάτι και δεν σου κρύβω ότι σε ζηλεύω που το γέννησες. Σ’ ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να το διαβάσω.

    Να περνάς πάντα καλά

  16. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 11, 2008 @ 23:24:26

    Λάκη Θλιμένε δεν είναι σωστό να κάνεις τους μπλόγκερ να κοκκινίζουν.
    Σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια
    αλλά……
    αν περνώ και πολύ καλά δεν θα γεννώ σκουριασμένα φώτα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: