γυρνάν αμίλητα παιδιά

                                                            

Το κρύο φως του φεγγαριού καταμεσής του Γενάρη έμοιαζε με τρύπα στο μάτι του ουρανού. Τα λαμπιόνια της πόλης ήταν τ’ άστρα της γης.
Τα παιδιά υπό την επήρεια παραισθησιογόνων διαφημίσεων, έτρεχαν στους δρόμους και ταυτόχρονα σβούριζαν γύρω από τον εαυτό τους.
Ένας ποιητής που τα’ δε έγραψε μετά  πως
Τα παιδιά ήταν η αντανάκλαση του φεγγαριού
 επάνω στις οθόνες των τηλεοράσεων.

 

……………………………………………………………………………..