η ζώνη της Ιππολύτης

   
    Αν και το θέμα του πίνακα έχει μια σοβαρότητα – η οποία τονίζεται και απο την μονοχρωματική, σχεδόν,  κλίμακα – δεν άντεξα στον πειρασμό να μην παραθέσω τηνπαρακάτω ιστορία.
    Κάνετε τις μαύρες σκέψεις σας – όπως τις έκανα κι εγώ πριν τον ζωγραφίσω-βλέποντας τον θάνατο της Ιππολύτης, αλλά χαλαρώστε μετα, διαβάζοντας το πως πέθανε, με τον μοναδικό τρόπο του Νίκου Τσιφόρου
……………………………………………………………………………………………………………………………
    Πάμε παρακάτου. 
    Ο Ευρυσθέας τόβαλε βαθιά  μεσ’ την καρδιά του να μην τον αφήσει τον Ηρακλή να πάρει ανάσα.
    – Κύριε, του διεμήνυσε, πάντα με τρίτο πρόσωπο, θα πάτε να μου φέρετε τη ζώνη της Ιππολύτης.
    – Άμα της βγάλω τη ζώνη θα της πέσει το βρακί.
    – Να την φέρετε.
    Η Ιππολύτη, που τη λέγανε και Μελανίππη, ήτανε μια βασίλισσα των Αμαζόνων, εκεί στην Μικρά Ασία στον Πόντο. Κι επειδή οι Αμαζόνες ήτανε λαός πολεμιστών γυναικών, ο Άρης της είχε χαρίσει μια ζώνη μέγκλα. Τόμαθε η κόρη του Ευρυσθέα και ήθελε καλά και ντε τη ζώνη.
    …………………………………………………………………………………
    Ήτανε όμορφες, γενναίες και νεαρές όλες. Φοράγανε λέει, στολές Ασιάτου πολεμιστή και σκούφο Φρυγικό. Στο τόξο δεν τους έβγαινε σκοπευτής κανένας. Και πολεμάγανε  και πάνω στ’ άλογα.
    Ο Ηρακλής πήρε πάλι καμπόσους φίλους του.
    – Παιδιά, θα περάσουμε ζάχαρη.
    – Αμαζόνες;
    – Μάλιστα.
    – Και;…
    – Και.
    Φύγανε, το λοιπόν, κι’ ήτανε μαζί κάτι γνωστά παλληκαράκια , ο Θησέας, ο Πηλέας, ο Τελαμώνας, κι άλλοι, ως θα έλεγε κοσμική κίνηση, γραμμένη από Λελέν με παπιγιόν. Έφτασε η παρέα στην Πάρο, αλλά εκεί έγινε ένας καυγάς και φάγανε δυο συντρόφους του Ηρακλή. Ο Ηρακλής εθίγη.
    – Βάλτε τους χέρι.
    Βάζουνε χέρι, σκοτώνουνε καμιά εκατοστή Παριανούς και πάνε πιο κει………..
……………………………………………………………………………………….
    Η Ιππολύτη που είχε ακούσει ότι έρχονται κάτι παλληκάρια ντερβίσικα, σου λέει «μην τα κακοκαρδίσουμε τα παιδιά, βαρβατόπαιδα είναι, καλά θα περάσουμε». Κατεβαίνουνε, λοιπόν, στο λιμάνι όλες οι όμορφες «καλώς τους», «περάστε από το σπίτι», και φαΐ και μπάνια και…απ’ όλα.
    Πολύ της άρεσε ο Ηρακλής της Ιππολύτης, του λέει «μετά την χρήσιν»:
    – Πως από δω;
    – Θέλω τη ζώνη σου.
    – Τη δικιά μου;
    – Έτσι κι έτσι…
    Στέναξε η Ιππολύτη, αλλά σου λέει «χαλάλι του, να την πάρει τη ζώνη, τι; Ζώνες θα κοιτάμε τώρα;».
    Στο μεταξύ η Ήρα πάνω από τον Όλυμπο, τάβλεπε κι όπως δεν τον  χώνευε τον Ηρακλή, άφρισε.
    – Να καλοπεράση και να φάει και τη ζώνη, ο άτιμος!
    Ντύνεται, λοιπόν Αμαζόνα και κατεβαίνει στη Θεμισκύρα*.
    – Μωρέ σκύλες, φώναξε στις Αμαζόνες, τι τους καλοπιάνετε αυτουνούς; Αυτοί ήρθανε να μας απαγάγουνε τη βασίλισσα.
    Πες – πες  ξεσηκώνονται οι Αμαζόνες.
    – Απάνω τους.
    Καβαλάνε και πάνε για σαματά.  Οι δικοί μας στο μεταξύ, ξεκουραζόντουσαν και βλέπουνε το κακό και κάνουνε ντου. Κι’ έτρεχε η Ιππολύτη να συμμαζέψει το στρατό της και νόμιζε ο Ηρακλής πως του την έφερε και τη σκότωσε.

