πυθία

.

ακρυλικό σε ξύλο

 

.

.

Στις 11 Μαΐου του 330 μ.Χ. ο Μέγας Κωνσταντίνος εγκαινιάζει και επίσημα τη νέα πρωτεύουσα  της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας,  τη Νέα Ρώμη, που αργότερα πήρε το όνομά του.

Το 338 μ.Χ. τον Μεγάλο Κωνσταντίνο διαδέχεται στον θρόνο ο δευτερότοκος γιος του Κωνστάντιος (τον πρωτότοκο τον είχε σκοτώσει) .

Το 361 ο Κωνστάντιος πεθαίνει και τον διαδέχεται ο πρώτος του ξάδερφος Ιουλιανός ο οποίος βασίλεψε για τρία περίπου χρόνια  και που προσπάθησε να αναδιοργανώσει την αρχαία θρησκεία

Το 362 έστειλε αντιπροσωπία στους Δελφούς για να πάρει χρησμό σχετικά  με την πολιτική του.

Πήρε την απάντηση που αναγράφεται στον πίνακα και που, όπως λέγεται, ήταν ο τελευταίος χρησμός της Πυθίας.

Το οριστικό  τέλος  ήρθε τα αμέσως επόμενα χρόνια, επί Θεοδοσίου του μεγάλου, ο οποίος απαγόρευσε όλες τις παγανιστικές θρησκείες, έκλεισε τα μαντεία και τους ναούς και κυνήγησε ανηλεώς τους παραβάτες.

Ο Χριστιανισμός είχε νικήσει οριστικά  κι ο τελευταίος χρησμός της Πυθίας δείχνει ακριβώς αυτό το πέρασμα απο τον αρχαίο κόσμο σε μιαν άλλη εποχή. 

. 

 

«Πείτε στον βασιλιά, ότι έχει καταστραφεί η δαιδαλώδης αυλή, ούτε ο Απόλλων έχει πια ναό, ούτε η μάντιδα δάφνη,  ούτε ομιλούσα πηγή . Έχει τελειώσει και το νερό που μιλάει»  (μετάφραση Φαίδρα φις)