σημείωμα

ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ανοίγω συρτάρια , γυρεύω παλιά .
Ξεταπώνω μπουκάλια με μηνύματα .
Το δωμάτιο θολό απ’ τους καπνούς ,
στο πάτωμα χαρτιά , χαρτάκια ,
στα ράφια άδειες μποτίλιες .
Το τασάκι ξέχειλο ,
πέρα δώθε οι στάχτες
χυμένο κρασί πάρα πέρα .
Είμαι στο σπίτι μου .

Μολύβια , στυλό , χρώματα , σχέδια
κασέτες , CD , νυχοκόπτης
παλιά χαρτιά και καινούρια .
Με πιάνει απελπισία μα …
Είμαι στο σπίτι μου .

Κι όπως ανοιγοκλείνω συρτάρια
και γυρεύω παλιά
πέφτω πάνω σ’ ένα … αρχαίο κείμενο .

« Άκου: Είναι 7 και κάτι.
Τώρα επέστρεψα απ’ τη βιβλιοθήκη
και θα είμαι στη Μαίρη.
Δίνω αύριο .
-το στυλό γαμήθηκε
και γράφω με μολύβι –
και θα μείνω εκεί .
Διαβάζω με μια σχετική ηρεμία.
Δυστυχώς τα ποιήματα
και η ανάγνωσή τους
δεν είναι δυνατή σήμερα .
Πολύ καλό το σημείωμα
που μου άφησες.
Σ’ αγαπώ .
Αν δεν είσαι πολύ  κουρασμένος
πέρνα να σε δω …
Αν πάλι δε θέλεις …
Σ’ αγαπώ .

Υ.Γ. Πήρα τα  Gauloises Caporal , μα μην απελπίζεσαι
        δεν θα τα καπνίσω όλα .

               Καθαρό το σπίτι ε;  »