………………………………………………………………………………………………………………………………………

*Η πρωτεύουσα της χώρας των Αμαζόνων
.
.
Νίκος Τσιφόρος «Ελληνική Μυθολογία», εκδ. ΕΡΜΗΣ
πρώτη δημοσίευση των κειμένων αυτών έγινε στο περιοδικό «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ» το 1964.

Advertisements

14 Σχόλια (+add yours?)

  1. φαίδρα φις
    Φεβ. 29, 2008 @ 13:03:02

    καταπληκτικό το ύφος της Ιππολύτης και τα χρώματα είναι υπέροχα και δεμένα,έχω τρελαθεί…(πάλι)
    συμπληρωματικά στο μύθο…
    σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή,η ίδια παρέδωσε τη ζώνη στον Ηρακλή,σαν λύτρο για την εξαγορά της Μελανίππης,αρχηγού των Αμαζόνων,που αιχμαλωτίστηκε από την πρώτη στιγμή του αγώνα.
    όμως,επειδή και στα μέρη μου(Πήλιο)υπάρχει μια Ιππολύτη,θα ήθελα να μιλήσω και γι’αυτή,να μην την αδικήσουμε που τόσο της πάει ο πίνακας που φιλοτέχνησες…
    αυτή ήταν σύζυγος του Ακάστου,βασιλιά της Ιωλκού.Το κάλλος του νεαρού Πηλέα τη μάγεψε τόσο,ώστε θέλησε να τον προσελκύσει αλλά δεν το κατόρθωσε και τον συκοφάντησε στον Άκαστο,που πείστηκε και παρέσυρε το συκοφαντημένο στα φαράγγια του Πηλίου,όπου,αφού του αφαίρεσε το όπλο του,τον άφησε εκεί να κατασπαραχτεί από τα θηρία.Ο Πηλέας όμως σώθηκε από τον Ερμή ή από τον Χείρωνα,κι όταν γύρισε στην Ιωλκό σκότωσε τον Άκαστο και την Ιππολύτη…

    με αγάπη…

  2. faros
    Φεβ. 29, 2008 @ 14:43:25

    Εγώ είχα δει κάτι έργα με τον Ταρζάν και τη ζώνη της Ιππολύτης, μια ηθοποιός που έπαιζε την αμαζόνα … μούρλια!!!
    Πάντως οι αρχαίες ελληνίδες (Ελένη, Ιππολύτη κλπ. και οι πρώτες … γκόμενες – και οι ζώνες τους)!!!
    Πάντως ο πίνακας … απίθανος!!!

  3. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 29, 2008 @ 15:41:13

    # φαίδρα φις
    Σε όλους τους μύθους υπάρχουν παραλλαγές και αντικατοπτρίζουν την πορεία που έκανε ο μύθος στους διάφορους λαούς ανα τους αιώνες. Πολλοί λαοί πάλι προσάρμοζαν τους μύθους στις ιδιαιτερότητες της δικής τους κοινωνίας.
    Και φυσικά οι μύθοι έχουν εμπνεύσει αμέτρητα έργα ζωγραφικής. Σε εποχές μάλιστα όπως η Αναγέννηση αλλά και πολύ αργότερα, ήταν μια καλή πρόφαση για να ζωγραφίσουν γυμνό.

