ο απών

oneirochaos.jpg   Ο ΑΠΩΝ

Είμ’ εγώ ο Αιώνιος Απών
αυτός που εκμηδενίζει τους χρόνους
αυτός που κατάματα κοιτά
ίσια προς την ανατολή
– τα αιώνια βουνά της
με τους γαλάζιους πάγους –
ίσια σ’ αυτό το βλέμμα ενός παιδιού
που ξύπνησε χαράματα
κάτω απ’ τη γέφυρα την καπνισμένη
και βάζοντας τα χέρια του
στις τσέπες του λερού
φαρδιού παντελονιού του,
σιγοσφυρίζοντας παίρνει σκυφτό τους δρόμους
κλωτσώντας    με το μεγάλο δάχτυλο
το καπάκι μιας μπίρας.