    # φάρε, καλός ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός αλλά χρειαζόμαστε και κανα Ταρζάν να ξεδίνουμε λιγάκι. Θυμάμαι κι εγώ κάτι έργα με τον Μασίστα. Τον θυμάσαι; Τι ράμπο και αηδίες, αυτός δίχως όπλα τα έκανε όλα τρόχαλο.

  4. faros
    Φεβ. 29, 2008 @ 21:19:32

    Συμφωνώ, εγώ μεγάλωσα με Παιδί Φάντασμα και Παράξενο Αδάμ (και φυσικά και φυσικά με τον μασίστα!!!).

  5. φαίδρα φις
    Φεβ. 29, 2008 @ 21:31:41

    σωστή η παρατήρηση,φαντάσου μόνο, πόσοι μύθοι υπάρχουν για τον Διόνυσο…

    φιλιά

  6. Παράξενος Ελκυστής
    Μαρ. 01, 2008 @ 20:38:29

    Νομίζω ότι δεν πρέπει να επικεντρωθούμε στο μύθο : Καταπληκτικός πίνακας!Δεν είχα καταλάβει ότι ζωγραφίζεις! Τι είναι; λάδι;

  7. Λάκης Θλιμμένος
    Μαρ. 01, 2008 @ 23:50:15

    Κατέχεις μία εκ των δύο τεχνών που θα ήθελα να ασκούσα.
    Ο πίνακας είναι πραγματικά θαυμάσιος αλλά και το blog σου εξαιρετικά ενδιαφέρον. Θα προσπαθήσω να σε επικέπτομαι συχνά Αλέξανδρε.
    Όσο δε για το γραπτό… όμορφη η επιλογή σου

    Καλό μήνα με εμπνεύσεις

  8. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μαρ. 02, 2008 @ 00:24:50

    # Παράξενος Ελκυστής
    Είναι ακρυλικά σε ξύλο
    Τα έχω εγκαταλείψει προ πολλού τα λάδια.
    Ζωγραφίζω με ακρυλικά και αυγοτέμπερα

    # Λάκης Θλιμένος
    Καλώςόρισες.
    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
    Φυσικά με βάζεις στον πειρασμό να σε ρωτήσω ποιά είναι η δεύτερη εκ των δύο τεχνών.

    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

  9. φαίδρα φις
    Μαρ. 06, 2008 @ 20:55:01

    ξανά γεια,και από δω,
    έτσι όπως το έγραψες,πίστεψα ότι θα το είχες αναρτήσει το «ακατονόμαστο» και είχα πάρει τις φόρες μου να σχολιάσω που το έχω «σπουδάσει»…
    θα έλεγα,την Ιππολύτη να μην τη κατεβάσεις ποτέ,είναι τόσο όμορφη,τόσο επιβλητική μ’αυτό το μελαγχολικό της βλέμμα, και έχει στοιχειώσει το μυαλό μου,μέχρι και στον ύπνο μου την είδα…
    φαντάσου και κοιμάμαι τόσο λίγο…

  10. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μαρ. 06, 2008 @ 21:36:29

    # φαίδρα φις

    Πράγματι το έχω αναρτήσει, μετά την Ιππολύτη!!!
    Το ότι τη βλέπεις στον ύπνο σου…εγώ δε φταίω.
    Βρείτε τα μεταξύ σας.

  11. φαίδρα φις
    Μαρ. 06, 2008 @ 21:52:39

    αστειεύεσαι…
    γιατί εγώ δεν το βλέπω?

  12. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μαρ. 06, 2008 @ 22:15:01

    # φαίδρα φις
    Μετα την Ιππολύτη δεν βλέπεις άλλες δύο αναρτήσεις;

  13. φαίδρα φις
    Μαρ. 06, 2008 @ 22:32:50

    ναι,μωρέ εντάξει,είχα και 4 ώρες μάθημα…
    είναι επαρκές άλλοθι για την «απροσεξία» μου…
    σου έγραψα εκεί.

  14. Λάκης Θλιμμένος
    Μαρ. 12, 2008 @ 03:19:27

    Καθυστερημένα λόγω QRL, απαντώ στο ερώτημα. Μα φυσικά εννοώ την τέχνη της μουσικής.
    Καλό ξημέρωμα Αλέξανδρε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: